Het grote dubbelinterview: Humo sprak met de Studio 100-bazen Gert Verhulst en Hans Bourlon

Welkom in het universum van Studio 100, dat kinderen doet dromen, pretparken doet draaien en van Hans Bourlon (55) en Gert Verhulst (49) meer dan bemiddelde medemensen heeft gemaakt. Nu heeft Hans ‘De blik van Bourlon’ uit, een verzameling verhalen over hard werken, waarden in het leven en te dicht bij de goden vliegen.

'Geen zotte dingen doen: het heeft ons geen windeieren gelegd'

‘De blik van Bourlon’ is een melancholisch en beschouwend boek geworden, waarin de multimiljonair en ondernemer terugblikt op de jonge VRT-medewerkers die Gert Verhulst en hijzelf in de jaren 90 waren. Door Samson, Kabouter Plop, Bumba, K3 en noem maar op zijn ze tot oudere en iets wijzere mensen gekneed.

HUMO Je begint met een terugblik op je jeugdjaren, die je heel nostalgisch weergeeft. Het deed me denken aan het inmiddels roemruchte fragment van Jan Terlouw in ‘De wereld draait door’, over de tijd dat er nog touwtjes uit de brievenbussen hingen en iedereen elkaar vertrouwde en bij elkaar binnenliep.

Hans Bourlon «Gert en ik zijn geen van beiden in bittere armoede opgegroeid, maar begin jaren 60 was het nog heel gewoon dat huizen geen badkamer hadden. En dat er waarden werden meegegeven: dat solidariteit, medemenselijkheid, verbindingen tussen generaties belangrijk zijn, meer zelfs dan materieel bezit. Waarden die je koestert en belangrijk vindt, en waar je later toch onbedoeld mee botst.»

HUMO Zoals vergeten naar het ziekbed van je nonkel Frans te gaan, die op zijn begrafenis een groot en onvoorwaardelijk fan van jou blijkt te zijn geweest.

Bourlon «Je hebt mijn boek goed gelezen, ik heb er tot nu toe weinig journalisten op kunnen betrappen (lacht). Ja, ik beken schuld. Wilde ik zijn aftakeling niet zien omdat je denkt dat wat je niet ziet, ook niet bestaat? Bij die koffietafel werd mij iets duidelijk. Als je succesvol bent, word je vrij snel anders behandeld door de mensen, meer in de watten gelegd. En voor je het weet, wordt dat het nieuwe normaal. Daar moet je oog voor blijven hebben. Iedereen heeft wel een nonkel Frans die je op bepaalde ogenblikken doet afvragen of je wel de juiste prioriteiten stelt.

'Wij bieden houvast en zekerheid in een woelige wereld'

»‘De blik van Bourlon’ is geen dagboek, maar het is wel eerlijk: iedereen twijfelt toch weleens aan zijn prioriteiten? Veel in het leven is puur toeval: dat Gert en ik elkaar ontmoet hebben, bijvoorbeeld. Het is als een boom die een nieuwe tak krijgt, waarna alles verder langs die vertakking loopt. Maar waarom en hoe, dat staat vaak op geen enkele foto. Daar staat alleen het feest achteraf op, niet hoe het precies is gebeurd.»

HUMO Branko Milanovic, een econoom die wereldwijd inkomens vergelijkt, zei me dat 60 procent van je inkomen afhangt van het land waarin je geboren bent, 20 procent van de familie waarin je geboren bent, en 20 procent van talent en inzet, maar ook geluk.

Gert Verhulst «Wie ben ik om zo’n slimme man tegen te spreken?»

HUMO Ik heb een stil vermoeden dat je nu denkt: wat een onnozelaar, ik heb het gewoon met hard werken en goede ideeën bereikt.

Verhulst «Ik geloof niet dat je alles in cijfers en statistieken kunt vatten. Zeker geluk niet, want wat is dat? Er passeren in een mensenleven onwaarschijnlijk veel treinen, en je moet telkens kiezen op welke trein je stapt. Als op het einde van de dag blijkt dat jij veel verder gereden bent dan iemand anders, is dat dan geluk, of heb je het talent om de juiste treinen te kiezen? Of is het een mengeling van beide? In ieder geval heeft het te maken met hard werken: ik ken niemand die succesvol is geworden zonder hard te werken.»

HUMO Hans, je schrijft dat je nergens komt zonder er eerst 10.000 uur voor getraind te hebben.

Bourlon «Dat was ook het adagium van Jacques Brel. Op zijn eerste talentenjacht in Knokke eindigde hij negentiende op twintig deelnemers. Hij trok naar Parijs, oefende uren en uren, vond zijn eigen toon en is toen pas doorgebroken. Tia Hellebaut was in haar jeugdjaren nog geen topatleet, ook niet in het hoogspringen. Maar als je dan vijftien jaar lang elke dag gaat hoogspringen met een goede begeleiding, kun je wel Olympisch kampioen worden.»

HUMO Als dat de magische formule is, zouden er toch meer geslaagde mensen rondlopen? Jullie hebben ongetwijfeld talent en jullie hebben keihard gewerkt. Waarom is het dan zo moeilijk toe te geven dat er ook toeval en geluk bij te pas kwamen?

Bourlon «Het klopt dat de juiste kans zich op het juiste moment moet aandienen, en dat het eerste succes het moeilijkste is. Vandaag zou je niet ver lopen met het idee om iets met een pluchen hond te doen. Ondernemen is vaak van alles uitproberen, waarover achteraf dure boeken worden geschreven.»

Verhulst «Maar je moet ook kansen zien. ‘Merlina’ was indertijd een razend populaire jeugdreeks, maar daar is het bij gebleven. Nonkel Bob was razend populair, maar hij heeft nooit méér gedaan dan met een poppenkast langs de jeugdverenigingen rondtrekken.»

Bourlon «Niemand heeft hem nochtans belet om grote zalen af te huren of een pretpark te openen.»

Verhulst «Wij hadden ons ook kunnen beperken tot ‘Samson en Gert’, we hadden tenslotte geen voorbeelden over hoe het anders kon. Maar we hebben bewust gekozen om verder te kijken dan het braderiecircuit, om de Koningin Elisabethzaal af te huren, met een deftige geluidsinstallatie, een mooi decor en professionele muzikanten. En aangezien dat niet bestond voor kinderen, bleek er een geweldige vraag naar te zijn. Maar je moet eerst wel iets hebben waarmee je tienduizenden mensen naar een zaal kunt lokken. En bij ons was dat een hond.»

HUMO Waar haal je de durf vandaan om vanuit het niets de Elisabethzaal te huren?

Verhulst «Jeugdige overmoed? Nee, we zagen wel dat er duizenden mensen kwamen kijken als we op een pensenkermis stonden, dus we wisten dat er iets leefde. Dan ben je nog niet aan het ondernemen, maar je hebt iets dat succesvol is. De mensen van de Koningin Elisabethzaal trokken ook grote ogen: ‘Een hond, zegt u?’ Ze hadden nog nooit van Samson gehoord, ze vreesden een kleine ramp. Tot ze na één dag ticketverkoop twaalf shows hadden uitverkocht.»

HUMO En de rest is geschiedenis.

Verhulst «En hard werken, en volhouden, en nieuwe dingen bedenken. Mensen betalen niet voor iets wat ze niet goed vinden, echt waar. Na vier jaar hadden we 144.000 tickets verkocht voor de kerstshow van Samson en Gert. Dat was nooit eerder vertoond in Vlaanderen, en daar hebben we alles op gebouwd. Je hebt iets nodig om uit de startblokken te schieten. Als je dat niet hebt, mag je nog de beste ondernemer zijn: het zal je niet lukken.»

'Onze allereerste afrekening van Spotify bedroeg exact 4 euro, voor alle Studio 100-liedjes die in één maand beluisterd waren. Dat verdienmodel klopt niet, hè'


Lijken tussen poppen

HUMO Veel van jullie producten worden in China gemaakt. Liggen jullie daar weleens wakker van?

Bourlon «Het is onzinnig hier nog te proberen pakweg pluchen Maya de Bij-poppen te maken. Er is hier geen fabriek meer die het kan, en ook geen knowhow. Alles wat handenarbeid vraagt, vertienvoudigt de productiekosten in België. Ondertussen verdienen de Chinese arbeiders wel meer, en nu zie je de productie naar Bangladesh verschuiven. Daar wordt vandaag de helft van alle kledij ter wereld vervaardigd. Het mechanisme draait almaar door, ook al wil je echt niet weten hoe en waar een jeansbroek van 9 euro is gemaakt. Mijn moeder naaide in de jaren 60 thuis kostuums, maar vandaag hebben weinig mensen nog die ambitie. Hoe moet het dan verder? Zullen we het hier echt redden door iedereen in de dienstensector te laten werken, of met alleen verpleegsters en bejaardenverzorgsters?»

HUMO Je kunt het ook andersom vragen: zijn we echt een betere samenleving geworden, wanneer werklozen noodgedwongen spotgoedkope kleren moeten kopen bij een keten als Primark?

Bourlon «Een goede vraag. Macro-economisch heb je waarschijnlijk een punt, maar als individuele ondernemer draai je mee in het systeem. Eigenlijk zou het beter zijn dat de consument jou ethische eisen en verplichtingen oplegt, maar daar merk je weinig van, want iedereen heeft de neiging de verantwoordelijkheid altijd bij een ander te leggen. Wij zoeken wel naar oplossingen. We willen rendabiliteit, maar we proberen ons tegelijk ethisch te gedragen. Als we textiel bestellen, doen we dat via licentienemers die aan een aantal criteria moeten voldoen: geen kinderarbeid, veilige werkomstandigheden, goede en duurzame materialen. Je voelt dat bewustzijn groeien bij ondernemers, ook al blijven er cowboys op de markt.»

HUMO Is dat een angstbeeld: een Bengaalse fabriek die morgen instort, en honderden lichamen van jonge arbeiders tussen de Samson-poppen?

Bourlon «We werken rechtstreeks met fabrikanten die we laten doorlichten. We werken met Disney approved-fabrieken, die al behoorlijk strenge normen hanteren. Soms kun je ook betere veiligheids- en arbeidsvoorwaarden afdwingen. Als ze daar binnen de zes maanden niets aan gedaan hebben, kunnen ze fluiten naar een volgende bestelling. Maar soms zitten er drie, vier tussenpersonen tussen een licentienemer en de producent. Je probeert daar zo goed mogelijk zicht op te houden, maar een sluitende garantie is moeilijk te krijgen.»

'Wij hebben nog altijd bijzonder weinig woorden nodig om elkaar te begrijpen'


Gratis bestaat niet

HUMO Jullie hebben het bedrijfsgebouw van Studio 100 destijds gekocht met de voorschotten op de platenverkoop van jullie figuren. Maar door de digitalisering is die markt bijna verdwenen.

Bourlon «K3 verkoopt nog wel, maar dat is een uitzondering.»

Verhulst «Vroeger verkocht K3 ook drie keer beter. Sinterklaas brengt geen abonnement op Spotify mee, hè. Maar kinderen zitten wel op YouTube, waar ze alles vinden wat ze willen. Op zich is het een geweldige ontwikkeling, maar het verdienmodel is van de pot gerukt. Vroeger kochten jongeren twee of drie cd’s per maand, wat hen toch snel 50 euro kostte. Nu haal je met Spotify voor 10 euro per maand alle muziek van de wereld in huis. Dat is toch te goedkoop? Ik weet nog dat we onze allereerste afrekening van Spotify kregen, voor alle Studio 100-liedjes die die maand beluisterd waren: exact 4 euro voor de hele catalogus. Blij dat we waren (lacht). Het systeem is geweldig, maar het model klopt niet. Ford zal morgen toch ook geen auto’s van 5.000 euro kunnen maken?»

Bourlon «In de muziekbusiness is alleen op de podia nog iets te verdienen.»

Verhulst «De platenfirma’s hebben het niet zien aankomen. Toen het geld nog binnenstroomde, hebben ze zich alleen beziggehouden met het beveiligen tegen kopiëren. Anderen hebben de hoofdrol overgenomen in de nieuwe economie, en zij moesten achter de feiten aan hollen.»

Bourlon «Bijkomend probleem is dat je nu een gat in je emmer hebt: vroeger had je in eigen land een circuit van platenfirma’s, optredens en auteursrechten. Vandaag verdwijnt veel geld naar het buitenland via Spotify, YouTube of Netflix. Dat is dus niet meer beschikbaar om hier opnieuw te investeren.»

HUMO De kranten- en weekbladuitgevers hebben jarenlang veel inhoud gratis weggegeven. De jongere generaties geloven nu oprecht dat alle inhoud gratis moet en kan zijn.

Bourlon «En daarbovenop hebben we een stoet goeroes met donkere doembeelden zien passeren die kwamen adviseren wat je moest doen om de digitale trein niet te missen, want anders was je binnen de vijf jaar dood. Niemand van die briljante geesten had echter zien aankomen dat hln.be tot één van de succesvolste websites van Vlaanderen zou uitgroeien. Een fantastisch nieuw medium, een half YouTube-kanaal: wij zitten er zelf minstens vier keer per dag op, en dat is allemaal met veel trial-and-error door de mensen van De Persgroep zelf ontwikkeld. Dus het kán wel.»

Verhulst «En zodra ze de mensen verslaafd hebben gemaakt, kunnen ze er abonnementsgeld voor vragen. Ten laatste over vijf jaar is het zover, en de geïnteresseerden zullen dat ook begrijpen.»

HUMO Is één van jullie wapens tegen de digitalisering niet net nostalgie? Hele generaties zijn opgegroeid met Samson, en die hebben nieuwe Samsonkijkertjes gemaakt tijdens een portie Samsonseks, wanneer hun oudere broertjes en zusjes tv-keken.

Bourlon «Klopt. We hebben in Duitsland E.M. Entertainment overgenomen, het bedrijf dat de rechten had op iconische figuurtjes als Maya de Bij en Wickie de Viking. Omdat die nostalgie ademen, kun je ze heel succesvol nieuw leven inblazen. Miljoenen mensen zijn opgegroeid met die figuurtjes in een tijd dat er maar een handvol tv-zenders waren: je moet wel gek zijn om dat potentieel niet te gebruiken, want een nieuw figuurtje lanceren in een digitaal tv-landschap met tien of meer kinderkanalen kost je járen.»

Verhulst «We hebben met K3 shows exclusief voor twintigers gebracht: dat was voor hen een beetje afscheid nemen van hun jeugd. Je bent in deze woelige wereld toch altijd op zoek naar houvast en zekerheid, iets wat iedereen kent, en dat bieden wij.»

HUMO Kun je dat eindeloos blijven doen? Er is nu een nieuwe K3, komt er ooit een zoektocht naar de nieuwe Gert?

Verhulst «Ik zou er geen probleem mee hebben, zolang hij het maar goed doet. Maar het zou ook kunnen dat ik op mijn 74ste nog altijd op een podium wil staan in plaats van thuis in mijn zetel op mijn dood te zitten wachten. Dat lijkt me een nog veel benauwender alternatief. Als Charles Aznavour het op zijn 92ste nog kan en er mensen zijn die graag naar hem willen komen kijken, ook al is hij een schim van wie hij ooit was, wie ben ik dan om dat af te keuren? Iedereen moet doen waar hij zin in heeft. We hechten te weinig belang aan ouderdom – zeg ik nu als mens die altijd met kinderprogramma’s bezig is geweest (lacht).»

Bourlon «Ik ben net 55 geworden, dus ik val nu officieel buiten het doelpubliek waar de adverteerders op mikken (de 18- tot 54-jarigen, red.). Nochtans weet ik wel zeker dat mijn koopkracht vandaag een behoorlijk stuk groter is dan dertig jaar geleden. Sterker, ik moet mijn geld nog beginnen opdoen.»

'Sommige bedrijfsleiders, zot van glorie, vernietigen alles wat ze hebben opgebouwd door foute keuzes te maken. Dat schiet weleens door mijn hoofd, ja'


Wandelende portemonnee

HUMO Eén van de stukjes in je boek gaat over de vooroordelen over CEO’s. Jij gaat graag vissen en Gert kaart graag. Dat is blijkbaar not done.

Bourlon «Vooroordelen bestaan in alle richtingen. Ik moest gisteren onder de scanner voor een rugprobleem. De mevrouw aan de receptie in het ziekenhuis vroeg of ik tussen de andere mensen wilde aanschuiven of dat ze een apart kamertje moest reserveren. Als je dat aanbod aanvaardt, kan een beetje later het verhaal de ronde doen dat je je te goed voelt om aan te schuiven. Terwijl je blijft wie je altijd bent geweest: met dezelfde vrienden en dezelfde interesses van vroeger. Zoveel verandert een mens niet, hoor. Maar alles wat je doet, wordt uitvergroot door de media.»

HUMO Gert zei ooit: ‘Ik heb met scha en schande geleerd me niet langer te verontschuldigen voor dingen waar ik me niet voor moet verontschuldigen.’

Verhulst «Ik heb dat moeten leren, ja. Natuurlijk doe ik nu dingen die ik me vroeger niet kon permitteren, dus in die zin verander je wel. Tot mijn 17de was ik nooit op restaurant geweest, tenzij één keer per jaar naar de Colmar.

»Het klopt dat wij veel geld verdienen in vergelijking met heel veel mensen. Vroeger excuseerde ik me dan: ‘Ja, maar je moet toch weten dat we heel veel werken en dat we grote risico’s nemen.’ Vandaag zeg ik: ‘Ja, wij verdienen veel geld.’ Punt. Vroeger verzweeg ik het zelfs als ik een wat groter huis had gekocht. Als er 140.000 man naar een kerstshow komt kijken, dan houden we daar iets aan over, ja. Anders zouden we pas echt achterlijk zijn.»

HUMO Is dat het grootste minpunt van vermogend zijn? De jaloezie van anderen?

Bourlon «Die is er soms, maar succes is ook een magneet: het trekt talent aan dat met jou wil werken. We hebben nu met Fernand Huts de handen in elkaar geslagen voor een musicalproject in de Waaslandhaven, waar we ‘40-45’ zullen brengen, de opvolger van onze musical ‘14-18’. Daar kregen we ook kritiek op, terwijl bijna 350.000 toeschouwers ‘14-18’ toch geapprecieerd hebben.»

HUMO In één van de verhalen heb je het over het noodlot van een rijke man: hij is constant bezorgd en angstig, nooit zeker over de werkelijke motieven van andere mensen, en moet steeds opnieuw vaststellen dat de boot naast de zijne nog één meter langer is. Bestaat die man echt?

Bourlon «Ik heb hem samengesteld uit een aantal rijke mensen die ik ben tegengekomen in mijn leven, en die frustraties bestaan echt. Ze kopen de allerduurste piano en stellen dan vast dat ze geen talent hebben om erop te spelen. Of ze hebben het gevoel dat iedereen hen als een wandelende portemonnee ziet – dat herken ik zelf ook wel. Ik betaal graag een correcte prijs, maar soms voel je dat ze proberen te profiteren, en daar kan ik wat allergisch op reageren. Er sluipt toch een argwaan bij je binnen, die niet altijd onterecht is, nietwaar? (De voormalige financiële topman van Studio 100, Maarten S., sluisde miljoenen weg uit het bedrijf, red.)»

Verhulst «Soms blijkt rijkdom niet genoeg, en dan krijg je ‘The Sky Is the Limit’-toestanden. Ze willen ook nog beroemd worden: ‘Wat heb ik eraan dat ik miljoenen heb, als niemand me herkent en niemand het weet?’ Voor sommige mensen is dat een gigantisch probleem, anders doe je toch niet mee aan zo’n programma? Enfin, met uitzondering van Willy Naessens: die zal er vooral meer zwembaden door verkopen. Rijkdom alleen geeft blijkbaar geen voldoening, dat heeft het gemeen met armoede.»

HUMO Jullie waren al beroemd vóór jullie rijk werden, dus dat probleem hadden jullie niet.

Verhulst «Ik heb gisteren een voetbalwedstrijd in Manchester gezien, en er was geen hond die mij herkende. Mij ga je er niet over horen klagen. Ik vind dat rijk en beroemd zijn alleen maar voordelen heeft. De negatieve aspecten zijn misschien wat vervelend, maar in wezen zijn het luxeproblemen.»

Bourlon «Je moet toch proberen je functie of je vermogen te overstijgen, niet? Dat je ook los daarvan iemand bent.»

'De juiste kans moet zich op het juiste moment aandienen. Vandaag zou je niet ver lopen met het idee om iets met een pluchen hond te doen'


K3 en de moslimpapa

HUMO Hans, jij bent peter geworden van Abdulfatah, een Somalische vluchteling.

Bourlon «Een diepgelovige moslim bovendien. Hij twijfelt soms, misschien zou ik hem over de streep kunnen trekken om zijn geloof op te geven (lacht). Sommige van zijn vrienden drinken al eens een pintje. Maar het moslim-zijn is voor hem ook een verwijzing naar zijn afkomst. Hij heeft al genoeg meegemaakt, en als je ook zijn geloof op de helling zet, los je weinig op.

»Op zijn Instagram-account had hij onlangs wel soft-erotische beelden geplaatst. Ik zei hem dat dat er een beetje over was. Waarna hij wees op een schilderij van honderd jaar oud bij mij thuis aan de muur, waarop een naakte dame op een bank te zien is. Ik kreeg het niet echt goed uitgelegd, moet ik toegeven (lacht). Hij komt uit een land waar echt niets mag, waar vrouwen nog besneden worden. En hier is hij in een nieuw en een voor hem waanzinnig complex ethisch kader beland. Dat maakt het niet simpel.»

HUMO Waarom dat peterschap?

Bourlon «Het vluchtelingencentrum in Kapellen heeft het aangeboden, en ik kan het iedereen aanbevelen. Je leert er zelf veel van bij, je gaat onze samenleving door hun ogen bekijken.

»Somaliërs zijn heel ondernemend: ze willen Nederlands leren en een stiel onder de knie krijgen, ze willen het maken in het leven. Dat proces is niet evident voor een 15-jarige vluchteling, en als je daar je steentje toe kunt bijdragen, waarom niet? Ik heb geen grote theorieën over de multiculturele samenleving, maar wat is het alternatief? Die jongens aan hun lot overlaten, zonder steun of omkadering? Dan weet je ook wat er kan gebeuren: hij zal zonder papieren tien jaar lang ergens de afwas doen voor een aalmoes, als hij al niet in de prostitutie belandt.

»Die niet-begeleide minderjarigen zijn erg kwetsbaar en tegelijk erg sterk: als je ziet welke levensgevaarlijke tocht ze hebben durven afleggen, dan weet je dat het overlevers en ondernemers zijn. Kun je het iemand kwalijk nemen dat hij probeert een beter leven op te bouwen?»

HUMO Een derde van de Vlaamse kinderen heeft inmiddels minstens één ouder van niet-Belgische origine, in de grootsteden is dat stilaan de helft. Welke impact heeft dat op jullie business?

Bourlon «We hebben daar geen cijfers over, maar we voelen dat veel van die kinderen wel aansluiting vinden bij wat we doen. Tegelijk weten we ook wel dat een moslimpapa K3 niet het meest ongelofelijke rolmodel voor zijn dochters zal vinden. Maar Bumba loopt wel op de Arabische zender Al Jazeera. Vandaag komen moslims in verhouding tot andere bevolkingsgroepen weinig naar onze pretparken, omdat dat financieel wat moeilijker ligt en de gezinsuitstap ook niet echt deel uitmaakt van hun cultuur. Maar ook dát zal op termijn evolueren, zodra ze economisch onafhankelijker worden.»

Verhulst «Ik blijk redelijk populair bij de Marokkaanse jeugd te zijn. Je kunt met hen fantastisch over voetbal discussiëren: ze hebben allemaal de beste opstelling voor de Rode Duivels in hun hoofd. Maar van The Beatles hebben ze nog nooit gehoord.»

Bourlon «Het is niet simpel: een Afghaanse vluchteling, een Poolse loodgieter, een tweede-generatie-Marokkaan: je kunt dat steeds diversere publiek onmogelijk helemaal in één strategie vatten.»

HUMO Jullie werken nu bijna dertig jaar samen. Elkaar nog niet beu?

Verhulst «We zien elkaar de laatste tijd heel weinig, dus dat valt best mee (lacht).»

Bourlon «Het is al een tijdje geleden dat we met ons tweeën nog iets in elkaar gestoken hebben. Hoe gaat dat? Het bedrijf is zo groot geworden en omspant zoveel domeinen dat je de taken probeert te verdelen. Je houdt je bezig met de dingen die je het meest boeien. Ik zit nu veel in het buitenland. De tijd dat we iedere dag samen een paar Kabouter Plop-verhalen bedachten, is voorbij. Dat is niet erg, je moet evolueren. En wij hebben nog altijd bijzonder weinig woorden nodig om elkaar te begrijpen. Wij zorgen ook voor continuïteit voor onze mensen. Bij nogal wat mediabedrijven komt de tiende CEO vaak opnieuw het warm water uitvinden, tot wanhoop van de werknemers.»

HUMO Gert, je hebt er ongeveer drieduizend ‘Samson en Gert’-voorstellingen op zitten. Waar zit de kick nog in?

Verhulst «Moet alles in het leven echt een kick geven? Weinig mensen gaan elke ochtend met die verwachting naar hun werk. Een postbode kickt ook niet op alle brieven die hij in een bus steekt. Ik doe het podiumwerk nog heel graag, maar er zijn periodes geweest dat we 45 shows brachten in 16 dagen tijd. Dan durf je al even te zuchten bij voorstelling drie van dag zeven. Maar zo intensief is het niet meer, vandaag hebben we de luxe dat we ons vooral mogen amuseren met wat we doen.»

HUMO Hans, in een paar van je verhalen komt Icarus ter sprake, de man die te dicht bij de goden en de zon vloog, de was van zijn vleugels zag smelten en neerstortte.

Bourlon «Ik ben een fan van Bruegel. Hij heeft meer dan wie ook onze identiteit in verf gevat: wie zijn we, waar komen we vandaan? Zijn werken zijn de eerste foto’s die ooit van Vlamingen genomen zijn. De Bruegels hadden ook een neus voor commerce: van sommige werken bestaan meer dan honderd kopieën, geschilderd door zijn kinderen en kleinkinderen.

»De manier waarop hij Icarus heeft geschilderd, is fantastisch. Je ziet hem haast niet op dat schilderij: onderaan in een hoekje is hij in het water gevallen, terwijl de boer op de voorgrond blijft ploegen alsof er niets is gebeurd. Een individu raakte verblind door glorie, en de wereld trekt zich daar niets van aan – niet van zijn onwaarschijnlijke en unieke vlucht, niet van zijn neergang. Dat schiet weleens door mijn hoofd, ja. Er zijn bedrijfsleiders die, zot van glorie, alles vernietigen wat ze hebben opgebouwd door foute keuzes te maken. Nee, stap voor stap te werk gaan, geen zotte dingen doen: het heeft ons geen windeieren gelegd. Ook dat is heel Vlaams, nee?»

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234