Het beste volgens Humo in 2014: de cd top 40 (deel 4)

Een klein dozijn gekneusde ribben, twee blauwe ogen, een gescheurde milt en een schedelbreuk later werd in het Ohm-hok besloten om van Humo’s top 20 van 2014 voor de aardigheid een top 40 te maken. Vandaag krijgt u deel 4. Geniet ervan, en aan (fvd): beterschap!


25. The Antlers: ‘Familiars’

Soms dagdroomden we er een boot op de Mississippi bij, soms een landerige namiddag op de Olympos, een enkele keer midzomernacht binnen de poolcirkel – overal waar het hier en nu onder een zachte zijden sluier kon schuilgaan. ‘Familiars’, de halte waar The Antlers in 2014 halt hielden, was escapisme voor gevorderden.


24. Merchandise: ‘After the End’

‘After the End’ is, ondanks zijn apocalyptische titel, een plaat als een tot de rand gevulde hoorn des overvloeds, waaruit iedereen naar eigen believen zijn perfecte popervaring kan samenstellen. Ze klinkt warm, levenslustig, vrolijk, weelderig, zwoel en wuft – maar ook tragisch, weemoedig en confronterend. Wat Merchandise onderscheidt van andere The Smiths-soundalikes is het vermogen in de eigen borstkas te kijken, en ze geven geen moment de indruk Morrissey achterna te willen lopen. Het zijn hoe dan ook geen vegetariërs: Moz had hen en hun salami-adem wellicht toch van zich afgemept.


23. Lana Del Rey: ‘Ultraviolence’

Goed, Lana lijkt meer een filmpersonage uit 1942 dat in 2059 is bedacht door de stokoude David Lynch en de geest van Alfred Hitchcock. En ja, haar langoureuze decadente Hollywood-meets-Vegas-via-Père Lachaise-aura is bedacht en gefinetuned door een team handige jongens, maar ze intrigeert, verrast, fascineert, verleidt... én ze kan Zingen. Wat verwacht je van een popzangeres nog meer?


22. Adrian Crowley: ‘Some Blue Morning’

Ryan Adams noemde hem ‘de beste songwriter die niemand kent’, en daarmee had hij het tot voor kort zowel over Adrian Crowley als over ons. Zes studioplaten en één Daniel Johnston-tribute had Crowley al op zijn naam staan toen hij dit jaar met ‘Some Blue Morning’ voor het eerst op onze radar verscheen. Een bijzonder aangename kennismaking met deze melancholische Dubliner die in zijn croonen bij Mark Eitzel aanleunt en in zijn composities volstrekt uniek is. Wat dacht u van een verhaal over een wild everzwijn, parlando gebracht, acht minuten lang met enkel een akoestische gitaar als medereiziger, en geen seconde vervelend? Ook de tiende keer niet? Onthou ook, als u niet aan volledige platen doet: ‘The Stranger’, ‘Trouble’, ‘Some Blue Morning’ en ‘Golden Palominos’, één van de schoonste liedjes van het jaar. ‘Our days are golden palominos, galloping away’. Het is maar dat u het weet.


21. Morrissey: ‘World Peace Is None of Your Business’

Geenszins zijn beste plaat, maar zijn kruimels zijn nog steeds beter dan andermans parels. Punt.


Humo's cd top 40: van 30 tot 26 »

Humo's cd top 40: van 35 tot 31 »

Humo's cd top 40: van 40 tot 36 »

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234