null Beeld

Het dagboek van Regi Penxten (dag 2)

Ik zou langs deze weg de familie Pfaff, en in het bijzonder Debby en Nicolas, willen bedanken. Zij zijn namelijk zo vriendelijk geweest om zaterdag te tonen hoe het niet moet.

Redactie

Die foto’s van Debby in haar trouwkleed gezien? Het leek wel een slechtgeplukt soepkieken dat ze in een jurk hadden gestoken! En dan was ze ook nog eens op het idee gekomen om voor de burgerlijke plechtigheid een apart, kort kleed aan te trekken. Wat een mottige stekkebenen heeft dat mens, zeg! Toen ze haar tetten liet vergroten, had ze zich beter gelijk een nieuw onderstel laten aanmeten. En een nieuw, iets minder afgeleefd mombakkes, want die Debby is al even lelijk als haar moeder, of beter, het creepy wassen beeld dat daar tegenwoordig voor moet doorgaan. Mocht mijn madam er zo uitzien in haar trouwkleed, dan vroeg ik de scheiding aan nog vóór we waren getrouwd! En op het avondfeest werd de bediening kennelijk gedaan door types verkleed als lakei. Je moet toch echt wel een Pfaff zijn om zoiets te verzinnen. Ik zweer het je: als ik zaterdag één lakei zie in de buurt van mijn feesttent, dan doe ik hem eigenhandig zijn pruik opvreten, en daarna de rest van zijn kostuum, en als dessert de eerste verse dan wel gedroogde paardenkeutel die ik kan vinden. Ik kijk al uit naar de foto’s van het avondfeest: volgende week exclusief in Story, Dag Allemaal, TV Familie en het boekje van de Boerinnenbond!

Maar ik dwaal af. U had namelijk nog het verslag van mijn vrijgezellenavond te goed. Niemand van mijn geweldige maten had dus iets georganiseerd, en wat doet Regi als hij met een probleem – van welke aard of omvang dan ook – zit? Hij belt zijn manager! De Jakke is al meer dan tien jaar lang mijn steun en toeverlaat, en ook dit keer toonde hij nog eens dat hij zijn geld meer dan waard is: welgeteld twintig minuten – een tijdspanne waarin wij alle sterkedrank die ik in huis had soldaat maakten - had hij nodig om een volledig programma uit te stippelen. Eerst trokken we met een busje naar de SkullShot in Beringen voor een potje indoor paintball. Geweldig leuk, vooral omdat we een vast trucje hebben om het nog net iets lolliger te maken. We trekken vooraf altijd eerst strootje, en wie het kortste strootje heeft, moet zonder helm spelen. En uiteraard zorgen we er altijd voor dat Buyske – en als hij er niet bij is, een andere loser – het kortste strootje trekt, en mikken we daarna alleen maar op zijn kop. Làchen! Vooral omdat die groene verf niet zomaar uit je haar gaat. We hadden al zoveel gezopen dat richten helaas niet meer zo makkelijk ging, maar na anderhalf uur zag Buyske er toch uit alsof iemand een pot verf over zijn hoofd had uitgekieperd.

De volgende halte was een oudemannendancing waar ik een jenever gevolgd door een pint ad fundum moest drinken telkens wanneer iemand ‘ik ken u precies van ergens’ tegen mij zei, én bij wijze van ter plekke verzonnen opdracht moest tongen met tien oude wijven die eerst hun kunstgebit hadden uitgedaan. Of al jaren geen kunstgebit meer hadden. Toen DJ Wout ruzie begon te zoeken met de deejay – Wout zoekt na een paar vodka’s altijd ruzie met de deejay, behalve wanneer het een knap wijf is; dan probeert hij haar binnen te doen, meestal zonder succes – en Buyske met zijn groene haar in zijn eentje stond te slowen op iets van Koos Alberts was het tijd om op te krassen en de actie te verleggen naar de Versuz in Hasselt, waar de Jakke voor ons de VIP Lounge had geregeld. Normaal moet je die maanden op voorhand boeken, maar het helpt als je zoals de Jakke wat volk kent in het Italiaanse, het Russische en het Tsjetsjeense milieu. Van de Versuz herinner ik me wel niet meer geweldig véél, behalve dan dat iemand – ik verdenk John Miles Jr – een paar bejaarde wijven uit de dancing had meegenomen, dat Wout op een bepaald moment in een hoek zat te muilen met één van die - ondertussen topless - bejaarden en dat we Buyske tot op zijn onderbroek hebben uitgekleed en vervolgens de grote zaal, waar het net Gay Night was, hebben binnengeduwd. Kortom, fun!

Ik krijg hier trouwens net per sms het bericht dat Hans Otten nog altijd niet is thuisgekomen. Dat is ook weer niet zo ongewoon: Colette, zijn madam, begint zich doorgaans pas zorgen te maken als hij na drie dagen nog niet is opgedoken. Otten zal wellicht de volgende uit de vriendenkring zijn die trouwt. Toch benieuwd wat diens vrijgezellenavond gaat geven. Ik krijg al koppijn als ik er nog maar aan denk!

Overigens vanmiddag voor het eerst in twee dagen iets min of meer vasts gegeten dat er niet onmiddellijk weer uit kwam. Misschien komt het met mijn maag dan toch nog goed tegen zaterdag!

Voor wie het nog niet doorheeft: Het dagboek dat Regi in aanloop naar zijn huwelijk voor het Gat van de Wereld bijhoudt, is fictief.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234