null Beeld

Herman Brusselmans: 'De baard en de kunstenaar'

Tenslotte is alles ijdelheid en aan ijdelheid zullen we met z'n allen ten onder gaan.

Herman Brusselmans

Zou ik niet eens een baard laten groeien? Veel mensen met baarden zijn tegenwoordig heel succesvol, denk maar aan Fidel Castro, Tom Boonen, Assan Choulab Goubula, de bassist van dEUS, Stephen Dewaele, diverse terroristen, premier Michel en Kristien Hemmerechts, zij het dat haar baard zich niet op haar kin situeert, maar op en rond haar vagina, bovenwaarts tot ongeveer de navelstreek en benedenwaarts tot à peu près ter hoogte van haar knieschijven.

Mensen met baarden hebben op de koop toe veel succes bij vrouwen. Kijk naar de danser/auteur Assan Choulab Goubula, die praktisch iedere dag achterna wordt gezeten door gillende meisjes. Sommigen daarvan willen een selfie, anderen dan weder een handtekening, en naar het schijnt zijn er ook bij die simpelweg eens aan Assan zijn fluit willen rukken tot de witte vloeistof tot tegen de dakgoot spettert. Terwijl die Assan toch een onnozelaar is van het zuiverste water, heel slecht schrijft, en danst als burgemeester Lippens van Knokke met een stuk in z’n kloten.

Overigens is het niet zo dat ik al heel m’n leven baardloos doorbreng. Welnee, ik laat geregeld een baardje van een dag of drie vier staan. Dat stamt uit de tijd toen ik nog samen was met m’n ex-verloofde. Ook zij was dol op mannen met baarden, dat schuurde lekker tegen de binnenkanten van haar dijen tijdens de befferij. O, waarom heeft zij me toch verlaten? Is het omdat m’n baard niet lang genoeg was? Is het omdat ik een paranoïde, zwaar gestoorde, neurotische gozer ben, die trots is op z’n acnesporen, z’n joodse neus en z’n erectieproblemen? Ja, daar ben ik trots op.

Niet iedereen heeft erectieproblemen, weet je. Men onderscheidt zich door z’n erectieproblemen van de menigte oninteressane mannen die altijd maar een stijve krijgen. Ze moeten maar naar zichzelf kijken in de spiegel, en hopla, daar is die stijve weer. Terwijl ik ten eerste zelden of nooit in de spiegel kijk, en ten tweede te allen tijde m’n slappe lulletje behoud, zodat ik totaal geen last heb van een knoert van een opgezwollen penis, met een paarse eikel, op springen staande testikels, en de neiging om m’n snikkel in één of ander gat te steken, bijvoorbeeld een gat in een kussen, een gat in de grond, of een gat in een vrouw, met name haar mond, haar flamoes of haar bruine schijthol.

Maar goed, te wijten aan dit alles is m’n ex-verloofde van me weggevlucht, en ik zie haar nooit meer, ofschoon we beiden in Gent wonen, beiden veel rondwandelen door onze stad, en beiden geabonneerd zijn op de driekwart socialistische krant De Morgen. Daar staan vele leuke artikelen in, onder andere over neokolonialisme, over staatshervorming, over atavisme, en (in de wekelijkse bijlage voor vrouwen) over orgasmes die je kan vermijden door een enorme kurk in je preut te douwen.

Maar eerst moet je die kurk wel besprenkelen met sperma, want als er één ding is waar de doorsneevrouw totaal niet geil van wordt, is het sperma. Leer mij de vrouwen kennen. Enfin, na twee jaar te hebben getreurd over het weggaan van m’n verloofde, ben ik me weer op een schuchtere manier op het pad van dating gaan begeven, samen iets gaan eten, een beetje flirten, en zeggen tegen een 16-jarig meisje: ‘Mag ik je tetten eens posten op mijn Facebookpagina?’ Het geinige hiervan is dat ik helemaal geen Facebookpagina heb. Ik zou nog liever een kale kop hebben dan een Facebook-pagina. Tja, die kale kop. Ik heb al verschillende keren op het punt gestaan om m’n kop inderdaad kaal te laten scheren, en dan de reeds voornoemde baard heel lang te laten groeien, zodat ik ietwat lijk op een boeddhistische goeroe, die tegen z’n volgelingen zegt: ‘Haal mij godverdomme direct een pak friet van Frituur Jozef op de Vrijdagmarkt of de toorn van Boeddha zal over jullie nederdalen!’ De kwestie is wel dat veel vrouwen liever m’n lange haar zien dan een kaalkop.

Geef hen eens ongelijk. Maar tenslotte is alles ijdelheid en aan ijdelheid zullen we met z’n allen ten onder gaan, of we nu een baard hebben, een kale kop, een pak van Armani, een Bugatti Veyron, een abonnement op De Morgen (of sterker nog, op het weekblad Knack), een achtertuin waar de prei lustig in de woeste kleigrond groeit, een afspraakje met Natalia en Nathalie Meskens, gevolgd door een triootje met die twee tuttebellen in een hotelbed in Waasmunster, of een kunstwerk van Rinus Van de Velde. Dat vind ik wel een goeie kunstenaar. Doch hij zou een baard moeten laten groeien. En voor de rest moet hij z’n plan maar trekken, en net als eenieder hopen dat hij morgen niet doodvalt.

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234