Hard-Fi - Once upon a Time in the West

Op het toppunt van hun roem bracht Nirvana een nummer uit met als titel 'Radio Friendly Unit Shifter'. Zeer chaotisch, zeer hard, en totaal ondraaibaar op de radio. Want: Nirvana wilde géén hitparadesucces (meer). Heerlijk sarcasme! Hard-Fi heeft nu een soortgelijke grap uitgehaald met het artwork van hun tweede cd 'Once upon a Time in the West'.

Waar men een hoesfoto zou verwachten leest men in witte blokletters 'NO COVER ART', en in het hoesje geen songteksten of bandfoto's, wel de melding 'INSIGNIFICANT PHOTOSHOOT'.

Is de muziek ook een grap? Natuurlijk niet, want Hard-Fi: they mean it man. Wat een nummer was dat ook, 'Hard to Beat', een 'kom!hier!nu!'-anthem van de bovenste plank, een lustbom van een song, één van onze favoriete singles van 2005. Het was dan ook hevig reikhalzend dat wij uitkeken naar de Belangrijke Tweede van dit groepje working class lads uit Staines, West-Londen.

Na deze captatio benevolentiae de harde waarheid: wij hadden meer verwacht van deze plaat. De aankondigende single 'Suburban Knights' viel ons al wat tegen. 'Cash Machine', the sequel moesten we aanhoudend denken: wéér een song over niksen, uitgaan en andere randstedelijke activiteiten.

Richard Archer is ambitieus, dat laat hij in zowat ieder interview blijken. En ambitieus zijn wil tegenwoordig zeggen: Muse willen zijn. Oftewel: een groots, stadium-sized geluid ambiëren. En net dát valt ons tegen aan deze plaat: de beloftevolle hoekigheid van het beste van 'Stars of CCTV' is té vaak ingeruild voor een gepolijst, zelfs plastieken geluid.

't Is niet dat er geen degelijke songs staan op 'Once upon a Time in the West'. Er is de ijzersterke, heroïsche rocker 'I Shall Overcome', het soort nummer dat je over (bijna) iedere opdoffer heen helpt. Het jubelende strijkersarrangement van 'Watch Me Fall Apart' - een soulnummer, jawel - steekt fraai af tegenArchers ijzingwekkende fatalisme (refrein: 'Stick around and watch me fall apart / Watch me lose the game that I made up'). 'I Close My Eyes' is pulserende sixties-R&B, en niet toevallig ons favoriete nummer van de plaat. Ook een pluim voor de ballads 'Help Me Please' (hoe dicht dat ook tegen Oasis aanleunt) en vooral 'Tonight': 'Bittersweet Symphony' it ain't, maar wel beregoed. De afsluitende tearjerker 'The King' daarentegen hadden ze gerust aan Gary 'Take That' Barlow mogen geven.

Wellicht wil Hard-Fi wél hitparadesucces.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234