Heet van de naald: op audiëntie bij tatoeagekoning Henk Schiffmacher


De tatoeage. Vroeger kwam u 'm alleen tegen op uw plaatselijke zeeman, crimineel, motorrijder, hardrocker of Humo-redacteur ('TTT Forever' staat er op onze arm). Tegenwoordig lopen hele voetbalploegen getatoeëerd rond, en een beetje celebrity of muzikant zonder tattoo telt allang niet meer mee.


Het ideale moment, dus, om eens langs te gaan bij Henk Schiffmacher, misschien wel de bekendste tatoeëerder ter wereld en - via de tatoeages die hij bij zijn goede vrienden van de Red Hot Chili Peppers zette - de man die mee aan de wieg stond van de tattoohausse.


Het ideale moment ook om een tatoeagemuseum te openen, en dat heeft Schiffmacher zopas dan ook gedaan - hij verzamelt al jarenlang álles over zijn vakgebied. Zijn gloednieuwe Amsterdam Tattoo Museum ligt overigens niet in de hoerenbuurt aan de Wallen, waar hij vroeger huisde, maar aan de statige Plantage Middenlaan, vlakbij Artis.

undefined

Henk Schiffmacher «Als tatoeëerder ben je de poor man's Rembrandt, dus heb ik het altijd een beetje gewoon proberen te houden: rond de honderd euro. Qua geld heb ik mijn filosofie overigens van Nina Hagen: 'Geld is niet belangrijk, zolang het er maar is!' (lacht)

»Daar komt nog eens bij dat 'LA Ink' niet mijn favoriete televisieprogramma is, want het heeft halve psychiaters van ons gemaakt. Tegenwoordig moeten we naar ieders gezanik en gezeik zitten luisteren: 'Deze tattoo is voor mijn overleden vader', 'Dit is voor mijn dode hond', 'En deze is voor wat ik alles kind nooit gehad heb'.

»Shut the fuck up, zeg! Je gaat bij de slager toch ook niet staan vertellen wat voor vres»elijk trauma je hebt overgehouden aan die week dat je geen vlees gegeten hebt?»

Henk Schiffmacher «Ik ben nooit ontzettend tevreden over wat ik maak. De grote Nederlandse fotograaf Ed van der Elsken fotograaf zei altijd: 'Ik hoop dat ik ooit nog 's een goede foto maak.'

»Dat is een goede manier om over je vak na te denken: tevredenheid leidt tot niet veel. Mensen die altijd zo geweldig blij zijn met wat ze maken vind ik ontzettend irritant. Aan de andere kant ben ik er ook wel jaloers op, omdat ik vaak denk: hoe kan je nu zo zéker zijn over wat je maakt?

»Bij mij komt de tevredenheid soms pas jaren later. Dat je een tatoeage ziet en denkt: 'Nou, die is er mooi in blijven zitten!' Op het moment dat je 'm zet is je product niet af, hè: het is pas af als alles geheeld is, en de tatoeage zijn plek in het lichaam gevonden heeft.»

Henk Schiffmacher «Ik ken Wolgaduitsers die op hun arm een klein jongetje achter prikkeldraad hadden laten zetten, met daarbij de tekst: 'De heren communisten worden bedankt voor mijn gelukkige jeugd.' Dat waren echte statements in die tijd. De huid werd gebruikt om te protesteren, om te voorkomen dat je monddood werd gemaakt. Dat zoiets kón, ja, dat heeft me wel gegrepen.»

Henk Schiffmacher «Ja, tattootaalfouten zijn altijd grappig. De aller-allerbeste vind ik nog altijd die van die meneer die in Miami gearresteerd werd wegens nazisympathieën: hij had 'Hi Hitler!' op zijn borst staan - hij had helemaal niet door dat ze destijds 'Heil Hitler' riepen. 't Zijn niet altijd de grootste lichten die met zoiets rondlopen.

»'t Is vooral link om iets in een andere taal op je lichaam te laten zetten. Willen ze het Chinese teken voor 'Strength' of 'Power' op hun lijf laten zetten, maar als je het dan aan een echte Chinees vraagt, blijkt er 'Supermarkt' te staan. Of heeft de tatoeëerder zijn Oosterse tekens gewoon van de menukaart bij de Chinees om de hoek gehaald.»

Henk Schiffmacher «Ik heb al 's iemand gehad die me belde met de vraag om neger te worden. 'Hoe zie jij dat dan?' vroeg ik hem. 'Nou, helemaal zwart tatoeëren, hè.' 'Da's wel een hoop werk,' heb ik hem gezegd. 'We kunnen het als water omhoog laten komen, vanaf je tenen. Of we kunnen eerst andere tatoeages maken, die we dan aan elkaar breien: een soort dambord, bijvoorbeeld, en dan later de witte gaten opvullen.'

»Mijn uiteindelijke voorstel was hem eerst helemaal vol te tatoeëren met schuttingtaal. Net zoals je als kind deed als je vader je vroeg om de omheining te schilderen: schreef je uiteraard éérst in grote witte letters 'KUT' op die schutting, en daarna kalkte je alles vol. Leek me leuk, maar dat wilde-ie niet.

»Algauw bleek dat hij eigenlijk ook tien centimeter langer wou worden, en allerlei andere flauwekul die je er niet bij wilt: dan kom je gauw op een punt waarop je besluit zo'n man niet te tatoeëren.»

undefined

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234