Herman Brusselmans: 'Mercurius'

Helga en ik zijn waarlijk een leuk stelletje.

Omdat ik in het echt geen vriendin heb, zal ik er thans eentje fantaseren. Welnu, haar naam is Helga en ze is 19 jaar oud. Je zal zeggen: dat is wel heel erg jong, maar ja, vrouwen van boven de 21 jaar zijn nu eenmaal bezig met verouderen, en dat gaat maar door en door, en voor je het weet zijn ze 62, en kunnen ze geen orgasme meer krijgen omdat hun kut niet meer marcheert, ik zeg maar wat.

Een vrouw zonder orgasme is als een pelikaan zonder tamboerijn, vergeet dat niet. Met Helga beleef ik prachtige tijden. Omdat ze voor ruimtedeskundige studeert, kunnen we heel goed praten over Mercurius en Saturnus. Persoonlijk verkies ik Saturnus, maar Helga is meer zo’n beetje een fan van Mercurius. Dat is een typisch vrouwelijke planeet, met een ietwat dommig uitzicht, hier en daar een vochtige plek, en cellulitaire putjes aan de onderkant. Natuurlijk babbelen Helga en ik ook over andere dingen, zoals de positieve kanten van de islam (dan ben je snel uitgebabbeld natuurlijk), onze nationale voetbalcompetitie en de boeken van Dimitri Verhulst, Yves Petry en Joost Vandecasteele.

Toen ik vroeg: ‘Baby, met welke van die drie schrijvers zou je naar bed willen?’, zei ze: ‘Ik wil alleen met jou naar bed, schat.’ Dat is toch heel attent van m’n meisje? Plus, wie wil er in godsnaam ooit naar bed met een Vlaamse schrijver behalve met mij? Of met Griet Op de Beeck? Ja, er zijn vele vrouwen die met Griet Op de Beeck naar bed willen. Dat komt omdat Griet, overigens een goeie kameraad van mij, iets mannelijks uitstraalt (die bakkebaarden! Die leuke snor! Die behaarde kuiten!), vooral als ze haar voorbinddildo bovenhaalt en ermede begint te slingeren. Helga rijdt met de motor, een Husqvarna Nuda 900R, en met mij achterop zoeft ze naar de Vlaamse Ardennen, waar we een rustig doch aangenaam terras uitkiezen en er genieten van koffie en versnaperingen.

Daar, in alle kalmte en onder een stralend lentezonnetje, vertel ik Helga over m’n nieuwe roman, getiteld ‘De draagberrie’, waarin het hoofdpersonage geblesseerd raakt nadat een eend haar bek in z’n reet heeft geramd en dan luid begint te kwaken. In het ziekenhuis vergist de chirurg zich en het linkerbeen van de man wordt geamputeerd. Op datzelfde ogenblik is er 5 kilometer verder een ontploffing in het crematorium van Lochristi en door die explosie worden zes lijken, die klaarlagen om te worden verbrand, aan flarden gereten. Politieman Pros Verbruggen komt ter plaatse om de eerste vaststellingen te doen, nadat hij eerst achter een struik heeft gescheten, want op de site waar het crematorium van Lochristi zich bevindt, zijn vele struiken geplant om het geheel een wat je zou kunnen noemen ‘fleurig uitzicht’ te geven. Er is al miserie genoeg op de wereld. Dat vindt ook Helga, en ja, zij heeft haar portie ellende gehad.

Haar vader, een combinatie tussen een ongeneeslijke alcoholicus en een incestgerichte verkrachter, heeft haar moeder zodanig psychisch mishandeld dat de arme vrouw bij het minste in snikken uitbarst, bijvoorbeeld bij aflevering zes van ‘The Sky Is the Limit’, een Syrisch kindje dat aan de Macedonische grens stikt in een oude banaan, en een schaap dat tijdens het baren van haar lammetjes wordt geslacht. Zodoende vraagt de moeder van Helga zich af: ‘Wat moet er met die lammetjes gebeuren?’ Wel, de beste oplossing is dat ze ook geslacht worden, want zonder moeder zouden ze toch maar weeslammetjes zijn (hun vader is overleden aan alvleesklierkanker), en ze zouden dolen in het uitgestrekte universum, nadat God met één vingerknip de aarde heeft afgeschaft. Als de avondschemering is ingevallen, rijden Helga en ik naar m’n huis om daar seks te hebben.

Hierbij ligt de nadruk op wederzijdse overgave aan het lichaam van de ander. We zijn immers allebei feministisch ingesteld, hoewel ik vind dat een mannelijke directeur-generaal veel meer mag verdienen dan een vrouwelijke, dus m’n feminisme staat nog niet helemaal op punt. Nadat ik ben klaargekomen in de knieholten van Helga, eten we een boterhammetje met smeerpaté. Lekker, zeg. Kortom, Helga en ik zijn waarlijk een leuk stelletje, maar wel is het zo dat ik eventueel een mogelijkheid zou willen ontdekken om Helga over te hevelen van de fantasie naar de werkelijkheid. Dat is niet zo simpel, temeer omdat ik in wezen de fantasie prefereer boven de werkelijkheid, en vrees dat een echt bestaande Helga serieus op m’n zenuwen zou werken. Met haar gezeik over Mercurius altijd.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234