null Beeld

Heleen Debruyne: 'Breinscheet van een gewone man'

Weinig maakt me zo giechelig van genoegen als een man die uit mijn douche stapt, met een handdoek als een rok rond zijn heupen geknoopt. De mannelijke anatomie leent zich zo goed tot dat kledingstuk: dat streepje knoestige knie, de welving van de kuit, de kont die in de stugge stof van broeken zo jammerlijk verdwijnt. Nog blijer ben ik als ik in het straatbeeld een zeldzame mannenrok zie voorbijkomen.

Doorgaans laat ik de digitale breinscheten van politici aan me voorbijdrijven. Een mens moet nog mentale ruimte overhouden om te leven. Maar staatssecretaris Theo Francken liet er laatst één die me deed denken aan mijn voorkeur voor gerokte mannen.

‘Mannen die zich schminken, die lingerie dragen, die een sacoche dragen, die zwanger worden… Draait de wereld door of ligt het gewoon aan mij? Lang leve de gewone man die al die ongein niet nodig heeft om zich goed in zijn vel te voelen,’ plaatste hij op Facebook, om het na kwade reacties weer te verwijderen. Francken gaf onbedoeld een inkijkje in zijn visie op hoe ‘de gewone man’ hoort te zijn. Zoals hij en zijn vrienden, neem ik dan maar aan: gekleed in hemdsmouwen en pak, in het weekend misschien in een stoere zak van een short.

Een vriend van me lakt zijn nagels en heeft lang haar waar vrouwen jaloers naar gapen. Op straat wordt hij vaker lastiggevallen dan ik, in mijn wijde hogetaillebroeken en met mijn ongelakte nagels. Mannetjes die zijn afwijkende esthetische voorkeuren verdacht vinden, roepen hem boos na. Dat een autoriteitsfiguur als Francken zijn gevoel van onbehagen over wie geen ‘gewone man’ is openlijk uit, sterkt hen alleen maar in het recht dat ze zichzelf geven hem te bedreigen. Ik hoop dat mijn vriend zijn innerlijke Bowie nooit zal moeten begraven.

Tegelijk circuleert er al een paar weken een breinscheet van reclamejongens op het internet. Een filmpje dat zo hip is dat ik het verdacht vind: mannen met oogschaduw, mannen met lange dikke wimpers, mannen in bontcapes, vrouwen met kortgeschoren kopjes en glitter op hun gezicht: allemaal praten ze extatisch over vrijheid, zichzelf kunnen zijn en het belang van expressie. Queer tegencultuur, artistiekerig geënsceneerd om een onlinekledingwinkel in de markt te zetten.

De reclamejongens ruiken dat er in heel andere kringen dan de ‘gewone mannen’ van Theo volop wordt geëxperimenteerd met wat man of vrouw zijn betekent en hoe je dat kunt uiten. Daar valt munt uit te slaan, denken ze. De werelden van Theo en zijn gewone jongens en die van de zichzelf als vooruitstrevend presenterende consumenten liggen lichtjaren van elkaar verwijderd. Het enige wat hen lijkt te binden, is dat ze online kleren kopen die in sweatshops zijn gemaakt.

Ik word er een beetje moedeloos van. Ik troost me dan maar met het beeld van de man die na het douchen zijn geïmproviseerde handdoekrok laat vallen om zich in mijn gebloemde kimono te hullen. Heel erg mannelijk vind ik al die ongein.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234