null Beeld

Herman Brusselmans: 'Velen vinden Bart een onnozele pipo en een onuitstaanbare hufter, maar ik niet'

Herman Brusselmans gaat iedere week op zoek naar het verhaal achter een opvallende kop in de krant of op een nieuwssite.

undefined

null Beeld

Eén mijner fijnste collega’s en beste vrienden binnen het letterkundige milieu is Bart Moeyaert. Oké, velen vinden hem een onnozele pipo, een onuitstaanbare hufter, een wufte nicht, een venijnige en jaloerse en vervelende en ongetalenteerde en zeikerige nitwit, maar ik niet. Ik vind Bart een leuke jongeman, die weliswaar geregeld door een mes in de rug te steken, verraderlijk gekonkelfoes en allerlei kronkelwegen aan boeiende jobjes probeert te raken, en op die manier inderdaad het stadsdichterschap van Antwerpen en andere lucratieve baantjes kon binnenrijven, maar diep in z’n ziel is hij een ware schrijver, die alleen maar leeft voor de literatuur en voor het welbehagen van de kinderen, voor wie hij die literatuur schrijft.

Bart begon al op 19-jarige leeftijd te publiceren en schonk meteen een klassieker aan het puberale grut, getiteld ‘Duet met valse noten’, een liefdesverhaal waarin vreemd genoeg een jongen en een heus meisje op elkaar verliefd worden. Aan het eind sukkelt Liselot onder een auto en wordt ze veroordeeld tot de rolstoel, maar Lander blijft dol op haar, en masseert geregeld haar kapotte benen, wrijft ze in met uierzalf, en geeft er kusjes op, want eerlijk gezegd is die Lander een pervert, maar dat wordt door Bart niet expliciet gezegd, dus je moet het tussen de regels lezen. Het boek werd meteen een bestseller, niet alleen hier bij ons, maar ook in Abessinië, de Verenigde Arabische Emiraten, het gebied rond de Sahara, en de provincie Drenthe in Nederland. Op die wijze kreeg Bart de smaak van het schrijven te pakken, en oneindig vele romans, gedichten, musicals, libretti, hoorspelen, toneelstukken, essays, en poëtisch-realistische evocaties zouden volgen.

Wat maakt Barts literatuur zo aantrekkelijk voor jongeren? Nou, vooral is er het simpele taalgebruik. In Barts boeken is het ver zoeken naar woorden als atavisme, constructiviteit en baarmoederhalsontsteking, omdat Bart als geen ander weet dat z’n publiek zulke woorden niet apprecieert. Eén van de fanatieke lezers van Bart, de 11-jarige Sören uit Adinkerke, zei: ‘Atavisme kan m’n kloten kussen, constructiviteit kan m’n reet likken, en m’n moeder heeft weliswaar een baarmoederhalsontsteking, maar ze moet haar plan maar trekken, de stomme teef.’ Bart krijgt dagelijks duizenden van zulke reacties van z’n enthousiaste lezertjes, en trouwens, mede dankzij z’n boeken komen vele van die lezertjes uit de kast, of zoals de 9-jarige Kiano uit Waarschoot schreef op Facebook: ‘Door Barts roman ‘Twee lulletjes in een houdgreep’ heb ik ontdekt dat ik van de verkeerde kant ben, en heb ik het aangedurfd om tegen m’n buurjongen Abdullah te zeggen dat ik in z’n balletjes wil bijten.’

Als je als auteur zulke dingen kunt teweegbrengen, heb je je werk goed gedaan, en blijft zulks ook niet ongemerkt door de jury van de Astrid Lindgren Memorial Award, die ieder jaar aan de beste kinderauteur de allerbelangrijkste prijs ter wereld uitreikt. Bart was tevoren al vele keren genomineerd, maar pas vorige week kreeg hij het goede nieuws te horen: hij was het en niemand anders die de prijs en de erbij horende 480.000 euro terecht in z’n zak mocht steken. Tranen van ontroering en blijdschap rolden over Barts wangen, hij waagde zich aan een rondedansje, hij wist met zichzelf geen blijf, was zowel geestelijk als lichamelijk door de emotie geheel van slag, en ging dringend in de feestzaal achter een potplant schijten, wat hem door de jury glimlachend werd vergeven.

De vraag die meteen op de lippen van alle media brandde, was: ‘Bart, wat ga je met die 480.000 euro doen?’ Bart hield z’n antwoord vaag, in de trant van: ‘Dankzij het geld kan ik tijd kopen voor mezelf, en kan ik op m’n gemakje voortwerken aan m’n imposante oeuvre.’ Wat hij er niet bij vertelde, maar wat ik als één van z’n intimi weet, is dat Bart een serieus deel van de poen moet besteden aan het afbetalen van schulden, zoals de 200.000 euro die hij nog heeft te vergoeden aan het casino van Oostende, waar hij als door de wol geverfde gokker in korte tijd veel geld is verloren. Maar goed, Bart moet met z’n nieuwe rijkdom doen wat hij wil, we gunnen het hem van harte, en we rekenen erop dat hij ook wat zal schenken aan goede doelen, en dan vooral aan de Vereniging Ter Bestrijding Van Armoede Bij Kinderen, die met het geld dat Bart geeft vele boeken van Bart kan aankopen. Proficiat, beste Bart.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234