null Beeld

Herman Brusselmans: 'Een normale vrouw'

Dit lijkt wel de hemel, twee verliefde mensen samen op hun eigen planeet.

Herman Brusselmans

Waar een normale man naar zoekt, is een vrouw die boeken van Richard Brautigan heeft gelezen; die weet hoeveel pk een Triumph Street Triple 675R heeft; die minstens drie spelers van FC Barcelona kan opnoemen; die beulingen kan bakken en ze zelf ook graag eet; die Marlboro Light rookt; die een niet al te hysterische kinderwens heeft; die weet hoe de bassist van dEUS heet; die geen overdreven lesbische behoeften voelt kriebelen.

Die er niks mee inzit dat haar man dertig jaar ouder is; die een aantal van haar hobby’s opgeeft ter wille van haar relatie, en dan vooral cava en witte wijn zitten zuipen samen met vriendinnen van wie de meesten niet deugen, en als die vriendinnen haar influisteren: ‘Die nieuwe man van jou, dat is een ouwe zak, dat is een eikel, dat is een schrijver die niet kan schrijven, die is impotent, die is lelijk, die leeft alleen ’s nachts, die zou niks anders eten dan beulingen, die heeft jou aan het roken gebracht, die is bijna zo bejaard als je grootouders, die is een vuilak die allerlei vieze dingen zegt op tv, die lacht nooit, die gaat niet op reis, die drinkt nooit gezellig een glaasje mee, die heeft nog steeds veel te veel contact met z’n ex-vrouw, die zit hele dagen naar voetbal te staren, die heeft veel te lang haar dat kapot is; en die zou godverdomme willen dat jij weet hoeveel pk een of andere motor heeft, dus dump die klootzak,’ dan moet zij zeggen: ‘Ik blijf bij hem, ik hou van hem, hij is perfect.’

Nou ja, een normale man als ik is natuurlijk nooit perfect, maar ik klaag niet. En als het nodig is, wil ik gerust m’n best doen om ’ns op reis te gaan, waarom niet naar New York, waar ik met m’n normale vrouw de buurten opzoek waar Woody Allen gefilmd heeft, en ik zeg tegen m’n vrouw: ‘Wil je even twintig films van Woody Allen opsommen?’ Het liefste blijf ik echter met haar thuis. We zitten samen op de Ikea-bank, zij zéér luchtig gekleed, en ze leest een boek van Richard Brautigan, en ik lees ‘De kunst is mijn slagveld’, meer dan 700 bladzijden brieven van de jonggestorven Nederlandse zelfmoordenaar Nanne Tepper, en zij drinkt een glaasje wijn, en ik een kop Nespresso-koffie, en dit lijkt wel de hemel, twee verliefde mensen samen op hun eigen planeet, en ze mag gerust de telefoon opnemen als haar moeder belt, en dan moet ze in het gesprek tussendoor wel even zeggen: ‘Mama, ik zit hier met Herman heel gezellig samen, en hoewel jij hem haat, ben ik gek op hem, en ik zal hem nooit verlaten, en als jij en papa er blijven op aandringen dat ik weg moet gaan bij Herman, dan stuurt Herman een paar rare jongens op jullie af, want hij heeft kennissen in de Turkse maffia, en die rare jongens gaan jullie knieën breken.’

Drie hoeraatjes voor mijn nieuwe vrouw! Als het nodig is, kan ze heel feministisch uit de hoek komen, maar als ze in mijn gezelschap is, heeft ze het feminisme totaal niet nodig. Ik ben de man die voor haar zal zorgen. Ze krijgt wat ze wil, al is het een Porsche Macan S. Ze moet natuurlijk wel weten hoeveel pk die Porsche heeft. Ik heb een paar vrienden (meer dan een paar heb ik er eigenlijk niet), en die zeggen: ‘Zo’n jonge, normale vrouw naar wie jij op zoek bent, die zal je nooit vinden.’ Het is mogelijk dat ik haar nooit vind, maar weet je, misschien vind ik haar wél. Er zijn al een paar kandidates geweest, aan wie jammer genoeg bij nader inzien toch altijd iets schortte. De ene rookte geen Marlboro’s, de andere wist niet hoe de bassist van dEUS heet (‘Tom Barman’, gokte ze, en daar zou je toch wat van krijgen?), en nog een andere was zodanig een fan van de debuutroman van Lize Spit, en was er zo van overtuigd dat uitgerekend dat boek echte literatuur is, dat ik tegen haar zei: ‘Ga jij maar gauw de voetzolen kussen van die hele Lize Spit, en laat mij met rust.’ Je moet als normale man op je strepen durven te staan, je principes en overtuigingen blijven aanhangen, en je niet in de luren laten leggen door één of ander mokkel met een leuk gezichtje, pronte tietjes, prachtige benen en een geile glimlach. Weg met dat serpent! Zij is helemaal geen normale vrouw! Zij is een wijf dat een normale man alleen maar naar de kloten wil helpen. En à propos, m’n normale vrouw moet in staat zijn om over een onaanzienlijke maar allicht korte tijd bij m’n sterfbed te zitten, m’n voorhoofd te deppen, in m’n tanende ogen te staren, en te zeggen, terwijl ze lichtjes huilt: ‘Ik heb je zo graag gezien, en ik ga je heel erg missen.’ En op het feestje na m’n crematie moet ze niet te veel cava en witte wijn zuipen. Een glaasje of twee, drie zou ik wel oké vinden.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234