null Beeld

Het jaar van Nina Derwael: 'Het moet altijd beter en het kan ook altijd beter'

40 seconden. Meer had Nina Derwael (17) niet nodig om zich tot beste Belgische gymnaste aller tijden te kronen. Goud op het EK, brons op het WK: ze kwam, ze sprong en ze overwon. Haar brandende ambitie doet het beste voor de komende jaren vermoeden. ‘Ik train geen 32 uur per week om dan tot ’s nachts uit te gaan en me te blesseren. En daarbij: wijn stinkt.’

'Eerst en vooral hoop ik op een goed rapport. En daarna medailles halen op het WK en de Olympische Spelen'

Een vrijdagavond in Gent-Sint-Pieters. Het is donker en het regent. Mannen met aktetassen en paraplu’s lopen gewichtig door de schuifdeuren van de stationshal. Buiten braakt de tram een peloton kotstudenten uit, als door een trechter slokt het station de scholieren op. Onder het grote paneel met vertrekuren en vertragingen staat een meisje met lang zwart haar. Ze heeft een trolley aan de linkerhand en een sporttas op de schouder. Aan weerszijden rennen reizigers haar voorbij. Niemand die haar herkent.

Nina Derwael werd in april in Roemenië Europees kampioene aan de brug met ongelijke leggers en behaalde een paar maanden later, in oktober, brons in diezelfde discipline op het WK in het Canadese Montréal. Zonder overdrijven: dat is een uitzonderlijke prestatie in een zeer concurrentiële en mondiale sporttak. Je zag haar daarna op televisie, in kranten en in magazines, en altijd droeg ze een glitterpakje. Nu niet. ‘Zonder pakje en zonder dot in het haar kan ik anoniem rondlopen,’ zegt ze. ‘Laat me dat vooral zo houden.’

undefined

Zes jaar al zit Derwael op internaat in Gent. Iedere vrijdagavond neemt ze de trein naar Sint-Truiden, waar ze is opgegroeid. ‘En waar ik me nog altijd thuisvoel,’ zegt ze. Ze leidt een leven in fast forward. Maandag kreeg ze vragen over de Holocaust en de geallieerden op het examen geschiedenis. ‘En deze voormiddag ging het over logaritmische functies en goniometrische vergelijkingen.’ Ondertussen trainde ze 32 uur in de Topsporthal en bereidde ze zich voor op het Gymgala in Antwerpen. ‘Het gaat hard, ja.’

HUMO Besef je wat er allemaal is gebeurd in 2017?

null Beeld

NINA DERWAEL «Beseffen wel, maar sinds ik brons heb gepakt op het WK, heb ik de tijd nog niet gehad om ervan te genieten. Maar ik besef heel goed dat 2017 het jaar van mijn leven is.»

HUMO Wat waren je verwachtingen begin dit jaar?

DERWAEL «Had je me dat in januari verteld, dan had ik je voor gek verklaard. Echt waar. Ik had net de brugfinale gemist op de Spelen in Rio en dat stak wel, moet ik toegeven. Ik was er zo ontzettend dicht bij. Aanvankelijk dacht ik die ontgoocheling wel te kunnen plaatsen, maar later op het jaar begon het te knagen.»

HUMO Hoe heb je die ontgoocheling verwerkt?

DERWAEL «Psychologe Eva Maenhout (ook actief bij AA Gent, red.) leerde me te focussen op het goede.»

HUMO Heb je de beelden van Montréal al herbekeken?

DERWAEL «Nee. Eén keer zag ik het filmpje passeren op een huldiging, meer niet. Maar die ene keer dat ik de oefening zag, merkte ik alle onvolkomenheden op.»

HUMO Dat is de spirit van een echte topatlete.

DERWAEL «Het moet altijd beter en het kan ook altijd beter. Die gedachte houd ik vast. Dat is de enige manier om de top te halen.»

HUMO Neem ons nog eens mee naar Montréal. Hoe heb jij die wedstrijd beleefd?

DERWAEL «Als zéér stresserend. De avond ervoor voelde ik de stress al opkomen. Ik keek naar een aflevering van ‘Riverdale’ op Netflix en net voor het slapengaan visualiseerde ik mijn oefening nog een laatste keer. Ik voelde spanning bij het inslapen, en voelde die nog altijd bij het opstaan. Rune Hermans, mijn kamergenote, leidde me de hele tijd af, zodat ik niet aan de wedstrijd zou denken. Op de bus op weg naar de turnzaal nam de spanning alleen maar toe. Maar ik had ook zin om te presteren. Op de bus luisterde ik naar Bruno Mars. Daarna moest ik opwarmen in een aparte zaal en ijsberen achter de schermen. Daar sta je dan, samen met je concurrentes, minuten vóór je op moet. En dan, hop, 40 seconden aan de brug. En brons pakken. (Lacht) Fantastisch.»

HUMO Jaren trainen voor die 40 seconden, hoe ga je daar mentaal mee om?

DERWAEL «Door jezelf in te prenten dat je die oefening al honderd keer goed hebt gedaan, en dat het die ene keer ook wel zal lukken.»

HUMO Voel je nu meer respect van je concurrentes?

DERWAEL «O ja, wees maar zeker. Vorig jaar, op de Spelen in Rio, was dat anders. Daar haalde ik de allroundfinale, maar ik was in de opwarmingszaal afgeleid door de andere meisjes. De hele tijd keek ik naar Simone Biles en Aliya Mustafina, idolen die ik vroeger bekeek op YouTube. Die stonden ineens naast mij. Niemand kende me daar. De Russische meisjes keken me nauwelijks aan. ‘Wat doe jij hier?’ las ik in hun blik. Vergeet niet: ik was toen pas 16 jaar, net oud genoeg om deel te nemen. Mijn eerste echte wedstrijd bij de volwassenen was meteen ook de grootste die er is: de Olympische Spelen. Maar sinds het Europese goud en de bronzen medaille in Canada zegt iedereen vriendelijk goedendag (lacht). Een jurylid vertelde mij dat de Chinese meisjes zelfs naar mijn WK-oefening aan de brug kwamen kijken. Dat doen de Chinezen anders nooit.»

HUMO Er is intussen zelfs een turncombinatie naar jou vernoemd.

DERWAEL «Jep, zelfs over tachtig jaar kan iemand nog de Derwael-Fenton turnen. Fantastisch!»

HUMO Wat is de rol van het Franse trainersduo Kieffer-Heuls in jouw succes?

DERWAEL «Behalve de technische coaching hebben zij voor een mentale omslag gezorgd. ‘Het is niet omdat je uit een klein land komt, dat je geen grootse prestaties kunt neerzetten,’ hebben ze ons ingepeperd. Nu durven we veel meer. Maar ons team bestaat uit meer dan alleen de coaches, het is een inspanning van heel veel mensen.»

HUMO Zoals?

DERWAEL «Naast de twee coaches hebben wij ook een kinesist, een diëtiste, een psychologe, een chiropractor, een krachttrainer, een balletleerkracht en een choreografe. Die laatste reikte me een opera van Ruggero Leoncavallo aan: ‘Pagliacci’. Op die muziek turn ik mijn oefening.»

HUMO Is Tokio 2020 het nieuwe doel?

DERWAEL «Ja, al is de weg nog lang. In tweeënhalf jaar kan er veel gebeuren, hè. Volgend jaar wil ik nog beter doen op het WK, om dan rustig aan mijn oefening te blijven schaven richting Tokio. Maar de Spelen zitten altijd in mijn achterhoofd, dat wel.»

HUMO Is er nog veel ruimte voor progressie?

DERWAEL «Ja, ik ben zeker geen volmaakte atlete en ik weet waaraan ik moet werken. Op training worden de oefeningen soms gefilmd. Dan zie je meteen wat er fout loopt.»

HUMO Je bent nu 1 meter 69. Ben je bang dat je nog zult groeien?

DERWAEL «Er is geen botscan gemaakt: ik verwacht niet dat ik nog veel zal groeien. En is dat toch het geval, dan komt dat mijn stijl ten goede.»

HUMO Heb je als 17-jarige soms geen zin om eens stevig uit te gaan?

DERWAEL «Totaal niet. Ik train geen 32 uur per week om in het weekend tot 4 uur ’s nachts uit te gaan en me de volgende dag te blesseren.»

HUMO Geen spijt dat je die fase overslaat in je leven?

DERWAEL «Ik kan later nog uitgaan, als ik dat wil. Maar het interesseert me niet. En drinken al helemaal niet. Wijn stinkt (lacht).»

HUMO Nog nooit alcohol gedronken?

DERWAEL «Nee. Ik drink alleen water en warme chocomelk (lacht). Vergeet niet dat mijn hele leven zich in de topsportwereld afspeelt. Ik heb wel nog vrienden in Sint-Truiden, maar niet zo heel veel. Als ik maandag op school kom, zeg ik niet: ‘En, hoe was de fuif dit weekend?’ Neen, wij vragen elkaar: ‘En, wat heb jij gepresteerd?’»

HUMO Waar haal jij je motivatie vandaan?

DERWAEL «Ik streef naar perfectie, zoals iedere topsporter, ook al weet ik dat perfectie onmogelijk is. Daarom heb ik als 11-jarige aangedrongen om op internaat in Gent te mogen gaan. Ik droomde als kind al van de Spelen. Bij mijn aankomst in Gent besefte ik hoe lang de weg nog was, maar vijf jaar later heb ik medailles en weet ik dat er nog meer mogelijk is. Dat is mijn motivatie: beter doen. Zoals ook Nafi Thiam dat doet. Zij is mijn grote voorbeeld.»

HUMO Jij hebt alles gereali-seerd waar je als kind van droomde. Je grootvader is zwaar onder de indruk. Klopt het dat hij de Olympische ringen op zijn arm heeft laten tatoeëren?

DERWAEL «Ja! En mijn naam staat erbij. Ik vind dat nog altijd erg vreemd (lacht).»

HUMO Wat mag ik je wensen in 2018?

DERWAEL «Wacht nog even met 2018. Ik hoop nu vooral op een goed rapport. Geen idee of die goniometrische vergelijkingen juist waren.»

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234