Het nauw van Bart De Pauw: 'Wat heb ik als bijna-vijftigplusser nog om naar uit te kijken? Mijn eerste hartaanval?'

Net terug van twee weken onder een wuivende palmboom dient Bart De Pauw zich per direct weer aan het front te melden: zondag start seizoen vijf van het in een nieuw decor gehesen ‘Twee tot de zesde macht’, en de avond ervoor mag-ie in ‘Alleen Elvis blijft bestaan’ zijn licht laten schijnen over twaalf zelfgekozen beeldfragmenten. De natte droom van vrijwel iedereen die weleens met z’n snuit op tv verschijnt, maar meneer heeft toch weer wat te klagen.

Bart De Pauw «Ik vond het best een moeilijke denkoefening om twaalf fragmenten uit te kiezen. Enfin, er schoten er me direct drie of vier te binnen waarvan ik zeker wist dat ik ze wilde gebruiken, maar over de rest heb ik toch behoorlijk lang moeten nadenken. Er waren er zovéél die ik wilde laten zien! Al moet je er natuurlijk ook nog iets zinnigs over te vertellen hebben. Want je kunt wel beelden laten zien van één of andere ramp die indruk heeft gemaakt, die met de Herald of Free Enterprise in ’87 bijvoorbeeld, maar wat voor nut heeft dat als je vervolgens niet verder komt dan een gemeenplaats als ‘God, wat was dat erg’?

»Ik heb dus vooral gekozen voor fragmenten uit films en tv-programma’s die me beïnvloed of gevormd hebben, of die ik zelf had willen maken.»

HUMO Zoals daar zijn: ‘Fawlty Towers’.

De Pauw «‘Fawlty Towers’ zag ik voor het eerst toen ik nog een kind was, en eerlijk gezegd: ik begreep er maar weinig van. Ik herinner me vooral dat ik die John Cleese maar een vervelende zenuwpees vond, en dat mijn moeder hem haatte – ze had het meer voor Manuel. Maar in mijn puberteit heb ik het dan nog eens gezien, en ik vond het onmiddellijk fantastisch. Waar ik destijds voor viel, en nu nog altijd, is dat het zo geweldig slim in elkaar zit. ’t Is in wezen een comedy of errors zoals er zoveel zijn – uit het ene misverstand vloeit het andere voort – maar in het geval van ‘Fawlty Towers’ voelt het allemaal zo natuurlijk en niet-geforceerd aan. Geniaal ook hoe Cleese een drie- of viertal verhaallijntjes schijnbaar achteloos laat beginnen, en hoe hij ze uiteindelijk samen laat uitmonden in één grote chaos, zonder dat je op enig moment denkt: ‘Hier heeft de vlegel toch een truc van de foor moeten toepassen.’

»Ik weet niet of ik er altijd in geslaagd ben, maar ik heb geprobeerd om televisieprogramma’s te maken die even slim in elkaar zitten, die anderen ongeveer hetzelfde gevoel geven als ‘Fawlty Towers’ mij gaf.»

HUMO Kijk jij eigenlijk nog altijd zo veel tv?

De Pauw «Ik kijk nog altijd – even een aanloop nemen – héél veel tv. Bingewatch-gewijs draai ik er soms op twee dagen een hele reeks door. En films kijk ik zelfs nog meer. Zonder overdrijven: ik vermoed dat ik aan een drie- à vierhonderd films per jaar kom.»

HUMO Gemiddeld één film per dag?

De Pauw «Ja, al zie ik er soms een week lang geen, en dan weer drie of vier op een dag. Op één of andere manier vind ik elke film wel interessant, óók slechte films. Al geef ik toe dat er soms ook eentje passeert die zó slecht is dat het niet leuk meer is. Zo ging ik onlangs handenwrijvend zitten voor ‘De Romeo’s’ – ik dacht: ‘Dit wordt lachen’ – maar helaas. ’t Was een flauwe film, maar ook weer niet zo slecht-slecht dat het grappig werd. Goed, er zaten wel enkele heerlijk tenenkrullende momenten in – ere wie ere toekomt – maar op een bepaald moment werd het me toch te vervelend en heb ik het afgezet.»

HUMO Kijk je ook weleens naar tv-quizzen, om wat inspiratie op te doen?

De Pauw «Nee. Liever haal ik mijn inspiratie uit een toffe ronde in één of andere parochiequiz. Onlangs nog heb ik meegedaan aan een cultuurquiz in Lier: werkelijk fantastisch was dat. Op een podium werden filmfragmenten nagespeeld, aria’s gezongen en fragmenten uit boeken voorgelezen. Er was ook een striptekenaar die beroemde schilderijen natekende – de deelnemers moesten dan raden welk schilderij het was. Niet dat ik ooit iets uit zo’n quiz zou pikken – uiteráárd niet – maar van de creativiteit en de originaliteit die de makers aan de dag hadden gelegd, kreeg ik zin om weer leuke systeempjes te bedenken voor eigen quizzen of ontluikende formats.

»Maar sowieso kijk ik praktisch nooit naar de huidige tv-quizzen. Ik blijf er tijdens het zappen weleens bij hangen, en een nieuw format wil ik ook nog wel bekijken – ‘The Wall’ op VTM bijvoorbeeld, met Niels Destadsbader en een onnodig grote wand – maar ik zal er nu niet echt specifiek naar op zoek gaan. Er zijn tegenwoordig ook niet zo veel quizzen meer, hè?»

HUMO ’t Was me eerlijk gezegd nog niet opgevallen.

De Pauw «Vorig jaar was ik in Cannes op MIPTV, een beurs waar de internationale televisiewereld zijn formats probeert te slijten. Je hebt er een paviljoen van HBO, eentje van BBC, eentje van ITV, enzovoorts, en op verdieping min één zitten de duizend anderen in cubicles hun waar aan de man te brengen. Meestal zijn dat onderling inwisselbare programma’s, vaak wel met geweldig catchy slogans op hun affiches. ‘Grandmother against grandchild cooking battle!’: wie wil dat nu níét zien?

»Enfin. Enkele verstandige mensen van één of ander bureau dat op die beurs actief is, kwamen daar vertellen dat de quiz als programmagegeven volkomen out is: het publiek is absoluut niet meer geïnteresseerd. En er werd ook daadwerkelijk waarde gehecht aan de woorden van die mensen, dus televisiebazen aller landen weten nu dat ze geen quizzen meer moeten bestellen. Goed, wij in Vlaanderen hebben er nog een aantal, al is er sinds het jammerlijk verscheiden van ‘De Canvascrack’ nergens meer een harde, pure quiz te bespeuren. Het enige wat je nog ziet op de Vlaamse tv, is wat ze in het jargon ‘blauwe quizzen’ noemen: quizzen met extra entertainmentelementen.»

HUMO ‘Twee tot de zesde macht’, bijvoorbeeld.

De Pauw «Juist.»

HUMO Het programma dat op kousenvoeten tot anderhalf miljoen kijkers per aflevering trekt.

De Pauw «Ja, en daar ben ik best trots op.

»Eigenlijk hadden we al willen stoppen na het derde seizoen: het plan was om nog een laatste reeks te maken, maar dan zonder vaste ‘zesde macht’ – we wilden telkens twee andere bekende mensen laten aantreden, in afleveringen met een op hun lijf geschreven thema. Astrid Bryan en De Lau in een Amerika-aflevering, bijvoorbeeld, of Guga Baúl en Tine Embrechts in een aflevering over Valentijn. Maar dat seizoen is ons dermate bevallen, én het werd ook nog eens zo goed bekeken, dat we gezegd hebben: ‘Kom, we lappen er nog een reeks bij.’»

HUMO Komende lente, enkele maanden na de voorlopig laatste aflevering, word je vijftig. Met welk gevoel kijk je daarnaar uit?

De Pauw (kreunt) «Hmm…»

HUMO Ligt het gevoelig?

De Pauw (lacht) «Ik geef toe dat ik het niet bepaald prettig vind om ouder te worden, nee. Al krijg je in ruil voor de occasionele fysieke ongemakken en de afnemende levensverwachting wel enige rust en kalmte, en inzicht in een aantal, euh, Dingen. Mijn midlifecrisis heb ik trouwens al gehad op mijn 35ste, toen ik besefte dat ik nooit meer in aanmerking zou komen om profvoetballer te worden. Dat was een al even pijnlijk moment als de dag dat ik zestien werd, en ervan overtuigd was dat ik mijn zotte jaren definitief aan de wilgen kon hangen – ‘Vaarwel jeugd,’ heb ik toen, dwaze uil die ik was, daadwerkelijk ergens opgeschreven.

»Nee, serieus: het ambetantste aan ouder worden vind ik dat je bijna alle grote zaken waar je in je leven naar uitkijkt – je eerste lief, je eerste werk, je eerste grote reis, je eerste tv-programma – al achter de rug hebt. Wat heb ik als bijna-vijftigplusser eigenlijk nog om naar uit te kijken? Mijn pensioen, ja, en eventuele kleinkinderen. Én mijn eerste hartaanval, niet te vergeten.»

HUMO Zo bekeken valt het eigenlijk toch nog wel mee?

De Pauw «Ik wilde het net zeggen.»

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234