Het gespierde plan van Nordmann

Was het nu jazzy rock of rockende jazz? Noem het voor ons part afrokubisme of schlagercore. Feit is: het machtige muzikantengezelschap Nordmann heeft met ‘The Boiling Ground’ zijn tweede plaat gebaard, en die mag gehoord worden.

'Mannen met baarden, bruut tegenover vrouwen: dat zijn wij ten voeten uit'

Hoe klinkt ze? De titel geeft het al een beetje aan: als brandende lava. Kokend heet, maar ook groovy en graaf. Voor het interview spreken we af in het Muziekinstrumentenmuseum in Brussel. Omdat ik met instrumentennerds te maken heb, denk ik dan, maar dat valt lelijk tegen.

Mattias De Craene (saxofonist) «Ik ben hier wel al eens geweest, maar vandaag zitten we hier toch vooral omdat het een mooi gebouw is, en dicht bij Brussel-Centraal (lacht).»

HUMO Hebben jullie een favoriet instrument?

Edmund Lauret (gitarist) «Niet echt. Ik speel op een Fender Jazzmaster waar ik heel content mee ben. Een reissue, geen originele gitaar. Maar bon, dat interesseert mij niet zo: het klinkt goed, en dat is wat telt. Mijn motto als het op materiaal aankomt: koop gewoon iets degelijks waar je niet te veel miserie mee hebt.»

De Craene «Mijn sax is van de jaren 70. Instrumenten uit die tijd zijn heel gegeerd, maar je merkt wel dat ze aftakelen. Het zal met metaalmoeheid te maken hebben of zo, ik weet het niet. Alleszins is er qua klank geen meerwaarde meer aan een instrument van vijftig jaar oud: nieuwe instrumenten klinken tegenwoordig echt goed.»

HUMO Zijn jullie aan ‘The Boiling Ground’ begonnen met een plan?

De Craene «Een masterplan in de zin van ‘zó moet de plaat worden en niet anders’? Nee. Wat we wel wisten: het moest rocken, het moest compact zijn en het moest voelen als een logisch vervolg op ‘Alarm!’.»

Lauret «Wanneer iemand met een nummer naar de repetitie komt, is er geen geijkte manier om daarmee aan de slag te gaan. Wij gaan altijd met z’n vieren op zoek naar de beste manier om een nummer te spelen, en dat proces neemt over het algemeen veel tijd in beslag. Nu ik er zo over nadenk: allicht zijn we nog altijd niet de meest efficiënte band van de wereld (lacht). Maar wat we maken, is wél heel eigen aan ons vier.»

HUMO Dat is waar. Steak Number Eight komt van Isis, Triggerfinger van The Rolling Stones, maar Nordmann?

Lauret «Moeilijk, hè? Misschien kan je de vergelijking trekken met een paar prog-rockgroepen uit de jaren 70, of krautrock à la Can. Maar dat is het toch ook niet echt.»

De Craene «We horen in veel rijtjes thuis, maar tegelijk in geen enkel.»

Lauret «We hebben het daar onlangs nog over gehad. Voor ons betekent rock niet veel – het is zo’n breed etiket – en jazz evenmin. Laat staan jazzrock. We willen gewoon muziek spelen.»

De Craene «Zullen we ’t niet gewoon rock noemen? Waarom moet dat prefix ‘jazz-’ er altijd bij?»

HUMO Vanwege de saxofoon?

De Craene «Voilà, gewoon omdat onze bezetting een beetje afwijkt van de standaard rockbezetting. Maar eigenlijk scheelt het zoveel niet, hè: ’t is alleen die sax.

»Misschien heeft het ermee te maken dat we, zeker op de vorige plaat, nogal veel geïmproviseerd hebben: dat is iets wat de meeste mensen vooral met jazz associëren. In élk nummer zat er improvisatie. Nu niet meer.»

Lauret «We zijn voor ‘The Boiling Ground’ op zoek gegaan naar een goeie balans. Een nummer als ‘The King’ is bijvoorbeeld in één ruk opgenomen, helemaal in the moment. Terwijl ‘Dover’ een popsong is: de liveversie zal erg lijken op de versie van de plaat.»

HUMO Ik heb wel twee keer heel specifiek aan een andere groep moeten denken: ‘Save the Twos’ lijkt op ‘Killing in the Name’ van Rage Against The Machine.

Lauret «Dat heb ik nog al gehoord (lacht).»

De Craene «Echt? Ik nog niet. Maar er bestaan slechtere vergelijkingen.»

HUMO En in ‘Dover’ sluimert wel heel veel ‘Paranoid Android’ van Radiohead.

Lauret (knikt) «Dat zijn gewoon die eerste twee akkoorden van de break. Daarna is het helemaal anders, maar ik snap de vergelijking.»

De Craene «’t Is niet dat we dat gepikt hebben, hoor. In de studio kwamen we tot het besef: ‘Shit, het lijkt erop!’ (lacht)»

Lauret «Radiohead gaat van mineur naar majeur, maar da’s geen techniek die zij hebben uitgevonden: het gaat al mee van bij de barok of zo. Dus zij hebben het in zekere zin óók gepikt (lacht).»

HUMO Mag ik eens een lullige vraag stellen?

De Craene «We hebben niets liever.»

HUMO Heeft ‘Dover’ iets te maken met het vluchtelingenkamp in Calais? Ik hoor in de verte horrorstemmetjes op de klankband.

Lauret (lacht luid) «Weet je hoe het nummer oorspronkelijk heette? ‘Ben Dover’ (lacht). Stom, hè? Meteen ook de reden dat we de naam toch veranderd hebben. Maar om op je vraag te antwoorden: nee dus.»

De Craene «Die stemmetjes zijn overigens geen échte stemmetjes: ’t is gewoon mijn sax, opgenomen van in de verte. Iedereen was in de studio, terwijl ik in de keuken stond. We hebben dat opgenomen met wat overdubs en kijk: het lijken inderdaad stemmetjes. Een sax klinkt wel vaker als een mens.»

HUMO De studio waar jullie zijn gaan opnemen, is die van Koen Gisen, gerenommeerd producer en de wederhelft van An Pierlé. Een inspirerende plek?

Lauret «Zeker. Het is een heel toffe ruimte, een stokoud gebouw in Gent. Vroeger waren het paardenstallen en daarna is het ook een tijd de darkroom van een homoclub geweest. Nu is het een plek vol sfeer, een chaotisch rommelkot. Koen zat niet in een aparte kamer, hij zat méé in de ruimte met ons. Alleen Matti was er niet bij, want die stond in de keuken (lacht).»

HUMO Single ‘The King’ was niet alleen te horen op Radio 1, maar ook op Qmusic. Mikken jullie bewust op een breder publiek?

De Craene «Enigszins wel, ja. Zolang je je goed voelt als band en geen compromissen moet sluiten, is het altijd fijn om veel mensen bij je verhaal te betrekken. Het nummer heeft goed gescoord, dus het moet zijn dat het mensen aanspreekt. Ik denk dat er met Nordmann véél mogelijk is.»

HUMO Op Pukkelpop marcheerde het ook heel goed: iedereen was laaiend enthousiast.

Lauret «Dat was een opsteker voor ons. Het is goed om te weten dat wij ook in zulke omstandigheden een goeie set kunnen neerzetten.»

De Craene «Het was de max. Wij kwamen van het podium en hadden zoiets van: ‘Yeah!’ (lacht) En de reacties achteraf gaven ons gelijk. Heel goed voor het zelfvertrouwen. Plus: we hebben allemaal het gevoel dat er nog veel rek op zit. We kunnen nog serieuze stappen vooruitzetten. En de reviews waren al zo goed! (grijnst)»

HUMO Laatste vraag: met Nordmann en Douglas Firs zijn er in Gent twee groepen die naar een type spar zijn vernoemd. Is dat toeval?

De Craene «Excuus: eigenlijk zijn wij vernoemd naar de ontdekker van die boom: de bioloog Alexander von Nordmann

Lauret «En het komt er vooral op neer dat we de naam goed vonden klinken (lacht). Iedereen vond ’m direct cool. Een Noorman is ook een soort Viking hé, en dat past helemaal bij ons: vier stoere, gespierde types.»

De Craene «Mannen met baarden. Bruut tegenover vrouwen! Wij ten voeten uit.»

Lauret «Of toch tot voor kort. Want met Pukkelpop en nu met ‘The Boiling Ground’ denk ik dat het met de vrouwtjes helemaal goed komt.»

‘The Boiling Ground’ van Nordmann is uit bij V2 Records.



Nordmann speelt op 18/10 in de AB in Brussel, 11/11 in de Handelsbeurs in Gent en 9/12 in de Warande in Turnhout. Meer data: nordmannmusic.com

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234