Herman Brusselmans: 'Schrijvers en voetbal'

Kristien Hemmerechts bleek eerder een bijter dan een sjotter.

Ik zat in koffiehuis Simon Says met m’n bevriende collegae Dimitri Verhulst, Saskia de Coster en Christophe Van Gerrewey te babbelen over het edele voetbalspel.

‘Hoewel ik linksbenig ben, kop ik de bal vaak in doel met m’n achterhoofd,’ zei Saskia de Coster. Dat ze linksbenig was, wisten we eigenlijk al, want we hadden Saskia eens, vanwege een literair dispuut over het cryptofeminisme, Kristien Hemmerechts een serieuze sjot tegen haar pruim zien geven, en ja hoor, dat deed ze met haar linkerbeen. Kristien Hemmerechts bleek eerder een bijter dan een sjotter, en nadat ze overeind geklauterd was, beet ze Saskia de Coster in haar wang.

Als daar maar geen muilen van komt, dacht ik toentertijd, en m’n gedachte was nog niet koud of zowel De Coster als Hemmerechts leken het op een tongzoenen te gaan zetten, tot een klein kaal mannetje, dat meneer Hemmerechts bleek te zijn, riep: ‘Kristien, niet kussen met die pot, of je mag nooit meer aan m’n roede chipoteren!’ Met tegenzin lieten de grandes dames de la littérature flamande elkaar los. Dimitri Verhulst zei: ‘Toen ik nog bij de reserven van Erembodegem speelde, stond ik bekend om m’n infiltrerend vermogen vanaf het middenveld, waarbij ik de korte combinatie met de winger niet schuwde.’ Dat viel me mee van Dimitri. Ik had immers nooit verwacht dat hij een man van de korte combinatie zou zijn, want daar moet je je verstand bij gebruiken.

Christophe Van Gerrewey, die al een tijdje voor zich uit had zitten staren, zei: ‘Het voetbal... Een amalgaam van interne en externe krachten... Hoog die bal! Hoog die bal! Mannelijkheid verdiept zich tot penetratieve suggestie... De kleur van ’t gras is referent aan wanhoop omtrent het solipsistisch verlies des elftals...’ Ik dacht: wat is er met die gozer aan de hand? Je moet rekenen, Saskia en Dimitri zijn al lang heel goeie gabbers van mij, maar de vriendschap met Christophe Van Gerrewey is nog erg pril, en ik heb nog niet echt door wat deze veelbelovende auteur eigenlijk bezielt.

Is hij een genie, zoals De Morgen en De Standaard schrijven, of is hij een onnozele idioot, zoals ikzelf geneigd ben te schrijven? Ik zei: ‘Over mijn voetbalcarrière hoef ik jullie natuurlijk niet veel nieuws te vertellen, alles wat daarover te weten valt, heeft in de meeste van m’n biografieën gestaan. Toch wil ik nog even herhalen dat ik de beste linksbuiten van Vigor Hamme, Sporting Lokeren, SK Berlare, en SV Sint-Anna ben geweest. Merkwaardig genoeg ben ik linksbenig maar wel rechtshandig.’

‘Ja, dat heb ik gemerkt,’ zei Saskia de Coster, ‘die keer dat je Kristien Hemmerechts een peer tegen haar bakkes gaf. Waarom deed je dat ook weder, Herman?’ ‘Voor de gein,’ zei ik, ‘plus omdat ik weet dat Kristien ondanks haar enorme feminisme dol is op de krachtige machtsontplooiing van een echte man. Nadat ik haar die keer op haar smoel had gegeven, fluisterde ze in m’n oor dat ze helemaal nat was geworden daar vanonder. Ik voelde even, en ja, zo nat als een malse regenbui. Maar goed, nu we toch alle vier zo vervuld zijn van het voetbal, stel ik voor dat we morgen een wedstrijdje spelen, twee tegen twee, ik met Dimitri tegen Saskia en Christophe.’

‘De strijd zal o zo hevig zijn...’ zei Christophe Van Gerrewey, ‘en uit alle hoeken duiken op ’t veld de combinaties...’ ‘Laten we het hopen,’ zei ik. De volgende dag kwamen we samen op het terrein rondom sporthal Tolhuis, waar onder meer een klein grasveldje is, met twee doelen erop. Dimitri Verhulst had volgens afspraak een bal meegebracht, spijtig genoeg een plastic geval uit een inferieure speelgoedwinkel, waarover hij verklaarde: ‘Ik heb echt geen geld om aan iets als een dure bal uit te geven. Zo goed lopen m’n boeken niet meer, en als ik al ’ns een artikel voor De Morgen of De Standaard mag schrijven, krijg ik daar maar 120 euro voor, en ik ben aan het sparen om voor m’n lief een pelsen frak te kopen.’

Enfin, met die bal zou het wel lukken, en Dimitri en ik trokken meteen in de aanval. Terwijl Dimitri Cristophe Van Gerrewey dribbelde gaf ik Saskia de Coster, om haar af te leiden, een enorme sjot tegen haar pruim. Voor Christophe Van Gerrewey doorhad wat precies de bedoeling was, had Dimitri Verhulst hem verschalkt met een poortje. Dimitri scoorde met een magistrale trap: wij hadden gewonnen met 1-0! Van Gerrewey en de kreunende De Coster dropen verslagen af, en Dimitri en ik zouden tot diep in de nacht de overwinning vieren in de Gentse hoerenbuurt. Wat ben ik blij dat ik in de Vlaamse literatuur vele goeie vrienden heb.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234