'Hasta el cielo': op hemelreis met Khruangbin

De dab, slijm, Dries Van Langenhove: als die dingen – geen synoniemen, overigens – al hypes kunnen worden, dan moet het een okselfris muziektrio uit Texas zéker lukken. Ondanks hun onuitspreekbare naam verkoopt Khruangbin vlotjes concertzalen als de AB uit en domineren ze alle summer vibes-playlists. Heden bereiden ze ‘Hasta el cielo’ voor, een dubversie van hun laatste plaat ‘Con todo el mundo’, én een optreden op Rock Werchter.

'Dat wij elkaar in de kerk leerden kennen, is niet zo vreemd: daar vind je de beste muzikanten'

Wanneer ik de leden van Khruangbin, bassiste Laura Lee, gitarist Mark Speer en drummer DJ Johnson Jr., op hun succes wijs, lachen ze eens hartelijk en nippen ze bescheiden van hun water.

Laura Lee «Wij herkennen íéts van verandering: ik kan nu op tijd en stond ‘Khruangbin’ zeggen zonder dat het antwoord automatisch ‘wabliefteru?’ is.»

Mark Speer «Het standaardantwoord is nu: ‘Aha, zó spreek je dat dus uit!’ (als ‘krung-bin’, red.) Maar je moet onze roem ook niet overdrijven. Het is niet dat de aanbiedingen van artiesten als Kanye West ons momenteel om de oren vliegen.»

DJ Johnson Jr. (droog) «Al zou ik een gratis paar Yeezy’s (Kanye’s Adidas-schoenenlijn, red.) niet afwijzen.»

HUMO Jullie komen uit Houston, Texas, waar jullie elkaar leerden kennen als kerkmuzikanten. Nog straffer: dat gebeurde in de kerk van de familie Knowles, waar dus ook Beyoncé en Solange naar de dienst kwamen.

Speer «Tina, de mama, zag ik elke zondag: een zeer vriendelijke mevrouw. En voor Solange heb ik zelfs een paar jaar gewerkt: ik was haar musical director in lang vervlogen tijden, zo rond 2007. Een fantastische artieste, ook toen al.»

Johnson Jr. «Houston is één van de grootste steden van Amerika, maar de muziekgemeenschap is erg klein, iedereen kent iedereen. Zo ben ik in die kerkband beland: via via hoorde ik dat ze een keyboardspeler zochten. Vlak daarna kwam ook Mark erbij, als gitarist.»

Speer «Ik kreeg een telefoontje: ‘Hey dude, wil jij de zaterdagmis doen?’ Er zaten niet per se religieuze motieven achter: een job was een job. Kerkbands zijn in Amerika a thing: de muziek moet goed zijn, anders komen de mensen niet naar de dienst. Echt waar, de beste muzikanten vind je in de kerk. Kijk naar ons! (lacht) Zelfs Bach speelde in kerken.»

Johnson Jr. «En na de repetitie op dinsdagavond gingen we er altijd eentje drinken, gezellig met ons tweetjes. Tot zij (knikt naar Laura) zich ermee kwam bemoeien.»

Lee «Ze zijn nooit van mij af geraakt (lacht).»

Johnson Jr. «We aten burgers, dronken biertjes en luisterden naar dope music. Want in onze bar speelden ze altijd de beste songs.»

Lee «Zo zagen we elkaar jaren aan een stuk, zonder dat er ooit sprake was van een muziekgroep. Maar dan begon ik basgitaar te spelen, en na amper zes maanden bezorgde Mark me een baantje op tour met Yppah en Bonobo. Wat, euh, kon tellen als vuurdoop.»

Speer «Ik dacht: ’t lukt je wel!»

Lee «Ik was doodsbang, maar het viel reuze mee. Zozeer zelfs dat ik meteen zélf een bandje wilde beginnen. Wat Mark en ik prompt deden. En op één van onze dinsdagavonden vroegen we dan aan DJ: ‘Kom je er niet bij?’»

Speer «Waarop hij: ‘Welke naam hadden jullie in gedachten?’ (hilariteit)»

HUMO Zit er een betekenis achter, of was ‘vliegtuig’ gewoon één van de eerste Thaise woorden die jullie leerden?

Lee «Dat tweede. Het is een leuk woord om te zeggen: ‘Khruangbin!’ We waren ook gewoon way into Thaise muziek.»

Speer «Heavily, dude.»

HUMO Als ik van jullie muziek houd zonder iets te kennen van jullie Thaise, Afghaanse of Nigeriaanse invloeden, welke platen moet ik dan eens checken?

Lee «Er fladdert ergens een Thaise Khruangbin-mixtape rond, dus als je die te pakken krijgt, dan zit je gebeiteld.»

Speer «Voor mij draait het niet echt rond platen, ik ben meer op zoek naar die ene killer song. Eén van mijn all-time favorieten is ‘Mountain Echo’ van de Japanse gitarist Takeshi Terauchi

Johnson Jr. «Mijn invloeden zijn traditioneler: de neosoul van de late jaren 90, D’Angelo, Maxwell... Eerlijk gezegd had ik zelfs nog nooit wereldmuziek gehoord voor ik Mark en Laura ontmoette. Zij hebben mij al veel coole shit leren kennen.»

HUMO Heb jij hun ook al iets kunnen aanraden?

Johnson Jr. «Zij kennen alles al! Mark spant de kroon: hij is de ultieme muzieknerd, een wandelende encyclopedie. Maar Laura kent er ook wat van.»

Lee «Ik heb al tien levens gehad. Ik was wiskundelerares, studente architectuur, schilder, een barvrouw... En ik heb overal geleefd. Mijn ouders zijn vroeg uit elkaar gegaan, en vanaf dan schipperde ik tussen de twee, tot ik bij mijn grootouders, aan de Mexicaanse grens, belandde. Bij al die levens, en op al die locaties, heb ik van muziek gesnoept.»

HUMO Nu reizen jullie de wereld rond. Helpt dat voor een band die teert op wereldmuziek?

Speer «Enorm. Overal waar we komen, zetten we de radio op en stappen we platenzaken binnen. We proberen de lokale cultuur zoveel mogelijk op te snuiven.»

HUMO Heb je zo ooit coole Belgische rariteiten ontdekt?

Speer (meteen enthousiast) «I do know some Belgian stuff. Marc Moulin bijvoorbeeld. Of Linear Movement: uitstekende minimal wave. Ik ben grote fan van Antena, het Frans-Belgische trio achter ‘Camino del sol’. En er loopt hier ook een zangeres rond die ik fantástisch vind, maar ik kan niet op haar naam komen... Wacht, ik heb hier een playlist voor elk land waar we al geweest zijn. (Scrolt door zijn smartphone) Ah, natuurlijk! Melanie De Biasio: she’s really killin’!»

Lee «In Turkije waren we ooit ondersteboven van een bepaald nummer op de radio. Toen we vroegen wat die gekke muziek was, verkocht de uitbater ons de cd voor 10 dollar. Later coverden we één van die nummers in Istanbul: het publiek werd gek! Blijkbaar waren we op de Turkse Madonna gestoten.»

HUMO Ik wil het nog even over jullie pruiken hebben.

Speer (droog) «Ik weet niet waar je het over hebt.»

HUMO Laat het mij zo vragen: hoe zijn jullie tot deze specifieke look gekomen?

Lee (denkt na) «‘Instrumenten bespelen’ is een mooie term, want zo voelt het voor ons aan: als spélen. En jezelf verkleden maakt deel uit van dat spel. Toen ik opgroeide, hield ik van Grace Jones en David Bowie: zo gauw zij op het scherm verschenen, was ik verliefd. Zo wil ik later ook zijn, dacht ik.»

Speer «It’s just show business. Ik heb vroeger bij veel bands gespeeld die optraden in dezelfde kleren als waarmee ze naar de supermarkt gingen. Saai! Maar als ik dan eens een band ontdekte die er op podium totáál anders uitzag, dan was ik daar altijd van onder de indruk. Eén van de eerste shows die ik ooit zag, was een P-Funk-concert (afkorting van Parliament en Funkadelic, red.) in 1992. Een waanzinnig spektakel: één kerel droeg een luier, een andere had een gigantische neus, er was een vliegende schotel en marsmannetjes... Waarom zou je dat níét willen?»

HUMO DJ, jij bent de vreemde eend in de bijt.

Johnson Jr. «Om eerlijk te zijn, herínner ik me het pruikengesprek niet eens. Ik denk dat Laura er voor onze eerste show opeens mee kwam aanzetten. En ik ben niet gillend de kamer uitgelopen of zo, maar... ik heb er gewoon geen opgezet. Zo is het vaak bij ons: we zijn ooit begonnen met iets te doen, en nu doen we het nog altijd zo. Khruangbin is Khruangbin door een combinatie van honderd kleine dingen – pruiken incluis (lacht).»

Speer «Maar Khruangbin is vooral: wij drieën. Wij zullen nooit een andere drummer inlijven, en toen Laura een tijd in Londen woonde, was het simpel: dan speelde Khruangbin géén shows. Ik hoop maar dat ze mij nooit uit de band schoppen om some hot young thing op de gitaar te zetten.»

Lee (lacht) «De drie essentiële ingrediënten van Khruangbin zullen nooit veranderen: DJ, Mark en mezelf.»

HUMO Jullie nemen jullie platen op in een schuur in Texas, bij een grote boerderij. Spelen jullie het liefst voor mensen op tournee of voor koeien in Texas?

Speer «Zeer goede vraag. Ze hebben elk hun eigen talenten: koeien zijn enorm aandachtig, maar schijten de boel onder. Bij mensen is het – meestal – net andersom (geschater).»

HUMO Als jullie een miljoen dollar zouden krijgen, huren jullie dan de chicste studio in L.A. af, of gaan jullie gewoon opnieuw naar jullie schuur?

Lee «Terug naar onze schuur! Geen twijfel mogelijk. En we zouden er niets aan veranderen: als je aan de schuur raakt, dan raak je aan onze ziel.»

Speer «But thanks for the million dollars.»



Khruangbin speelt op vrijdag 28 juni op Rock Werchter. ‘Hasta el cielo’ verschijnt op 12/7 bij Night Time Stories.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234