Herman Brusselmans: 'Ik wens AA Gent alles toe, behalve binnen vijf jaar degraderen naar tweede klasse'

De vreugde was onbeschrijflijk. Nou ja, onbeschrijflijk. Zo erg was het nu ook weer niet. Toch waren vele Gentenaars tevreden.

Mensen uit andere steden en gemeenten zullen zich afvragen: ‘Waarom waren jullie in Gent zo tevreden?’ Wel, dat kwam door de kampioenstitel in het voetbal die ons onverwacht te beurt viel. Wie dertig jaar geleden tegen een Gentenaar had gezegd: ‘In 2015 zullen jullie kampioen worden’, die had men gek verklaard. Niettemin voorspelde ik het al in 2010. Toen zei ik in een interview met het weekblad Knack: ‘Nou, Hildegonde, allemaal goed en wel, en jij kunt dan wel zeggen dat ik de beste schrijver van Vlaanderen ben, maar wat echt belangrijk is voor mij, is het voetbalspel. Ik ben een enorme supporter van AA Gent en al stelt die club geen reet voor, over een jaar of vijf zijn ze kampioen, let op m’n woorden.’

Daarna naaide ik die hele Hildegonde achterwaarts in de poes, maar daar pak ik thans niet mee uit. Ik zal het er later over hebben in m’n sinds lang aangekondigde roman ‘Maman fume une pipe’. Hoe dan ook, het laatste fluitsignaal wederklonk en de titel was binnen. Merkwaardig in dit kader was dat ik het eerste doelpunt, van Sven Kums, heb gemist omdat ik net zat te schijten als een reiger op mijn toilet, vanwege een verkeerde boterham met schuifkaas die ik voor de match had gegeten.

Het tweede doelpunt, van Renato Neto, heb ik ook gemist, omdat ik net zat te kotsen als een reiger op mijn toilet, vanwege alweder een verkeerde boterham met schuifkaas die ik tijdens de rust had gegeten. Je zult zeggen: twee verkeerde boterhammen met schuifkaas eten, dat is ook niet al te slim. Maar ja, als je dol bent van de zenuwen naar aanleiding van AA Gent, dan vreet je alles wat je in je poten krijgt.

Het belangrijkste probleem is echter: is AA Gent aan het einde van dit seizoen de verdiende kampioen, of is Gent het geworden door toeval, het lot, of pure hoerenchance? Ik houd het op pure hoerenchance, gecombineerd met een zeker tactisch inzicht van Hein Vanhaezebrouck, de dikkerd met het koeketienekapsel, want ik moet als voetbalkundig specialist toegeven dat Vanhaezebrouck via z’n talrijke ingrepen, beslissingen en, ja, zelfs vervangingen z’n hele club een zeker je-ne-sais-quoi heeft gegeven dat vele tegenstanders regelrechte hoofdbrekens bezorgde.

Wie herinnert zich niet de wedstrijd tegen Lierse, waarin Hein in de 82ste minuut Brecht Dejaegere verving door Hannes Van der Bruggen. Het was toch zeker wel deze dekselse Van der Bruggen die twee minuten later de definitieve pass gaf aan Sven Kums, die het leder neutraliseerde en vervolgens doorspeelde naar Danijel Miličević, die eerst leek te twijfelen en dan toch besloot om een schot te wagen, waarna de bal afweek op de knoessel van één of andere Lierse lomperik, en hoplaba! Weder had AA Gent een doelpuntje tegen de netten gejaagd!

Op het eerste gezicht lijken dat allemaal details, maar aan de streep worden de bloemen uitgereikt, en indien niet, waar zijn dan godverdomme die bloemen gebleven? Daarnet lagen ze nog klaar om te worden uitgereikt, en nu zijn ze riebedebie, waarschijnlijk is die hoer van een kantinejuffrouw ermee aan de haal, het zou de eerste keer niet zijn.

Weet je, een voetbalploeg is niet zomaar een trainer, elf spelers en een paar bankzitters, het is daarentegen een heel conglomeraat van op hun taak berekende individuen die samen sterk staan, en die zich met de moed der wanhoop inzetten om het beste resultaat te halen, en dan denken we bijvoorbeeld aan de medische staf, de terreinverzorgers, het directiecomité, Gunther Schepens, de sponsors, de spelersvrouwen, en de reeds eerder genoemde slet uit de kantine. Zoals die een glaasje bier kan tappen, dat doet niemand haar na! En als je het haar vraagt, en ze heeft een stuk in haar kloten, laat ze voor 5 euro haar behaarde flamoes zien, toch altijd weder een speciaal spektakel.

Maar terug naar AA Gent, en het onwankelbare feit dat uitgerekend dít team zowel Anderlecht als Club Brugge een koppel poepies heeft laten ruiken. Wie had dat kunnen denken? Ik en met mij vele anderen. We kwamen dan ook feestend de straat op, en tijdens zo’n spontane volksuitbarsting kom je op de Vrijdagmarkt allerlei leuke types tegen en aan één van hen vroeg ik: ‘Kom je hier vaak?’

Het was een prachtige blondine met schitterend opgespoten tieten, een smoel om je tong in te rammen en benen om achter je oren te leggen. ‘Nee, ik kom hier niet vaak,’ zei ze, ‘alleen als AA Gent kampioen speelt.’ Van het ene woord kwam het andere, en ik vroeg haar wat ze van de boeken van Christophe Van Gerrewey vond, toch ook een interessant onderwerp. Maar ze wilde alleen over voetbal praten, wat ik op den duur redelijk saai vond, en ik liet haar achter als was ze een mesthoop onder een afdak.

Gelukkig kwam ik ook burgemeester Termont tegen, niet toevallig een goeie vriend van mij, en nadat ik hem proficiat had gewenst, vertrouwde hij me toe dat hij de boeken van Christophe Van Gerrewey volslagen kutboeken vindt. En zo zie je maar: als je thuisclub kampioen wordt, ga je een een zeer gevarieerde nacht tegemoet. De pret kan natuurlijk niet blijven duren, en ik dacht bij mezelf, terwijl ik inmiddels achter een struik in het Baudeloopark stond te pissen: volgend jaar zal Gent géén kampioen zijn, en wat dan, ja, wat dan? Dat zullen we volgend jaar bekijken. Tot het zover is wens ik AA Gent alles toe behalve binnen vijf jaar degraderen naar tweede klasse. Leve de Buffalo’s!


Jan Mulder: 'Iedereen gunt AA Gent de titel, zelfs oud-spelers van Anderlecht'

Bekijk het filmpje: 'Buffalo's bouwen feestje in Gent'

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234