null Beeld

Het eiland

'Het eiland' met 'In de gloria' vergelijken houdt geen steek, ook al zie je er de hele cast in terug, een ondertussen erg goed op elkaar ingespeeld puikje der Vlaamse acteurs, aangevuld met enkele veelbelovende nieuwe gezichten. 'Het eiland' is een heel ander genre comedy - dramady eigenlijk - en het veroorzaakt ook een gedempter soort lachen. Geen nieuwlichterij dit keer, maar gewoon een intelligente serie die de aloude wetten van de komedie niet overtreedt.

Laatst moest Guido Pallemans, gespeeld door Frank Focketyn, zijn heil in een leugentje om bestwil zoeken om zijn tijdelijke afwezigheid te verklaren. Hij had, tijdens de werkuren, zonder opgaaf van redenen zijn vriend en collega Michel Drets (Dirk Van Dijck) naar een hotelletje gereden. De vrouw van Drets, die met een hevige kinderwens kampt, moest daar namelijk onverlet door haar man bestegen worden, wegens biologisch springtij. De gevolgen van dat ene leugentje waren op de duur niet meer te overzien, en de misverstanden stapelden zich op. Dat mechanisme is zo oud als de straat, maar het blijkt, beter dan de straat, tegen de erosie van de tijd bestand.

'200'

Ik merk dat ik nog het meest op de droefgeestige kanten van deze kantoorfauna gefixeerd ben: op hun haat-liefdeverhouding met de hiërarchie, op hun kliekgeest, hun krampachtige vriendschap, die op de dag van hun pensionering misschien al zal verwateren. Het zijn mensen die zich bij elkaars hebbelijkheden hebben neergelegd, maar als hen dat in een conflictsituatie goed uitkomt, zullen ze niet nalaten elkaar juist die hebbelijkheden aan te wrijven. En dan zijn er ook nog hun ingesleten gewoontetjes, waarop ze de klok kunnen gelijkzetten: 'Trivial Time!'

Eigenlijk word ik daar niet buitengewoon vrolijk van, ook niet van de manische lach van Alain Vandam, die in alle omstandigheden een zenuwlach blijft. De wezelachtige Sammie Tanghe (Bruno Vanden Broecke) is de vreemdste vogel in de kantoortuin. Bovendien is hij behoorlijk verontrustend als hij, zonder gerucht te maken, ineens achter de potplanten opdoemt: hij snakt naar aandacht, en weet geen blijf met de liefde waarmee hij een collega die in een onbewaakt moment aardig voor hem is tot stikkens toe zou willen overstelpen. Een geboren slachtoffer, maar ook een geboren dader: 'Die begaat nog eens een ongeluk aan iemand,' denk ik dan.

Geen kantoormens zal zichzelf in de personages van 'Het eiland' herkennen, maar hij zal er altijd wel met een zeker genoegen zijn collega's in ontwaren. Zo gaat dan ten kantore.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234