null Beeld

'Het huis' op Eén: tegenwoordig moet zowat elke BV over een 'schaduwkant' beschikken

Ondanks de alomtegenwoordigheid die James Cooke de laatste jaren vertoont, had het op wonderlijke wijze toch vier volle seizoenen geduurd eer hij zijn opwachting maakte in ‘Het huis’, de ruim bemeten en uitsluitend uit hoogwaardige materialen opgetrokken praatbarak van Eric Goens die na een Zuid-Afrikaanse omzwerving weer gewoon in Vlaanderen gevestigd is. Nu het zover was, mocht de eerste matroos van Gert Verhulst wel mooi het nieuwe seizoen openen – zelfs de aflevering met Theo Franken moest wachten, hoewel Goens diens komst al ruim op voorhand afficheerde. Je kon uit die rangorde alleen maar besluiten dat de ketelbink van de Evanna een nóg breder publiek bereikt.

Tom Raes

Cooke werd door Goens samengevat als ‘een clown met een zotskap’. Zo’n hoofddeksel betekent doorgaans dat je met een nar te maken hebt, maar liever dan stil te staan bij correcte uniformdracht, vroeg Goens zich luidop en retorisch af of al die vrolijke luim misschien maar schijn was. Daar kon je natuurlijk donder op zeggen. Sinds, of misschien wel dankzij ‘Het huis’, lijkt zowat elke BV over een schaduwzijde te beschikken: een kant die de laatste jaren bovendien met opvallende geestdrift in kaart gebracht wordt door televisiemakers. Ook door Cooke – voor ‘Gert Late Night’ brengt hij in de rubriek ‘Bedgeheimen’ zelf ook weleens bekende mensen aan het huilen. Zou het iemand verbazen mocht de keuze qua gasten bij zulke programma’s ondertussen een zaak geworden zijn van vraag én aanbod? Zelden blijkt er achter zo’n BV, te bed of niet te bed, wat jammerlijk een narcistische duitengraaier te schuilen, noch wordt die door de immer empathische interviewer al te ruw uitgebeend in beeld. ‘Ge zijt een schone mens’, blies Goens Cooke op een bepaald moment toe in ‘Het huis’. Wie wil er ook géén schone mens zijn? Het is vast goed voor je carrière.

Als knik naar ‘Bedgeheimen’ had Goens de zogeheten biechtkamer van zijn villa voorzien van aangepaste aankleding. In het krappe kamertje stond nu een bed geprangd, maar anders dan op de Evanna lag de biecht die Goens zijn gast wilde ontlokken al vast: aan de muur hing een foto van Aurore, de vriendin van Cooke die bij een avondje stappen een schofterige roofmoordenaar tegen het lijf liep. Dat verhaal kende je al, net zoals je al een idee had van hoe peilloos het leed was dat het voorval berokkend had bij de centrale gast. Ook de herinneringen aan de benauwende doodsdrang die Cooke had overgehouden na een jeugd aan pesterijen had hij al elders opgehaald, maar toen moeder Cooke opdook werd het interessanter. Doorheen de aflevering was ze al meermaals ter sprake gebracht: dat uitgerekend zij, spilfiguur in het leven van haar ‘Pierke’, ‘Het huis’ binnengehaald werd, toonde nog eens aan dat Goens in zijn met camera’s behangen woonst al bij al weinig aan het toeval overlaat. De foto’s aan de muren, fases uit het leven van zijn interviewee, zijn zorgvuldig gekozen, en de anekdotes die ze verbeelden, hoort Goens vast ook zelden voor het eerst. Al weerhoudt zo’n aandoening als perfectionisme een tv-maker als Goens er ook niet van om met elk seizoen iets minder onzichtbaar te zijn in z’n eigen reeks: zelfs wanneer hij zich buiten beeld begeeft, laat hij zijn aanwezigheid geregeld merken met een tegen designermeubels opkaatsende schaterlach.

Het stramien dat ‘Het huis’ volgt, werkt. En dus werd er ondanks de terugreis richting bekender oorden niet gemorreld aan de raderen. Dat zal wel pleiten voor hun degelijkheid, al sta je bijgevolg ook niet meer te kijken als zo’n bekende kop dan plots iets prijsgeeft op een moment dat er speciaal voor ingelast werd. Eén fragment – het ging bijna onopgemerkt voorbij – bleef daardoor iets langer hangen dan andere. Tijdens het kookmoment, net als de fysieke proef op de zolderkamer eerder bedoeld als adempauze tussen alle sérieux in, vroeg Goens een beetje gepikeerd waarom Cooke almaar naar de camera bleef kijken wanneer hij iets zei. ‘Is dat beroepsmisvorming of zo?’ vroeg hij. ‘Ik denk het’, antwoordde zijn gast.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234