null Beeld

Het Grote George Clooney-interview

George Clooney wordt voortdurend vergeleken met de allergrootsten - Cary Grant, Gregory Peck, Steve McQueen, hij behoort tot het kransje uitverkorenen die zo'n beetje alle genres onder de knie hebben, hij wist de sprong te maken van tv naar cinema, overleefde zonder kleerscheuren verschillende flops, heeft het hart op de juiste plaats en is Tinseltowns machtigste staatsman.

George Clooney «Ik ben niet echt het type dat in z'n eentje drinkt, maar ik drink wel veel. Ik drink graag. Ik heb periodes gehad waarin ik wat te veel katers achtereen heb gehad en het wat kalmer aan moest doen.

»De laatste keer dat ik serieus aan de rol ben gegaan, was nadat ik mijn nek had geblesseerd tijdens het draaien van ‘Syriana’. Dronken worden maakte de pijn een stuk draaglijker, en gedurende een maand of drie was ik elke avond behoorlijk in de wind.»

Clooney «Op mijn zevende moest ik soms al een podium op om iets te zeggen, en mijn moeder en ik hebben allebei commercials gedaan in de show van mijn vader. Het hele gezin leek wel een vaudevilleact, terwijl ik vaak meer zin had om met mijn vrienden honkbal te spelen, en mijn zus liever wou lezen.

»Ik herinner me lange, zwijgzame ritten naar één of andere show - mijn ouders konden als geen ander stilletjes ongelukkig zijn. Maar zodra we de auto uit waren, was het plots ‘Hey, hey, hey!’ en lachte de hele familie. En achteraf kropen we weer in de auto en zei niemand nog een woord.»

Clooney «Weet je: toen ik jong was, had ik zo'n irrationele angst dat ik opeens aan iets ongelofelijks stoms zou denken, en dat ik mezelf dan onmogelijk zou kunnen tegenhouden om dat ook echt te dóén.

»Toen ik twaalf was, bediende ik de autocue voor mijn vader wanneer hij live het nieuws bracht, en ik weet nog dat ik op een keer maar blééf denken: ‘Zo meteen spring ik voor de camera en roep ik ‘Fuck, fuck, fuck!’, en niemand zal me kunnen tegenhouden.’ Dan moest ik mezelf echt dwingen om het niet te doen.

»En zo begon ik dat met alles te krijgen. Ik zou in een kerk kunnen rechtstaan en obsceniteiten roepen. Ik zou hier en nu kunnen rechtstaan en het ter plekke doen. En de muren zouden instorten, en de hele wereld zou in mekaar klappen.»

Clooney «Ik ben wellicht de minst metroseksuele kerel die je ooit hebt ontmoet. Ik heb nog nooit mijn vingernagels of mijn teennagels laten verzorgen, en ik heb mijn eigen haar langer zélf geknipt dan dat anderen het voor me gedaan hebben.

»Als ik naar een awards-uitreiking moet, speel ik soms tot op het laatst basketbal. Even naar binnen gaan, douchen en een smoking aantrekken: op 15 minuten ben ik de deur uit.

»Ik ben trouwens ook een fervent voorstander van scheten. Scheten laten mág, vooral als je op stap bent met je maten. Mijn kameraden en ik zijn van oordeel dat het één van de grappigste dingen is in de geschiedenis van de mensheid.

»Zelfs het idee van een scheet doet me lachen. Het woord ‘scheet’ uitspreken doet me lachen. Ik heb iFart op mijn telefoon. Ik heb scheetkussens met een afstandsbediening. Voor mij bestaat er niets grappigers.»

(c) Rolling Stone Magazine


De Clooney-top 5:

Out of Sight

Clooneys eerste pogingen om het in Hollywood te maken kunnen niet bepaald schitterend worden genoemd: noem ‘One Fine Day’, ‘The Peacemaker’ of het bespottelijke ‘Batman & Robin’ in zijn bijzijn, en de acteur krimpt in mekaar van schaamte. Maar in deze razend knappe thriller van Steven Soderbergh (1998) laat de hartenbreker uit ‘E.R.’ voor de allereerste keer zien dat het grote witte doek hem wel degelijk ligt.

Ocean's Eleven

In 2001 had Clooney zijn eerste grote kassucces te pakken: ‘Ocean’s Eleven’, opnieuw van Steven Soderbergh, haalde bijna tweehonderd miljoen dollar binnen en zou twee even succesvolle sequels krijgen.

Good Night, and Good Luck

In zijn tweede film als regisseur – zijn debuut ‘Confessions of a Dangerous Mind’, uit 2003, was een prima stijloefening – brengt Clooney een prachtige hommage aan de persvrijheid en aan de Amerikaanse televisiejournaals uit de jaren vijftig. De film kreeg maar liefst zes Oscarnominaties, waaronder die voor beste regisseur.

O Brother, Where Art Thou?

Ondanks zijn sterrenstatus voelt Clooney zich nooit te beroerd om zijn idioterige kant te laten zien: zo valt hij in deze hilarische klucht van de gebroeders Coen (2000) te bewonderen met een haarnetje op, en op het eind zingt hij nog een liedje ook. Clooney zou later nóg twee doldwaze komedies met de Coens draaien: ‘Intolerable Cruelty’ (2003) en ‘Burn After Reading’ (2008). ‘Clooney is onze huisidioot,’ aldus de broertjes.

Syriana

Dat hij - behalve een wereldberoemde vedette en een knappe hunk - ook een bezield acteur mag worden genoemd, bewees Clooney met zijn (met een Oscar bekroonde) bijrol in deze meeslepende politieke triller van Stephen Gaghan. Zijn doorleefde vertolkingen in ‘Michael Clayton’ en ‘Up in the Air’ bevestigden alleen maar dat de man simpelweg búlkt van het talent.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234