null Beeld VRT
Beeld VRT

Dolverliefd ‘DOWN THE ROAD’Oud- deelnemers HÉLÈNE EN MARTIJN

Hélène en Martijn, geslaagd koppel uit ‘datingbureau’ ‘Down the road’: ‘Hélène geeft zalige kussen. Maar ze is ook lief en slim. Ze weet alles’

Dieter Coppens trekt sinds eind augustus voor de vijfde keer de reiskaravaan van ‘Down the Road’ op gang. Die bewandelt ondanks de nieuwe bestemming hetzelfde pad als de vorige vier: grenzen worden per strekkende meter verlegd en bij elke nieuwe uitdaging ruimt de vertwijfeling bij Dieters reisgezellen – ‘Ik kan dat niet!’ – plaats voor miraculeuze moed. Tussen al die ups, downs en emotionele mijlpalen door durft de vonk al eens over te slaan. Het overkwam Hélène (26) en Martijn (37), die Dieter in het vorige en het eerste seizoen vergezelden.

Hanne Van Tendeloo

Tijdens dat allereerste seizoen sloeg de liefde toe. Martijn weet zelfs nog precies wanneer: toen hij genoeg moed bij elkaar had geraapt om op Hélène af te stappen.

MARTIJN «We waren in een kasteel in Frankrijk. Hélène was heel mooi. Ik zei tegen mezelf: ga nu naar haar toe en pak haar bij de arm. Dat heb ik gedaan en zo zijn we verder gestapt. Weet je, ik had een oogje op haar.»

HUMO Heb je het meteen aangevraagd?

MARTIJN «Zíj heeft het aangevraagd. Maar niet meteen. Ik had eerst nog een ander lief, maar over haar wil ik het niet hebben: nu praat ik alleen nog over mijn lieveke. Zo noem ik haar: lieveke.»

HÉLÈNE «Ik noem Martijn ‘schatje’. Ik had al gevoeld dat hij een oogje op mij had. Dat oogje was wederzijds. Ik heb hem gevraagd: ‘Wil je mijn lief worden?’ Maar pas later, toen de camera’s niet op ons gericht waren.»

HUMO Jullie zijn lang niet het enige ‘Down the Road’-koppel. Soms heeft het programma zelfs wat van een datingbureau.

MARTIJN (lacht) «Dat is zo. Behalve ons heb je nog Kevin en Lisa en Julie en Pieter. En ook Lore en Stijn waren een tijdlang een koppel. Op ‘Down the Road’ hangt er liefde in de lucht. Ik weet niet waarom.»

HÉLÈNE «Cupido schiet in de roos, hè, schatje.»

MARTIJN «Toen Hélène op mijn pad kwam, voelde ik vlinders in mijn buik. Die heb ik nu nog. Zodra ik bij haar ben, beginnen ze rond te fladderen. Dat kriebelt.»

HÉLÈNE «Ik heb ook vlinders. Ik zie mijn schatje dood-graag.»

MARTIJN «Ik zie u ook heel graag (blaast een kusje)

HUMO Ik ben blij dat het weer zo goed gaat tussen jullie, want in Lapland, waar jullie voor seizoen vier naartoe gingen, zat er even een haar in de boter. Waarom maakte je het toen uit, Hélène?

HÉLÈNE «Misschien kwam het door al die camera’s. We konden niet apart praten. Ik was een beetje overweldigd, denk ik.»

MARTIJN «Ik had het helemaal niet zien aankomen. Toen ze het uitmaakte, deed het veel pijn. (Krijgt het op slag moeilijk) Mijn hartje was bijna gebroken. Maar ik ben recht gebleven en het is goed gekomen.»

HÉLÈNE «Toen we terug thuis waren, hebben we goed gepraat. Ik besefte dat ik misschien iets te snel was geweest.»

MARTIJN «Mijn hartje was direct weer aaneen. Het was weer liefde op het eerste gezicht.»

HUMO Jullie zien elkaar niet zo vaak.

MARTIJN «Dat is zo. Hélène woont in Hemiksem en ik in Maaseik. Dat is ver. Maar we videobellen elkaar drie keer per week: op dinsdag, zondag, en nog een keer op een andere dag.»

HÉLÈNE «Dat hangt af van hoe druk we het hebben op het werk. We sturen elkaar tussendoor ook berichtjes.»

MARTIJN (somt op) «‘Goeiemorgen, lieveke.’ ‘Goeiemiddag, lieveke.’ ‘Slaapwel, lieveke.’ ‘Hoe was het op je werk?’»

HÉLÈNE «‘Wat heb je gegeten?’ We sturen elkaar ook kusjes. Véél kusjes.»

HUMO Martijn, in ‘Down the Road’ verklapte je dat Hélène goed kan kussen.

MARTIJN «Haar kussen zijn zalig.»

HÉLÈNE (giechelt verlegen)

MARTIJN «Dat doet ieder koppel: kusjes geven. Maar Hélène is ook lief en slim. Ze weet alles.»

HUMO Hoe komt dat, Hélène?

HÉLÈNE «Gewoon, ik heb dat van mijn mama en papa. Zeker in wiskunde en taal ben ik sterk. Ik lees graag jeugdboeken. Van Marc de Bel en Harry Potter. Af en toe kijk ik met mama naar het nieuws. Tenzij ik aan het skypen ben met mijn schat, natuurlijk.»

MARTIJN «Ik lees over sport in de krant. Over Genk, Max Verstappen, het wielrennen… Ik sport zelf ook. In mei heb ik nog een gouden medaille gewonnen op de Nationale Special Olympics. Met bocce, een soort petanque.»

HÉLÈNE «Ik wilde wel komen supporteren, maar het was een beetje ver: helemaal in de Walen.»

MARTIJN «Ik voetbal ook bij de G-voetbalploeg, een ploeg voor mensen met een beperking. Ik speel helemaal vooraan, als spits. Ik ben topschutter.»

HÉLÈNE «En de grootste knapperd van de ploeg.»

MARTIJN «Eén keer per maand gaan Hélène en ik bij elkaar logeren – onze ouders spreken dat met elkaar af. Dan doen we leuke dingen: we ontbijten, maken een uitstap, gaan naar de cinema. Naar ‘Spider-Man’, ‘Transformers’ of iets met dinosaurussen, dat zien we graag. Romantische films hebben we nog niet gezien, maar dat komt nog.

»Soms gaan we naar de sauna. Dat hebben we geleerd in Lapland met Dieter. Alleen duiken we nu niet meer in de sneeuw als we eruit komen. In Lapland mochten we in een ijsmeer duiken. Ik wilde wel, maar het ging niet: het water was te koud. Brrr! Tot aan mijn enkels, verder ben ik niet geraakt.

»De sauna is fijn: hapje eten erbij, iets drinken… Ik drink graag een glas, maar ik ben nog nooit zat geweest.»

HÉLÈNE «Ik ben al wel een keertje luchtig geweest.»

MARTIJN «Van onze ouders mag dat. (Serieus) Drinken mag, maar met mate.»

HUMO Mogen jullie van je ouders ook bij elkaar slapen?

MARTIJN «Ah ja! We hebben allebei een groot bed. Waar zou Hélène anders slapen, als ze bij mij is? Dan knuffelen we en pakt ze mij eens goed vast. Dan val ik makkelijker in slaap.»

HUMO Willen jullie graag samenwonen?

MARTIJN «Ik woon nog bij mama en papa.»

HÉLÈNE «Ik ook. We zien wel wat de toekomst brengt. We genieten ervan zoals het nu is.»

MARTIJN «We zijn nog jong. We hebben alle tijd.»

HÉLÈNE «Wij hebben een leefboerderij in Hemiksem. Die zijn we nu aan het verbouwen. Het plan is dat ik daar ooit zelfstandig ga wonen, samen met acht jongeren met een beperking. Ik kan alles al redelijk goed zelf: koken, de was doen, het bed opmaken, naar de winkel gaan. Alleen strijken kan ik nog niet.»

HUMO Zou jij graag op die boerderij wonen met Hélène, Martijn?

MARTIJN «Ik wérk op een boerderij. Ik voeder de dieren. Vroeger de kippen, maar die zijn er niet meer.»

HUMO Waar zijn ze naartoe?

MARTIJN «Wég. Met pensioen. Maar we hebben nog hamsters, konijnen, schapen, een ezel en een hond. Ik werk ook nog bij een traiteur, een slager en een soepbar. Ik ben een brak (lacht). Dat is Limburgs voor iemand die nooit thuis is.»

HÉLÈNE «Ik werk in Bits N Bites, een eethuisje met mensen met een beperking, en ik ga helpen in de kindercrèche. Ik zie heel graag kinderen.»

HUMO Heb je zelf een kinderwens?

HÉLÈNE «Dat is een moeilijke vraag. Ik heb wel een kinderwens, maar nu is die toch stilletjes aan het weggaan. Ik hou wel van kinderen, maar er zelf krijgen? Dat voorlopig toch niet.»

HUMO Martijn, jij schudt je hoofd.

MARTIJN «Ik weet het toch niet. Je moet voor kinderen kunnen zorgen en dat is veel werk. Dat zie ik niet zitten.»

HUMO Lisa en Kevin hebben trouwplannen. Jullie ook?

HÉLÈNE «We hebben een trouwwens, ja. We hebben al een idee hoe onze trouw eruit moet zien, maar dat bespreken we privé.»

MARTIJN «Ik zie Hélène wel in een mooi, wit kleed.»

HÉLÈNE «Maar het moet geen overdreven groot feest worden. Wel een taart, maar geen reuzentaart. Gewoon, in the middle

HUMO Heb je Hélène al officieel ten huwelijk gevraagd, Martijn?

MARTIJN «Dat ga ik doen, maar hoe, dat weet ik nog niet.»

HUMO Op één knie?

MARTIJN «Misschien.»

HUMO Met een ring?

MARTIJN «Sowieso.»

HÉLÈNE «Ik zou wel graag zo’n romantisch huwelijksaanzoek krijgen.»

HUMO Het is ongelofelijk hoe hard jullie zijn veranderd sinds de allereerste aflevering van ‘Down the Road’. Toen waren jullie nog bange vogeltjes.

MARTIJN «Dat is zo. Vroeger was ik heel stil. Mijn zelfvertrouwen kwam er niet uit. Nu ben ik een spraakwaterval.»

HUMO Hoe ben jij veranderd, Hélène?

HÉLÈNE «Ik durf veel meer. (Kijkt naar haar mama) Dat is zo, hè, mama?»

MAMA LINDA «Hélène is helemaal opengebloeid. Op vrijdag is ze alleen thuis. Dan krijg ik op mijn werk een sms: ‘Ik ga nu naar de winkel om vanavond te koken.’ Als ik ’s avonds thuiskom, staat de tafel gedekt en is alles klaar. Ze neemt initiatief, terwijl ze vroeger heel timide was, in zichzelf gekeerd. Ze is ook gepest op school.»

HÉLÈNE «Door mijn beperking. Ik klapte toe als ze me op de speelplaats iets deden.»

MAMA LINDA «Soms werd ze tot bloedens toe gekrabd. Pas sinds ‘Down the Road’ is ze gaan beseffen dat ze niet samenvalt met haar beperking. Ze weet nu dat ze het kan. Dat heeft de groep haar laten inzien. Toen ze na die eerste reis uit het busje van Dieter stapte, kreeg ik een ander kind terug.»

HUMO Kijken jullie straks naar seizoen vijf?

HÉLÈNE «Zeker! Ik heb de trailer gezien: ze gaan naar Thailand.»

MARTIJN «Ze mogen iets met olifanten doen. Ik zou ook eens op een olifant willen zitten.»

HÉLÈNE «Ik niet. Veel te hoog voor mij.»

HUMO Steekt het niet een beetje, dat er nu anderen mee mogen met Dieter?

MARTIJN «Neuh. Wat is, dat is. Wij zijn twee keer mee gemogen. We mogen niet klagen. Klagen is niet goed. En we gunnen het die anderen ook!»

‘Down the road’
Eén, maandag 3 oktober, 20.35

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234