Het jaar van Jinnih Beels: 'De politiek heeft nood aan woelwaters als ik'

Jinnih Beels was diensthoofd Diversiteit bij de Antwerpse politie tot ze uit onvrede met het beleid van de korpsleiding en het stadsbestuur de koekenstad inruilde voor de Mechelse politie. Dit jaar waagde ze een nog grotere stap in het ongewisse: Beels (40) is bij de gemeenteraadsverkiezingen kandidaat voor de Antwerpse progressieve eenheidslijst Samen.

Jinnih Beels «2017 is een zwaar jaar geweest, professioneel maar ook privé. Ik was een maand out met gezondheidsproblemen. Zware maag- en darmproblemen: dat speelt op wanneer ik stress heb. En in juni is mijn echtgenoot zwaar ziek geworden: een tumor aan de pancreas. Dat is een heel slechte diagnose, het was vijf voor twaalf, maar volgens de dokters heeft hij geluk gehad: hij is succesvol geopereerd en revalideert nu. Net toen kwam de politiek zich moeien, Tom Meeuws stuurde me een sms: of we eens konden afspreken. Ik kende Tom van toen hij directeur ‘Samen Leven’ bij de stad Antwerpen was, maar ik had geen idee waarover hij wilde spreken. Toen hij me vroeg om op de lijst te staan, wist ik niet goed of hij dat meende, want Tom is een euh... grapjurk. Pas na tien minuten had ik in de gaten dat hij serieus was (lacht). Toen dacht ik: ‘Jij bent niet goed wijs.’ Ik heb pas in september definitief toegezegd.»

HUMO Was u uitgekeken op de politie?

Beels «Dat is een groot woord, maar de vraag kwam op het juiste moment. Ik heb graag in Mechelen gewerkt, maar het is Antwerpen niet: ik ben hier niet opgegroeid, ik ken de wijken en de mentaliteit niet. Ja, ik had een goede, goedbetaalde job en binnen mijn domein had ik expertise. Die geloofwaardigheid heb ik aan de kant geschoven voor iets waar ik tot nog toe niet mee te maken had en waarvan ik soms denk: ‘Het is een bende...’ (slikt haar woorden in). Ik heb het uiteindelijk toch gedaan omdat ik altijd een activiste ben geweest.»

HUMO U was bij de politie gegaan omdat u in uw geboorteland India had gezien hoe ontwrichtend een corrupte politiemacht kan zijn voor de samenleving.

Beels «Deze stap ligt in het verlengde, ik heb gemerkt hoe zwaar de politiek weegt op het beleid van de politie. Neem het diversiteitsbeleid: ik heb in Antwerpen goed kunnen werken tot 2012. Toen kwam er een nieuwe burgemeester, die plots andere keuzes maakte. Vanaf toen botste ik op een muur. ‘Ik zou er los door kunnen,’ dacht ik, ‘maar alleen als ik zelf in de politiek ga.’

»Mensen die me kennen, hebben altijd gezegd dat ik daar zou eindigen. Ik vind het niet oké wat er aan het gebeuren is: het beleid laat grote delen van de samenleving links liggen en stigmatiseert die zelfs. Veel van mijn collega’s hebben toen voor zekerheid gekozen en voeren uit wat hun wordt opgedragen: ik ben daar altijd slecht in geweest. Ik snap nog altijd niet dat de rijkswacht mij ooit heeft binnengelaten (lacht).

»Pas op, ik kan in het gareel lopen. Eventjes (lacht). Ik heb ook tegen Tom en Wouter (Van Besien, red.) gezegd: ‘Je weet toch wie je binnenhaalt?’ Ik ben loyaal, maar ik kan niet verdedigen waar ik niet in geloof. Maar ik geloof dat de politiek nood heeft aan woelwaters.»

HUMO Hebt u met uw man overlegd?

Beels «Hij heeft me aangemoedigd: ‘Je zult spijt hebben als je het niet doet.’ Hij weet dat ik altijd opkom voor van alles en nog wat: ‘Jij staat altijd alleen met je principes en je waarden,’ klaagde hij soms, ‘kun je eens niet doen zoals de rest?’ Maar ik heb een diepgeworteld rechtvaardigheidsgevoel: dat heeft te maken met wat ik heb meegemaakt.»

HUMO U bent geboren in India. Toen u 3 jaar was, is uw moeder vermoord. De daders zijn bekend, maar ze zijn nooit opgepakt.

Beels «Ze is vergiftigd door mensen die niet konden verkroppen dat ze met een westerling getrouwd was. Die mensen zijn weggekomen met wat ze gedaan hebben: dat heeft me altijd kwaad gemaakt. Ik heb het mijn vader ook heel lang kwalijk genomen, terwijl hij er natuurlijk niks aan kon doen: hij was zélf gefrustreerd.»

HUMO Het was niet alleen voor uzelf een turbulent jaar, maar ook voor de politie in het algemeen: 2017 stond in het teken van het geweld tegen en door agenten. Denk aan de opstootjes in Borgerhout.

Beels «Ja, en dat was frustrerend, want ik heb het voorspeld toen ze het diversiteitsbeleid wilden afbouwen. Ze hebben toch resoluut voor repressie gekozen en de preventie laten varen: we zien nu het resultaat. Hard of zacht, dat zal altijd een slingerbeweging zijn, maar in Antwerpen bleef de slinger mooi in het midden hangen. Ik zeg niet dat we er helemaal waren, maar het was tenminste rustiger dan nu. Ik hoor dat Peter De Roover na de rellen in Brussel op Twitter vroeg waar ik bleef met mijn knuffels. Meneer De Roover heeft nog nooit tussen tweehonderd relschoppers gestaan: ik wel, tientallen keren. Ik kan zalven én slaan.»

HUMO 2017 was ook een bewogen jaar voor vrouwen. ‘Als allochtone vrouw moest ik twee of drie keer zo hard mijn best doen,’ zei u ooit. Wat was het belangrijkste obstakel: dat u een vrouw bent, of dat u gekleurd bent?

Beels «Mijn leidinggevenden hadden er vooral problemen mee dat ik een vrouw ben. Het was een mannenwereld: tijdens mijn opleiding zaten we met vijf vrouwen in een klas van vijftien. Wij moesten dezelfde limieten halen bij de fysieke proeven als de mannen, maar als ik goede scores haalde, kreeg ik vaak te horen: ‘Da’s omdat je jong, vrouw of gekleurd bent.’ Als ik een job kreeg: idem.

»Zelfs de beginjaren op Diversiteit waren een strijd. Ik heb een jaar samengewerkt met Swa Vermeulen, de oprichter van de diversiteitscel. Als ik iets zei op een overleg, werd dat niet zomaar voor waar aangenomen, Swa werd er gek van. We hebben de proef op de som genomen: als Swa op de volgende vergadering precies hetzelfde zei, ging iedereen meteen akkoord.»

HUMO Bent u ooit op seksuele intimidatie gestoten?

Beels «De politie is een organisatie als een andere. Ik zal niet degene zijn die alles openbreekt, maar ik heb het meegemaakt, ja – al heb ik het dan niet over zwaar grensoverschrijdend gedrag. Ik heb ermee leren omgaan, haar op de tanden gekregen en teruggevochten. Maar verschillende vrouwelijke collega’s uit een lager kader die er wel last van hadden, zijn bij mij komen aankloppen. Ze smeekten wel om er niet mee naar buiten te komen: ‘Dan zijn we onze job kwijt.’ Geen enkele organisatie is immuun voor intimidatie.»


uit de pas

HUMO ‘Is ze wel klaar voor de harde arena van de politiek?’ vroegen velen zich af toen bekend raakte dat u gaat deelnemen aan de verkiezingen.

Beels «Ik antwoordde dan altijd: ‘En denken jullie dan dat de politie níét hard is?’»

HUMO In de politiek is veel toegestaan, bleek de voorbije weken.

Beels «Ik ben niet bang voor conflicten: die horen bij het leven. Wat telt, is de manier waarop je het spel speelt. Je mag me naïef noemen, maar ik hoop dat het op een andere manier kan. Harde kritiek op het beleid mag, mensen kleineren en afmaken niet. Wie niets te verbergen heeft, reageert niet zoals de N-VA nu heeft gereageerd. Dat weet ik als ex-politievrouw die met veel mensen – slachtoffers én daders – heeft gesproken: hoe harder je slaat, hoe meer je te verbergen hebt.»

HUMO Tom Meeuws heeft zichzelf in de voet geschoten door uit te halen naar de vastgoedvriendjes van de N-VA, die achteraf ook zijn eigen vriendjes bleken te zijn.

Beels «Eerst dacht ik: ‘Oh my God, wat is dit allemaal?’ Maar wij hebben op geen enkel moment overwogen om te stoppen met Samen. Laten we het verschil met het stadsbestuur nog maar eens benadrukken: Tom is niet verkozen. Ik weet dat de perceptie negatief is, maar ik blijf erbij: voor zijn activiteiten als ondernemer mag hij kiezen met wie hij omgaat. Dat neemt niet weg dat we het onszelf niet gemakkelijk hebben gemaakt. Maar we zullen hier sterker uit komen.»

HUMO Ik neem aan dat het uw ambitie is om in 2018 schepen te worden: anders gaat u niet op een lijst staan.

Beels «Schepen, stel je voor. Als ze het aanbieden: waarom niet? Ik heb de stap gezet: ik wil verantwoordelijkheid nemen. Als schepen kan ik dat des te meer.»

HUMO De bevoegdheden van uw voorkeur – politie en veiligheid – zullen sowieso bij de burgemeester komen te liggen, wie dat ook wordt.

Beels «O, maar daar heb ik geen problemen mee. Ik zal Wouter volgen, maar – en dat weet hij – niet klakkeloos. Maar dat zal een meerwaarde zijn. Van een prof op de unief heb ik geleerd dat je een team niet mag samenstellen met gelijkgezinden. Ik heb mij altijd omringd met critici. Zo heb ik het mezelf moeilijk gemaakt, maar mijn voeten zijn altijd op de grond gebleven.»

HUMO ‘Ik ga niet aan partij- politiek doen,’ zei u in oktober, maar is dat geen illusie? Het politieke speel-veld wordt door de partijen uitgezet.

Beels «Ik zie het anders. Ik heb toegezegd om deel uit te maken van de heilige drievuldigheid, zeg maar (lacht). Ik schik me niet naar partijen, maar wel naar datgene waarin ik geloof, en dat vind ik in het ideeëngoed van Samen. Maar ik zal me altijd het recht voorbehouden om uit de pas te lopen als onafhankelijke kandidate in het belang van de Antwerpenaar.»

Pas nadat het interview was afgenomen, kwam het nieuws dat er geen eenheidslijst komt in de districten Deurne en Antwerpen. Toen we Jinnih Beels vroegen om een reactie, liet ze weten liever niets toe te voegen aan het interview.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234