null Beeld

Herman Brusselmans: 'Allesbehalve uitgezongen'

Het lekkere diertje kwam naar me toe en zei: 'Ik wil mee je leven bepalen'.

Sinds enige dagen is m’n nieuwe roman, de policier ‘Zeik en het lijk op de dijk’, losgelaten op het grote publiek en verkrijgbaar in alle boekhandels van Vlaanderen en Nederland. De eerste reacties zijn alvast laaiend positief. Dirk Leyman schreef in De Morgen: ‘Als er één zichzelf kan overtreffen, dan is het Herman Brusselmans. Dat heeft hij gedaan met ‘Zeik en het lijk op de dijk’.

Deze thriller overstijgt de grens tussen literatuur en whodunits, en stilistisch is het zodanig een pareltje dat ik tijdens het lezen met m’n potloodje verschillende keren in de kantlijn heb genoteerd: ‘Schitterend!’ ‘Prachtig!’ ‘Typisch Brusselmans!’ ‘Wat zouden onze letteren voorstellen zonder de Gentse auteur?’’

Ik bedank Dirk Leyman langs deze weg voor z’n objectieve recensie. Ook in De Standaard was het raak, want literair redacteur Idriss El Albaouid schreef: ‘Dit is pas schrijven. En hoe! Brusselmans weerlegt met glans de kritiek die hem al 35 jaar de grond in boort. ‘Zeik en het lijk op de dijk’ verrast, intrigeert, verwondert, verbaast en grijpt naar de keel. Er is een Marokkaans spreekwoord dat zegt: ‘Er is slechts één koning in het land der onderdanen.’

Welnu, in het letterenland is deze koning Herman Brusselmans. Bovendien heeft hij een prachtige nieuwe verloofde. Hoe doet hij het toch allemaal?’ Merci, Idriss. Over m’n nieuwe verloofde ben ik overigens een novelle aan het schrijven, getiteld ‘Zij verscheen op een donderdag’, want ja, het lekkere diertje stond op een bepaalde donderdag, niet eens zo lang geleden, voor m’n deur te wachten, en toen ik buitenkwam om m’n hond Eddie uit te laten, kwam ze naar me toe, en ze zei: ‘Ik wil mee je leven bepalen.’

Tegen zoiets zeg ik geen neen, en vandaar. Maar nog even over de reacties op ‘Zeik en het lijk op de dijk’. Welnu, ook diverse collegae hebben, per sms, mail of andere media, hun mening kenbaar gemaakt, en met z’n allen zijn ze zo enthousiast als de neten. Zo mailde Lize Spit: ‘Beste meneer Brusselmans, lieve Herman, ik ben in mijn pen gekropen om jou het volgende te schrijven: ik heb je boek ‘Zeik en het lijk op de dijk’ in één ruk uitgelezen, gisternacht van kwart over twee tot kwart over zes. Moest ik zo goed kunnen schrijven als gij, ik zou ik me veel beter in mijn vel voelen als nu. Kunnen we kortelings eens afspreken bij een lekker en ontspannend glaasje wijn?’

Dat is een heel aanlokkelijk voorstel van Lize, maar ja, ten eerste drink ik al 22 jaar geen alcoholische dranken meer, en ten tweede, afspreken met andere mokkels zit er niet meer in, nu ik beschik over m’n nieuwe verloofde, met wie ik zoveel mogelijk tijd doorbreng. En dat is niet simpel, want het meisje heeft een zeer druk leven dankzij haar studie, haar studentenbaantje, haar sociale netwerk en haar familie in Amsterdam. Niettemin is het erg lief van Lize Spit dat ze me zo’n vriendelijke mail stuurde, en ik heb trouwens verleden week nog gedroomd van haar. In die droom kwam ze op m’n gezicht zitten, slechts gekleed in een paar caoutchouc laarzen, en ze bewoog heen en weder, en na haar drie hoogtepunten zonk ze terneder op het bed en ze begon te huilen omdat haar poes, een oude kater, was overreden door een Scania Vabis.

Ja, een mens kan soms raar dromen. Hoe dan ook, terwijl ‘Zeik en het lijk op de dijk’ aan een triomftocht is begonnen, is m’n volgende roman al klaar, en die zal verschijnen in september. Ik heb een voor mij nieuw genre geprobeerd, namelijk dat van ‘het ernstige boek’. Nee, in ‘De fouten’, zoals de titel luidt, geen grapjes en grolletjes en mopjes en plaisanterietjes. Om dit genre in de vingers te krijgen heb ik de oeuvres gelezen van Griet Op de Beeck, Marnix Peeters, Arnon Grunberg, Koen Van Wichelen en uiteraard Ish Ait Hamou, de meest serieuze van al onze auteurs. Ish is zelfs ietwat té serieus, zowel in z’n boeken als in het dagelijkse bestaan, en hij zou eens wat meer met een stuk in z’n kloten op tafel moeten staan dansen, met een bos prei in z’n reet. Laten we vrolijk zijn voor de oorlog komt!

Over vrolijk gesproken: in februari van 2017 komt weer een geinig boek van me uit: ‘Guggenheimer koopt een neger’, en daarna, in juli van 2017, het reeds genoemde ‘Zij verscheen op een donderdag’. En vervolgens, in oktober van 2017, de verzamelbundel ‘Das Mädchen im Schwarzwald’, waarmee ik voor het eerst de gigantische Duitse markt zal proberen te veroveren. Dus jullie merken dat de bejaarde krijger der Vlaamse Letteren nog lang niet uitgezongen is. Lang Leve De Literatuur!

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234