'Het leven zoals het is': Stef Soetewey, de man achter 'Camping', 'Peking Express', 'Temptation Island' en 'Spoed 24/7'

Zijn gezicht zegt u hoogstwaarschijnlijk niets, zijn programma’s ongetwijfeld des te meer. Stef Soetewey zette met ‘Het leven zoals het is’ de reality-tv in Vlaanderen op de kaart, zorgde voor controverse met ‘Peking Express’ en ‘Temptation Island’, en scheert nu met ‘Spoed 24/7’ opnieuw hoge kijkcijfertoppen. Het geheim? ‘De kijker blijven verrassen en hem niet het gevoel geven dat hij naar dezelfde opgewarmde kost zit te kijken.’

Voor het derde seizoen van ‘Spoed 24/7’ liet Soetewey de camera’s opnieuw draaien in het Universitair Ziekenhuis in Leuven.

'Wurgcontracten? Manipulatie? Het is niet omdat het in Humo heeft gestaan, dat het ook allemaal waar is'

Stef Soetewey «Hetzelfde ziekenhuis, ja, maar toch is de variatie aan verhalen nog altijd groot. Een verhaal over een mucopatiënt uit de nieuwe reeks kan totaal anders zijn dan één uit de eerste. Zo is er een man met mucoviscidose die met zijn schoonmoeder zit te wachten. Er ontstaat een gesprek over haar dochter: verliefd op iemand met een ziekte die vaak slecht afloopt, en toch begint ze aan een toekomst met hem. Heel aangrijpend. Die tweede laag – de mens achter de ziekte – is minstens even boeiend, en daarom spreekt het programma zo aan: het zijn geen puur medische verhalen.»

HUMO Volgen de komende jaren nog: ‘Politie 24/7’ en ‘Kinderziekenhuis 24/7’.

SOETEWEY «Er zijn maar weinig omgevingen die zich ertoe lenen om er een tijdlang neer te strijken, én waar de verhalen voor het rapen liggen. ‘Het leven zoals het is’ is bijna twintig jaar oud, maar door de nieuwe techniek – we filmen met vaste, onbemande camera’s – voelt het nog altijd fris aan. Alleen ‘Politie 24/7’ is deels nog met een cameraploeg gefilmd: dat kan niet anders als je de straat opgaat. Maar terwijl we vroeger de agenten na een interventie nog om een reactie ter plaatse zouden hebben gevraagd, doen we dat nu niet. Het wordt een puur observerende documentaire, zonder reflectie op het moment zelf. We werken wel met achteraf opgenomen interviews, die we ertussen monteren. Die stijl wordt zeer gesmaakt door de kijker.»

HUMO Jullie introduceerden die stijl in Vlaanderen.

SOETEWEY «In ‘Het leven zoals het is: autorijschool’ gebruikten we ook al vaste camera’s in de auto’s. Wij hebben het zeker niet uitgevonden, maar we hebben het wel in Vlaanderen op grote schaal gelanceerd: met zestig camera’s een volledige spoedafdeling coveren is niet niks. We filmen ook 24 uur per dag, zes weken lang, dag en nacht. Vroeger zouden we na een gesprek van een uur buiten zijn gegaan terwijl de patiënt verder op de dokter wachtte, terwijl dát net de momenten zijn waarop de sterkste gesprekken ontstaan. Die misten we.

»Soms vallen puzzelstukjes onverwacht in elkaar. Ik kwam voor een kleine filmopdracht in het UZ, maar zag dat de hele vleugel vernieuwd was. In mijn achterhoofd broedde ik net op een plan om iets te gaan draaien met véél camera’s. Het UZ ging ermee akkoord dat we zestig camera’s zouden ophangen. Toen ik het idee bij de VRT aankaartte, waren ze meteen enthousiast. En voilà: 1,3 miljoen kijkers, 47 procent marktaandeel.»

HUMO Had je ’t verwacht?

SOETEWEY «Wel dat we het goed zouden doen, maar zó’n succes? Dat niet. Voor een maandagavond is dat héél sterk.»

HUMO Op Eén is nu ook ‘Het gezin’ te zien, een docusoap met onbemande camera’s in de huizen van gewone Vlaamse gezinnen.

SOETEWEY «Dat is geen programma van ons. Er is één technisch verschil: wij hebben onze regiekamer ter plaatse geïnstalleerd, zij streamen de beelden naar hun kantoor. Maar het is duidelijk dat de VRT op deze techniek wil voortbouwen.»

HUMO Reality-tv wordt meer dan ooit reality?

SOETEWEY «Absoluut: realistischer dan dit kun je het niet maken. Er staan geen camera’s die de aandacht afleiden, je ziet ook geen microfoons in beeld. Je voelt je als een vlieg op de muur: zo evenaar je écht de realiteit.»

HUMO Hoe is ‘Het leven zoals het is’, de moeder aller Vlaamse realitysoaps, eigenlijk ontstaan?

SOETEWEY (lacht) «Da’s een grappig verhaal. De eerste ‘Het leven zoals het is’-reeks die we maakten, was ‘Camping’. Ludo (Poppe, mede-oprichter van productiehuis Kanakna, red.) en ik hadden als kind talloze zomers en weekends op die camping in Merksplas doorgebracht. Zowel zijn ouders als de mijne hadden er een caravan, zonder dat we dat van elkaar wisten. Ludo is zeven jaar ouder dan ik, we hebben elkaar daar nooit gezien. Tot we op een dag zitten te brainstormen, herinneringen ophalen en onze gemeenschappelijke geschiedenis ontdekken: ‘Godverdomme, hier moeten we een reeks over maken!’ Zo’n camping is een kleine stad waar álles gebeurt: mensen worden verliefd, buren maken ruzie… Een ware microkosmos.»

HUMO Wat zegt die camping over jouw jeugd?

SOETEWEY «Of we minder gegoede mensen waren: bedoel je dat? Mijn vader was een pak ouder dan mijn moeder: zij was zijn derde vrouw. Hij was architect, maar had een bijzonder zware scheiding achter de rug en is daardoor jaren later alles kwijtgespeeld. Er waren momenten dat er geen geld was. Ik heb het meegemaakt dat het huis waarin we woonden openbaar verkocht werd. Voor een jonge gast is dat behoorlijk confronterend: thuiskomen en een geel aanplakbiljet tegen de gevel zien hangen. We moesten goed uitkijken, maar ik heb niet in armoede geleefd. Ik heb een fantastische jeugd gehad en was heel blij dat we die caravan hadden en er onze vakanties konden doorbrengen. Soms haakten we hem ook aan onze wagen en reden we naar Frankrijk. Ook al moesten we onszelf dingen ontzeggen: ik heb enorm genoten.»

HUMO Je eigen reality werd het opstapje naar een uiterst succesvolle carrière als televisiemaker.

SOETEWEY «Op de filmschool heb ik het vak én Ludo leren kennen. Ik herinner me het eerste loon dat we onszelf konden uitbetalen: dat was niks. Ik woonde gelukkig nog thuis. Maar geld was op dat moment niet belangrijk: we maakten onze droom waar, dat telde. We zijn begonnen als documentairemakers, tot na enkele jaren de vraag naar reeksen kwam en we over thema’s begonnen na te denken. Zo is ‘Camping’ ontstaan. Dat werd een enorm succes, en we begonnen aan ons bedrijf te bouwen.»

'Hoe dokters en politiemensen zich elke dag opnieuw inzetten voor anderen: dat is heel straf'

HUMO Het begrip ‘reality-tv’ was geboren in Vlaanderen.

SOETEWEY «Ik hanteer liever het begrip ‘docusoap’. We kozen voor een aantal figuren en verhaallijnen die over de verschillende afleveringen heen doorliepen – een beetje zoals in ‘Thuis’. Sharonneke die verliefd is op twee jongens, de bomma die zich daar zorgen om maakt, dikke Pierre die zich ineens voor de camera afvraagt: ‘Zeg, de bliksem, komt die nu van boven naar beneden, of gaat die van beneden naar boven?’ Zoiets kun je niet bedenken, dat gebéúrt.»

HUMO Je bent begonnen als geëngageerde documentairemaker.

SOETEWEY «Wij zijn begonnen – ook in de documentaires die we maakten voor NV De Wereld – met human interest: verhalen van gewone mensen. Wij wilden tonen wat er écht gebeurt, terwijl een journalist zich kritisch opstelt en een bepaalde invalshoek belicht.

»Ik herinner me dat ik iets maakte over een bewaker van de krijgsgevangenen die in de Tweede Wereldoorlog de Birmaspoorlijn aanlegden. Die bewaker wilde zich verontschuldigen, iets wat de Japanse regering altijd had geweigerd, en had daarvoor een voormalige koloniale militair uit Nederland opgezocht. Gewone mensen die hun hele leven haatdragend waren geweest, tot ze elkaar zagen en in elkaars armen vielen. Die ontmoeting hebben we gefilmd: dat was een warm, diepmenselijk verhaal.»

HUMO Kanakna is mee opgericht door Pascal Decroos, wiens naam sinds zijn voortijdig overlijden in 1992 voortleeft in een fonds dat zich inzet voor de onderzoeksjournalistiek in Vlaanderen. Van die stempel zijn jullie nadien met programma’s als ‘Temptation Island’ en ‘Expeditie Robinson’ ver afgedreven.

SOETEWEY «Een bedrijf evolueert. Pascal wilde vooral de richting van de onderzoeksjournalistiek inslaan. Was hij blijven leven, dan zou dat vandaag misschien nog steeds een tak binnen Kanakna zijn geweest, maar het bedrijf zou sowieso naar programma’s als ‘Het leven zoals het is’ zijn geëvolueerd. Het was in ieder geval geen bewuste keuze om niet meer aan onderzoeksjournalistiek te doen.

»Door ‘Het leven zoals het is’ stonden we plots bekend als goede verhalenvertellers. Van VT4 kregen we de vraag om ‘Expeditie Robinson’ te maken. Het was voor ons een fantastische uitdaging om dat mee in de markt te zetten. Zo ambitieus waren we wel. Ook de grootte van de productie verleidde ons: behalve het inhoudelijke is dat óók waarom je graag televisie maakt. Bij ‘Peking Express’ hadden we een ploeg van honderd man: dan ben je als het ware een reisbureau dat een pak mensen door prachtige landen moet leiden. Productioneel was dat een enorme onderneming.»

HUMO Ben je er trots op dat je reality-tv bij ons op de kaart hebt gezet?

SOETEWEY «Daar moet ik niet om liegen. Die programma’s hebben veel in beweging gezet, en ze hebben ons veel succes en waardering gebracht. Naar de nieuwe reeks van ‘Temptation Island’ keken 600.000 mensen, op Vijf TV. En het is fijn als je op café mensen naast je hoort praten over ‘Spoed 24/7’.»


SCHANDALEN

HUMO In 2012 publiceerde Humo een dossier over het reilen en zeilen achter de schermen van reality-tv. Dat leverde een niet altijd even fraai beeld op, met verhalen over wurgcontracten en kandidaten die zich misbruikt voelden.

SOETEWEY «Wat wil je dat ik daarop zeg? Ludo en ik hebben altijd recht in onze schoenen gestaan. ‘Temptation Island’ is nog eens door de grote poort binnengehaald en opnieuw is het een groot succes. Het is terug het cultprogramma dat het vroeger was. En wat is er anders dan vroeger? Niets. Het wordt alleen door een andere producent gemaakt.

'In 'Temptation Island' wordt een setting gecreëerd, maar wij dwingen niemand tot wat dan ook. Mensen hebben een eigen wil en maken zelf hun keuzes'

»Ik ken veel mensen die hard hebben genoten van die programma’s, en die dat nog altijd doen. Omdat het controversieel is, hebben meer mensen er een mening over. Naar mijn gevoel overheersen de positieve meningen, maar het zijn de negatieve die door de media breed worden uitgesmeerd. Dat we een nieuwe ‘Peking Express’ konden maken, op vraag van een zender, is net omdat het heel veel mensen aanspreekt: wegens het avontuur, de dubbele bodem, de ontmoetingen met mensen ter plaatse.»

HUMO En de wurgcontracten?

SOETEWEY «Als je een programma zoals ‘Peking Ex-press’ maakt, is het evident dat alle deelnemers beloven om de afloop van het programma geheim te houden. De enige manier om de kandidaten die geheimhoudingsplicht te doen naleven, is hen een contract te laten tekenen waarin ze beloven te zwijgen op straffe van een boete. Dat heeft niets met een wurgcontract te maken, maar alleen met een garantie die je inbouwt om de uitkomst van de finale aan de kijker te gunnen.»

HUMO De contracten voor- zagen in een geheimhoudingsplicht voor ‘een duur van dertig jaar’. Wijlen Roger Blanpain, gespecialiseerd in arbeidsrecht, oordeelde: ‘Die contracten behoren tot de meest mensonterende en rechteloze overeenkomsten die men zich in een rechts-staat kan indenken.’

SOETEWEY «Kijk, het is niet omdat Humo die reportagereeks heeft gemaakt, dat het ook allemaal waar is. Er zijn mensen die valse uitspraken hebben gedaan, en daartegen zijn gerechtelijke procedures gestart. De rechter heeft hun aantijgingen van tafel geveegd en hen veroordeeld tot boetes wegens laster en eerroof. Dan houdt het toch op?»

HUMO Niet echt. Leo De Bock, voormalig netmanager en hoofdredacteur bij de VRT, stapte op als directeur van Kanakna, omdat, zo zei hij, ‘het gebrek aan morele waarden mij naar de keel begon te grijpen’.

SOETEWEY (onverstoorbaar) «Hij is door de rechter veroordeeld wegens laster (Leo De Bock is niet veroordeeld wegens laster, wel omdat hij de zwijgplichtclausule in zijn contract verbroken had. Gewezen Kanakna-baas Ludo Poppe heeft het Humo-dossier destijds — in een tekst van liefst veertien bladzijden — bij de Raad voor Journalistiek aangevochten, maar haalde over vrijwel de hele lijn bakzeil, red.).»

HUMO Van jou wordt beweerd dat je ongenadig hard omging met medewerkers.

SOETEWEY «Als dat de ronde doet, slaat dat op mijn beginjaren als jonge snaak bij een pas opgericht bedrijf. Ik was veel zenuwachtiger dan nu, en mijn empathisch vermogen was misschien nog niet zo ontwikkeld. Met mensen omgaan: dat moet je léren, en ik denk dat ik op dat vlak een hele weg heb afgelegd. Ik ben zachter geworden, en ik heb leren relativeren. Een probleem dat vroeger als een Mount Everest voor me opdoemde, is nu nog een Baraque de Fraiture.»

HUMO Een hardnekkige aantijging die realityprogramma’s als ‘Peking Express’ treft, is dat er met opdrachten wordt gesjoemeld om de interessantste kandidaten zo lang mogelijk in de race te houden. Kun je met de hand op het hart zeggen dat zulke manipulaties niet gebeuren?

SOETEWEY «Absoluut: dat gebeurt niet! De enige manipulatie – als je het zo mag noemen – is dat mensen in een artificiële situatie worden gezet. Ze krijgen opdrachten, en die opdrachten genereren reacties. In ‘Temptation Island’ worden koppels en hun relatie onder druk gezet, maar na zeven reeksen weten de deelnemers héél goed hoe dat programma werkt.»

HUMO Waarom wil iemand een programma maken dat relaties onder druk zet?

SOETEWEY «Omdat het een weerspiegeling is van de realiteit. Ga morgen op vakantie naar Ibiza: alles wat in ‘Temptation Island’ gebeurt, gebeurt daar ook.»

HUMO Met dat verschil dat jullie het uitlokken.

SOETEWEY «Dat doen we níét. Er wordt een setting gecreëerd, maar wij dwingen niemand tot wat dan ook. Mensen hebben een eigen wil en maken altijd zelf hun keuzes. Maar hé, ik maak dat programma niet meer, hè!»

HUMO Zou je het opnieuw doen?

SOETEWEY «Ik denk het wel. Wat sommigen er ook van mogen denken: ik heb het nooit minderwaardige televisie gevonden. Wij hebben ons bij Kanakna nooit in vakjes laten stoppen. Wij maakten evengoed ‘Duts’ voor Canvas als ‘China voor beginners’, ‘Peking Express’, ‘Temptation Island’ en ‘So You Think You Can Dance’. Als je voor een genre kiest, moet je ervoor zorgen dat het op de juiste manier wordt gebracht en goed wordt gemaakt. Daar zijn we altijd in geslaagd.»

HUMO Moet alles kunnen op televisie?

SOETEWEY (denkt na) «Er bestaan formats waarbij koppels in een kleine ruimte de liefde bedrijven in de hoop zo hun seksrelatie te verbeteren. Reality verzeilt steeds meer in de sfeer van de seksualiteit, zie ook ‘Dating Naked’. In heel veel landen is dat uiterst succesvol, maar ik laat het aan mij voorbijgaan. Wij hebben onze niche gevonden.»

HUMO Heb je de ambitie om als tv-maker de wereld beter te maken?

SOETEWEY «Ik wil in ieder geval de schoonheid ervan tonen. Hoe dokters en politiemensen zich elke dag opnieuw inzetten voor anderen: dat is heel straf. Ook in ‘Peking Express’ lieten we veel mooie kanten zien. Wat is er niet mooi aan mensen die de wereld ontdekken?»

HUMO In 2012 stapte je uit Kanakna.

SOETEWEY «Vijf jaar eerder was het bedrijf overgenomen door Zodiak Television. Dat was nodig: we waren groot in Vlaanderen, maar moesten daarbuiten opboksen tegen de Endemols en Fremantles van deze wereld. In onze markt draait het, naast het ontwikkelen van eigen programma’s, vooral om het nemen van licenties op bestaande formats. Dan stonden wij daar: ‘Wij willen een licentie nemen voor België,’ met Endemol naast ons: ‘Wij pakken het voor 25 landen.’ Het was het juiste moment om in een grotere groep te stappen en ook internationaal te kunnen gaan concurreren.

»Ludo is als eerste weggegaan. Hij kon binnen de akkoorden van de overname een kantoor openen in Los Angeles om er de Amerikaanse markt aan te boren. Ik ben nog vijf jaar gebleven, als manager. Ook fijn, maar wat ik het liefst doe, blijft toch programma’s ontwikkelen en televisie maken.»

HUMO Wouter Vandenhaute, Gert Verhulst, Paul Jambers: allemaal bekende uithangborden van andere productiehuizen. Dat had Kanakna niet: jouw gezicht zal weinigen iets zeggen.

SOETEWEY «Ik ben altijd achter de camera gebleven. Dat is het grote verschil: ik ben nooit het gezicht van een programma geweest, zij wel. Wij hebben ook nooit bekende gezichten in huis willen halen. Een strategische keuze: wij kozen ervoor om met goede onderwerpen en programma’s het verschil te maken. Ik heb geen enkele reden om jaloers te zijn op Woestijnvis. Ik vind het knap wat zij hebben bereikt, maar wij moeten daar niet voor onderdoen. Onze programma’s spreken voor zich. Dat we bij het grote publiek nooit erg bekend zijn geweest, maakte ons niet uit: zolang de zenders ons maar kennen, ons goed vinden en programma’s bij ons bestellen.»

'Ik vind het knap wat Woestijnvis heeft bereikt, maar wij moeten daar niet voor onderdoen'

HUMO Woestijnvis geldt als de maatstaf van de televisievernieuwing in Vlaanderen, maar brak internationaal nooit door. Jullie wel.

SOETEWEY «Wij zijn een anoniemer verhaal, maar wel een succesverhaal. Dingen overkomen je ook gewoon: wij zijn niet op zoek gegaan naar een overnemer, hij stond ineens voor de deur. En niet één, maar dríe! Het was het juiste moment, plots viel de puzzel in elkaar. Soms heb je dat nodig in het leven. Een beetje geluk, zeker?»

HUMO Na je vertrek heb je twee jaar niets gedaan.

SOETEWEY «Ik kón niet anders: in het kader van de overname mocht ik een tijd niet werken. Nu, ik heb ervan genoten: even geen druk, tabula rasa maken. Maar na een halfjaar zat ik al te wriemelen op mijn stoel. Ik was 44: veel te jong om niks te doen.»

HUMO Je richtte een nieuw, kleiner productiehuis op: 100.000Volts.TV.

SOETEWEY «Een verwijzing naar zanger Gilbert Bécaud: Monsieur 100.000 Volts. Als hij optrad, ging hij er altijd volledig voor. Dat herken je ook in wat wij doen: met passie en drang naar kwaliteit mensen raken en gevoelens overbrengen. Er hangt ook een snuifje nostalgie aan vast: Bécaud was één van mijn vaders favoriete zangers.»

HUMO ‘Spoed 24/7’ was meteen een schot in de roos.

SOETEWEY «Ook al ben je maar twee jaar uit roulatie: je begint echt weer van nul. Met ‘Spoed 24/7’ hebben we een enorme kickstart genomen, waar we verder op konden bouwen. Eigenlijk herbeleef ik mijn droom. En dat alles mooi in balans met mijn gezin: genieten!»

HUMO Je vrouw werkt nu ook in het bedrijf.

SOETEWEY «Het gevolg van een belofte die ik haar had gemaakt. Jarenlang heb ik haar weinig gezien – misschien zijn we daarom nog samen (lacht). Zij werkte als thuisverpleegkundige, maar is nu mede-eigenaar van 100.000Volts.TV en werkt als producer, wat ze fantastisch doet. Zij plant en organiseert al onze grote producties.

»Misschien heeft het te maken met de levenslessen die ik van mijn vader heb meegekregen. Hij had een enorme rust over zich, ondanks alles wat hij had meegemaakt. Door hem ben ik zelf ook anders naar het leven gaan kijken. Ik wil dat mijn huwelijk blijft duren. Werken is fijn, maar genieten van het leven ook. Die balans heb ik heel lang niet gehad. Als jonge gast ben je gedreven, maar op zeker ogenblik komt het besef dat je in een straatje zonder eind zit, en dat wilde ik niet. Ik heb op het juiste moment mijn leven een draai kunnen geven.»

HUMO Wat onderscheidt 100.000Volts.TV van de rest?

SOETEWEY «Eén zin: je bent altijd maar zo goed als je laatste idee. Het programma moet goed gemaakt zijn en je storytelling moet goed zijn. We zitten in een heel grote, competitieve markt, waar heel veel kleine productiehuizen bij zijn gekomen, die allemaal moeten overleven. Waarom kunnen wij een programma verkopen en anderen misschien niet? Niet omdat de zenders mij een sympathieke jongen vinden, daarvoor zijn de budgetten te groot. Zenders willen weten wat ze krijgen voor hun geld. Het draait dus om vertrouwen, en dan kan ik met 100.000Volts.TV bogen op het trackrecord en de expertise van Kanakna.»

HUMO Hoe kijk je terug op je parcours?

SOETEWEY «Het was een gewéldig parcours! (lacht) Ik heb van elke seconde genoten. En de controverse die er soms is geweest, daar moet je maar mee omgaan. Dat leer je.»

HUMO Doe je nog aan ballet?

SOETEWEY (lacht) «Dat is lang geleden! Eén van de beste vriendinnen van mijn moeder had een balletschool en zat met een groot probleem: ze had geen jongens. Ik was een klein manneke en mijn moeder dacht: ‘Ah, onze Stef, die zal dat wel graag doen!’ Dat was ook zo: ik heb het altijd heel graag gedaan. Zéventien jaar lang, van mijn 5de tot mijn 22ste. Ik heb er een grote voorliefde voor cultuur, dans en muziek aan overgehouden. Trouwens, nu zit mijn dochter op de Koninklijke Balletschool.»

HUMO Welke uitdagingen zie je nog?

SOETEWEY «Wat mij nu vooral bezighoudt, is hoe jongeren televisiekijken. Ik zie het aan mijn eigen kinderen: het live tv-kijken vermindert, korte filmpjes op YouTube komen in de plaats. Er is de opkomst van wereldspelers als Netflix en Amazon. Is er daarnaast nog plaats voor een productiehuis uit Vlaanderen dat originele content maakt? Nu al zie je dat zenders hun programma’s op alle mogelijke platformen beginnen aan te bieden. Een volgende stap zal zijn dat er reeksen alléén maar voor het internet gemaakt worden – de zogenaamde webisodes – en korte reeksen die je alleen op je telefoon kunt bekijken. Dat wil ook zeggen dat de middelen herverdeeld zullen worden en er dus minder geld voor de niet-gespecialiseerde zenders overblijft. Voor ons betekent het dat we ons moeten herprofileren en ook kortere reeksen voor het internet zullen moeten maken.»

HUMO Ben je nooit bang dat de ideeënstroom stilvalt in je hoofd?

SOETEWEY (lacht) «Bedenken doe je niet in je eentje. We zitten hier met een aantal creatieve mensen en houden veel brainstorms, waarbij we ook jonge mensen met frisse ideeën proberen te betrekken. Alles komt altijd terug, net als in de mode. Waar je alert voor moet zijn, is dat je de kijker blijft verrassen en hem niet het gevoel geeft dat hij naar dezelfde opgewarmde kost zit te kijken.»

HUMO Welk programma had je graag zelf bedacht?

SOETEWEY «‘Idols’ liep al jaren en was uiterst succesvol in heel veel landen. En dan bedenkt er iemand: ‘Als we die juryleden nu eens omdraaien en er een blinde jury van maken, die zelf kiest wanneer ze hun stoel omdraaien en zo de kandidaat kiezen die ze verder gaan opleiden?’ En hop, je hebt ‘The Voice’, een wereldhit. Geniaal, toch? Die kleine twist had ik wel graag gevonden.»

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234