null Beeld Johan Jacobs
Beeld Johan Jacobs

leve de losbandigheidanemone valcke

Het losbandige leven van actrice Anemone Valcke: ‘Ik heb een app waarop je naar alle mogelijke pornoverhalen kunt luisteren – heteroverhalen, vrouw-vrouwverhalen, trio’s,...’

Als we in het Brusselse Josaphatpark een stralende Anemone Valcke (31) in haar zomerjurk zien naderen, doet niets vermoeden dat ze net een gevecht met zichzelf heeft geleverd. De actrice, die verblufte in ‘Storm Lara’ met Ella Leyers én in ‘Cool Abdoul’, dat was genomineerd voor tien Ensors, passeerde namelijk een bankje met drie mannen. ‘Of je het wilt of niet,’ zegt ze, ‘je beseft: ik heb borsten en een poep en daar wordt nú naar gekeken.’ Ze heeft dan de neiging naar de grond te staren, maar deze keer deed ze het niet en dacht ze: en nu hou ik verdomme mijn hoofd omhoog, dit is ook mijn ruimte!

Stefanie De Jonge

En zo begon het gesprek over vrouwelijke seksualiteit en hoe het verder moet na #MeToo al voor we er erg in hadden.

HUMO Waarom kijk je automatisch weg als je langs zo’n bankje met mannen loopt?

ANEMONE VALCKE «Om zeker geen reacties uit te lokken. Die angst zit zo diep in mijn systeem geworteld. Ik hoor mijn moeder nog roepen: ‘Neen! Met dat korte rokje ga je niet naar buiten!’ En dan woonde ik nog in Gent (lacht). Die beschermende reflex van haar, want dat was het natuurlijk, heeft me van jongs af aan bewust gemaakt van mijn lichaam.»

Ook op Humo

‘Ik heb altijd willen weten: hoelang heb ik nog?’ Torem de zoon van acteur Mathias Sercum is 23 en onherroepelijk ziek

Heleen Debruyne: ‘Gert Verhulst heeft een uitzonderlijk talent om de aandacht op zich te vestigen – door het schrijven van dit stukje trap ik er ook in’

HUMO Ik moet altijd erg lachen om jouw Instagramposts, die vaak naar dat bewustzijn verwijzen, zoals de filmpjes van de Australische comédienne Celeste Barber.

VALCKE «Geestig, hè, hoe zij op de sociale media de draak steekt met beroemdheden, vaak dansers, die hun lichaam tentoonstellen.»

HUMO Zalig hoe ze zich er geen fluit van aantrekt dat hier en daar wat vet meedeint terwijl ze die dansjes nadoet. Ik moest ook lachen om je post ‘Pose bij waterval zonder waterval’.

VALCKE «Ik ben echt blij dat je dat zegt, want ik vond dat een heftige.»

HUMO Hoezo?

VALCKE «Op het moment dat mijn lief die foto maakte, was ik expres wat fake aan het poseren, maar toen ik daarna naar het beeld keek, raakte ik verstrikt in een gedachtestroom: ‘Amai! Wel mooi, mijn lichaam staat er goed op. Ik zou die willen posten, maar kan ik dat wel doen? Is dat wel mijn lichaam? Ik heb in het echt geen platte buik. Vind ik die foto daarom mooi? Ga ik dan niet mee in de dictatuur van het schoonheidsideaal op Instagram? Eigenlijk wel. Ik zou juist moeten tonen dat ik geen typisch Instagramlichaam heb.’»

HUMO Wow!

VALCKE «Ja, die stream of consciousness bleef maar duren. Eerst dacht ik: ik post die foto mét die gedachtestroom erbij. Maar dat vond ik te serieus. Mijn vriend, met wie ik het dilemma heb besproken, zei ook: ‘Meer humor!’ Met ‘Pose bij waterval zonder waterval’ maak ik duidelijk dat ik me megabewust ben van het feit dat ik mijn lichaam toon en dat ik er sexy op sta, maar dat ik dat doe op mijn voorwaarden, en mét humor. Ik ben echt superblij dat je zegt dat je hebt moeten lachen, en dat de boodschap dus is overgekomen. Ik ben geen influencer, maar ik heb toch wel wat volgers en ik vind het belangrijk om daar bewust mee om te gaan. Weet je waarom? Omdat ik als jong meisje zelf graag voorbeelden had gehad van vrouwen die zich niet profileerden volgens de male gaze, maar zoals zij er zelf zin in hadden, zoals Celeste Barber. Lena Dunham volg ik ook, al vind ik wel dat ze soms te veel zaagt, maar ik ben blij dat er steeds meer vrouwen zijn aan wie ik wel een voorbeeld wil nemen.»

HUMO Tof, trouwens, dat je lief mee nadacht over dat fotodilemma en niet zei: ‘Doe niet moeilijk, post die foto gewoon.’

VALCKE «Hij is wel al vier jaar met mij samen, hè (lacht).»

HUMO Je hebt hem opgevoed?

VALCKE (schatert) «Hij weet in ieder geval heel goed wanneer hij kan zeggen: ‘Nu even niet’, en wanneer niet. Als hij voelt dat ik over iets wil praten, dan luistert hij. Anders word ik ook pissed (lacht).»

HUMO Je poseert voor het lingeriemerk La fille d’O. Gaat dat ook gepaard met gedachtestromen?

VALCKE «Poseren in lingerie geeft me een heel goed gevoel, dat is erg empowering. Ik ben niet de slankste persoon ter wereld. Ik pas niet in het schoonheidsideaal. Dat is voor mij altijd moeilijk geweest en het is nog niet vanzelfsprekend om mijn lichaam te omarmen. Ik ben opgegroeid in de jaren 90, de tijd van de heroin chic, toen uitgemergeld hip was, en dat was ik dus níét. Dat gaf me het gevoel dat ik lichamelijk tekortschoot. En de druk vanuit de maatschappij om te voldoen aan allerlei normen is die onzekerheid blijven aanwakkeren. Je bent je als vrouw constant overbewust van je lichaam, zoals toen ik daarnet voorbij dat bankje liep. Als je in een zomerjurk voorbij mannen loopt, wéét je dat ze naar je borsten en billen kijken. Dat is iets waar mijn moeder me als meisje al bewust van maakte.»

‘Ik heb lang gejaagd op mannen die onbereikbaar waren. Ze trekken me onweerstaanbaar aan.’ Beeld Johan Jacobs
‘Ik heb lang gejaagd op mannen die onbereikbaar waren. Ze trekken me onweerstaanbaar aan.’Beeld Johan Jacobs

Fuck de make-up

HUMO Het niveau van vrijheid in de jaren 70 en 80 is een unicum geweest, zei Ariane Bazan vorige week in deze reeks: ‘Je kon toen op de Champs-Elysées in een minirokje wandelen en niemand zei: ‘Die rok is kort, dus is ze een seksuele prooi.’’

VALCKE «Was die tijd echt zo vrij? Ik weet het niet, hoor. Waren die rokjes en decolletés niet vooral een reactie op de beklemmende jaren 50? Als ik kijk naar de theatergeschiedenis en de stukken uit die tijd, zie ik toch vooral overdreven veel naakte lichamen en acteurs die roepen: ‘Iedereen doet het met elkaar!’ Dat voelt niet vrij aan, maar veeleer wrang, vind ik. Vrijheid associeer ik niet met rebelleren en geforceerd ergens willen uitbreken, maar met rust en op mijn gemak zijn. Als jong meisje rebelleerde ik, ik werd antivrouwelijk. Ik droeg mannenkleren en zei: ‘Fuck de make-up!’ Pas toen ik voor Ontroerend Goed, met alleen maar actrices, de voorstelling ‘Wijven’ maakte, ontdekte ik weer hoe leuk het is om gewoon vrouw te zijn en tien verschillende tinten rode lippenstift te hebben.»

HUMO Vrouwen willen sinds #MeToo hard breken met de seksualiserende male gaze. Slaan ze daar niet in door? Zelfs een compliment wordt nu al als seksualisering gezien.

VALCKE «Zo gaat dat nu eenmaal met veranderingen: eerst slaat alles door naar de andere kant en pas daarna ontstaat er een evenwicht. Maar zover zijn we nog niet. Ik merk nog altijd dat er niet naar mij wordt geluisterd als ik neen zeg. Dat heb ik vroeger ook vaak meegemaakt.

»Ook dát maakte me onzeker, dat ik niet gehoord werd. Het gevoel dat mensen zich boven mij stellen en voor mij beslissen dat mijn ‘neen’ toch een ‘ja’ is, waardoor ik opeens in een situatie zit waarvan ik denk: hier wil ik helemaal niet zijn! De reden waarom ik mijn lichaam zo moeilijk accepteer, is van dezelfde aard: anderen beslissen dat groot zijn en dikke billen hebben niet helemaal is zoals het hoort. Ik ben soms ook luid en vrij bruut – ik gooi weleens een glas om (lacht). Ook dat strookt niet met het heersende vrouwbeeld. Maar ik wil mezelf niet kleiner maken dan ik ben. Voor je het weet, heb je geen stem meer.»

HUMO Dat je lief je begeert, helpt niet?

VALCKE «Zeker wel. Maar dat is niet alomvattend. Ik wil ook niet alle verantwoordelijkheid voor mijn goede gevoel bij mijn lief leggen. Dat is veel te zwaar om te dragen. Hij moet mij niet de hele tijd aanbidden – maar wel zoveel mogelijk (schatert). Neen, ik moet mezelf dat goeie gevoel geven. Mijn lief zal mij waarschijnlijk nog meer begeren als ik mezelf helemaal omarm.»

HUMO Klopt het dat jij met opzet kleren koopt die te klein zijn, om jezelf te verplichten om af te vallen?

VALCKE «Dat heb ik gedaan, ja. Erg, hè.»

HUMO Vrouwen zijn wreed voor zichzelf, en vaak ook voor elkaar.

VALCKE «Echt zot is dat. Weet je wat de grootste verschuiving is die ik de afgelopen tijd heb gevoeld? Dat ik geen competitie meer voel ten opzichte van mijn vriendinnen op het vlak van schoonheid en zo. Ik zie andere vrouwen niet meer als concurrentes, alleen soms nog op professioneel vlak. Vroeger was dat anders. Een beetje zoals in de film ‘Clueless’, waarin vriendinnen bitchy doen tegen elkaar omdat hun onderlinge relaties toch vooral in functie van De Man staan.»

HUMO Vreemd. Je zei in interviews al vaak hoe belangrijk je vriendinnen voor je zijn.

VALCKE «Ik héb fantastische vriendinnen, maar binnen ons groepje zijn er ook veel verschuivingen geweest. Nu zijn onze gesprekken alleen maar verrijkend en wars van elk gevoel van rivaliteit, maar dat is niet altijd zo geweest. Ook met mijn zus en zeker met mijn moeder zijn de gesprekken anders. Zonder gedoe, alleen maar opbouwend.»

HUMO Heb je het met je moeder gehad over wat haar waarschuwingen voor te korte rokjes met je hebben gedaan?

VALCKE «Ja. We snappen elkaar nu veel beter. Ze vond het eng om twee dochters te hebben, want ‘er kan jonge meisjes zoveel overkomen’. Toen mijn ouders nog samen waren, was ze angstig en streng. Maar daardoor werd ik ook angstig en streng voor mezelf.»

HUMO Was je vader ook zo streng?

VALCKE «Minder, maar hij was er gewoon niet zo heel vaak. Mijn moeder is alleen maar gegroeid, en ze groeit nog steeds. Het is zalig om te zien dat je als vrouw kunt blijven evolueren. Dat is de mooiste les die ze me heeft geleerd.»

Weer een prostituee

HUMO Jij bent in therapie en spreekt daar altijd met veel enthousiasme over.

VALCKE «Therapie is iemand betalen om gehoord te worden, iemand die je zelfwaarde geeft. Dat is zalig. Vooral als je geen thuis hebt gehad waar ouders zeiden: ‘Je bent oké. Kruip maar in die boom, je kunt dat. En als je valt, dan vangen wij je wel op.’ Ik kreeg veeleer de boodschap: ‘Oei, zou je dat wel doen?’ Dan ontwikkel je minder snel zelfvertrouwen en een gevoel van eigenwaarde, en later ga je andere manieren zoeken om het gevoel te krijgen dat je oké bent.»

HUMO Om dat van mensen te horen ga je ook vaak sneller pleasen.

VALCKE «O, ja! Dat heb ik heel vaak gedaan, en dat doe ik soms nog.»

HUMO Ik vond het zo sterk dat je in je vorige Humo-interview tegen mijn collega zei: ‘Ik denk dat ik mij kwetsbaar voel in dit gesprek omdat jij een man bent, en ik op zoek ben naar erkenning bij jou.’

VALCKE «Dat was in het dubbelinterview met Ella Leyers, hè. Dat was heel heftig. Ik was toen nog heel kwaad. Kwaad op mannen. Door corona had ik veel zitten nadenken en begon ik van alles te beseffen. Ik herinnerde me dat mijn nonkels opmerkingen maakten toen ik borsten begon te krijgen, en dat dat eigenlijk echt niet oké was. En ook dat ik vroeger vaak een jongen had gekust, terwijl ik had gezegd dat ik dat niet wilde. Maar ik durfde niet tegen die jongen in te gaan. Dat maakte me dan kwaad op mezelf. Maar ik was vooral woest dat er een systeem bestond waarin ik niet gehoord werd, waardoor ik niet anders kon dan kwaad worden op mezelf. Dat was de vicieuze cirkel waarin ik ronddraaide. Ik was kwaad op mezelf en dacht tegelijk: het is eigenlijk niet mijn schuld. Ik had sterker moeten zijn en als ik niet wilde kussen, had ik dat gewoon niet moeten doen. En zo haalde ik mezelf naar beneden.»

HUMO Maar goed, nu zul je nooit meer in zo’n situatie belanden.

VALCKE «Ik weet dat niet.»

HUMO Huh?

VALCKE «Neen, ik kan dat niet met 100 procent zekerheid zeggen. In professionele omstandigheden gebeurt het nog altijd dat ik zeg: ‘Neen, dit wil ik eigenlijk niet.’ Maar dan kan de entourage me toch overhalen om het wel te doen. Neen zeggen is zo moeilijk voor mij, terwijl ik weet hoe onoverwinnelijk ik me voel als het me wel lukt. Ik leer veel van de holistische psychologe die ik op Instagram volg. Zij post veel filmpjes over pleasen en over hoe moeilijk het is je grenzen te bewaken als je, zoals ik, zo lang altijd maar ja hebt gezegd in de hoop dat mensen je dan leuk zouden vinden, omdat je daar je zelfwaarde uit haalde. Ik heb er voor een stuk zelfs mijn job van gemaakt – wat een acteur wil, is het publiek raken, en dat is natuurlijk een vorm van behagen. Acteurs zijn vaak zo kwetsbaar.»

HUMO ‘Ik heb zoveel prostituees gespeeld,’ verzuchtte je al vaak.

VALCKE «Klopt. En ik ga er nu weer één spelen.»

HUMO Wat?

VALCKE «Ja (lacht). Maar in die serie is het personage niet alleen maar een prostituee, het is toevallig haar job. Ik mag ook mee bepalen hoe ik de rol invul. Dat had ik als eis gesteld. Ik zit mee aan tafel en mag erop kloppen, en als ik zeg: ‘Dit is te eentonig’, dan wordt er naar me geluisterd.»

HUMO Heb je geen moment gedacht: niet wéér een prostituee?

VALCKE «Jawel, maar ik wil ook werken.»

‘Ik pas niet in het schoonheidsideaal, het is nog altijd niet vanzelfsprekend om mijn lichaam te omarmen.’ Beeld Johan Jacobs
‘Ik pas niet in het schoonheidsideaal, het is nog altijd niet vanzelfsprekend om mijn lichaam te omarmen.’Beeld Johan Jacobs

De jagende vrouw

HUMO Jij hebt je indertijd ingezet voor #streepinhetzand, de campagne die dansers en actrices steunde die in #MeToo-rechtszaken verwikkeld waren. Heb jij een idee hoe het nu verder moet na #MeToo?

VALCKE «De gesprekken met de mannen die ik ken, zijn in ieder geval heel interessant. Ze vragen geregeld: ‘Ben ik hier nu wel of niet over een grens gegaan?’ Ze worden zich steeds bewuster van hun blinde vlekken. Dat bewustzijn is belangrijk – ook voor vrouwen, want ik heb die blinde vlekken zelf. Laatst waren een paar vrienden van mij moeilijk aan het doen en een vriend grapte: ‘Ze hebben zeker hun maandstonden?’ Ik lachte, maar hij zei meteen daarna: ‘Dat had ik niet mogen zeggen. Ik had gewoon moeten zeggen dat ze irritant zijn.’ Eigenlijk wees hij míj erop dat het niet oké was dat ik had gelachen, en in feite ‘meedeed met de mannen’.

»Het is heel handig voor onderdrukte groepen als degene voor wie het onderdrukken een vanzelfsprekendheid is, omdat hij in die positie wordt geboren en niet beter weet, zich daarvan bewust wordt.»

HUMO Ik merk dat mannen die echt willen veranderen, toch onbewust door dezelfde eeuwenoude bril blijven kijken.

VALCKE «Ja, ze zullen zichzelf moeten heropvoeden en dat is niet simpel. Maar ik moet dat ook doen, want je hebt toxische mannelijkheid, maar ook toxische vrouwelijkheid. Daar maak – of maakte – ik me ook schuldig aan.»

HUMO Wanneer, bijvoorbeeld?

VALCKE «Als een man iets laat vallen in de keuken en ik meteen een doek neem en begin te poetsen. Zo hou je als vrouw de stereotypen in stand. Dat moet ik afleren, en daar moet ik zelf werk van maken. Met racisme is dat net zo. Ik moet niet aan mijn zwarte vriendinnen vragen: ‘Hoe kan ik minder racistisch zijn?’ Ik moet gewoon boeken lezen en beseffen hoe wit mijn leefwereld is, en hoe zot dat is. Ik moet me bewust worden van mijn blinde vlekken. Minderheden zijn zich er altijd bewust van dat ze een minderheid zijn: zij worden er constant aan herinnerd. Als geprivilegieerde sta je nooit stil bij je bevoorrechte positie.

»Het zalige aan #MeToo is dat er opeens zoveel platforms zijn voor vrouwen, queers en mannen waarop je informatie kunt uitwisselen. Iedereen moet nu gewoon dingen leren en afleren.»

HUMO We hebben nood aan een ander verhaal, en zonder onzin als ‘de man is de jager en de vrouw heeft nooit zin’.

VALCKE «We hebben vooral nood aan een non-binair verhaal. Maar goed, vrouwen jagen ook. Veel meer dan je denkt.»

HUMO Is het waar dat je vader tegen jou zei: ‘Jij bent eigenlijk de jager, want de vrouw geeft het signaal dat de man op haar mág jagen’?

VALCKE «Hij bedoelde het goed, hoor. (Zucht) Ik heb wel lang gejaagd op mannen die onbereikbaar waren.»

HUMO Zoals veel vrouwen met afwezige vaders.

VALCKE «Ja (lacht). Emotioneel onbeschikbare mannen waren lang mijn dada. Ze trekken me onweerstaanbaar aan en het is superduidelijk waar dat vandaan komt.»

HUMO Mensen zitten door hun jeugd vaak vast in een verlangen om te tonen dat hij of zij nu wel kan wat vroeger niet lukte, een afstandelijke man of vrouw tot liefde bewegen. Jouw personage Sylvie in ‘Cool Abdoul’ blijft ook voor Abdoul gaan, terwijl hij haar niet geeft waar ze naar verlangt.

VALCKE «Ja, zo kun je wel blijven verlangen, natuurlijk. En ergens hoop je dat die emotioneel afwezige man zal veranderen en je opeens wel liefdevol zal omarmen.»

‘Cool Abdoul’ Beeld rv
‘Cool Abdoul’Beeld rv

HUMO Vind je het eigenlijk waar wat je vader zegt, dat de vrouw de jager wordt als zij zich openstelt?

VALCKE «Vroeger misschien wel. Nu denk ik: je bent toch niet hulpeloos als heteroseksuele man? Grow up! Neem een positie in, sta ergens voor.»

HUMO Helemaal mee eens. Al denk ik ook steeds vaker dat we soms niet beseffen hoe kwetsbaar mannen zich voelen.

VALCKE «Zeker. Nu misschien meer dan ooit.»

HUMO Vooral op seksueel gebied. Ze zijn meer dan ooit gefocust op het feit of ze het wel goed doen. Het lijkt bijna iets existentieels te zijn.

VALCKE «Ja, maar stel je eens voor dat je nu als jongeman opgroeit in een universum vol porno, waarin alle vrouwen binnen de vijf seconden klaarkomen. Als jou dat dan niet lukt, denk je natuurlijk: help! Wat nu? Het is heftig voor vrouwen in deze maatschappij, maar ik denk dat het ook moeilijk is voor mannen.»

HUMO ‘Voor een vrouw is neen zeggen nooit gewoon neen zeggen. Je moet meteen een argumentatie klaar hebben en bovendien de man in kwestie bevestigen: ‘Neen, je bent geen seksist,’’ zegt kunstenares Joëlle Dubois, volgende week in deze serie.

VALCKE «O, ja! Dat je die mannen ook nog eens gerust moet stellen, daar word ik heel kwaad van. Help jezelf, jongen, denk ik dan, je bent groot genoeg. Maar misschien is het beter om het met meer humor te bekijken en die man uit te leggen: ‘Neen, je bent geen seksist, alleen je gedrag is seksistisch, maar ik snap waar dat vandaan komt.’

»Het is waar wat Joëlle zegt: vrouwen moeten zoveel meer nadenken. Mannen zouden zichzelf zo’n plezier doen als ze gewoon zouden toegeven dat ze kwetsbaar zijn en dat ze onderling zouden praten over hoe ze zich voelen. Dat blijft moeilijk, merk ik. Ik vraag vaak aan mijn lief: ‘En heb je het met je vrienden over je dilemma gehad?’ ‘Neen,’ antwoordt hij dan. Waarna ik me afvraag: waar hebben jullie dan in godsnaam wél over gepraat? Dat is namelijk het eerste wat ik doe als ik met mijn vriendinnen afspreek. Je niet kwetsbaar mogen opstellen tegenover elkaar is ook iets wat mannen met de paplepel ingegoten krijgen. Dat moet dringend anders. Ik hoop dat er snel ook een holistische psycholoog voor mannen komt. Er is al wel de podcast ‘Man Enough’ van Justin Baldoni, waarin hij het heeft over hoe hij ook lang stoer deed en geen emoties toonde, en hoe hij daaruit is gebroken. Het zou zo goed zijn als mannen doorkregen dat praten mag en kan.»

HUMO En dat dat sexy is.

VALCKE «Megasexy!»

HUMO Je zei net wel dat het jou aantrok als mannen emotioneel niet beschikbaar zijn.

VALCKE «Ja, maar ik snap nu dat ze niet zo onbeschikbaar moeten zijn dat ik er ongelukkig van word. Mijn lief is net onbeschikbaar genoeg om me op te winden (lacht). Ik vind: zodra er iets in de lucht hangt, moeten we babbelen. Hij zegt: ‘Je moet niet over álles in discussie gaan.’ Dat is ook waar, natuurlijk. Je moet iemand nemen zoals hij is, en als er karaktertrekken zijn die je misschien wat minder bevallen, denk je maar beter: ik neem dat erbij. Elke keer als hij weer eens de wc-bril omhoog heeft laten staan, kan ik wel ontploffen. Maar dat is eigenlijk niet zo erg. Het is wel iets, hè, zo’n heteronormatieve relatie. Samen zijn met een man is niet evident.»

HUMO Jij vindt ook dat de Vlaamse mentaliteit de openheid soms in de weg zit. In het Nederlandse programma ‘Theo en Thea’ zag jij op je 6de al twee mannen elkaar kussen.

VALCKE «We zijn veel preutser dan in Nederland. Een programma als ‘Spuiten en slikken’ kan hier gewoon niet: er heerst veel gêne over seks en seksuele handelingen. We hebben die geromantiseerd en mysterieus gemaakt om te voorkomen dat we er open over zouden praten. Maar juist daardoor kan er zoveel mislopen. Je komt veel sneller in een ongelijke machtssituatie terecht als er geen goede communicatie is. Ik geloof echt in het benoemen van de dingen. Ik vraag mijn lief soms toestemming als ik zin heb om hem te kussen: ‘Amai, ik heb zin om je te kussen, mag dat?’ En ik vind niks sexyer dan een man die tegen mij zegt: ‘Ik ga nu zo en zo doen, heb je daar zin in?’ Zálig is dat. Iemand die alles omzwachtelt en zegt: ‘Ik wil jouw bloem opeten’ of zoiets, brrr, dat windt mij echt niet op.»

HUMO Jij zegt ook in interviews makkelijk waar het op staat: ‘Ik poep graag en ik poep veel.’ Heel gezond, vind ik.

VALCKE «Het zal wel! (lacht) Ik snap preutsheid echt niet. Vrijen is zalig. We hebben die ontlading ook nodig. Daarom vind ik het zo fantastisch wat sekswerkers doen. Zij moeten een vast inkomen krijgen, en recht op sociale zekerheid, want als zij er niet zouden zijn, zou het hier nogal ontploffen.»

Lekker Dipsea

HUMO Ik was echt verbaasd hoe moeilijk het was om vrouwen te vinden die over seksualiteit en genot wilen spreken.

VALCKE «Het is zo jammer dat dat nog steeds zo’n taboe is. Ik heb daardoor lang niet geweten wat ik prettig vond. Dat besefte ik pas toen iemand me vroeg: ‘Wat vind jij eigenlijk leuk?’ Ik weet nog dat ik dacht: huh? Geen idee! Ik ben daar toen zo hard over beginnen na te denken dat er niks meer van is gekomen (lacht). Het is ook zoiets moeilijks om open over te zijn. Je moet je wel heel veilig voelen vóór je durft te zeggen: ‘Ik word opgewonden van leren stoelen.’ Je geeft dan een deel van je diepste wezen bloot. Je bent als de dood dat iemand je zou uitlachen, want dan breek je helemaal. De vraag is dus: hoe creëer je een omgeving die zo veilig is dat je je noden en verlangens kunt vertellen? Ik denk trouwens nog steeds vaak: waar heb ik eigenlijk zin in? Ik weet het even niet.»

HUMO Verrassend, want ik las dat jij op je 11de al masturbeerde.

VALCKE «Aaarggh, wat ik allemaal niet heb gezegd in interviews (lacht). Maar goed, op mijn 11de deed ik dat intuïtief, omdat het prettig aanvoelde. Ik denk dat ik me nu pas vrij genoeg voel om uit te zoeken wat ik echt leuk vind. Ik heb allemaal attributen gekocht en een megacoole app geïnstalleerd, Dipsea, waarop je naar alle mogelijke pornoverhalen kunt luisteren – heteroverhalen, vrouw-vrouwverhalen, trio’s, echt alles. Door daarnaar te luisteren ontdek je ook wat je tof vindt en wat niet. Daar ben ik nu actief mee bezig. Je moet die app echt downloaden. Ik zal je die doorsturen. Euh, waar staat die ook alweer? O, ja: in mijn map ‘Gezondheid!’»

HUMO Natuurlijk, haha!

Lees ook deel 1: Ariane Bazan over ons erotische leven: ‘Als je je fantasieën in bed kunt beleven, heb je minder ruzie met je buur of je baas’

Volgende week: Joëlle Dubois

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234