'Het lijkt me sterk dat een verkrachter alleen maar bezig is met 'dat stomme wijf een lesje te leren''

‘Verkrachting is een heel makkelijke manier om te bewijzen dat jij de baas bent, zowel over de vrouw als over je penis. Verkrachting heeft weinig met lust te maken, alles met onderwerping,’ stelt auteur Edoardo Albinati in De Morgen. Dat vinden we bizar.

‘Als je een vrouw wilt onderwerpen, kwak je haar toch met het hoofd tegen een muur?’ merkt mijn vriendin op. Je kunt toch ook de baas spelen met je broek nog aan? Hoef je niet eens een stijve voor te krijgen.

Verkrachting draait om macht en niet om seks: het is nu een cliché, maar tot de jaren 70 werd verkrachting verklaard als lelijk uit de klauwen gelopen lust. Tot feministische denkers het alomtegenwoordige probleem op de politieke agenda zetten. Broodnodig, want als verkrachte vrouw kon je toen nog minder dan nu terecht bij de politie. En als je al procedeerde, doorspitten advocaten je hele seksuele voorgeschiedenis, op zoek naar bezwarend promiscue gedrag. In de meeste landen mocht je echtgenoot je van de wet tegen je wil nemen. In die sfeer publiceerde Susan Brownmiller in 1975 ‘Against Our Will’. Daarin stelde ze dat verkrachting een bewuste daad van vernedering is. ‘Mannen verkrachten vrouwen,’ schrijft ze, ‘om hun een lesje te leren, om te tonen wie de baas is. Het is dus geen seksuele daad, maar een manier om vrouwen te onderdrukken en het patriarchaat in stand te houden.’ Haar boek vond weerklank, haar visie op de zaak werd alom overgenomen. Dat had positieve gevolgen: wetten werden aangepast, procedures verbeterd. Maar is het dogma dat verkrachting niet over seks gaat nog houdbaar?

Alle statistieken wijzen erop dat vooral jonge vrouwen het slachtoffer zijn van verkrachting. Omdat ze kwetsbaar zijn? Vast, maar dat zijn kinderen en bejaarden nog meer en die worden minder verkracht. Of we dat leuk vinden of niet: jong staat vaak gelijk aan seksueel aantrekkelijk. Onderzoekers tekenden op dat mannen verkrachten omdat ze menen recht te hebben op seks, omdat ze zich vervelen en dan maar willen neuken, omdat ze hun vrouwen willen straffen – en dat alles vaak bezopen. Voor het gemak laat ik verkrachting van mannen hier buiten beschouwing: dat gebeurt ook, maar op minder grote schaal.

Ik kan nooit precies achterhalen waarom ik naakt in een bed lig na te hijgen. Platte lust, genegenheid, een blijk van appreciatie en vertrouwen, nieuwsgierigheid, een vrolijk machtsspel, ego, lichaamsbeweging, soms liefde: allemaal mogelijke motieven, die vaak tegelijk spelen. Het lijkt me sterk dat een verkrachter alleen maar bezig is met het afwerken van een weloverwogen plan: dat stomme wijf een lesje leren. Waarom zou hij niet tegelijk ook geil kunnen zijn? Zenuwachtig? Of zelfs verliefd? Dat is geen excuus, maar een beter begrip van het complexe fenomeen helpt bij het voorkomen. Al is het vast comfortabeler te geloven dat het om macht draait, en niet om seks. Dan staat verkrachting ver van ons af, hoeven we niet na te denken over hoe we zelf soms geil worden van macht en hoe we die macht veilig kunnen geven of nemen.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234