Herman Brusselmans: 'Mannelijke letteren'

De wijven nemen niet alleen de literatuur over, maar ook de filosofie, de antropologie en het pingpong.

M’n roman ‘Zeik en het lijk op de dijk’ doet het, zes weken na de release, nog altijd prima in de charts. Qua literair werk moet hij alleen romans laten voorgaan van Liane Moriarty, Paula Hawkins, Lize Spit, Connie Palmen, Hagar Peeters en Griet Op de Beeck.

Wat de aandachtige lezer uiteraard meteen opvalt aan dit rijtje, is dat het louter uit vrouwelijke auteurs bestaat. Zou het gerucht dan toch waar zijn dat de wijven de letterkunde finaal aan het overnemen zijn? Ja, dat gerucht is waar. En trouwens, de wijven nemen niet alleen de literatuur over, maar ook de filosofie, de antropologie, de genderstudies, de kosmologie, de natuurkunde en het pingpong.

In de top tien van de pingpongspelers met de beste resultaten van de laatste twee jaar staan acht vrouwen, en voor de rest één homoseksueel uit Noord-Korea (die voorlopig wijselijk in de kast blijft) en een loodgietersknecht uit San Francisco. Met die gozer is ook al iets niet in de haak, want hij draagt een rokje tijdens de wedstrijden en komt nooit buiten zonder geshavede oksels en een puntbeha. Maar goed, de literatuur en het overwicht van de vrouwelijke auteurs.

Betekent dit dat in de loop van de geschiedenis de vrouwen beter en attractiever zijn gaan schrijven? Welneen, vrouwen schrijven nog altijd even beroerd als in de 18de, 19de en 20ste eeuw. Toen werd over de misbaksels die voor vrouwelijke romans doorgingen minder ophef gemaakt dan nu, omdat men redeneerde: ach, laat die trutjes maar boekjes schrijven in hun vrije tijd – zolang ze voor de rest het huishouden doen, de kinderen verzorgen en de koe melken is het allang goed. Maar zie jij Griet Op de Beeck een koe melken? Ik niet hoor. Naar het schijnt heeft Lize Spit kortelings, ten bate van een goed doel, een geit proberen te melken. En zij maar proberen en proberen, tot iemand van de krant De Morgen, een journalist die 18 uur per dag het doen en laten van Lize Spit volgt om per week minstens 36 artikelen over haar te schrijven, plotseling opmerkte: ‘Mejuffrouw Spit, ik vrees dat u geen geit aan het melken bent, maar een bok.’ De dag nadien schreef hij over het incident een artikel voor De Morgen, getiteld ‘Vieze bok geeft zich uit voor geit en probeert tevergeefs de fantastische Lize Spit in de luren te leggen.’ Daarna haalde de journalist van De Morgen uit z’n portefeuille het fotootje van Lize tevoorschijn waarop ze staat afgebeeld met een bloem achter haar oor, en hij begon zich af te rukken tot hij in zwijm viel.

Tja, dat De Morgen zo nu en dan een favoriet auteurtje heeft, dat is geen nieuws, vanzelfsprekend op voorwaarde dat dit auteurtje van de vrouwelijke kunne is, banden heeft met de Nederlandse uitgeverij Das Mag, en slechts om de vijf jaar een boek publiceert, want anders kan de recensiemachine van De Morgen het allemaal niet meer bijbenen. Hoe dan ook, het wordt tijd dat mannen opnieuw de fakkel overnemen in de letteren. Het probleem is: behalve ik en Tom Lanoye zijn er al jaren geen echte mannen meer in de letteren waar te nemen. Je zult zeggen: en Yves Petry dan? Nou, Yves zou ik geen echte man noemen, zeker niet sinds hij kortgeleden in de buurt van Brussel-Noord werd aangetroffen in netkousen, een zijden purperen bloes, compleet gemaquilleerd, en met een in een deux-pièces geklede chihuahua onder z’n ene arm.

Of je zult zeggen: en Joost Vandecasteele dan? Eerlijk gezegd is Joost inderdaad een echte man, in die zin dat het haar op z’n rug doorloopt tussen de kaken van z’n gat en daar, via z’n enorme testikels, een buiging maakt naar z’n kuiten, scheenbenen, en voetzolen, maar het probleem met Joost is dat geen hond z’n nochtans prima geschreven boeken wenst te lezen, mede omdat er veel te veel moeilijke woorden, veel te veel dystopie en veel te veel seks in voorkomt. Of je zult zeggen: en Ish Ait Hamou dan? Tja, Ish een echte man noemen is zoals zeggen: mijn tante Sonja is een echte vrouw. En ik zweer je, je zult heel anders piepen als m’n tante Sonja dreigend op je afkomt, met haar ingevette snor, haar handen als kolenschoppen en haar neiging om haar sigaar uit te duwen op één van je oogballen. Enfin, we zullen het moeten blijven doen met Lanoye en met mij als speerpunten van de ware mannelijke Vlaamse en internationale literatuur. Tom schrijft helaas nogal weinig de laatste tijd en dus blijf ik over als male chauvinist pig die meesterwerken als ‘Zeik en het lijk op de dijk’ op jullie afvuurt, en veel meer fraais is nog op komst. Graag gedaan, meisjes en jongens!

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234