null Beeld

Het geslacht Van Eeckhaut: Piet en zijn dochter Nina, assisenpleiters

Honderd is het doel. Maar voorlopig, sinds het proces tegen Els Lozie vorige week in Brugge zijn beslag kreeg, staat de teller op negenennegentig assisenprocedures. Kwatongen beweren dat hij eigenlijk nog maar aan zesennegentig zit, maar wat er ook van zij: hij heeft de meeste assisenprocessen in Vlaanderen op zijn naam staan. Níét Jef Vermassen dus, nee: Piet Van Eeckhaut. Bekend om zijn retorisch talent en ook wel om zijn witte baard.

Raf Weverbergh


Nina Van Eeckhaut, zijn dochter, kan háár assisenprocessen nog makkelijk tellen, al heeft ze daar sinds kort de vingers van twee handen voor nodig. De zaak-Lozie was voor haar nummer zes - in die zaak trad ze namens het kantoor Van Eeckhaut op voor de moeder en de grootouders van de kleine Quinten Verbeke, de peuter die werd doodgetrapt door zijn stiefmoeder.

Het volledige interview met Piet en Nina Van Eeckhaut leest u vanaf dinsdag 17 februari 2009 in Humo 3572.

Enkele uitspraken uit het interview

Nina: «Justitie blijft mensenwerk: er worden fouten gemaakt, zoals in elk beroep. Maar er zijn wel veel mensen die heel hard hun best doen.»

Piet: «Mijn dochter verafgoodt Hans Rieder. Zij ziet in hem een rebel! En het is waar: hij is een zéér goed advocaat. Alleen maakt hij het zichzelf altijd zo moeilijk, omdat hij zo'n korte lont heeft. Hij redeneert prachtig, het vliegwiel draait, maar opeens schiet het eruit: hij wordt kwaad, hij begint te schelden. Maar: prachtig advocaat.»

Piet: «De advocaat is de gelijke van iedereen. Met de grootsten der aarde komt ge samen, en ge kijkt niet naar hun ogen. En met de gewoonste mensen zit ge op café: zoals een journalist!»

Nina «Het gerechtelijk personeel is geprofessionaliseerd. Hier in Gent zit een jonge equipe met wie je kan discussiëren. En zolang er bij magistraten geen onwil, onverschilligheid of onbekwaamheid is, vind ik het niet erg om ongelijk te krijgen.»

Piet «Als ik soms, zoals het een oude man past, tegen de ochtend wakker word, denk ik nog eens terug aan het proces tegen de moordenaars van veearts Van Noppen. Ik heb toen gezegd: ik geloof in de onschuld van Alex Vercauteren (tot levenslang veroordeeld als opdrachtgever voor de moord, red.). Hij was geen onbeschreven blad, al had hij geen groot gerechtelijk verleden. Maar wat deed assisenvoorzitter Van Fraechem? Gedurig, gedurig tussenbeide komen. Een voorzitter heeft veel impact op de jury, en dat is toen gebleken. Ik heb vijf keer bij Van Fraechem gepleit, en hij deed het altijd goed. Maar díé keer vergaloppeerde hij zich. En de jury is hem helaas blindelings gevolgd.»

Piet over Hans Rieder «Hans is een procedurepleiter, ik ben een inhoudelijk pleiter. Ik zeg altijd: als je spijkers op laag water gaat zoeken, zorg dan dat het gouden spijkers zijn. Hans Rieder is tevreden met een duimspijker (lacht).»

Nina «Ik heb heus niet voor de weg van de minste weerstand gekozen. Aan de ene kant zit ik opgescheept met een voorbeeld dat je nooit kan evenaren - nooit. En aan de andere kant denken veel mensen dat het me allemaal in de schoot geworpen is. Ik betrap mezelf erop dat ik me soms echt inhoud. Er was een gevangenis waar ik al zeven jaar kwam voor de directeur uit de hoogte vroeg 'wie ik dan wel was': op zo'n moment durf ik niet eens te antwoorden. Als ik pakweg Nina De Smedt zou heten, zou ik me makkelijker voorstellen aan mensen, denk ik. Nu doe ik dat niet, omdat ik niet wil dat het lijkt alsof ik teer op de reputatie van mijn vader.»

Nina «Albanese gangsters vertegenwoordig ik niet. Ik zie er zeer jong uit: dat is al een eerste barrière. Plus: ik ben nu eenmaal mijn vader niet - ook al zegt hij altijd: 'U spreekt met Nina Van Eeckhaut alsof u met mij spreekt.' Turken en Marokkanen aanvaarden dat stilaan. Maar Albanese bendes: nee. Te vermoeiend. Ik begin er zelfs niet meer aan - daar heb ik kantoorgenoten voor.»

Piet «Ik was al echtgenoot en vader, en toen kwamen de jaren zeventig en werd ik ook nog politicus! Maar ik deed niet wat Karel Van Miert me voorstelde: naar Brussel komen en senator worden, of minister. Men heeft mijn vrouw ooit gevraagd waarom ik geen minister werd. 'Oh,' zei ze, 'in België kan iederéén minister worden. Maar advocaat zoals hij, dat is wat anders!' Ik ben dolgraag advocaat geweest. En ik heb daar véél voor opgeofferd.»

Nina «Ik begin niet aan kinderen. Mensen zeggen me al elf jaar dat ik wel van gedacht zal veranderen. Ik weet het niet. Ik heb bijvoorbeeld geen zin om mijn kind met zichzelf te zien worstelen zoals ik met mezelf heb geworsteld. Het is nu wel beter, maar toch. Ik ben, vrees ik, ook een vreselijke egoïst. Ik ben bang om te veranderen: om een zachtere, mildere versie van mezelf te worden.»

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234