Heleen Debruyne: 'Neuken doe je niet op een eiland'

‘Een podcast over wat? Over seks? Een beetje zoals, hoe heet dat, ‘Van aardbei tot zweepje’?’

Wanneer ik over mijn nevenactiviteit vertel, zie ik mijn sérieux als schrijver zo vervliegen. Seks is in het beste geval aards, plakkerig en plat, in het slechtste geval vertruttigd voor de damesbladen, maar sowieso niet het domein van De Serieuze Schrijver.

Het geschreven woord laat zich nochtans gewillig tot vleselijkheid kneden: Sappho, Rumi, Anaïs Nin, de historische lijst ophitsende schrijvers is lang. Tegenwoordig wordt talige erotica vooral virtueel verhandeld: sinds de komst van de coverloze e-readers verkoopt Amazon de smoezelige romannetjes bij bosjes. Op de trein kunt u zonder blozen verhitten bij verzinsels over seks met weerwolven, seks met Romeinse legeraanvoerders, seks in victoriaanse geheime genootschappen, seks met inktvissen, seks met mutanten of seks met dat alles tegelijk. (Armlastige Vlaamse auteurs, verzin alvast een pseudoniem: er zit geld in geschreven erotica.)

Schrijvers van die hedendaagse smut hebben doorgaans niet de pretentie aan literatuur te doen. Literatoren voelen zich dan weer vaak verloren als ze hun personages moeten laten copuleren. Elk jaar reikt het tijdschrift Literary Review dus de Bad Sex in Fiction Award uit, voor de slechtste seksscène in een verder uitmuntend boek. De grote oogst aan potsierlijke seksscènes is elk jaar weer even hilarisch als bedroevend, de fruitmetaforen en traag opzwellende kruisen vechten om de aandacht en het afgrijzen van de lezers.

Onlangs probeerde ik, bevangen door overmoed en aangespoord door een leeggeleefde bankrekening, die beide sferen te verzoenen. Ik zou een erotisch kortverhaal plegen, een Serieuze Schrijver waardig. Het was worstelen. Hoe ik de geilheid van de lezer moest opwekken, was me een raadsel. Net zoals schrijven om te ontroeren resulteert in plakkerige drab, bleek schrijven om op te geilen vooral rare poses op te leveren. Ik zat achter mijn computer als een vrouw die tijdens het neuken haar lichaam in de juiste, fotogenieke bochten wringt om haar lief te behagen, maar ondertussen vergeet zichzelf te verliezen. Het verhaal nam pas een drafje wanneer ik die imaginaire lezer vergat. Achteraf schaamde ik me voor wat ik zo driftig uit mijn toetsen had zitten rammen. Uit welk vies gat in mijn verbeelding waren die zinnen komen kruipen? ‘Tegen het einde werd ik toch een beetje geil,’ zei een vriend die mijn verhaal las, en ik kronkelde van opluchting.

Nochtans schaam ik me niet als ik mijn personages moreel volstrekt verwerpelijke keuzes laat maken, wanneer ik hen wrokkig en kleinzielig laat zijn, of al te naïef en pathetisch verliefd. Allemaal aspecten van de kleinmenselijke tragikomedie, vind ik, die een schrijver schaamteloos in taal hoort te sublimeren, ongeacht waar de inspiratie vandaan komt. Maar hoe vlak zou die hele kleinmenselijke komedie zijn zonder seks? Neuken doe je niet op een eiland: seks is macht, verbeelding, geld, liefde, verveling, verplichting, lust, projectie, trouw, escapisme, niet in die volgorde en in verschillende combinaties. Net als het leven, de liefde en de dood, is seks het waardig om schaamteloos beschreven te worden.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234