Herman Brusselmans: 'Oud en ongeschikt'

Als je de leden van dEUS een beetje kent, dan weet je dat die altijd hun onderbroek thuislaten.

Omdat ik de jachtige zoektocht naar een nieuwe verloofde van ongeveer 25 jaar beu was, zocht ik contact met vrouwen die een stuk ouder zijn. Via het gespecialiseerde relatiebureau Normale Hetero’s kreeg ik een afspraak met een 54-jarige tandartsweduwe.

Haar man was doodgeslagen door een patiënt tegen wie hij gezegd had: ‘Je hebt rotte tanden van te veel varkensvlees te vreten, vieze maroef’, en de Marokkaanse moslim had de tandarts met beide vuisten bewerkt tot de man in de witte jas het leven liet. Ja, als je lid bent van het Vlaams Belang moet je ook als tandarts uitkijken tegenwoordig.

Maar goed, Nadine en ik hadden afgesproken in koffiehuis Simon Says. Ik had natuurlijk al foto’s van haar gezien, maar toen ze binnenkwam, herkende ik haar niet meteen omdat ze een zuidwester op haar kop had, hoewel het regende noch woei. Ineens schoot door m’n geest: wil ik wel een vrouw die zuidwesters draagt? Welnee, maar ja, het was nu te laat om haar toe te roepen: ‘Maak dat je weer weg bent, onfrisse hoer!’

Ze kwam bij mij zitten, en zei: ‘Meneer Brusselmans, neem ik aan?’ ‘Nee,’ zei ik bij wijze van gein, ‘ik ben de bassist van dEUS.’ ‘O, excuseert u mij, dan ben ik verkeerd,’ zei ze, en ze keek om zich heen om alsnog Herman Brusselmans in het café te ontdekken. Ik zei: ‘Of toch, ik ben het toch, de bassist van dEUS mag hier trouwens niet meer binnen, omdat hij een keer z’n broek heeft nedergelaten tot aan z’n knieën en als je de leden van dEUS een beetje kent, dan weet je dat die altijd, maar dan ook altijd hun onderbroek thuislaten.’

‘Ach zo,’ zei ze, en ze ging bij mij aan het tafeltje zitten. Ik had reeds een kop koffie voor m’n neus en zij bestelde een groene thee bij Dagmara, één van de lekkere diensters van Simon Says. ‘Sorry dat ik wat te laat ben,’ zei ze, ‘toen ik thuis vertrok, merkte ik dat m’n fiets gestolen is, en ik heb de tram moeten nemen.’

Ze trok eindelijk die zuidwester van haar kop en stak ’m onder haar reet. ‘Je zuidwester zal alleszins niet gestolen worden,’ zei ik, in aanmerking genomen dat het een dikke reet was, en je moest al een heel gewiekste gauwdief zijn om die kuthoed vanonder al dat gewicht weg te graaien. Dagmara, naar wie ik geil knipoogde, bracht de thee, en nu kon de kennismaking pas goed beginnen. ‘Weet je,’ zei ik, ‘ik zag van de week de film ‘Saving Private Ryan’ nog een keer, en het blijft hemeltergend dat aan het eind Tom Cruise neergekogeld wordt.’

Ik had verwacht dat ze Tom Cruise uiteraard zou corrigeren naar Tom Hanks, maar ze zei: ‘Ik ben niet dol op Tom Cruise, hij behoort tot een godsdienstige groep die het katholicisme in de schaduw wil stellen, en dat is immoreel.’ ‘Nee,’ zei ik, ‘je verwart Tom Cruise met Tom Hanks. Díé is lid van scientology, wil alle katholieken laten castreren en bij de vrouwen de eierstokken laten weghalen om ze te verkopen aan de islamieten, die de stokken aan hun wilde zwijnen voeren.’

‘Meen je dat?’ zei ze, en ze trok bleek weg, ‘als het zo zit kijk ik nooit meer naar een film met Tom Hanks.’ ‘Over film gesproken,’ zei ik, ‘heb je ‘D’Ardennen’ gezien, de schitterende Vlaamse prent van Robin Pront, met in de hoofdrollen een fantastische Kevin Janssens en een schitterende Veerle Baetens?’ ‘Nee,’ zei ze, ‘ik kijk toch al weinig naar films. Het is al viezigheid, vechten en seks.’ ‘Ja, dat is waar,’ zei ik, ‘met als hoogtepunt het moment als Kevin zijn lange tong in het bruine hol van Veerle heen en weder wentelt.’ Ze huiverde, en zei: ‘Kunnen we over iets anders praten?’

‘Oké dan,’ zei ik, ‘vertel eens wat over jezelf.’ En toen kwam ze aankakken met dat verhaal over haar vermoorde man, en dat er op de begrafenis zoveel volk was geweest, allemaal mensen van keurige ultrarechtse signatuur. Het verbaasde me nogal dat Normale Hetero’s me er niet van op de hoogte had gebracht dat die Nadine een fasciste was. Ik ben niet dol op fascisten. Ze stinken uit hun bek, ze ontkennen dat Hitler een dictator was, ze willen alsnog de Belgische staat omverwerpen, en bovendien heb ik een aantal goeie Joodse vrienden onder wie rabbi Weinstüber, Sandy Tura en Jan Jambon. Het was nu al duidelijk dat ik die Nadine niet alleen verafschuwde, maar tevens geen twee minuten langer in haar nabijheid wilde zijn, en ik vroeg aan Simon, de baas van Simon Says, om haar aan de deur te gooien.

Dat deed hij, en ik bestelde een nieuwe kop koffie. In m’n eentje zat ik me voor te nemen dat ik nooit meer gebruik zou maken van relatiebureaus, en dat ik maar beter opnieuw achter 25-jarige schoonheden kon aangaan.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234