Het allerslechtste van Netflix: neonazi's, geloofspropaganda en fake news

Wie heel diep afdaalt in de catalogus van Netflix ontdekt titels die het daglicht nooit hadden moeten zien. Wij selecteerden drie niet-kijktips.


A Matter of Faith

Voor wie? De jeugd.
Premisse: De christelijke en ietwat naïeve studente Rachel gaat voor het eerst naar de universiteit en valt daar al snel voor de gladde praatjes van haar atheïstische biologieprofessor. Ze begint haar Bijbelstudie te verwaarlozen en, erger nog, zelfs te twijfelen aan het scheppingsverhaal. Bovendien papt ze aan met de snelle jongens in haar klas die er enkel op uit zijn om in haar broekje te komen. Maar kijk wie we hier hebben:
De held: Dit is Evan, brenger van het evangelie en een betweter wiens vervelende karakter wordt geprononceerd door zijn halve baardje. Evan ziet het als zijn missie op Rachel op het rechte pad te houden en pakt dat aan door een potje mansplaining, het uitstralen van onmogelijk veel morele superioriteit én een bezoekje aan haar vader om zijn zorgen te delen. Zo’n jongen, ja. Dit alles culmineert in een grande finale, waarin papa het in een groot schooldebat opneemt tegen de biologieleraar: scheppingsverhaal versus evolutietheorie.

Ons oordeel: Je kan de makers van A Matter of Faith veel verwijten, maar geen subtiliteit. En ook geen humor trouwens. Net als de andere titels in deze lijst neemt de film zich bloedserieus, met nergens een kwinkslag en nergens enige zelfspot. Wat niet wil zeggen dat er niks te lachen valt. Want wél aanwezig: dramatische wandelingen in het bos, in-je-gezicht-symboliek en een volstrekt ongeloofwaardige high school-setting.


My Honor Was Loyalty

Voor wie? Een film voor en door nazisympathisanten.

Premisse: Weet je wie het ook zwaar hadden tijdens de oorlog? De Duitsers. Kijk, in potentie hebben we hier een interessante film, net zoals Mein Kampf een interessante film was. De winnaars kleuren de geschiedenis, maar de verliezers hebben een net zo’n boeiend verhaal te vertellen. My Honor Was Loyalty is echter vooral populair onder groepen mensen die voor de spiegel hun Hitlergroet perfectioneren.

De held:

Adolf Hitler.

Ons oordeel: Niet alleen zijn de makers van deze film nazi-sympathisanten, het zijn ook ontzettende amateurs: een groepje Italiaanse re-enactment hobbyisten die niet kunnen acteren. Daar is dan vervolgens een hele matige Duitse nasynchronisatie overheen gegaan en een montage om misselijk van te worden. Sommige films zijn zó slecht dat ze grappig worden, deze film is zó kwaadaardig slecht dat er helemaal niks te lachen meer is. Er is, kortom, geen enkele reden waarom deze film Netflix heeft gehaald. Het Nederlandse weekblad Nieuwe Revu vroeg de streamingdienst een paar maanden geleden al eens om opheldering, maar kreeg die niet. En ondertussen staat My Honor nog altijd te blinken in de catalogus.


Aliens on the Moon: The Truth Exposed

Premisse: Op ieder potje past een dekseltje, op elke gek een complottheorie. En hoewel geloven dat er aliens op de maan zijn, wat onschuldiger is dan geloven dat 9/11 een inside job was of de klimaatopwarming een grote hoax, maakt het deze ‘documentaire’ niet minder waardeloos. 90 minuten lang komen ‘wetenschappers’ langs die allerhande ‘bewijs’ aanleveren die de kijker moeten overtuigen van de ‘waarheid’ over aliens op de maan.
De waarheid: De wetenschappers zijn acteurs, het bewijs bestaat uit wazige foto’s, de waarheid is dat er geen aliens op de maan zitten.
Ons oordeel: Al met al maakt dit een gedrocht van een kijkervaring, die je eerder op het Discovery Channel van de laatste jaren verwacht (in het rijtje van 'Mega Sharks' en 'Eaten Alive'), maar toch niet op Netflix. Maar hey, zou de wereld niet veel saaier zijn als we ons altijd maar aan de feiten moeten houden? Nee, de waarheid is al gek genoeg (kijk 'Weiner', kijk 'Get Me Roger Stone'). Of kijk anders gewoon een van de Alien-films, die staan ook op Netflix.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234