null Beeld

Het elfde gebod van Moses Simon: gij zult lachen

Moses Simon van AA Gent is nog maar 19, en ook nog maar vier maanden in België. Toch is hij één van de zeldzame spelers in de Pro League die de mond van elke voetballiefhebber doet openvallen.

Moses Simon hinkt, de dag na de openingswedstrijd van Play-off 1. Tegen KV Kortrijk heeft hij de eerste goal uit zijn carrière gemaakt die pijn deed. Een trap op de enkel, enkel verzwikt, om vervanging gevraagd en dan toch – met steken in die enkel – op het doel afgevlogen en vanop een meter of dertien keihard in de hoek gevlamd. Op de tv-beelden kon je zien hoe hij meteen na het doelpunt kermend van de pijn in de armen van Brecht Dejaegere hing. Maar vijf minuten later liep hij alweer te lachen en dat doet hij ’s anderendaags nog altijd, hoewel hij niet eens weet of hij de volgende wedstrijd zal kunnen spelen.

HUMO Jij lacht echt altijd, hè?

Moses Simon (lacht)

HUMO Omdat je altijd vrolijk bent?

Simon «Omdat ik altijd vrolijk wíl zijn. Daar draait heel mijn leven om.»

HUMO Dus je bent niet altijd vrolijk?

Simon «Neen, maar als ik lach, word ik het vanzelf. Dus ben ik meestal vrolijk.»

HUMO Lachen is een keuze.

Simon «Natuurlijk is het dat. Zoals ik in God geloof, geloof ik in de kracht van de lach. Gisteren na de wedstrijd, bijvoorbeeld, had ik de keuze: ik kon denken aan de pijn die ik voelde en me zorgen maken om mijn enkel, en om de wedstrijden die ik misschien zou moeten missen, maar ik kon ook blij zijn omdat we hadden gewonnen. Ik heb voor het laatste gekozen. Het is simpel: die enkel zal niet sneller genezen als ik me zorgen maak of verdrietig ben, dus kan ik maar beter lachen. Mijn lot ligt in Gods handen, ook dat van mijn enkel, en ik vertrouw op hem.

»Het was ook moeilijk om níét te lachen met al die gelukkige mensen rond mij: mijn ploegmaats, de staf, duizenden supporters. Daar word ik vanzelf vrolijk van.»

HUMO Is lachen een medicijn?

Simon «Zeker. Als je lacht, geniet je van het moment en vergeet je wat er gebeurd is. Het helpt om alleen maar vooruit te kijken.»

undefined

null Beeld

HUMO Wil jij alleen maar vooruitkijken?

Simon «Ja.»

HUMO Wie of wat heeft je die les geleerd?

Simon «Mijn ouders, denk ik. Die lachen ook heel vaak.»

HUMO Wat er ook gebeurt?

Simon «Ja. Je moet proberen om gelukkig te zijn.»

HUMO Je komt uit Jos, de stad in Nigeria waar al bijna je hele leven om de zoveel jaar gevochten wordt tussen christenen en moslims, en waar al verschillende aanslagen op kerken hebben plaatsgevonden. De voorbije vijftien jaar zijn er al meer dan tweeduizend doden gevallen.

Simon «Ik heb in Jos gewoond vanaf mijn 12de, toen ik voor mijn voetbalopleiding naar de Golden Boot Soccer Academy trok, maar ik ben oorspronkelijk van Kaduna (noordelijker gelegen stad, waar sinds 2000 de sharia geldt en volgens sommige bronnen sindsdien al meer dan vijfduizend dodelijke slachtoffers zijn gevallen bij religieuze rellen, red.).»

HUMO Hoe is het om als kind tussen zo veel geweld op te groeien?

Simon «Je leert ermee te leven. Het is er en je moet ermee omgaan. Ik was ook nooit bang of zo.»

HUMO Hoe doe je dat?

Simon «Door op God te vertrouwen. Als je hem al je liefde geeft, komt alles uiteindelijk goed. Dat geloof ik.»

HUMO Ook al zijn honderden, duizenden medegelovigen van jou gesneuveld, mensen die misschien net zo veel van God hielden als jij?

Simon «Ja. Niks gebeurt zonder reden. Als jou iets slechts overkomt en je blijft geloven, dan zal die slechte ervaring je beter maken, of iemand anders. Alles heeft een doel.»

undefined

'Ik heb mensen zien sterven in schietpartijen. Ik was toen 14. Dat wil ik vergeten'

HUMO Geef eens een voorbeeld uit je eigen leven?

Simon «Iets heel stoms: die rode kaart die ik kreeg in mijn eerste wedstrijd voor Gent. Ik stond nog maar 38 seconden op het veld en ik dacht: ‘Dat kan niet!’ Dat had ik nog nooit gezien in een wedstrijd. Ik was toen verdrietig, maar het gevolg van die rode kaart was wel dat de supporters zich onmiddellijk achter mij schaarden. Ik had nog niet eens op een bal getrapt en ze steunden me al.»

HUMO Heb je in Jos wreedheden gezien?

Simon «In Jos niet, maar in Kaduna wel. Schietpartijen. Ik heb mensen zien sterven. Ik was toen 14.»

HUMO Kun je daar meer over vertellen?

Simon «Dat wil ik niet. Ik wil dat alleen maar vergeten. Als ik eraan terugdenk, word ik verdrietig. Dat doet pijn en ik wil me goed voelen. Terugkijken op het verleden helpt mij op geen enkele manier, dus doe ik het niet. Ik moet vergeten.»

HUMO Maar die gebeurtenissen hebben je wel gemaakt tot de man die je bent?

Simon «Ja. En daarom lach ik dus zo veel. Zoals je zei: het is een keuze.»

HUMO Verklaart je verleden ook waarom het geloof zo belangrijk voor je is? Waar jij vandaan komt, is geloven in God of Allah absoluut geen vrijblijvende keuze: het kan je je leven kosten.

Simon «Of course. Mijn geloof is wat ik ben. Ik ben een christen, veel meer nog dan dat ik voetballer ben. Ooit zal ik stoppen met voetballen, maar God blijf ik trouw tot mijn dood.»


Prijzenpakker

undefined

null Beeld

HUMO In al je interviews dank je God uitvoerig: voor je doelpunten, voor je assists, voor overwinningen. Je hebt zelfs al gezegd dat AA Gent kampioen kan worden als hij dat wil.

Simon «Dat is ook zo. Alles ligt in zijn handen, alles hebben we aan hem te danken.»

HUMO Ken je de parabel van de talenten?

Simon «Neen.»

HUMO Het is een verhaal dat Jezus heeft verteld en dat Mattheus in zijn evangelie heeft opgeschreven. Een baas die op reis vertrekt, geeft drie van zijn ondergeschikten een grote som geld in bewaring. Twee van hen investeren dat geld en geven de baas bij zijn terugkomst een veelvoud van de oorspronkelijke som terug. De derde stopt het geld onder de grond. Hij wordt ontslagen.

Simon «Ik snap het. Als je niks doet met het talent dat je van God hebt gekregen, zal je ook niet beloond worden. Is dat het? Dat klopt ook. Je moet niet alleen geloven, maar ook hard werken. Maar dat vind ik nog geen reden om te zeggen: ‘Yes, I did great!’ Alles begint bij God. Had hij je dat talent niet gegeven, dan kon je er ook niks mee doen.»

undefined

'Soms denk ik te snel voor mijn voeten. Als ik mijn eigen gedachten al niet kan volgen, mag ik niet verwachten dat mijn ploegmaats dat wél kunnen'

HUMO Jouw grootste voetbaltalent, zit dat in je voeten of in je hoofd, denk je?

Simon (lacht) «Dat vind ik een goeie. (Denkt na) Ik denk dat het in mijn hoofd zit. Met mijn voeten voer ik alleen maar uit. Een goeie voetballer ziet het spel en denkt na. Dat heb ik altijd wel gekund. Ik denk heel snel op een voetbalveld.»

HUMO Soms zelfs te snel voor je ploegmaats.

Simon (lacht) «Dat is waar, maar ik ben de laatste om ze dat kwalijk te nemen, want soms denk ik zelfs te snel voor mijn eigen voeten: dan wil ik een actie maken en laat ik gewoon de bal liggen. Als ik al mijn eigen gedachten niet kan volgen, mag ik niet verwachten dat mijn ploegmaats dat wél kunnen (lacht).»

HUMO Je lijkt bijna altijd te weten wat je met de bal gaat doen.

Simon «Dat heeft ook veel te maken met de manier waarop wij spelen. Wij weten als ploeg heel goed wat we aan het doen zijn. Ik weet altijd waar mijn ploegmaats zullen staan, hoe ze zullen lopen, wat ik moet doen. Dat is voor een groot stuk de verdienste van de coach en de groep.»

HUMO Jij zegt voortdurend: ‘Scoren is niet belangrijk, alleen winnen telt.’ Van een spits van 19 geloof je dat zelden, ze zeggen het alleen maar omdat het goed staat, maar jij toont gewoon dat je het meent. Als je een goeie assist kunt geven, doe je het haast altijd. Nooit ga je zomaar voor eigen succes.

Simon «Ik meen dat inderdaad. Voetbal gaat voor mij over winnen. Prijzen pakken, dat is mijn droom. Scoren is leuk, maar daar doe ik het niet voor. Ik bekijk mijn ploegmaats ook nooit als concurrenten, integendeel: ik zie het als mijn taak om er mee voor te zorgen dat iedereen zich goed voelt. En dat doe je ook met een simpele pass. Door te tonen dat je de ander iets gunt, dat je hem vertrouwt. Maar: ook daar hamert de trainer op. Wij spelen echt als één groep. En ik hou daarvan. Ik denk net hetzelfde over voetbal. Het gaat niet over wat één speler kan doen, het gaat over wat elf spelers kunnen doen.»

HUMO Je was er wel meteen mee weg, met de richtlijnen van Hein Vanhaezebrouck. Sommige spelers moet je honderd keer hetzelfde zeggen en dan lijken ze het nog niet te snappen.

Simon «Als het over voetbal gaat, ben ik meestal heel snel mee. Je hoeft maar één keer iets uit te leggen en ik heb het door.»

HUMO Als het over voetbal gaat, zeg je. Was je op andere vlakken een minder goede leerling?

Simon (lacht) «Ik wist al vanaf mijn 8ste dat ik profvoetballer zou worden. Het enige vak dat me echt interesseerde, was Engels, want ik wist dat ik Engels nodig zou hebben als ik ooit in Europa zou spelen.»

HUMO Was je daar als kind al van overtuigd?

Simon «O, ja. Het was mijn droom en ik geloof dat dromen kunnen uitkomen. Je ziet het: ik speel nu in Europa, en ik heb al voor de Super Eagles (nationale ploeg van Nigeria, red.) gespeeld. Ook dat was de laatste vijf jaar een droom van me.»

undefined

null Beeld


Waar Termont vol van is

HUMO Je was zenuwachtig bij je debuut, schijnt het.

Simon «Ik? Ik ben nooit zenuwachtig voor een voetbalwedstrijd. Never. Waarom zou ik zenuwachtig zijn? God heeft gewild dat ik daar op het veld sta, en hij is bij me. Dat is iets om dankbaar voor te zijn, niet om nerveus van te worden. Daar ga je toch alleen maar slechter door spelen. Je zorgen maken is nergens voor nodig. Gewoon spelen en genieten. En hoe belangrijker de match, hoe leuker. Dan heb ik extra veel zin.»

HUMO Droomde je als kind van Europa omdat je dan ook rijk zou worden?

Simon «Neen, geld heeft me nooit geïnteresseerd. Football, daar ging het over, het spelletje en niks anders. Ronaldinho was mijn held. Ik was gek op zijn bewegingen, die probeerde ik op straat te kopiëren.»

HUMO En? Hoe ging dat?

Simon (beschaamd lachje) «Gemakkelijk, eigenlijk. Alsof het al in me zat of zoiets. Zijn overstapjes gebruik ik nog altijd. Die heb ik op mijn 10de al geleerd, denk ik.»

HUMO Was je de beste op straat?

Simon «Natuurlijk! Elk kind vindt zichzelf de beste op straat (lacht). Zo is het toch? Op straat spelen alleen supersterren.»

HUMO Kijk jij nog altijd veel voetbal?

Simon «Eigenlijk niet, neen. Maar ik denk wel veel na over voetbal, en ik droom er ook van. Ik zie mezelf heel vaak spelen in dromen. Soms scoor ik, soms winnen we, maar soms verlies ik ook eens de bal: dan schiet ik meteen wakker en voel ik me rot (lacht).»

HUMO Burgemeester Daniël Termont heeft onlangs in een interview gezegd dat hij nooit van voetbal droomt, maar dat jij toch onlangs in een droom van hem was opgedoken.

Simon (lacht) «That’s great. Ik denk dat dat één van de mooiste complimenten is die je als voetballer kunt krijgen. Dat mensen van je dromen, dat is toch fantastisch?»

undefined

null Beeld

HUMO Het zal Laurent Depoitre wellicht niet overkomen, hoe goed hij ook is.

Simon «Hij is de meest complete voetballer met wie ik ooit heb gespeeld. Hij heeft alles wat je als profvoetballer wil hebben. Hij krijgt nu veel lof, maar volgens mij wordt hij nog altijd onderschat. Iedereen zegt maar dat hij zo sterk is en erg goed een bal kan bijhouden, maar dat is maar één aspect van zijn spel. Hij is ook technisch heel goed, kiest uitstekend positie, is behoorlijk snel... Toen ik hem voor het eerst zag – zo groot en zo breed – had ik nooit geloofd dat hij dat allemaal zou kunnen. It’s a privilege playing with him.»

HUMO Je hebt je bij Gent supersnel aangepast. Was je daar zelf door verrast?

Simon «Neen. Ik zal me altijd snel aanpassen, waar ik ook speel.»

undefined

null Beeld

HUM0 Bij Ajax was het niet gelukt, daar werd je na een maand doorgestuurd.

Simon «Dat was eventjes moeilijk, maar daar heb ik me snel overheen gezet.»


Willen is winnen

HUMO Met wat je hebt meegemaakt, kan ik me voorstellen dat je denkt: het is maar voetbal.

Simon «Of course. Voetbal is belangrijk, maar ik leefde nog. En als je nog leeft, dan moet je in de toekomst geloven. Blijkbaar had God gewoon een andere weg voor mij uitgestippeld. En God is goed voor me geweest: zowel bij Trencin (Slowaakse eersteklasser, red.) als bij Gent ben ik ontvangen alsof ik familie was en bij beide clubs heb ik me als voetballer kunnen tonen.»

HUMO Weet je ook waar Gods weg naartoe leidt?

Simon «Ik heb hem al helemaal gedroomd (lacht).»

undefined

'Anderlecht en Brugge zijn niet beter of niet slechter dan AA Gent: wij maken óók kans op de titel'

HUMO Vertel.

Simon «Neen, want dan zitten we hier vannacht nog (lacht). Ik praat daar niet over, want meer dan dromen zijn het niet. We zien wel waar ik eindig. Plannen doe ik niet, dat doet God. Ik werk gewoon hard en zie wel wat er op mijn weg komt.»

HUMO Maar je droomt van het hoogste? Je bent superambitieus.

Simon «Ja. En ik wil prijzen winnen.»

HUMO Dus geloof je ook dat AA Gent in staat is om Club Brugge en Anderlecht achter zich te laten.

Simon «Iedereen in België zegt: ‘Anderlecht en Brugge zijn grotere clubs dan Gent.’ Dat heeft met de geschiedenis te maken. Maar ik ken die geschiedenis niet, ik moet afgaan op wat ik de voorbije vijf maanden op het veld heb gezien. En dan kan ik alleen maar zeggen: Anderlecht en Brugge zijn niet beter of niet slechter dan AA Gent. Dus hebben wij – in mijn ogen – evenveel kans op de titel.»

HUMO Jij gelooft echt in die titel, hè?

Simon «Ja, en ik niet alleen. Winnen is ook een kwestie van mentaliteit, van geloof, van wil. En die is in deze groep héél groot. We believe that victory is ours. Met heel ons hart. Dat mag je nooit onderschatten. Ik denk dat Gent als ploeg het sterkst is: wij gaan echt voor elkaar door het vuur, dat is een heel groot wapen. En dat weten de andere ploegen. Zij zijn bang van ons, dat voel ik.»

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234