Heleen Debruyne: 'Praten slaat de goesting dood'

Me overgeven aan een ander zonder dat ik moet uitleggen wat ik verlang.’ Dat antwoordt de schrijfster Emily Witt wanneer een man naar haar diepste verlangen vraagt. Witt neemt deel aan een workshop orgastische meditatie.

‘Orgastische meditatie combineert de kracht en de aandacht van meditatie met de diepmenselijke, doorvoelde en verbonden ervaring van het orgasme!’ jubelt de goedgeklede goeroeachtige die de praktijk heeft bedacht. In haar boek ‘Future Sex’ beschrijft Emily Witt hoe dat gaat, die combinatie van kracht en aandacht en diepmenselijke verbondenheid en al dat beloofde moois. De deelnemers aan de workshop zijn zo positief ingesteld dat ik het verdacht begin te vinden, ze hangen aan de lippen van de goeroeachtige. Na enkele kennismakingsspelletjes trekken de vrouwen zich terug met een man, ze doen hun onderbroek uit, nestelen zich in een hoopje kussens, leggen hun benen open en laten zich gedurende een kwartier ritmisch strelen. Op de clitoris.

Het is maar één van de vele manieren waarop de vroeg-21ste-eeuwse mens zijn seksualiteit tracht te herdenken. In ‘Future Sex’ bezoekt Emily Witt dat orgastische meditatiecentrum, maar ze waagt zich ook op groezelige chatboxen, op datingapps, in kringen van hippe techneuten die lak hebben aan monogamie, en in de subcultuur van de keiharde kinky seks. Als die werelden al iets gemeen hebben, is het dat er van je wordt verwacht dat je je verlangens tot in de kleinste details kunt uitdrukken. In die context is dat ene antwoord van Witt een tikje recalcitrant. Een subtiele vorm van protest tegen de op voorhand doorgesproken scenario’s van bondage en vernedering, tegen het urenlange gepalaver van hen die met meerderen tegelijk relaties aangaan, tegen de virtueel gemaakte neukafspraken.

Ik onderstreepte het zinnetje driedubbel, driftig knikkend. Op voorhand moeten uitleggen wat ik wil, dat slaat mijn verlangen plat, vind ik ook. ‘Het genot is de dood en het falen van het verlangen,’ dreef Sartre het nog verder. De filosoof was dan wel een notoir slechte minnaar, maar hij had een punt.

Dat ‘praten slaat de goesting dood’-argument wordt ook vaak opgedist als het gaat over consent. Consent is een woord dat opmars maakt in de discussie over seks. Het betekent gewoon ‘toestemming’, maar in de seksuele consent zien mensen al gauw doembeelden van flirts die staan te zwaaien met contracten waarin wordt gestipuleerd hoe hard ze willen stoten en met hoeveel touwen ze precies aan de bedspijlen willen worden vastgeknoopt. Daar is een markt voor, maar mij lijkt het ongeveer even geil als het verveelde gezicht van de routineus kronkelende stripster in de club waar bezopen vrijgezellenavonden gevierd worden.

Godzijdank houdt consent niet in dat je precies uitlegt wat je wilt, en hoe je dat wilt. Het gaat over kinderen zo opvoeden dat ze aanvoelen wanneer ze ‘nee’ willen zeggen, het gaat over aandacht hebben voor andermans non-verbale signalen. Het gaat over een geliefde met subtiele likjes duidelijk maken dat je je wilt overgeven aan een hoofd tussen je benen. Goed om onder de knie te krijgen, vóór je je zoals Emily Witt aan de seks van de toekomst waagt.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle verhalen van de Humo rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234