null Beeld

Herman Brusselmans: 'Het donderdagmeisje'

Liefdesverdriet en genegeerde honger, die gaan wel eens hand in hand.

Herman Brusselmans

Tja, toen kwam de liefde weer op m’n pad. Tevoren had ik heel lang – een jaar en negen maanden – afgezien door de verstikkingsdood van de vorige liefde. Het meisje dat tot deze vorige liefde behoorde, en haar mee bepaalde, ging van me heen vanwege onze karakterverschillen, onze tegen elkaar indruisende opvattingen, onze melancholie en onze wanhoop, en de zekerheid dat we niet zonder elkaar konden leven, laat staan mét elkaar. Een jaar en negen maanden vol zielenpijn is een lange tijd.

Ik tuurde naar de einder, om vanaf daar m’n ex-vriendin te zien naderen, maar zij naderde niet. De einder bleef leeg. Ik probeerde te functioneren, ademde als een normaal mens (maar niet altijd), schreef boeken en kolommen en pamfletten over allerlei onderwerpen die boogscheuten en steenworpen van de liefde vandaan bleven, en zo schreef ik bijvoorbeeld over voetbal, drummen, motoren, sigaretten, aambeelden, paraplubakken, struiken, purperen vazen, kalfjes in de wei (zich aanschurkend tegen de goedige moederkoeien), en die keer toen ik, zo bezopen als ik was in 1991, de Liefde van m’n Leven ontmoette.

Dus ja, soms schreef ik tóch over de liefde, en over hoe die Liefde van m’n Leven me ook verlaten had, wegens haar ademnood, haar ruimtegebrek en haar drang naar vrijheid. Weet je, je mag over paraplubakken schrijven zoveel je wil, niettemin zal de liefde op een bepaald moment de pagina overnemen. Zodoende schreef ik ondanks alles over de Liefde van m’n Leven en m’n toenmalige Nieuwe Vriendin, die m’n bestaan in een onverwachte richting hadden gestuwd, en die richting stond me wel aan, en ik was gelukkig met die richting, en ik wilde nooit meer een andere richting, en zoals gezegd: het liep mis.

Lange tijd gooide ik m’n verdriet op een hoopje, en iedere dag en iedere nacht probeerde ik dat hoopje te negeren, maar het hoopje werd steeds groter, en op een bepaald moment kwam er een grote beslissing: ik verwijderde het hoopje, en probeerde te vergeten dat het er ooit geweest was. Dat is gemakkelijker gezegd dan gedaan, en je hebt er hulp bij nodig. Hulp van voetbal, motoren, sigaretten en de zalvende woorden van de Liefde van m’n Leven, die zich ondertussen had opgeworpen als de Kameraad van m’n Leven, en die me koesterde en me raad gaf en lekker eten voor mij maakte, want ze wilde niet dat ik zou verhongeren. Liefdesverdriet en genegeerde honger, die gaan wel eens hand in hand.

Er waren, kortom, moeilijke ogenblikken, die op den duur baadden in een tanend zilveren licht, en ik dacht: een mens moet voort, en ik dacht: ik red het wel weer, en ik dacht: God weet wat er ooit nog op m’n pad komt. Tja, toen kwam het donderdagmeisje. Op een donderdag belde ze aan, en ik ging naar beneden, en ze stelde zich voor, en ze vroeg of ik met haar iets wilde drinken, en ik was zo van slag door deze plotse uitnodiging dat ik niet eens terdege keek naar het meisje, en ik zei: ‘Kom volgende donderdag maar ’ns terug.’ En dat deed ze. En of je het gelooft of niet, op die volgende donderdag zei ik alwéér: ‘Kom volgende donderdag maar ’ns terug.’ En dat deed ze.

En toen keek ik terdege naar het meisje, en ze was echt heel mooi, en ze leek me heel bijzonder, en we gingen samen iets drinken in café Aba-Jour, en een naïeve denker zou kunnen opwerpen: natuurlijk heet het café Aba-Jour, want Aba-Jour betekent ‘nachtlamp’, en dit donderdagmeisje heeft licht in m’n duisternis gebracht, en naïef of niet, ik raakte in de ban van het meisje, en de volgende donderdag kwam ze terug, en we kusten elkaar, en ik was zo van slag door deze plotse kus dat ik zei: ‘Kom volgende donderdag zeker terug.’ En dat deed ze. Op donderdagen kwam ze naar Gent uit Brussel, en in Brussel verbleef ze als ze niet in haar geboortestad Amsterdam onderdak had.

Zo’n meisje uit Amsterdam, is zij wel geschikt voor mij? Zo’n meisje van 24 jaar oud, is zij wel geschikt voor mij? Zo’n meisje dat haar vrijheid wil behouden, dat als een oergezonde vogel door het leven klieft, en dat desondanks bezweert dat ze stapelgek is op mij, is zij wel geschikt voor mij? Ik verplicht mezelf om aan te nemen van wel, dat zij geschikt is voor mij, dat ze me helpt herstellen van wat in het verleden allemaal gebeurd is, en dat uitgerekend zij in staat is om me nog steeds te laten schrijven over paraplubakken, voetbal, motoren en sigaretten, maar evengoed over de terugkeer van het eeuwige probleem dat liefde heet.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234