Het muziekjaar 2015 volgens de Belgen

Humo verspreidde een enquête over het land en kreeg antwoord van 68 muzikanten en bands, van Flip Kowlier en TaxiWars over Isolde Lasoen en Chantal Acda tot Intergalactic Lovers en Ozark Henry. Muziekjaar 2015: the professional edition.


Plaat van het jaar

Deur in huis: volgens het verzamelde muzikantengild van Vlaanderen heeft Björk, 22 jaar na ‘Debut’, de beste plaat van 2015 gemaakt. Bij de in totaal acht bands/muzikanten die ‘Vulnicura’ op de eerste plaats in hun lijstje plaatsten, zit precies één vrouw – voor wie nog een onderwerp nodig heeft voor zijn gender studies-scriptie.

Twee enquêtedeelnemers werden gediskwalificeerd, omdat ze een plaat uit 2014 hadden genoemd. En het antwoord van Dirk Da Davo van The Neon Judgement – ‘Geen flauw idee wat de beste plaat was, aangezien Michael Jackson dit jaar niets heeft uitgebracht...’ – werd als een blanco stem behandeld.




Björk • ‘Vulnicura’

Kendrick Lamar • ‘To Pimp a Butterfly’

Tame Impala • ‘Currents’

Sufjan Stevens • ‘Carrie & Lowell’

Courtney Barnett • ‘Sometimes I Sit and Think, and Sometimes I Just Sit’

Sleaford Mods • ‘Key Markets’

Ryan Adams • ‘1989’

Daniel Norgren • ‘Alabursy’

Young Fathers • ‘White Men Are Black Men Too’

Kurt Vile • ‘b’lieve i’m goin down...’ / Bob Dylan – ‘Shadows in the Night’

Nog enkele losse tips die de top 10 niet haalden – hier niet, nergens niet – maar u toch met aandrang onder de neus geduwd worden:

Kristof Michiels (DJ 4T4, Meneer Michiels) «‘Highest Point in Cliff Town’ van Hooton Tennis Club: de plaat die Blur had moeten maken. Niet bijster origineel, maar zo sympathiek.»

'Omarm het of laat het passeren. En stop met zagen'

Lee Swinnen (Tubelight) «Moon Duo met ‘Shadow of the Sun’. Een droney, door Suicide en kraut geïnspireerde plaat. Hypnotisch en dansbaar tegelijk.»

Peter Houben (Benny Zen) «‘Yes’ van Jad Fair & Norman Blake. Je valt er niet bij van je stoel, maar tekstueel en qua vibe nog maar zelden gehoord.»

Tot slot vermelden zowel Steak Number Eight als Piquet het uitstekende ‘De doden hebben het goed’ van Wiegedood.


Belgische plaat van het jaar

Een tricolore battle royale! Had spannend kunnen zijn, maar dat werd het níét: The Germans wonnen met grote voorsprong. Het is eens wat anders.




The Germans • ‘Are Animals Different’

STUFF. • ‘STUFF.’

Raketkanon • ‘RKTKN#2’

Balthazar • ‘Thin Walls’

The Van Jets • ‘Welcome to Strange Paradise’

Bed Rugs • ‘Cycle’

Tourist LeMC • ‘En route’

Flying Horseman • ‘Night Is Long’

Steak Number Eight • ‘Kosmokoma’ / The Hickey Underworld • ‘Ill’

Nieuwe platen van The Tone Zones, Dijf Sanders, Dez Mona, Bony King en Go March

Lennert Jacobs (drums/synths The Germans) «Dit betekent dat we een diesel zijn die na twaalf jaar eindelijk op toerental is gekomen. De meeste groepen die samen met ons begonnen, zijn allang dood en begraven, voor ons moet alles precies nog beginnen. Het wil ook zeggen dat onze DIY-aanpak wérkt. We genieten intens van onze artistieke vrijheid en dat hoor je op ‘Are Animals Different’. Door het eenvoudige concept (de plaat bestaat uit één lang nummer, red.) is ze wellicht ook duidelijker en consequenter dan onze vorige platen, die altijd wat schipperden tussen experiment en toegankelijkheid. Bedankt, beste collega’s!»

HUMO Pieter-Paul van Raketkanon liet nog weten: ‘The Germans brengen elke kéér de beste plaat van het jaar uit, maar krijgen nooit de podiumplaats die ze verdienen.’

Jacobs «Heel mooi om dit te horen. Het is waar dat de pers, op enkele uitzonderingen na, wat aarzelend bericht over The Germans, maar dat is nooit een frustratie geweest. Voor posterboys zijn we toch niet in de wieg gelegd. Anderzijds, op Pukkelpop stonden we al in het middelpunt van de belangstelling (ze werden er afgelopen zomer geboekt door Mauro, red.) en nu ook nog deze mooie titel: we moeten stilaan opletten dat we niet voor commerciële hoeren worden versleten.»

HUMO Noem eens een paar ongebruikelijke complimenten die jullie krijgen?

Jacobs «Vice riep onze tweede plaat, ‘Grote meneren/Straffe madammen’, destijds uit tot ‘Worst album of the month’: we zijn daar nog steeds trots op. En onze boeker bekende ooit dat hij onze muziek opzet tijdens de seks – dat heet: dedication!»


Vrolijk

2015 kende veel aanleidingen en redenen om de vensters van het gemoed vrolijk fluitend open te gooien:




‘Goede teksten mógen opnieuw. De Hoziers en Stromaes bewijzen dat wereldhits ook ergens over mogen gaan.’ {Het Zesde Metaal}

‘De pers heeft beslist dat jazz best wel hip is en ook kan voor een jong publiek.’ {TaxiWars}

‘Wereldmuziek is opnieuw een brede invloed, maar dan zonder djembés, goa-truitjes en wietpijpen in de vorm van een draak.’ {School Is Cool}

‘Lawaai wordt weer populair.’ {Piquet}

‘Ze hebben voor K3 eindelijk nieuwe wijven gevonden.’ {Wallace Vanborn}

'Ze hebben voor K3 eindelijk nieuwe wijven gevonden' Wallace Vanborn


Minder vrolijk

2015 kende veel aanleidingen en redenen om het keldergat van het gemoed luid vloekend dicht te timmeren:




‘De verdere opmars van fake ‘authentieke’ muziek en van de baard-en-banjo-combinatie.’ {The Van Jets}

‘De griezelige tendens om concerten steeds vroeger aan te kondigen. Ik wil heel graag naar Wilco gaan kijken, maar weet eerlijk gezegd nog niet of ik die avond in oktober 2016 vrij ben.’ {Douglas Firs}

‘Alweer minder subsidies voor de culturele sector.’ {LeFtO}

‘Populariteit op sociale media en zelfprofilering lijken meer dan ooit het doel, niet het middel om muziek aan de man te brengen.’ {Illuminine} en ‘Je krijgt op sociale media tegenwoordig meer respons op een foto dan op een nieuwe single.’ {Hydrogen Sea}

‘Het wordt tegenwoordig al als bijzonder gezien als een dj zijn platen live in elkaar mixt. Ik heb op de radio toch meermaals wild horen doen over Jamie xx op Pukkelpop. Gewoon op ‘START’ duwen; is dat nu de norm? Geef mij dan maar Tlp.’ {Flip Kowlier}

Verder gaat het niet slecht met de Belgische muziekscene, maar waakzaamheid is geboden, en hier en daar wordt in onze rondvraag de nood aan meer chaos en rumoer in de muziek aangestipt. Kristof ‘Meneer’ Michiels is het duidelijkst: ‘Het gebrek aan evolutie is mij dit jaar echt opgevallen. Zo goed als iedereen, zelfs de ‘alternatieve’ muziek, werkt veel te hard met versleten formules.’ En als Protection Patrol Pinkerton de doorbraak van het jaar toeschrijft aan Lost Frequencies, voegen ze daaraan toe: ‘Beetje braaf, beetje saai, toch grote hits.’

The Van Jets roeren aan dat jonge muzikanten niet zo nodig voortdurend gepamperd en gecoacht moeten worden. ‘Denk aan Nederland, waar dat al langer aan de gang is, en al hun kutgroepen.’ Mauro hoopt dan weer op ‘een new wave van ambetante jongeren.’


Concerten van het jaar

Geen publieke ervaring zo individueel als een concert: 400 mensen in het publiek leveren 400 verschillende meningen en recensies op. Toch: volgens onze rondvraag was het dit jaar bijzonder fijn toeven bij The Gories in Het Bos, Dylan in Vorst, Gurrumul in Zonnebeke, Sleaford Mods, Squarepusher en ‘een rare maar intense’ Morrissey in de AB. Van Pukkelpop blijven vooral Todd Terje, Tame Impala, Fat White Family en Evil Superstars bij. Huun Huur Tu in de Bozar was een ervaring (‘Para’s voor de deur - meest imposante bewaking voor het meest geitenwollensokken publiek’), net als Cat Power in De Roma (‘Chan Marshall met evenwichtsstoornissen balancerend op het hoge koord’). En om af te sluiten: My Morning Jacket (Rivierenhof), Swans (De Kreun), Chilly Gonzales (Flagey) en Young Fathers (Botanique).

Bij de Belgen werden het vaakst The Germans (alweer) en Raketkanon, vermeld. Die laatsten trouwens met zés verschillende optredens, waarbij één ‘in de Charlatan om 7 uur ‘s ochtends’. Beste gelezen reactie op Raketkanon live: ‘Holy fucksticks!’


Nooit te min

Enkele ondervraagden zijn ook de ons een dikke maand geleden ontvallen Armand niet vergeten. Arbeid Adelt! noemt diens ‘Snelle jongens’ de beste song van het jaar. En volgens Marco Z zorgde de polder-Bob Dylan voor het indrukwekkendste concert van het jaar, in de Amsterdamse Paradiso: ‘Een true original hippie van 69, joint tussen de vingers en geverfd ros lang haar. Zijn nummers praatte hij aan mekaar met wijsheden als: ‘Neem het leven niet te serieus; je overleeft het toch niet.’ Twee maand later was hij dood.’


Dean Blunt


Bert Dockx van Flying Horseman voorzag onze enquête van slechts één antwoord, maar wel meteen het gloedvolste van het pak:

Dockx «Hoewel ik dit jaar kleppers als Nick Cave, Evan Parker en Kurt Vile aan het werk heb gezien, heeft slechts één optreden écht indruk op me gemaakt: Dean Blunt in de Vooruit, op 3 mei. Eén van de meest subversieve en pakkende performances waar ik ooit getuige van ben geweest. Een perfect opgebouwd, ontstellend vet – en luid! – klinkend optreden, maar ook: een inkijk in andermans getormenteerde, kleine, donkere ziel en een radicaal artistiek statement. Blunt stelde zichzelf als (zwarte) performer én het verzamelde (blanke, trendy) publiek voortdurend in vraag.

»Ik merk dat men in de pers niet altijd goed weet wat aan te vangen met Dean Blunt, en dat hij weleens verwijten van pretentie of moeilijkdoenerij naar het hoofd krijgt. Zo gaat dat vaker met authentieke, originele kunstenaars die lak hebben aan conventies en enkel hun eigen wetten naleven. Ik ben fan.»


Song van het jaar

Helemaal bovenaan: een psychpop-epos dat aanzet tot silly gedrag: ‘Toen ik het voor het eerst hoorde, ben ik negen dagen blijven dansen, denk ik’ (Faces On Tv). Verder was Tame Impala de enige groep waarvan tot vier verschillende songs vermeld worden. Kurt Viles ‘Pretty Pimpin’’ is een stevige tweede. Michiel Van Cleuvenbergen van Condor Gruppe over Vile: ‘Voor mij de betere versie van The War On Drugs, wellicht omdat hij rauwer, gewaagder en soms een tikje valser klinkt.’




Tame Impala • ‘Let It Happen’

Kurt Vile • ‘Pretty Pimpin’’

Alabama Shakes • ‘Don’t Wanna Fight’

Tame Impala • ‘The Less I Know The Better’

Kendrick Lamar • ‘King Kunta’

Unknown Mortal Orchestra • ‘Multi-Love’

David Bowie • ‘Blackstar’

BEAK> • ‘The Meader’

Piquet • ‘Parkiet’

Viet Cong • ‘Continental Shelf’

Ook geen 2015 zonder Adele. Single ‘Hello’ wordt door Amatorski bij de beste van het jaar gerekend, en ook Arbeid Adelt! heeft er een eervolle vermelding voor over: ‘Adele heeft een fantastische stembreedbandtextuur – maar qua gezaag is ze beter geschikt voor de schrijnwerkerij dan voor mijn afspeelapparatuur.’

Tot slot wilden De Duiven u nog meegeven dat we in wonderlijke tijden leven: ‘In de jaren 60 stonden er op gegeven moment zes nummers van The Beatles tegelijk in de hitparade – wij maken nu hetzelfde mee, maar dan met Stan Van Samang.’


Vinyl

2015 was het jaar waarin de stijgende populariteit van vinyl stilaan een probleem werd. Condor Gruppe meldt dat ‘de grote labels het steeds meer zien als iets waar mee te verdienen valt: platen van 25 euro zijn normaal geworden. Absurd, de gemiddelde prijs om een plaat te maken ligt op 4 à 5 euro.’ Zet het licht ook bij zowel Stadt als The Germans op rood: ‘De best of van Samson en Gert verschijnt tegenwoordig op vinyl’ en ‘Aldi verkoopt vinyl’.

En het alternatief? Al even gespleten en bescheten. ‘Als je via Netflix films in 4K kan streamen, waarom houden Spotify en iTunes het dan bij het mp3-formaat? We worden verplicht ons werk te comprimeren tot 2,5 procent van de oorspronkelijke vorm, terwijl daar geen enkel argument meer voor bestaat.’ (Ozark Henry)


Zelfpromotie

Elf van de achtenzestig bevraagde muzikanten weten dat eigen lof niet altijd stinkt en koppelden bij het invullen van deze enquête het nuttige aan het zelfbevredigende. Flip Kowlier meldt dat in 2016 het meest verwacht mag worden van de band Ertebrekers (‘Oh oh, wat een lef - mijn eigen band!’), Stijn weet dat Meuris in april een nieuwe plaat uit heeft: ‘Maraboet’. Piquet nomineert het eigen ‘Parkiet’ als ‘Song van het jaar’ en doet ons daarmee een gunst; het is de beste song die we vorige week zelf vergaten te vermelden. Tine Reymer vindt ‘Thrill My Soul’ van Reymer de Belgische plaat van het jaar: ‘Te hard aan gewerkt om mezelf níét te bestoefen.’ En Rhinos Are People Too schat dat hun debuutplaat het muzieklandschap volgend jaar ‘met meer dan 1 à 3 graden zal doen opwarmen’.


Zelfkennis

‘In 2015 kwam hiphop helemaal terug! Of ben ik gewoon weer de laatste die het door heeft?’ (Amongster)


Radio en televisie

Chrysanten van Illuminine, Ansatz der Maschine en Isolde Lasoen voor het jammerlijke heengaan van radioprogramma’s ‘duyster’ (StuBru), ‘Sonar’ en ‘Closing Time’ (Radio 1) - ‘een grote leegte blijft achter’. Maar Mauro Pawlowski zag ook positief radionieuws: ‘Programma’s voor de geweldige dad deejays van Discobaar A Moeder en Goe Vur In Den Otto. Cooler dan de doorsnee beatmatching snul, toch volgens deze ouwe rocker.’

Er was ook nog een boodschap van algemeen nut:

Arbeid Adelt! «De radiotoeverlaten van de muzieksector zijn Radio 1 en StuBru: zij zijn dé boodschappers van wat leeft. Zij hebben daarom ook de verplichting om – uiteraard in weloverwogen balans met ‘wat lekker luistert’ – zo veel mogelijk nieuwe producties te laten horen. Wees niet bang, laat het horen, uw publiek apprecieert dat.

»De tv laat nog steeds op zich wachten. Komaan! Een sterk wekelijks Belgisch muziekprogramma is zó gepiept, doe het! ‘Belpop’, ‘Off the Record’, ‘Van Bowie tot onder’: zeer goeie aanzetten, maar nu gewoon doorgaan. Nooit stoppen, net zoals ook de muzikanten nooit stoppen. De mensen thuis kijken voor de informatie en gaan vervolgens ter yolo naar het echte concert. Een Linda De Win-situatie! Waar wacht u nog op?»


Bataclan

In veel lijstjes wordt duidelijk dat de meeste muzikanten nog steeds Parijse rook om het hoofd hebben hangen. Onder meer Intergalactic Lovers, Eriksson Delcroix, Black Box Revelation, The Sore Losers en Protection Patrol Pinkerton zagen ‘muziekliefhebbers in doelwitten veranderen’. Het enige juiste antwoord: ‘Muziek is sterker dan geweld en angst; blijven concertgangen!’

Pieter-Paul Devos van Raketkanon kiest liever helemaal níét wat hij de belangwekkendste muziekgebeurtenis van het jaar vindt: ‘Laten we deze vraag maar eens een jaar overslaan.’ En Inne Eysermans van Amatorski wijst op curieuze collateral damage: ‘Omwille van de verhoogde terreurdreiging in Brussel annuleerde André Rieu zijn concert. In Hasselt.’


Doorbraak van het jaar

Voor de vorm en volledigheid is dit een top 5, maar voor de titel ‘Doorbraak van het jaar’ was van bij de eerste tellingen slechts één groep echt in de running.




STUFF.

Tourist LeMC

Tame Impala

Fat White Family

K3

HUMO Verrassing?

STUFF. «Neen. Wij hadden dit mooi uitgestippeld met onze haai van een manager, en nu zitten we Aphex Twin-breed te grijnzen in onze jacuzzi. Of wacht: wij zijn een allegaartje geeks die liever gewoon aan wat knopjes draaien en discussiëren over welke Boyz II Men-plaat een nieuwe release zou moeten krijgen in plaats van te repeteren. Natúúrlijk komt deze collegiale waardering als een verrassing.

»Dit zou kunnen betekenen dat er een publiek is dat hunkert naar muziek die op niet-klassieke wijze zijn plaats wil claimen. In heftige tijden als deze – waarin de bevolking geconfronteerd wordt met de niet-zo-stille evolutie naar een controlestaat – zijn we zo blij te zien dat er muzikaal nog buiten de lijntjes gekleurd kan worden. Power to the peeps!»

HUMO Wanneer merkten jullie dat 2015 stilaan een speciaal jaar voor jullie aan het worden was?

STUFF. «Eigenlijk pas een week geleden, toen we er ineens bij stilstonden hoeveel optredens STUFF. dit jaar had gedaan. Het moet iets met drie cijfers zijn. De appreciatie die we bij die concerten van verschillende kanten krijgen – van piepjong tot stokoud, Brits tot Italiaans, geel en paars – is enorm hartverwarmend.»

HUMO Wat volgt ná het jaar van de doorbraak?

STUFF. «Afbraak. Het liefst eerst door de pers: dat is een klassieker. Daarna gestaag wegkwijnen, de geschiedenis ingaan als weer een band van wie de debuutplaat toch de beste was (lacht). Maar misschien is dat eerder voor 2017: eerst gaan we het Nederlandse en Britse grondgebied nog wat teisteren.»

HUMO Namen noemen: Tim Vanhamel, Amatorski, De Duiven, Go March, Stadt, Faces On TV, Creature With the Atom Brain, Eriksson Delcroix, Hydrogen Sea, Whiz!, Piquet en Tine Reymer hebben jullie voor deze categorie genomineerd. Elders waren ook LeFtO, Lady Linn en Mauro niet karig met hun wierook.

STUFF. (bloost)


Volgend jaar

En dan: 2016! De deelnemende muzikanten en bands mochten ook hun kristallen bol finetunen en ons nu al vertellen wie hier volgend jaar in deze lijsten staat. Blijkt: u mag met goed vertrouwen in de richting kijken van onder meer Double Veterans, The Sore Losers, Brutus, The Valerie Solanas, Tsar B, SX, Krankland (Thomas van Little Trouble Kids), Sleepers’ Reign en Echo Beatty uit België, en naar Beck, Frank Ocean, Jib Kidder, The Last Shadow Puppets, Thundercat en Pearl Jam uit de braakliggende terreinen eromheen.

Harald Vanherf (van Wicona en voorheen Hoodoo Club) weet het nog niet zo goed in verband met de nieuwe David Bowie (uit op 8 januari): ‘Ik kijk ernaar uit - zéker na zijn vorige – maar van single ‘Blackstar’ ben ik niet onder de indruk: het lijkt me een beetje de Ketnet-versie van Scott Walker.’

Raketkanon heeft over dat alles, zeg maar, minder een mening: ‘Verwachtingen? Omarm het of laat het passeren. En stop met zagen.’


Wensen

Eind december is er, behalve voor indigestie, ook tijd voor eindejaarswensen. Daarom onze afsluitende enquêtevraag: ‘Wat wenst u de Belgische muzieksector voor 2016?’

Werden genoteerd: ‘Frisse winden’ (Illuminine), ‘Vrijheid en chocomousse’ (STUFF.), ‘De terugkeer van willekeurig tietenvertoon’ (Rhinos Are People Too), ‘Geld!’ (Frank Vander linden), ‘Buikgevoel en DIY-spirit’ (Ansatz der Maschine), ‘Méér geld!’ (Frank Vander linden), ‘Een vrijgevige minister van cultuur’ (Little Trouble Kids), ‘Meer ruimte voor anarchie bij de openbare radio’ (De Duiven), ‘Een hype waarbij iedereen ineens weer cd’s koopt’ (Protection Patrol Pinkerton), ‘De verovering van de wereld, te beginnen bij het Zuidpoolstation van Alain Hubert’ (Intergalactic Lovers), ‘Een goed lief’ (Team William), ‘Een gegarandeerd basisinkomen, net zoals de rest van de wereld’ (Marco Z), ‘Minder Oscar & The Wolf’ (Piquet) en tot slot: ‘Ballen, en een stamp erin’ (Raketkanon).

De allerbeste tijding komt, tot slot, van Creature With the Atom Brain. Frontman Aldo Struyf wenst zichzelf en de rest van België in 2016 met name een nieuwe Millionaire-plaat toe. En aangezien Struyf destijds zelf een niet onbelangrijk deel van Millionaire uitmaakte – en terzake dus vermoedelijk beter ingelicht is dan boeren als u en wij – trekken wij daar graag even geweldige als voorbarige conclusies uit. 2016 mag straks met gerust gemoed uit zijn verpakking gehaald worden. Tot aan de overkant!

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234