null Beeld

Het lieve leven en hoe het te lijden: Kris De Bruyne

‘Veel mensen vinden mij een klootzak. Maar daar tegenover staat dat een minderheid mij zeer graag ziet. De gelijkgestemden, noem ik ze.’ Het Lieve Leven door de ogen van singer-songwriter Kris De Bruyne.

Kris De Bruyne, begenadigd singer-songwriter, heeft altijd een snik in z’n stem gehad. En tragiek in zijn teksten. De snik zat er al van bij zijn geboorte, maar de tragiek is niet vanzelf gekomen. Die heeft zich beetje bij beetje in zijn ziel gesleten. Hij die veel geleden heeft, zal veel vergeven worden, zei de Heer. En daarbij had Hij ongetwijfeld het angelieke wonderkind voor ogen dat op 18-jarige leeftijd door Wannes Van de Velde werd ontdekt.

Zijn eerste gitaar kocht Kris De Bruyne (64) van het geld dat hij aan de Antwerpse dokken had verdiend – zo gaat dat, hóórt dat. Wat volgde, is verplichte lectuur aan de Hogeschool van de Vlaamse Rock. ‘Vilvoorde City’, ‘’s Nachts, als het donker is’, ‘Lieve Jacoba’, ‘Ik wil wel (met je meegaan)’, ‘Amsterdam’, ‘Lydia d’Ile d’Yeu’, ‘Ook omdat Brussel stinkt’, ‘Je suis gaga’: stuk voor stuk iconische klassiekers die voorgoed het oor zijn binnengeslopen.

Samen met Johan Verminnen en Raymond van het Groenewoud vormde Kris De Bruyne de grote drie van zij die het als eersten aandurfden om er in het Nederlands tegenaan te gaan. Er bestaat een hartverscheurend mooie foto van die periode, op 23 april 1973 genomen op de Grote Markt van Leuven: zowat heel rockend Vlaanderen in één shot vereeuwigd. Enkele heren zijn ondertussen overleden. Enkele kwijnen weg in het oudemannenhuis. Enkele misschien in Lovenjoel of Kortenberg, of bij de paters alexianen. Maar Kris De Bruyne is springlevend en legt voor ons zijn getormenteerde ziel bloot.

HUMO Je vaders jongste broer was de bekende en voor sommigen beruchte Hector De Bruyne – van uiterst rechtse signatuur, voormalig hoofdredacteur van De Financieel-Economische Tijd, medestichter van de Volksunie, senator, en van 1971 tot 1985 minister van Buitenlandse Handel. Na de oorlog werd hij tot tien jaar hechtenis veroordeeld. In beroep werd die straf teruggebracht tot zeven jaar, maar wegens ziekte werd hij in 1948 vrijgelaten.

De Bruyne «Het is naar verluidt bewezen dat Hector collaboreerde. Alleen begrijp ik niet goed hoe hij eerst in Duitse gevangenschap heeft gezeten en nadien ook in Vlaanderen de bak invloog en van zijn burgerrechten werd beroofd. Zelf sprak hij nooit over die periode en ook mijn vader had het moeilijk om daarover te praten. Hector heeft aan beide kanten gezeten, maar waarom precies? Ik weet dat hij tijdens de oorlog voor Volk en Staat schreef, het dagblad van de collaborerende VNV.

»Mijn vader was ook een Vlaams-nationalist in hart en nieren, maar hij was geen collaborateur. Ik weet nog dat hij in de tv-reeksen ‘De nieuwe orde’ en ‘De tijd der vergelding’ van Maurice De Wilde werd uitgescholden voor het vuil van de straat, maar geen enkele Belgische krijgsraad heeft hem een dossier ten laste gelegd.

»Ik maak nu een sprong in de tijd, naar de vroege jaren 70. Ik zie ons nog aan een grote tafel zitten bij bouwondernemer Walter Kunnen: mijn vader, oom Hector, mijn oudste zus, een jonge kerel die later Gerolf Annemans bleek te zijn, en Karel Dillen. Ik zat daar zeer tegen mijn zin, want ik had een kater. Plotseling stonden mijn vader en mijn oom Hector op. Ze riepen synchroon, in de richting van Annemans en Dillen: ‘Heren, daar doen wij niet aan mee!’ Pas véél later bleek dat die dag, aan die tafel, het Vlaams Blok werd opgericht. Op het sterfbed van mijn vader wilde Karel Dillen hem nog een laatste groet komen brengen, maar vader wilde hem niet meer zien. Arthur was zéker een Vlaams-nationalist, maar géén racist.»

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234