Heden zonder emmer en spons: Whispering Sons

Whispering Sons, een groepje in het zwart gehulde jeugdvrienden uit de Limburgse mijnstreek, won in 2016 als outsider Humo’s Rock Rally. Twee jaar later is hun debuut, ‘Image’ eindelijk klaar. ‘We zijn geen nostalgieband.’

Platenfirma PIAS huist al enkele jaren in een imposant en smaakvol gebouw achter de Brusselse boulevards. Op z’n Berlijns zijn platenwinkel en koffiebar aanwezig, maar het is in de kelder dat ik op een koude en grijze ochtend Fenne Kuppens en Kobe Lijnen, respectievelijk frontvrouw en gitarist van Whispering Sons, te spreken krijg.

HUMO Ik heb een uur file in de Brusselse tunnels achter de rug, en ‘Image’ bleek de bijna perfecte soundtrack voor die tocht.

Fenne Kuppens «In 2016 zijn we allemaal naar Brussel verhuisd, ik woonde hier al, maar de rest is me gevolgd. Door die verhuis hadden we een nieuw repetitiekot in Brussel nodig. We kwamen terecht in een louche kot aan het kanaal, een donker hol zonder ramen. Er zaten nog andere bands, maar het was er totaal niet in orde: veel te koud in de winter, veel te warm in de zomer. Die bunkerachtige, deprimerende setting heeft invloed gehad op ‘Image’, besef ik nu.»

Kobe Lijnen «We zijn intussen weg uit die repetitieruimte. Je hield het er niet langer dan een uur uit, dan móést je naar buiten. Je zou kunnen zeggen dat we er onze plaat hebben geschreven, en dan snel zijn weggevlucht (lacht).

»Het leven in Helchteren vroeger was heel erg provinciaal. Er was het voetbal, de vrienden, het gemeenschapsleven. In Brussel kun je anoniem zijn, je kunt je er ook heel erg vervreemd voelen van alles – dat zit heel erg in de muziek die ik voor de plaat heb geschreven.»

HUMO Fenne, er spreekt veel zelftwijfel uit je teksten op ‘Image’.

Kuppens «Ja, ik worstel met een hoop twijfels, angsten en frustraties. Dat heeft te maken met de tijd waarin we leven, denk ik, waarin er zo veel van je verwacht wordt. Je móét presteren, het móét vooruitgaan. Terwijl eigenlijk niemand iets concreets van me verlangt, lijken er toch constant verwachtingen boven me te cirkelen.»

Lijnen «Iedereen is online altijd met iets bezig, iedereen is zich voortdurend aan het bewijzen. Waardoor je het idee krijgt: ik móét ook iets doen!»

Kuppens «Ik heb altijd het gevoel gehad dat ik me fel moet bewijzen, en wellicht is dat gewoon tegenover mezelf. Eén innerlijke strijd die ik heel erg voer, is dat ik me altijd en overal de eeuwige toeschouwer voel, al sinds de eerste fuiven die ik bezocht. In plaats van ergens deel van uit te maken, observeer ik. Ik voel me goed in die rol, maar tegelijkertijd is het mijn grootste angst dat ik daar eeuwig in zal blijven vastzitten. Ik kan me niet van de indruk ontdoen dat ik beter ook eens zou deelnemen, in plaats van steeds aan die zijlijn te staan.»

Lijnen «Dat geldt zowat voor de hele band. Tijdens de Rock Rally zagen we andere groepen backstage met elkaar socializen, terwijl wij ons wat meer afzijdig hielden. Niet uit enige overtuiging, maar omdat we zo in elkaar zitten.»

Kuppens «Ik weet niet of ik vroeger echt jaloezie voelde tegenover meisjes die wél het middelpunt van de belangstelling waren op feestjes, maar misschien toch een vorm van afgunst: hé, misschien wil ik dat ook wel.»

HUMO En toen kroop je het podium op, ter compensatie?

Kuppens «Allicht. Het was geen wraak, maar wél een signaal: kijk, ik kan ook iets. Ik ben vrij vroeg begonnen met toneelspelen, op mijn 12de, en toen al wist ik: het podium ligt me wel. Al gedroeg ik me tijdens de eerste optredens met de band, in 2013, toch nog heel erg als een paal. Een paal met haar (lacht).»

HUMO Je hebt geen doorsnee vrouwelijke zangstem. Heb je daarnaar moeten zoeken? Of heb je gewoon veel naar Patti Smith geluisterd?

Kuppens «Ik kijk erg op naar Patti Smith, maar ik denk niet dat mijn zangstijl er door haar is gekomen. Onze eerste nummers zong ik veel hoger, maar dat voelde niet goed. Ik ben dan naar artiesten beginnen te luisteren die heel laag zingen: Chinawoman, bijvoorbeeld. Ik kon makkelijker gevoel leggen in mijn zang wanneer ik laag zong.»

HUMO Wat vind je ervan dat mensen je een androgyne zangeres noemen?

Kuppens «Ik heb er geen probleem mee, want het is zo. Het is alleen stom dat het uitgesproken moet worden, dat alles altijd in hokjes moet worden gestopt.»

HUMO Danny Mommens noemde de buitenlandse, vooral Duitse en Poolse, gothicscene waarin hij met Vive La Fête vaak speelt ‘aangenaam, maar toch niet helemaal zijn ding.’ Ook Whispering Sons speelt in het buitenland vaak op festivals waar bezoekers volledig in latex zijn gehuld. Hoe voelen jullie je daar?

Lijnen «In Leipzig heb je het Wave-Gotik-Treffen, over de hele stad staan podia verspreid. In 2017 hebben we daar gespeeld. Dat was even schrikken, want de stad wordt overspoeld door new wavers, geschminkt en in korsetten, hun haar zo opgezet als dat van Robert Smith van The Cure. Ik kon alleen maar denken: dat is hier wel héél fel. En daar staan wij tussen, als jonge, lieve groep.»

Kuppens «Het enige wat we gemeen hadden met de bezoekers, waren onze zwarte kleren.»

Lijnen «Pas op: het is wél een heel warme, vriendelijke scene. Die verstokte new wavers van toen zijn heel blij dat er nog jonge bands zijn die ‘hun’ muziek maken. Maar het zorgt wel voor een zekere spanning bij ons: we kregen al snel de kans om in dat circuit buitenlandse optredens te doen, en dan grijp je die kans. We worden er nog altijd veel gevraagd, maar tegelijkertijd willen we niet in die scene blijven vasthangen.

'We waren in 2016 aan de Rock Rally begonnen zonder verwachtingen. Tot 2015 hadden we eigenlijk niets noemenswaardigs gedaan.'

»Niet dat we helemaal uit dat newwavecircuit weg willen, maar het is wel de bedoeling dat we met de plaat ook op ‘gewone’ alternatieve pop- en rockfestivals kunnen spelen.»

HUMO Zijn er binnen- of buitenlandse artiesten van wie je denkt: hun parcours zouden we ook wel willen afleggen?

Lijnen «Wat Brutus heeft gedaan, vind ik wel chic. En in het buitenland: wat The Soft Moon voor mekaar heeft gekregen, dat zou ik ook voor ons wel willen. Zij begonnen ook als ‘genregroep’ in het wavecircuit, maar spelen intussen overal, ook op elektronische festivals.»

HUMO Fenne, jij liet in Humo eens optekenen dat je Studio Brussel niet meer relevant vond.

Kuppens «Onze nieuwe single draaien ze nu wél. Niet overdag hè, maar ’s avonds in ‘Zender’. Dat is mooi. Leuk dat we daar een paar extra mensen mee bereiken. ‘De afrekening’ zijn we nog niet binnen, evenwel (lacht).»

HUMO Voel je enige verwantschap met Lagüna, de zilveren medaille van Humo’s Rock Rally 2018, en toch ook flink lonkend naar de new wave?

Kuppens «Van hun vorige groep, Melting Time, was ik grote fan, maar ik moet eerlijk bekennen dat ik hun ep nog niet beluisterd heb.»

Lijnen «Ik vond hun show op de Rock Rally wel heel goed. Hun sound is veel grootser dan de onze. Ik hoor er meer Interpol of Editors in dan in die van ons.»

'Vroeger ruimden we de backstage nog netjes op, maar nu slaan we alles kapot'


gouden match

HUMO In tegenstelling tot het gros van deelnemers aan de laatste twee edities van de Rock Rally, zijn jullie wel een échte, ouderwetse groep. Waarmee ik bedoel dat heel veel jonge muzikanten met verschillende groepen meededen, vaak bands die ontstaan waren op één of andere muziekopleiding.

Lijnen «Niemand van ons heeft rockschool gevolgd. We zijn vrienden uit de mijnstreek, die op een dag samen muziek zijn beginnen te maken omdat er niks anders te doen was.»

Kuppens «We begonnen aan Humo’s Rock Rally zonder verwachtingen. We waren in 2013 samen beginnen te spelen, en hadden tot 2015 eigenlijk niks noemenswaardigs gedaan. Een beetje gepruld. En dan werden we plots geselecteerd voor de Rock Rally, en wonnen we nog op de koop toe.»

Lijnen «Terwijl wij vroeger zelfs de band waren die de backstage opruimde.»

HUMO Zoals de Japanners op het WK voetbal?!

Kuppens «Ja, we lieten alles kraaknet achter. Heel braaf alle kroonkurken in de vuilnisbak. Maar dat was in het begin, toen we nog niet doorhadden hoe het er écht aan toeging. Nu slaan we alles kapot. Grapje, hoor (lacht).

»België is een klein land, met heel veel bands. Daardoor zijn er veel overlappende projecten, en zitten veel mensen in verschillende bands. Eigenlijk kun je hier zelfs niet spreken van verschillende scenes. Oké, je hebt hiphoppers en rockers, maar eigenlijk vormen die toch gewoon één muziekscene.»

Lijnen «Ik zou het toch moeilijk hebben om nog voor een andere groep muziek te schrijven, denk ik.»

HUMO Om het toch maar eens over een newwaveband te hebben: met uitzondering van Ian Curtis, waren die van Joy Division offstage vooral bedreven in practical jokes, eerder dan in depressieve stemmingen. Hoe zit het met jullie doom & gloom-gehalte naast het podium?

Kuppens «Iedereen heeft wel z’n persoonlijke issues, maar offstage zijn we echte onnozelaars.»

Lijnen «Het cliché is nu eenmaal dat het makkelijker is om te schrijven over minder goede ervaringen dan over goede, hè. En dat cliché klopt gewoon.»

Kuppens «Er is wél zoiets als Limburgse muzikantenhumor. Dat hebben we gemerkt toen we Micha Volders de plaat lieten producen, bekend van El Guapo Stuntteam en Vermin Twins

Lijnen «Ons eerste plan was om Bert (Libeert, red.) van Goose als producer te vragen. Zeker omdat hij zo’n elektronische achtergrond heeft en van alle markten thuis is, leek hij ons de geknipte man. Toen we hem leerden kennen, bleek hij ook nog eens een heel warme, toffe persoon, én we konden goed met hem over muziek babbelen. Maar helaas zat zijn agenda vol. Uiteindelijk heeft Bert tóch nog tijd gevonden om de plaat te mixen. Maar na het wegvallen van Bert stelde onze bassist voor om Micha te nemen als producer. Toevallig iemand uit de Limburgse scene, en dat bleek een gouden match. Micha is heel grappig, we hebben echt wat afgelachen met hem.»

Kuppens «Bert Vliegen (van Teen Creeps, red.) kwam er dan ook bij: nog een Limburger. De sfeer toen kun je alleen omschrijven als een Limburgers-onder-elkaar-gevoel. Limburgers in de Ardennen meerbepaald, want we zaten daar in de GAM Studios.»

HUMO Geen Stijn Meuris, toch jullie grootste pleitbezorger, aan de deur gehad ginds?

Lijnen «Neen, maar hij is vorige maand wél nog naar een show komen kijken, toevallig in Hamont. Of neen, níét toevallig in Hamont natuurlijk (lacht).»

‘Image’ van Whispering Sons verschijnt op 19 oktober bij PIAS.

Kom live kennismaken met het volledige album op 18 okt. in [CHEZ PIAS] in Brussel. Win tickets voor de Humo-showcase van Whispering Sons op humo.be/whisperingsons

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234