Het allereerste dubbelinterview: Tine Embrechts (42) en Guga Baúl (31)

Tijdens het interview zal Maurice, een meer dan geslaagde imitatie van zowel Tine Embrechts als Guga Baúl (of: Laurent Bailleul tijdens de zeldzame momenten waarop hij gewoon zichzelf is), een eind tegen de sterren op dutten. Tot lichte wanhoop van beide ouders, die zo alweer de belofte van een slapeloze nacht voor zich uitgespeld zien, en in afwachting van het vallen van de avond dan maar hun allereerste dubbelinterview geven. ‘Kinderen? Verbouwen? Op reis in de regen? Wij zijn de kampioenen van de relatietesten!’

'Is er een relatietherapeut die kan vertellen hoe dat moet, intrekken bij een elf jaar oudere vrouw met twee puberende kinderen?'

Het maakt de fotosessie er makkelijker op, zo’n zuigeling die een stuk uit z’n wieg slaapt. ‘Komt nog goed van pas, zo’n shoot. Het is maanden geleden dat we elkaar nog zo vastgepakt hebben.’

HUMO Geen dank!

Tine Embrechts «Echt waar. Een zwangerschap zorgt ervoor dat er een kind tussen een koppel in komt. Eerst is er die buik die voor een letterlijke afstand tussen twee partners zorgt, en dan zijn er nog de kwaaltjes. Ik kon bepaalde geuren niet meer verdragen.»

Laurent Bailleul «De eerste maanden was Tine kotsmisselijk. Ze moest soms wel acht keer per dag overgeven. En boeren! Verschrikkelijk!»

Embrechts «Nu was hij beter voorbereid, maar toen ik in verwachting was van Gaston was het schrikken voor Laurent, zo’n hormonaal monster in huis. ‘Help, waar is mijn vrouw naartoe!?’ (lacht)»

HUMO Dit is het eerste interview dat jullie samen geven. Waarom heeft het geduurd tot jullie twee kinderen hebben samen?

Embrechts «Toen we nog maar net samen waren, werd er al meteen veel over ons geschreven. Begrijpelijk, we zijn allebei publieke figuren. Maar we stonden terughoudend tegenover al die aandacht. Na mijn scheiding met Roman voelde het niet juist om al meteen te staan blinken op één of andere cover. Ik wou eerst de tijd nemen om rustig te ontdekken wat we precies hadden samen. Nu zijn we wat verder. Laurent is mijn man, en ik wil met hem gezien worden. Er bestonden zelfs amper foto’s van ons samen. Tot nu.»

Bailleul «We waren in het begin gewoon te broos om er al openlijk over te praten. Tine had haar bagage, ik totaal niet. Dat maakte het moeilijk.»

Embrechts «Laurent woonde in Oostende. Alleen, en hij was enig kind. Toen hij bij mij introk in Antwerpen kwam hij van de rust van het zeetje terecht in een zottekot waar voortdurend puberende kinderen en nog wat andere Embrechtsen binnen en buiten lopen. Ik vind dat heerlijk, die sfeer. Het bruist. Maar: het knettert ook, en soms ontploft het eens. Het is niet makkelijk om daar als nieuwkomer ingesmeten te worden.»

Bailleul «Hoe het er bij ons aan toe gaat, dat zou prima materiaal zijn voor een sitcom, iets ‘Modern Family’-achtig. Ik ken eigenlijk niemand die in onze situatie zit: een broekje van 27 dat intrekt bij een elf jaar oudere vrouw met twee kinderen.»

Embrechts «Maar gelukkig zie je dat niet, hè.»

Bailleul «Toch niet fysiek.

»Dat vond ik nog het moeilijkste: dat er niemand was die me kon vertellen hoe je zoiets hoort aan te pakken. Er zijn duizend samenlevingsvormen vandaag, maar een handboek bij al die vormen bestaat niet. Echt, het zou niet slecht zijn mocht er een relatietherapeut opstaan die zich specialiseert in zulke dingen.»

HUMO Bestaat dat dan niet? Siska Schoeters heeft destijds ook de hulp ingeroepen van een plusoudercoach – haar partner Tomas De Soete heeft twee kinderen uit zijn vorige relatie.

Embrechts (tot Laurent) «Ja, eigenlijk zit Siska in een wat gelijkaardige situatie.»

Bailleul «Als het al bestaat, is het alleszins een knelpuntberoep.»

HUMO Hoe was het om na een heel leven in Oostende naar Antwerpen te trekken, Laurent?

Embrechts «Ai, nu raak je een teer punt aan.»

Bailleul «Dat was moeilijk, dat geef ik toe. En het blijft moeilijk. Maar we hebben er iets op gevonden: we hebben iets gekocht in Oostende zodat we naar daar kunnen vluchten wanneer we willen. Ik heb het namelijk nogal moeilijk met de mentaliteit in Antwerpen.»

HUMO Hoezo?

Bailleul «Iedereen is er zo gesloten. Dat heb je in Oostende niet.»

Embrechts «Maar nee, dat is gewoon omdat jij iedereen kent in Oostende. Je kan toch moeilijk zeggen dat iemand als onze Marokkaanse kruidenier gesloten is?»

Bailleul «Nee, behalve op zaterdag dan (hilariteit).

»Weet je waar ik het ook moeilijk mee heb? Met de drukte in Antwerpen. En met de lucht! Een frisse neus halen kan er niet. Of je moet al met de auto ergens heen rijden.»

Embrechts «Jij laat gewoon alles binnendringen. Als jij naar de crèche rijdt, kom je soms zuchtend weer binnen: ‘Alles was zo lelijk onderweg.’ Eerlijk waar, ik had daar nog nooit bij stilgestaan, tot jij erover begon. Voor mij is dat gewoon de weg naar de crèche. Natuurlijk is die lelijk, maar dat is gewoon Borgerhout voor mij: de plaats waar ik woon. Ik vind het nog altijd een fascinerende buurt. Zoveel verschillende mensen op zo’n kleine oppervlakte. Je kan veel zeggen van Borgerhout, maar niet dat het saai is. Een villawijk waar elke avond alle elektrische poorten sluiten en iedereen in z’n eigen huis zit: daar zou ik pas ongelukkig van worden.»

HUMO Het was dus een relatietest, die verhuizing?

Bailleul «Wij zijn de kampioenen van de relatietesten. Kinderen? Hebben we gehad. Verbouwingen? Ook. We hebben die twee zelfs met elkaar afgewisseld. En vervolgens zijn we in een kleine camper met de kinderen naar het noorden van Europa gereden op vakantie. In de regen!»

HUMO En dan zeggen dat er mensen naar ‘Temptation Island’ trekken om hun relatie te testen.

Embrechts «Terwijl: twee weken niet met elkaar naar bed kunnen, wat is daar nu aan?»

Bailleul «Dat hebben we trouwens ook al gedaan.»


Baby van 5 kilo

HUMO Had je ooit gedacht dat je later vier kinderen zou hebben, Tine?

Embrechts «Nee (lacht). Na de twee oudste heb ik wel lang het gevoel gehad dat ik nog niet klaar was, maar dat idee had ik al opgeborgen door mijn scheiding. Toen Laurent aan het begin van onze relatie zei dat hij kinderen wou, moest ik niet lang nadenken. Dat mocht ook niet, gezien mijn leeftijd. Toen Gaston er dan was, vond ik het zonde dat er niemand was met wie hij kon opgroeien. Mijn twee oudste zonen hebben zoveel aan elkaar gehad toen ze kleiner waren, ik wilde dat Gaston dat gevoel ook zou kennen. Vandaar: ‘Kom, nóg eentje’ (lacht).»

Bailleul «Het klinkt nu alsof dat even makkelijk ging als snel even naar de bakker gaan, maar er is wel degelijk over nagedacht hoor.»

HUMO Vier jongens, zorgt dat voor chaos?

Embrechts «Het is één en al mannelijke energie thuis. En druk (lacht). Maar ik heb dat graag. Ik heb zelf alleen maar broers, ik voelde me vroeger soms zelf een halve jongen. Al moet je daardoor ook alles tien keer zeggen als het op het huishouden aankomt.

'Maurice was 56 centimeter en woog 5,230 kilo. Slechts 1 procent van de baby's is zo zwaar. Ach ja, hij is eruit geraakt, hè ''

»Ik mis het niet, een meisje, al weet ik ook niet wat het is om er eentje te hebben rondlopen. Nochtans dacht ik bij Maurice lang dat het deze keer wel een meisje zou zijn: het voelde anders. Ik was nóg misselijker dan de vorige keren (lacht).»

HUMO Voelde zwanger zijn nu anders aan dan toen je 28 was?

Embrechts «Natuurlijk. Onlangs nog zei dokter Hendrik Cammu dat het een slechte evolutie is, vrouwen ouder dan 40 die nog kinderen krijgen. Op die leeftijd zou je lijf daar niet meer geschikt voor zijn. Hij zal wellicht gelijk hebben. Bij mij ging alles nog goed, maar toch wat moeizamer nu ik 42 ben.»

Bailleul (gespeeld verrast) «Wacht, ben jij al 42!?»

Embrechts (rolt met de ogen) «Zijn favoriete mopje.»

Bailleul «Nee, dat was toen je moeder 70 werd en ik zei: ‘Mocht ik 59 zijn, ik zou het wel weten.’ (lacht) Ik heb heel fijne schoonouders, trouwens. Altijd behulpzaam en bereikbaar. Gelukkig, want we zouden het niet alleen kunnen. Zonder onze ouders zouden we onze job niet meer kunnen doen.»

HUMO Als de zwangerschap al moeizamer verliep zal het ook wel niet geholpen hebben dat Maurice bij de geboorte ongewoon groot was.

Embrechts (knikt) «56 centimeter en 5,230 kilo. Dat is buitengewoon zwaar. Blijkbaar zou maar 1 procent van alle borelingen meer dan vijf kilo wegen. Ach ja. Hij is er uitgeraakt, hè (lacht). Hij is nog maar drie maand nu, maar hij draagt al kleren voor 1-jarigen.»

HUMO Laurent, is het vaderschap zo levensveranderend als beweerd wordt?

Bailleul «Keihard zelfs. Maar niet meteen: het was geen donderslag die álles op slag veranderde. Dat gevoel is maar langzaam gegroeid. In het begin zag ik vooral de dingen die ik niet meer kon: gaan voetballen, bijvoorbeeld. Maar nu Gaston wat gegroeid is, heb ik oog voor alle dingen die je in de plaats krijgt.»

Embrechts «Bij vrouwen ligt dat anders. Als moeder ben je instant verliefd na de geboorte. Dat moet zo, want je moet dat kind verzorgen. Laurent neigt nu meer en meer naar Gaston, omdat hij ondertussen niet meer zo fragiel is.»

Bailleul «Er gaat geen dag voorbij dat ik hem niet ondersteboven kieper. Daar vraagt hij trouwens zelf om. Dat hij dat al kan, vind ik geweldig.»


De vonk

HUMO Kijk je anders tegen de liefde aan na een scheiding, Tine?

Embrechts «Ik ben wel wat banger uit mijn vorige relatie gekomen, ja. Een beetje ontnuchterd. Zo leek het misschien niet voor de buitenwereld, omdat we al snel aan kinderen begonnen. Maar als je klappen gekregen hebt in de liefde, kan je niet anders dan daar voorzichtiger door worden. Toen ik trouwde, was ik ervan overtuigd dat dat voor de rest van mijn leven zou zijn. Die vanzelfsprekendheid is nu weg. Natuurlijk zie ik Laurent graag en hoop ik dat we heel lang samen kunnen zijn. Maar ik zal dat nu niet meer van de daken schreeuwen. Ik probeer het gewoon elke dag zo goed mogelijk te doen, maar ik ga er niet meer van uit dat ik weet hoe het moet. Dat doe je niet meer als de grond ooit zo vanonder je voeten is weggevallen.

»Als ik nu terugkijk op mijn dertiger jaren was dat best een turbulente periode. Ik moest toen vaak aan die tekst van Jeff Buckley denken: ‘Too young to hold on and too old to just break free and run.’ Ik was zoekend, op alle vlakken: als moeder en als partner. Het hoort bij de leeftijd: je bent niet meer de jongste, maar helemaal volwassen ben je nog altijd niet. Je moet je verantwoordelijkheid beginnen te nemen, ook al voel je soms dat het kraakt. Daarom vind ik het heerlijk om al wat ouder te zijn. Het is stilaan rustig in mijn hoofd. Thuis dan toch, professioneel blijf ik even onrustig. Maar dat herken ik ook bij Laurent: altijd nadenken en verzinnen. Dat West-Vlaamse ondernemerschap van hem, hè.»

HUMO Wanneer werd het duidelijk dat er iets meer hing tussen jullie op de set?

Embrechts «Vrij snel. De vonk was er onmiddellijk.»

Bailleul «Grave griet, dacht ik. Ze zag er goed uit én ze kon lachen met mijn flauwe moppen.»

HUMO Er zit elf jaar tussen jullie in. Laat dat zich soms voelen?

Embrechts «Steeds minder. We hebben een hele weg afgelegd, dus dat is maar normaal. Soms lachen we er zelf ook mee, met die elf jaar verschil.»

Bailleul «Net omdat we ze niet voelen. Mijn geest is misschien nog iets onrustiger dan de hare, maar ik heb me altijd ouder gevoeld dan mijn leeftijd.»

Embrechts «Jij bent altijd al matuur geweest. Zoekend, maar wel altijd werkend aan jezelf. (Tot Humo) ‘Het benoemerke’, noem ik hem (lacht). Omdat hij altijd alles analyseert. Dat is iets goeds, maar in het begin had ik het daar soms moeilijk mee. Want het kan confronterend zijn om elk probleem bij naam te noemen (lacht). Op dat vlak zijn we heel verschillend. We waren nog geen jaar samen of het huis lag al vol met boeken over ouderschap en ‘Hoe werk ik aan mijn relatie’. En tijdens het lezen maar onderlijnen met zijn potlood.»

Bailleul «Ik ben me bewust van het feit dat verliefdheid chemisch is en voorbijgaat, en dat je er vanaf dan aan kan en moet werken.»

Embrechts «Zelfs tijdens de zwangerschap legde hij alles uit: ‘Je voelt nu dit en dat door die en die stoffen die vrijkomen’ (lacht). Waarop ik: ‘Rot op met je stoffen!’

»Dat verschil zie je ook op de set van ‘Tegen de sterren op’. Als actrice doe ik niets liever dan rollen verzinnen en personages invullen met mijn verbeelding. Laurent is dan weer vooral imitator, en ontleedt mensen en maniertjes. Als hij een fictief personage moet spelen, loopt hij verloren. ‘Speel ik dan gewoon mezelf?’ vraagt hij dan. Zélf iemand verzinnen, dat lukt niet. Voor mij is dat vrijheid, maar hij krijgt er alleen maar stress van.»

Bailleul «Bij mij begint die vrijheid pas als ik een imitatie totaal onder de knie heb. Vanaf dan heb ik het gevoel dat ik kan doen wat ik wil met dat personage. Maar ik moet wel vertrekken van iemand die écht bestaat. Ik vind het zo raar als een regisseur zegt: ‘Je personage is gescheiden, neem dat mee in je vertolking.’ Tine gaat daar dan mee aan de slag, terwijl ik niet zou weten wat ik moet aanvangen met die informatie.»

'Ik ben me ervan bewust dat verliefdheid chemisch is en voorbijgaat, en dat je er vanaf dan aan kunt en moet werken.' Laurent Bailleul

HUMO Hoeveel seizoenen zitten er eigenlijk nog in ‘Tegen de sterren op’ na dit achtste?

Embrechts «Geen idee.»

Bailleul «Soms heb ik het gevoel dat ze bij VTM voor tien seizoenen willen gaan. Maar waarom zou je daar stoppen? We zitten nu al aan seizoen acht, en het aantal kijkers blijft stabiel. Je kan zeggen dat het nieuwe er ondertussen af is, maar tegelijk komen er alleen maar inspiratiebronnen bij. Ik had voor dit seizoen ook weer een hele lijst klaar met namen die ik wou imiteren.»

HUMO Heb je dit seizoen een imitatie die er bovenuit steekt?

Embrechts (lacht) «Ik heb alleszins een favoriet.»

Bailleul «Laat me raden. Rik Torfs? Die vind ik ook wel goed. En qua stem Dany Verstraeten, en qua speelplezier de Boxy-broers, omdat de scènes met Louis Talpe zo leuk zijn.»

HUMO Tine is dit seizoen iets minder vaak te zien.

Embrechts «Ik was nog maar net bevallen toen de opnames begonnen. Ik ben blij als ik mag meespelen, maar ik hoef niet op de eerste rij te staan. Nu kom ik af en toe eens op de set, en voelt het alsof ik een uitstapje maak naar de familie. Zo voelt die bende aan na zoveel seizoenen. Het is er altijd heel chaotisch, maar tegelijk voelt het als een warm bad. Het was ook daar dat we het voor het eerst vertelden dat we in verwachting waren van Gaston.»

HUMO Ondertussen ben je alweer aan de opnames begonnen voor het volgende seizoen van de fictiereeks ‘Zie mij graag’ op Eén.

Embrechts «Werk genoeg, dus. Soms kan het al eens te veel worden, draaidagen van twaalf uur terwijl je kind nog geen drie maanden oud is. Die eerste fase is al zo kort. Ik wil ook nog de tijd hebben om die te kunnen koesteren.»

HUMO Je kunt het ook als een goed teken zien, een volle agenda: vrouwen die de 40 passeren komen niet altijd even makkelijk aan de bak op televisie.

Embrechts «Dat besef ik maar al te goed. Mannen hebben een veel hogere houdbaarheidsdatum dan vrouwen. Dat maakt het spannend: ik heb nu veel te doen, maar voor over een half jaar staat er nog niets in mijn agenda. Dat heb ik nog nooit gehad, en ik maak me daar wel een beetje zorgen om. Op dat vlak ben ik me wel bewust van mijn leeftijd.»

Bailleul «En als er niets komt, komt er niets, hè. Dat zullen we dan wel zien.»

Embrechts «Zo is dat. Het heeft geen zin om er wakker van te liggen. Ik ben niet het type om thuis zielig naast de telefoon te zitten wachten. Een plan of een doel heb ik nooit gehad in mijn carrière – wat ik trouwens een erg lelijk woord vind. Als de aanbiedingen stoppen, word ik wel fulltime moeder. (Tegen Laurent) Al zou mijn man mij dan wel moeten onderhouden.»

Bailleul «Ach, dat doe ik nu al.»

Embrechts «Niets van.»

HUMO Vind je het niet jammer dat je door je vele tv-werk de laatste jaren iets minder in het theater hebt gestaan?

Embrechts «Dat was geen bewuste keuze, maar ik mis het wel, ja. Binnenkort ga ik weer op tournee met Hugo Matthysen en Karlijn Sileghem, en daar kijk ik geweldig naar uit. Toneel blijft mijn eerste liefde. Mensen die live iets voor jou staan te spelen, dat blijft iets wat me tot in het diepste van mijn zijn kan ontroeren.»

Bailleul «Er is niets toffers dan in een zaal spelen voor een publiek.»

Embrechts «En vooral: om sámen te spelen. Om je met andere mensen te verliezen in een verhaal.

»Ik zou het gruwelijk vinden om als stand-upcomedian alleen op een podium te staan. Speelplezier is voor mij vooral het samenspel met anderen. Voor ‘Zie mij graag’ speel ik samen met Ini Massez en Alejandra Theus. We zijn dezelfde soort actrices, waardoor de regisseur ons af en toe moet intomen (lacht). Dat heb ik met Karlijn ook, soms zitten we helemaal in onze eigen trip op het podium. Dan komt Hugo na afloop naar ons: ‘Meisjes, de volgende keer misschien toch een kléín beetje minder’ (lacht).»


Het geval-de pauw

HUMO Je kan ‘carrière’ dan wel een lelijk woord vinden, maar je was amper 24 toen je in ‘Het Peulengaleis’ debuteerde en op je 42ste ben je nog altijd op verschillende zenders te zien. Wat zich daartussenin heeft afgespeeld zou je zonder schroom een carrière kunnen noemen.

Embrechts «‘Het Peulengaleis’ is het leukste en het beste waar ik ooit aan heb meegewerkt. Ik was nog maar net van school af of ik kreeg al de kans om met mijn überhelden een programma te maken. Dat gevoel heb ik nog altijd als ik met Hugo of Bart Peeters kan samenwerken. Ik vind wat Hugo schrijft van het grappigste ter wereld.»

HUMO Heb jij destijds ‘Het Peulengaleis’ gezien, Laurent?

Bailleul «Nee, te jong, denk ik. Ik heb het wel allemaal ingehaald toen we net samen waren.»

HUMO Je hebt haar dus pas jaren later gezien als pornoactrice Kelly?

Embrechts «Nochtans de glansrol van mijn carrière. Zó leuk waren die opnames. En spannend, met zo’n ingeoliede Bart Peeters. (Tot Laurent) Maar jij vond ‘Het Peulengaleis’ niet zo grappig, hè?»

Bailleul «Iets minder, inderdaad.»

Embrechts «Ik neigde altijd al meer naar het absurde van Monty Python en ‘Het Leugenpaleis’, hij had het meer voor ‘De Kampioenen’. Dat vond ik dan weer niet zo grappig (lacht).»

Bailleul «Ik ben daarnaast opgegroeid met alles van Bart De Pauw en Mark Uytterhoeven. Ook briljant, maar andere humor dan die van Hugo Matthysen.»

Embrechts «Veel mensen vinden de humor van Hugo absurd, maar ik niet. Er zit altijd een duidelijke lijn in, je moet ze alleen willen volgen. De sketches met Kelly vonden plaats op een pornoset, maar het ging nooit over porno, want de actrice zat te huilen omdat ze niet geslaagd was voor haar rijexamen (lacht). Er is bovendien niemand die zich zo goed kan inleven in een vrouw als Hugo. Of het nu gaat over sketches als die van Kelly of over de teksten van Clement Peerens

'Ik heb het voor 'Het Leugenpaleis', hij voor 'FC De Kampioenen'. Maar het is niet omdat je elkaar graag ziet, dat je elkaars smaak moet overnemen.' Tine Embrechts

Bailleul «Voor alle duidelijkheid: ik apprecieer ‘De Kampioenen’ meer uit nostalgie dan dat ik de humor goed vind.»

Embrechts «Op dat vlak zitten we gewoon anders in elkaar. Mocht ik jouw vrouw niet zijn, dan was je wellicht ook niet naar mijn voorstellingen komen kijken. Dat is oké, ik was waarschijnlijk ook niet naar jouw zaalshow komen kijken. Gaston begint trouwens ook al naar ‘De Kampioenen’ te kijken thuis. Kan ook moeilijk anders, al onze kasten staan vol met de dvd’s. Ik moet er dringend eens wat van ‘Het Peulengaleis’ naast zetten.»

HUMO Had je ooit gedacht dat je kasten nog zouden volstaan met dvd’s van ‘De Kampioenen’?

Embrechts «Néé (lacht). Ach ja, smaken en kleuren, hè. Het is niet omdat je elkaar graag ziet dat je elkaars smaak moet overnemen.»

HUMO Over Bart De Pauw: het nieuwe seizoen van ‘Tegen de sterren op’ werd aangekondigd met een clipje dat duidelijk verwees naar zijn zelfgemaakte videoboodschap. Is daar lang over gediscussieerd vooraf, of dat kon?

Bailleul «We hebben er even over gepraat, maar we vonden al heel snel dat het kon. Omdat de verwijzing al bij al nog subtiel was, en omdat Bart zelf ook nooit vies geweest is van parodie. Humor draait tot op zekere hoogte altijd om je vrolijk maken over de miserie van een ander, hè.»

Embrechts «Het is ook niet dat wij zelf de sketches schrijven. Al hebben we wel inspraak. Ergens ben ik toch blij dat ik niet in dat clipje zat. Ik zou het niet leuk gevonden hebben.»

HUMO Jij kent Bart persoonlijk, Tine.

Embrechts «Ja, dan ligt het toch iets anders. Vind ik dat je met alles moet kunnen lachen? Natuurlijk. Maar ik hoef er daarom nog niet zelf in mee te spelen.»

HUMO Jeroen Meus, die Bart ook kent en in december figureerde in ons mediajaaroverzicht, kon niet lachen met de parodie.

Embrechts «Dat kan ik me inbeelden. Ik kan ook niet objectief naar dat filmpje kijken. Ik ken Bart daarvoor te goed, en ik voel zelf ook pijn bij wat er nu allemaal gebeurt. Ik wil me niet uitspreken over alles wat hem ten laste wordt gelegd, maar de manier waarop er door andere mensen mee omgegaan wordt, vind ik buiten alle proportie. Het is absurd als je hem nagespeeld ziet in allerhande carnavalstoeten. Ik kan alleen maar zeggen dat ik altijd een fijn contact heb gehad met hem.»

HUMO Dat filmpje was door de gevoelige materie iets scherper van stijl dan de meeste andere sketches in ‘Tegen de sterren op’.

Bailleul «Misschien wel. Ik vind dat we gerust wat vaker zulke dingen mogen doen. Wat vaker met scherp schieten, dat er wat schrik ontstaat voor onze imitaties. Het mag allemaal nog wat meer Ricky Gervais zijn.»

Embrechts «Maar er wordt rekening gehouden met het publiek, hè. Dat is breed en jong. Jij zou het graag wat meer ‘De ideale wereld’ maken, maar ik weet niet of ons publiek daarop zou zitten te wachten.

»Weet je trouwens wanneer je écht oud wordt? Als je een imitatie ziet in je eigen programma en je niet eens weet over wie het gaat. Boef bijvoorbeeld, die kende ik niet. ‘Dat is niet erg, het is populair bij jongeren,’ zeggen ze dan. Ik ben tegenwoordig al blij als ik nog eens mijn Bea Van der Maat mag bovenhalen, dat is meer van mijn tijd (lacht).»

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234