null Beeld

Het geheim van een briljante studie en een succesvol leven (2)

Terwijl buiten de crisis woedt en werknemers hun job verliezen, kropen wij bij het haardvuur met een paar bezitters van een opmerkelijk cv. We vroegen ze naar hun ervaringen als student, hun parcours in het professionele leven en hun antwoord op de vraag: hoe kan een mens vandaag de dag nog een beetje slágen in het leven?


Lingerieontwerpster Murielle Scherre

Iedereen kent Murielle Scherre (31) als ontwerpster van La fille d'O, haar eigen lingerielijn. Maar zoals ze niet één favoriete film kan kiezen, of één lievelingsgerecht of één lief, zo heeft ze ook niet genoeg aan één beroep. Daarom werkt ze verder nog als dj, auteur en filmmaker. 'Ik ben zoals Marc uit dat gedicht van Paul van Ostaijen: ik groet 's morgens de dingen. Niks zo erg als mensen die denken dat ze het allemaal gezien hebben.'


Murielle Scherre «Ik deed Latijn-Wiskunde, later Moderne Talen. Ik ben altijd verschrikkelijk nieuwsgierig geweest, en er waren een paar enthousiaste leerkrachten van wie ik wreed veel heb opgestoken, maar ik kon onmogelijk een hele dag braaf op een stoel zitten luisteren. Toen was nog niet vastgesteld dat ik ADHD en dyslexie had, ze vonden mij gewoon dwaas en vervelend.

»Examens, dat was elke keer sterven van de stress. Ik was het type dat op school aankwam en de rest over Frans hoorde kakelen terwijl ik wiskunde had zitten studeren. Dingen die mij echt interesseren vergeet ik nooit meer, maar of de Guldensporenslag nu in 1412 of in 1302 was, waarom zou ik dat moeten weten? Dat heb ik nooit meer nodig.»


HUMO Heb je overwogen om naar de universiteit te gaan?

Scherre «Eigenlijk wou ik veearts worden. Maar dan moest ik eerst een aanvullend jaar wetenschappen en wiskunde volgen en daarna nog zes jaar dierengeneeskunde studeren: dat zag ik niet zitten. ik ben dan een modeopleiding gaan volgen, maar dat lag ook niet voor de hand. Ik was altijd gebuisd voor plastische opvoeding - op mijn achttiende tekende ik nog als een kind van negen. Maar ik was creatief, en enorm geïnteresseerd in techniek. Ik ben er echt ingevlogen. Overdag zat ik op de Gentse modeacademie, 's avonds volgde ik bijlessen in patroontekenen, textielafwerking, schoen- en lingerieontwerp.»


HUMO Toen je afgestudeerd was, ben je twee jaar als productieleidster in de fabriek gaan werken. Wou je niks creatiefs doen?

Scherre «Ik ben geen kunstenaar; ik zit in de toegepaste kunsten. En dan is techniek superbelangrijk. Als ik een fantastisch idee heb en de productontwikkelaar begrijpt mij niet, of hij heeft geen zin om zijn machines opnieuw af te stellen, dan houdt het op. Nu kruip ik in zo'n geval zelf achter de naaimachine om te kijken hoe we het probleem kunnen oplossen. Dat heb ik onder meer in die fabriek geleerd, en dat sterkt je enorm als je vierentwintig bent en bevelen moet uitdelen aan mensen die je moeder zouden kunnen zijn.»

Lees ook het interview met Steve Stevaert »

Het interview met Hendrik Cammu, Leen Gysen en Fernand Huts leest u vanaf dinsdag 9 juni in Humo 3588.

Examens en studiekeuzes: Murielle Scherre (vervolg)

HUMO Na die twee jaar heb je meteen je eigen bedrijf opgestart. Moet iemand die nog zo jong is veel leergeld betalen?

Scherre «Absoluut. Ik weet ontzettend goed wat ik wil, maar een business runnen is méér dan ontwerpen en ideeën hebben over marketing. In de zes jaar dat ik nu bezig ben, heb ik al vijf boekhouders versleten. Ik heb ooit 1.000 euro per maand aan zo'n man betaald - ik wist niet beter of dat was de normale prijs. Nu heb ik een goeie, maar hij krijgt grijze haren van mij. Ik begrijp niks van balansen en businessplannen. Een tekort, zonder twijfel.

»Maar net de dingen die ze vroeger aan mij lastig vonden, werken nu in mijn voordeel. Op school kreeg ik constant opmerkingen dat ik te veel babbelde; nu ben ik een vlotte communicator en een goeie netwerker. Vroeger noemden ze mij een betweter; nu bepaal ik de smoel van mijn bedrijf. Vroeger was ik te eigengereid, later wordt dat: ongelooflijk geschikt voor het ondernemerschap. Ik heb ooit bij de VDAB een test gedaan om te kijken of zelfstandige worden een goed idee was. Ze dachten dat ik de resultaten gemanipuleerd had! Volgens die cijfers was het een wonder dat er geen doden waren gevallen in die twee jaar dat ik onder een baas had gewerkt (lacht).»



HUMO Is die eigengereidheid de sleutel tot succes?

Scherre «Je moet altijd radicaal kiezen voor wat goed voelt, ook als dat tegen de stroom in gaat. Ik doe nooit beurzen, mijn collecties hebben geen seizoenen, ik benader nooit zelf winkels en ik laat mijn lijn niet maken door dutsen in een ontwikkelingsland maar in België, wat ongeveer gelijkstaat aan commerciële zelfmoord. Toch draait de boel.

»Maar met eigengereidheid alléén kom je er niet. Volgens mij is zelfdiscipline cruciaal. Je moet weten wat je wel en niet goed kan, en in op basis daarvan je medewerkers selecteren. Van hen verwacht ik dat ze gedreven en bijdehand zijn, dat ze ruggengraat hebben en dat ze toch flexibel genoeg zijn om mij in mijn absurde queeste te volgen. En wat ook geweldig helpt: een goed gevoel voor humor. Da's een teken van intelligentie en van verregaande communicatieve vaardigheid, en dat zijn onontbeerlijke kwaliteiten in bijna élke sector.»


HUMO Dat gaat over attitude. Zijn er ook studierichtingen die jij zou aanbevelen?

Scherre «Mensenkennis, weten hoe de wereld in mekaar zit, is altijd belangrijk. Dus: psychologie, politieke en sociale wetenschappen, pr, allemaal goeie opties.

»Ik heb een hekel aan mensen die studeren zien als bezigheidstherapie, verspilling van tijd en belastinggeld. Je moet je vooraf serieus afvragen: wat wil ik worden als ik groot ben, en hoeveel kans is er dat ik dat beroep ook echt kan uitoefenen? Wil je archeologie doen, besef dan hoe beperkt het aantal putten is die je kan onderzoeken. Is het dan niet beter om daar in je vrije tijd boeken over te lezen? Je moet ook kijken of het beroep bij je temperament past. Ik wist dat ik geen nine to five-mens was, ik moet mij kunnen uitleven, veel afwisseling hebben. Dan is mode een goeie keuze.

»En nog iets: ga voor iets dat nét te hoog gegrepen is. Niks gezonder dan jezelf blijvend moeten uitdagen.»

Het geheim van een briljante studie en een succesvol leven (2)

Terwijl buiten de crisis woedt en werknemers hun job verliezen, kropen wij bij het haardvuur met een paar bezitters van een opmerkelijk cv. We vroegen ze naar hun ervaringen als student, hun parcours in het professionele leven en hun antwoord op de vraag: hoe kan een mens vandaag de dag nog een beetje slágen in het leven?

null Beeld

Zoals hij zou willen dat hij gezonder had geleefd, zo denkt hij ook over zijn gemiste academische carrière: spijt heeft geen zin, maar hij zou zijn parcours ook niet aanbevelen. Het leven van Steve Stevaert (55) is een succesverhaal op Amerikaanse leest: van clevere cafébaas tot toppoliticus. Nu is hij gouverneur van de provincie Limburg, maar: 'Als ik had gestudeerd, was ik misschien wel architect geworden.'


HUMO Je bent een breed geïnteresseerd man, en toch kon de school je bepaald niet boeien.

Steve Stevaert «Ik was een vriendelijke jongen, maar opletten en luisteren was aan mij niet besteed. Alleen de examenperiode vond ik top, want dan hadden we maar een halve dag school. Niet dat ik in die vrije uren echt wérkte: vaak had ik niet eens notities om te studeren. Ik begreep ook niet waarom je de bijrivieren van de Maas vanbuiten moest leren, terwijl je dat op een landkaart in twee minuten terugvindt. Ik maakte graag de vergelijking tussen studeren en sporten. Ze zeggen: door elk uur sport leef je een kwartier langer, maar ik bleef dan denken: je bent wél drie kwartier kwijt die je plezanter had kunnen invullen.
In het derde jaar was ik gebuisd, dus ik naar de hotelschool in Hasselt. Dat beviel me beter. In de stad waren er veel meer cafés en meisjes dan in het dorp. En op school kregen we opeens een vak als wijnkennis: dat vond ik niet zo vervelend om te volgen (lacht). Maar de examens waren daar evenmin een groot succes. Ik werkte toen al fulltime in de horeca, ik verdiende meer dan mijn vader. De school was er gewoon te veel aan.»


HUMO Waarom wou je zo jong al graag werken?

Stevaert «Ik wou onafhankelijk zijn. Op mijn achttiende heb ik samen met een kameraad mijn eerste café geopend. Uiteindelijk heb ik er zo meer dan tien uit de grond gestampt en later doorverkocht. Maar 't was wel ongelooflijk hard werken: zestien uur per dag achter een toog, dan voel je je benen niet meer. Als ik een kwart van die inspanning had geleverd op school, waren de diploma's niet te tellen geweest (lacht).»



HUMO Toch heb je later voor de politiek gekozen. Miste je intellectuele uitdaging?

Stevaert «Nee. Ik was als cafébaas al actief in de politiek. Als ik schepen was geworden, had ik dat waarschijnlijk niet opgegeven, maar toen werd ik gedeputeerde van de provincie Limburg, en dat viel niet meer te combineren met een andere job. Veel mensen denken overigens dat ik mijn stemmen te danken had aan mijn populariteit als cafébaas, maar da's een groot misverstand. Ik ben pas stemmen beginnen te halen toen ik al een tijd geen café meer uitbaatte.»


HUMO Heb je tijdens je politieke loopbaan gemerkt dat je toch bagage miste omdat je niet gestudeerd had?

Stevaert «Laat er geen misverstand over bestaan: slimme mensen zouden allemaal moeten studeren, want zonder diploma moet je je later driedubbel bewijzen. Altijd is er in je omgeving die twijfel: kan hij het wel? In zo'n geval kan je twee grote fouten maken: je begint aan jezelf te twijfelen, of je gaat je aanpassen aan je omgeving. Nooit doen: wie in het openbaar een goal probeert te maken, stampt gegarandeerd over de bal. En dat is natuurlijk wat je concurrenten willen.
Véél mensen hebben mij proberen onderuit te halen, zowel politici als journalisten. In een debat lieten ze mij discussiëren met hooggeleerde proffen, waar ik hen overigens nog voor wil bedanken: niks makkelijker als scoren tegen hooggeleerde proffen (lacht).»



HUMO Maar de vraag was eigenlijk: merkte je soms ook dat je opleiding en achtergrond miste?

Stevaert «Tuurlijk. Als ik iets niet begreep, vroeg ik gewoon om uitleg. En meer dan eens bleek die ander - juristen, bijvoorbeeld - dan geweldig in de problemen te komen als hij het in bevattelijke taal moest uitleggen. Dan klopt er ook iets niet in je redenering, volgens mij. Wie mist er dan wat?
Universitair geschoolden hebben geleerd om op een welbepaalde manier te denken, dus ze hebben het vaak moeilijk om buiten de lijntjes te kleuren. Een Cartesiaans denker gaat ervan uit dat de kortste afstand tussen twee punten een rechte is, een cafébaas weet: soms is het toch een kromme. Een studax zou pleiten voor arbeidsduurverkorting, ik voor de achturendag. Dat pikken mensen op. En da's niet alleen een kwestie van communicatie, want dat kan je nog leren. Die stijl moet ook bij je pássen als je geloofwaardig wil zijn. Barack Obama kan het zich permitteren om te zeggen: yes, we can. Stel je voor dat George Bush dat had geroepen: dan waren we allemaal bang geweest dat hij daarna minstens een bom zou gaan gooien.»


HUMO Welke cv's vind jij interessant?

Stevaert «De atypische. Mijn kabinetschef was criminoloog, een andere medewerker archeoloog. Ik vind het ook interessant als mensen een wending aan hun leven geven: een jaar stoppen om in een restaurant te gaan werken of met een taxi te rijden. Of twee jaar Germaanse studeren en dan geneeskunde gaan doen. Dat zijn vaak veel interessantere figuren dan de primussen met drie universitaire diploma's.
Wat je achtergrond ook is, er is geen simpele weg naar het succes. Het enige wat ik zeker weet is dat je nergens komt zonder keihard te werken. Er zijn tegenwoordig managers die het tegendeel beweren: wij gaan vaak golfen, lang op vakantie... Ik geloof die mensen niet.»


HUMO Dus je moet je hele leven opofferen aan je werk? Dan bestaat toch ook de kans dat je veel te monomaan wordt, nee?

Stevaert «Klopt. Je moet zorgen dat je genoeg boeken leest en films ziet. Dat je regelmatig onder de mensen komt. Dat je reist om de wereld met al zijn verschillen te leren kennen. Want wie zich opsluit in zijn eigen kleine omgeving, zal nooit tot grootste daden komen.»

Lees ook het interview met Murielle Scherre »

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234