Het drama in Dendermonde: de Week van Guido De Padt, minister van Binnenlandse Zaken

Van onbekende backbencher tot vader des vaderlands: door de gebeurtenissen in Fabeltjesland is niets meer zoals vroeger voor Guido De Padt (Open VLD). De bewogen week van de nieuwe minister van Binnenlandse Zaken.

Het volledige interview leest u vanaf dinsdag 3 februari in Humo 3570.

Enkele uitspraken van Guido De Padt


«Het zou mijn eerste echte ministerraad worden. De ministerraad onmiddellijk na de eedaflegging was niet meer dan een formaliteit geweest, en de week daarop zat ik in Praag voor een Europese top. Het moest dus mijn vuurdoop worden: ik had voor de gelegenheid zelfs mattentaarten uit Geraardsbergen meegebracht - een traktatie voor de collega's. Veel plezier heb ik er niet aan beleefd. Na een halfuur kreeg ik een sms van het crisiscentrum: in Dendermonde had een moordpartij minstens twee slachtoffers gemaakt, onder wie één kind. Ik kon het eerst niet geloven: ik beefde en ik kreeg kippenvel.»

«Eerst heeft men me gebrieft over de toestand, daarna ben ik naar de plek gegaan waar de slachtoffers en hun familie werden opgevangen. Wat ik daar heb gezien, zal me de rest van mijn leven bijblijven. De paniek in de ogen van die mensen. Het ongeloof. De vertwijfeling omdat ze niet wisten hoe hun kinderen eraan toe waren. Waren ze gewond? In welk ziekenhuis lagen ze? Hoeveel messteken hadden ze gekregen? Ik heb ouders horen roepen: 'Nee, u vergist zich: het is mijn kind niet!' Soms wil je dingen niet horen. (Zwijgt) Het was: un grand cauchemar. Eén lange nachtmerrie.»

«Op zo'n moment moet een minister bij de mensen zijn, zelfs al kan hij weinig troost bieden. Als burgemeester hanteerde ik die regel al: als het ernstig was, ging ik ter plaatse. Bij een dodelijk auto-ongeval bijvoorbeeld: dan ging ik de overledene groeten, maar ik ging ook de brandweerman een schouderklopje geven die het lichaam uit de wagen had gehaald. Laat ik eerlijk zijn: ik heb het ook voor mezelf gedaan. Politici moeten zulke dingen ook verwerken. Maar het is niet makkelijk: ik heb nachtenlang wakker gelegen.»

«Het was niet prettig, het bericht dat Kim De Gelder waarschijnlijk één week eerder nog een slachtoffer had gemaakt, de bejaarde Elza Van Raemdonck. Mensen begonnen gelijk over het falen van het systeem: 'Als de moordenaar vroeger wordt opgepakt, doet het drama in Dendermonde zich niet voor.' Kort door de bocht, maar opnieuw: begrijpelijk. Mensen zoeken in geval van nood een zondebok, iemand die hun eigen geweten een beetje afbuffert. Politici zijn dan een schietschijf: wij vangen het onbehagen op. Dat is ons lot.»

«De roep om absolute veiligheid is ingegeven door angst. Mensen zijn geschrokken en bang. Ik ken zelfs ouders die eraan twijfelen of ze hun kinderen nog wel naar een kinderdagverblijf zouden brengen. Dat is onredelijk, maar ook weer: begrijpelijk. Het maakt deel uit van het rouwproces.»

«Normaal praat ik nooit met mijn vrouw over het werk, maar nu had ik geregeld nood aan een klapke. Als vader van drie kinderen vermoed ik door welke hel de ouders van Leon en Korneel gaan. Een kind dat sterft, dat is een deel van je eigen lichaam verliezen. Natuurlijk voel ik niet de pijn die de ouders voelen, dat kan ook niet. Zij zullen de pijn zélf moeten verwerken. Ik denk dat je in dit geval niet kunt zeggen: gedeelde smart is halve smart.»

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234