Hart Boven Hard: Saida Isbai loopt voorop

‘Vorig jaar waren we vooral verontwaardigd,’ zegt Saida Isbai, diversiteitsconsulente bij het ACV, en één van de drijvende krachten achter het burgerinitiatief Hart Boven Hard.

'Stoemp maak ik in allerlei variaties, maar couscous? Sorry, dat kan ik niet'

Ze heeft het over de parade van 2015, waarop 20.000 doorregende deelnemers hun ongenoegen uitten over het besparingsbeleid van de regering. Op 20 maart organiseert Hart Boven Hard een tweede parade. ‘Dit keer zijn we niet langer tégen, maar vóór: verontwaardiging heeft plaats gemaakt voor hoop.’


Meer info over 'Hart Boven Hard en de grote parade op 20 maart' »

Saida Isbai (34) «De hoopgevende boodschap die we willen brengen, is dat er veel alternatieven zijn voor een betere samenleving. Een hele stroom, zelfs. Daarom willen we de parade dit keer ook langs het Kanaal in Brussel leiden. Zo tonen we ook onze solidariteit met de Molenbekenaren.»

HUMO Hoe ben jij bij Hart Boven Hard beland?

Isbai «Al heel vroeg na de opstart stelde de stuurgroep vast dat er vooral blanke mannen in de groep zaten. Het moest dus diverser, wilden ze een beweging van alle burgers worden. Ik ben dagelijks met diversiteit bezig, dus ze hebben mij gevraagd om erbij te komen.»

HUMO Vorig jaar kwamen Dyab Abou Jahjah en Bleri Lleshi ook al met de kritiek dat Hart Boven Hard te blank en te middenklasse was.

Isbai «Ik begreep hun kritiek. De beweging is ontstaan uit de klassieke cultuursector, en die vind ik zelf ook nog altijd te blank. Maar we doen ons best om zo pluraal mogelijk te zijn en dat lukt ook. Niet alleen op het vlak van kleur en achtergrond, trouwens; we zoeken ook naar een evenwicht tussen man en vrouw, jong en oud.

»Vorig jaar was de parade opgedeeld in tien blokken, die elk voor een andere hartenwens stonden. Elke groep had z’n eigen kreet, z’n eigen symbool, z’n eigen lied. Blok zeven stond voor ‘diversiteit is realiteit’ en was dus erg divers en gekleurd, maar de andere blokken waren veel meer uniform. Dit jaar hebben we het dan ook anders aangepakt: we hebben nu voor vijf krachtlijnen gekozen – democratie, economie, klimaat en ga zo maar door. Elk van die vijf groepen wordt nu zo divers mogelijk opgevuld. Want iemand met een migratieachtergrond is niet alleen bezig met racisme en discriminatie, maar kan zich net zo goed zorgen maken over goeie kinderopvang. Mensen vergeten dat weleens. Ook op onze vergaderingen moet ik er af en toe op wijzen: ‘Hela, wij moslima’s liggen niet alleen wakker van het hoofddoekenverbod, hè.’»


Van het geefplein naar het repaircafé

Isbai «Ik snap het wel, hoor. Het ligt nu eenmaal in onze aard om iedereen in een hokje te willen stoppen. Ook in mijn job word ik vaak herleid tot dé Marokkaanse of dé moslima. Is er een probleem met een anderstalige werknemer in een bedrijf? Dan komen ze naar mij. Maakt een werkgever zich zorgen over de ramadan? Dan komen ze naar mij. Is er een kookdag? Dan krijg ik gegarandeerd de vraag of ik een tajine kan maken. Stoemp maak ik in allerlei variaties, maar couscous? Sorry, dat kan ik niet.»

HUMO Achter welke krachtlijn zul jij je scharen op 20 maart?

Isbai «De eerste – democratie is de som waarin iedereen meetelt – ligt me natuurlijk nauw aan het hart. Het doet me keer op keer pijn als ik hoor over hoe mensen worden uitgesloten, puur om wie ze zijn. Ook omdat ik er zélf het slachtoffer van ben geweest. Ik heb anderhalf jaar moeten zoeken naar een huurwoning: ik was te vreemd, te Marokkaans of ik sprak de taal niet goed genoeg, ook al ben ik hier geboren. Of dan ging het van: ‘Ik weet het toch niet, jullie moslims kweken als...’ Sorry, maar ik weet perfect hoe ik anticonceptie moet gebruiken (lacht).»

HUMO Goed, maar we hadden het over 20 maart.

Isbai «Ik kan echt niet kiezen tussen de krachtlijnen. Ik ga dus van de ene groep naar de andere hoppen. In mijn ideale wereld zou niemand hoeven te kiezen, en zijn alle krachtlijnen even belangrijk. Ik begrijp dat organisaties zich verenigen rond het thema waar ze zich het meest bij betrokken voelen, maar we moeten ons eigenbelang proberen te overstijgen. Allemaal hand in hand. Of klink ik nu te wollig? (lacht)»

HUMO Een beetje wel, ja.

Isbai «Weet je wie het goed heeft begrepen? Mijn twee kinderen van 8 en 9. Zij willen gewoon naar dé parade. Vorig jaar liepen we aanvankelijk mee in blok zeven, maar al snel wilden ze zich daarvan losrukken: ‘Mama, dat liedje van die groep vind ik ook wel leuk.’ En: ‘Ik wil eens naar die wereldbol gaan kijken.’ Op het einde van de rit hadden ze buttons en stickers van overal verzameld: ‘Je suis berbère’, maar ook ‘Je suis Charlie’ én een sticker van Greenpeace én een Palestijnse vlag. Ik dacht alleen maar: ‘Ja, daar moeten we naartoe.’»

HUMO De lijst met Hart Boven Hard-voorstellen op jullie website leest als een mooie droom. Of is het een utopie?

Isbai «Voor mij is het geen utopie meer. Vroeger was ik pessimistisch. Als je zoals ik al jaren naar meer diversiteit streeft en weinig vooruitgang ziet, dan denk je: ‘De wereld is om zeep.’ Maar Hart Boven Hard heeft me optimistisch gemaakt: in de praktijk is het niet zo moeilijk om zelf stappen te zetten waar je als mens beter van wordt. Vroeger consumeerde ik als een alleenstaande mama: ik ging snel naar de Colruyt en kocht wat goedkoop was, zonder me veel vragen te stellen. Nu consumeer ik bewuster en ecologischer. Ik ga zelfs samen met mijn kinderen groenten en fruit plukken op de plukboerderij. Vroeger wist ik niet eens wat dat was! Door daar te plukken voel ik me niet alleen enorm verbonden met de andere plukkers – het is intussen bijna familie – maar heb ik ook andere initiatieven leren kennen: nu ga ik geregeld langs het geefplein en naar het repaircafé. Ik heb al een stofzuiger hersteld én twee kapotte fietsen. Mijn moeder en zussen zeggen dat ik stilaan een hippie word (lacht). Ik daag je uit straks een steekproef te doen op de parade: je zult zien hoeveel deelnemers al bezig zijn met dat soort initiatieven. De samenleving is aan het veranderen; alleen de politiek hinkt nog achterop.»

HUMO Doe eens een voorspelling: hoeveel volk krijgen jullie op 20 maart op de been?

Isbai «Zelf hoop ik op 50.000. Of geloof ik dan toch in een utopie? (lacht) Laten we maar realistisch blijven: minstens zoveel mensen als vorig jaar.»


#stopdiscriminatieophetwerk

Op 21 maart is het 50 jaar geleden dat de VN een resolutie goedkeurde om rassendiscriminatie met alle middelen te voorkomen en uit te bannen. Helaas zijn racisme en discirminatie nog dagelijkse realiteit. Wordt u ook kwaad van onrechtvaardigheid? Bent u ook tegen discriminatie? Surf dan naar deze link en onderschrijf de boodschap.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234