null Beeld

Herman Brusselmans: 'Wat slaat die hele Anna Calvi de bal totaal mis'

Herman Brusselmans

Herman Brusselmans gaat iedere week op zoek naar het verhaal achter een opvallende kop in de krant of op een nieuwssite.

undefined

null Beeld

'Er zijn genoeg lelijke vrouwen die nooit lachen en die het ver schoppen in welke branche ook'

Anna Calvi, één of andere lesbische derderangs singer-songwriter, heeft een nieuwe plaat uit, getiteld ‘Hunter’. Je mag haar trouwens geen lesbienne noemen, maar queer, alsof het een verschil maakt welke naam je geeft aan een vrouw die een andere vrouw liefheeft, beft, op haar bek slaat, in haar hol naait met een dildo of van seksisme beschuldigt. Deze Calvi reist, zoals alle popsterretjes, de wereld rond om haar plaat te promoten, en in ieder land waar ze haar neus aan de deur steekt, geeft ze interviews.

In ons land geeft ze zo’n interview aan De Morgen, want je denkt toch niet dat Het Laatste Nieuws of Het Nieuwsblad ooit een grein belangstelling heeft voor om het even wie die creatief bezig is, op welk niveau ook. Die kranten besteden alleen aandacht aan een artiest als zijn hond gestorven is, als zijn gezondheid kwakkelt of als zijn vriendje of vriendinnetje 34 jaar jonger of ouder is. Of als de artiest in geen honderd jaar een artiest is, maar zich wel opwerpt als pakweg auteur door een ghostwriter een boek te laten schrijven over mindfulness, yoga of koekenbakkerij.

Maar goed, De Morgen doet wel aan het spreken met creatievelingen, en derhalve mag ook zo’n Anna Calvi even haar onzin de Vlaamse wereld insturen. Ze zegt: ‘We leven nog steeds in een patriarchale maatschappij, waarin vrouwen tot hun verschijning worden gereduceerd. Ik moet lief lachen en mooi zijn. En sexy. Maar ook weer niet té sexy, want anders vinden ze je een del.’ Dat is complete bullshit, en al jaren totaal achterhaald en onwaar. We leven helemaal niet in een patriarchale maatschappij, behalve in kutlanden als Saudi-Arabië, waar de platen van Anna Calvi overigens nooit verspreid zullen worden. Dat vrouwen ‘tot hun verschijning worden gereduceerd’, is in de westerse wereld een vooroordeel van vrouwen die gefrustreerd en verzuurd zijn. Iedere vrouw kan, welk verschijning ze ook voor zichzelf kiest, doen waar ze zin in heeft. Een vrouw moet bij lange niet continu ‘lief lachen en mooi zijn’. Er zijn genoeg lelijke vrouwen die nooit lachen en die het ver schoppen in welke branche ook. En of ze lelijk zijn, oud, queer, klein of groot, of ze vriendelijk of astrant zijn, jeuk aan hun gat hebben of achter hun oren, het maakt bij het lanceren van hun carrière al lang niks meer uit.

Overal vind je vrouwen van allerlei slag aan de top van bedrijven, instellingen, winkelketens, televisiestations, krantenredacties, porno-imperiums of sportverenigingen. En die zitten niet de hele dag mooi te zijn en te glimlachen. Of ze doen niet van ’s morgens tot ’s avonds hun best om er sexy uit te zien. Als ze dan toch sexy zijn, dan mogen ze volgens Calvi niet té sexy zijn, of ze worden door de goegemeente een snol, een slet of een hoer genoemd.

Wat slaat die hele Calvi de bal totaal mis. In deze tijden ligt niemand nog wakker van een vrouw die met een korte rok, een decolleté en schmink tot vanachter in haar keel de baan opgaat. Hoogstens denkt men: kijk daar, een lekker wijf. En natuurlijk zal er wel hier of daar een idioot rondlopen die z’n handen voelt kriebelen om die vrouw aan te raken, maar dat slag van debielen is heel zeldzaam geworden. Plus, als hij zo’n vrouw lastigvalt, belt zij de politie en wordt de hufter opgepakt.

Dan neemt Calvi een bocht en zegt ze: ‘Mannen hebben het evenmin makkelijk. Wees eens meer een vent, zul jij waarschijnlijk weleens te horen hebben gekregen. Waarom zou een man zich niet kwetsbaar mogen opstellen? Of om liefde mogen vragen? Mannen zitten vandaag met hun ballen in een bankschroef. Ze moeten masculien zijn, maar ook weer niet te uitgesproken, want dan zijn het onhebbelijke macho’s.’ Dus zoals een sexy vrouw een del wordt genoemd, wordt een man met ballen aan z’n lijf een macho genoemd. Wel, Calvi, ik zal je dit zeggen: ik heb ballen als kokosnoten aan m’n lijf en niemand noemt mij een macho. Ik ben masculiener dan een stier van 800 kilo met 200 kilo testosteron in z’n scrotum gespoten, en toch noemt niemand mij een macho. Ik stel me kwetsbaar op en vraag iedere dag om liefde, en toch bungelen m’n ballen vrijelijk tussen m’n benen. Laten we Anna Calvi kort samenvatten door haar te beschrijven als een griet die op een oubollige manier versleten clichés rondstrooit, en verder wens ik haar zowel een vochtige pruim als veel succes met haar nieuwe plaat toe.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234