null Beeld

Het nieuwe tv-seizoen: 'Narcos'

‘Plata o plomo.’ Het is met die boutade dat de Colombiaanse drugsbaas Pablo Escobar in de jaren 80 al te ijverige wetsdienaars voor de keuze stelde. Zilver of lood – je laten omkopen, of je laten omleggen.

De woorden weerklinken deze week, na bijna 25 jaar, opnieuw: in ‘Narcos’, de nieuwe, door Netflix gedraaide dramareeks die de steile, in bloed gemarineerde opmars van Escobar in beeld brengt.

Begin jaren 90, op het hoogtepunt van zijn macht, was Pablo Escobar zo’n 30 miljard dollar waard – in het boek dat zijn broer Roberto over hem schreef, beschrijft die met veel zin voor drama hoe Pablo’s Medellínkartel elke week zo’n 1.000 dollar uitgaf aan elastiekjes – om de stapels geld mee samen te binden. De meest succesvolle crimineel ooit werd uiteindelijk in 1993 gedood door een speciaal daartoe opgerichte taskforce, getraind door de Verenigde Staten. Het is die door Amerikaanse daadkracht aangespoorde zoektocht naar Escobar die centraal staat in ‘Narcos’. De man zélf wordt vertolkt door de Braziliaan Wagner Moura, die in het buitenland voor het eerst de neus aan het venster stak met ‘Elysium’ van Neill Blomkamp.

Wagner Moura «Ik was niet de meest voor de hand liggende keuze om Pablo te spelen. Een dunne Braziliaan die geen woord Spaans sprak in de rol van een Spaanstalige dikkerd? Ik had wat werk voor de boeg.

undefined

null Beeld

»Een halfjaar voor de opnames ben ik dus al naar Colombia getrokken om me voor te bereiden en Spaanse les te gaan volgen aan de universiteit. We hadden de reeks ook gerust in het Engels kunnen draaien en met verschillende accenten de diverse nationaliteiten kunnen benadrukken, maar ik heb iets tegen dat principe. Dan moet ik al snel aan die oorlogsfilms denken waarin de nazi’s Engels met een zwaar Duits accent spreken. Nee, als je personage Spaans spreekt, moet je zelf ook Spaans spreken. En dan als een gek hamburgers en roomijs eten om aan te dikken.»

undefined

'Iedereen in Colombia kent wel iemand die door Pablo Escobar geholpen is – of door hem vermoord is'

HUMO Waaruit bestond je voorbereiding nog?

Moura «Ik wou ter plaatse vooral met mensen gaan praten die zich Escobar nog levendig herinnerden. Je kunt je namelijk niet inbeelden hoe hij zelfs na zijn dood nog altijd deel uitmaakt van het dagelijkse leven in Colombia. In Medellín, Pablo’s vroegere thuisbasis, heb je nog altijd de barrio Pablo Escobar: een hele buurt, zo’n tweeduizend huizen, die hij er destijds heeft laten bouwen voor de armen. Die wijk draagt niet alleen zijn naam, je ziet er zelfs muurschilderingen van Pablo – niet zelden pal naast een afbeelding van Jezus Christus. Wij kunnen ons dat niet voorstellen – we hebben het per slot van rekening over één van de grootste misdadigers van de 20ste eeuw – maar de armen daar zien hem niet zo. Zij zien ’m als de man die naar hen toekwam en zei: ‘Ik ga een huis voor jullie bouwen.’»

HUMO Praten de mensen ook makkelijk over Escobar?

Moura «Er is niemand in Colombia die géén mening over hem heeft. Iedereen kent ook wel iemand die door hem geholpen is – of door hem vermoord is. Het is nog geen 25 jaar geleden dat hij er rondliep, hè. Op zich is het opzienbarend hoe snel het land zich van dat trauma hersteld heeft. De Colombiaanse geschiedenis is opgedeeld in een periode vóór Pablo, en één erna. De echte helden van het verhaal zijn wat mij betreft dan ook niet de agenten die hem gedood hebben, maar het Colombiaanse volk, dat alles al die tijd wanhopig ondergaan heeft.»

undefined

null Beeld


Robin Hood

HUMO Je bent verre van de eerste acteur die in de ruim zittende huid van Pablo Escobar kruipt. Vorig jaar speelde Benicio Del Toro de drugsbaas nog in ‘Paradise Lost’.

Moura «Juist, ja. Benicio zette Escobar toen neer als een heel donkere, vermoeide man. Daar is niets mis mee, maar je moet weten dat er in Colombia tegelijk ook een heel populaire tv-show over hem liep, en de Pablo die je daar te zien kreeg, was totaal het tegenovergestelde – lichtvoetig, gráppig zelfs. Niet dat ik Pablo Escobar met Shakespeare wil vergelijken, maar Hamlet is óók een rol die al door enorm veel verschillende acteurs gespeeld werd. Richard Burton, Lawrence Olivier, Ethan Hawke… Ze hebben allemaal iets persoonlijks in hun Hamlet gestopt, en zo kun je de verschillende vertolkingen van Pablo Escobar ook bekijken.»

HUMO In dit geval gaat het natuurlijk wel om een waargebeurd verhaal. Ik kan me inbeelden dat je je dan niet al te veel vrijheden kunt veroorloven. Hoeveel in de reeks is met zekerheid écht gebeurd?

Moura «Veel, al zijn er natuurlijk wel wat ingrepen gebeurd om één en ander naar televisie te vertalen. Sommige gebeurtenissen en personages zijn verzonnen om het verhaal vooruit te helpen, maar dat heb je altijd met zo’n reeks. Het belangrijkste was dat we eerlijk bleven tegenover het Colombiaanse volk. Ik ben zélf een Latijns-Amerikaanse man: ik wil me niet hoeven schamen voor de reeks. Het zou belachelijk zijn om het voor te stellen alsof een stel Amerikaanse superflikken even orde op zaken is komen stellen in Colombia, en dat hebben we dus ook niet gedaan. Máár: je mag ook niet vergeten dat de CIA in die tijd écht tot zijn nek in de Zuid-Amerikaanse politiek zat. Ze wilden Escobar aanpakken, omdat 80 procent van alle cocaïne die in Amerika opgesnoven werd, uit één stad kwam: Medellín. Vrijwel élke belangrijke omwenteling werd destijds door de CIA in gang gezet: zie de rechtse dictaturen in Chili, Uruguay, Argentinië… En Brazilië.»

HUMO Hoezeer lijkt het Colombia van toen op het Brazilië waarin jij opgegroeid bent?

Moura «De geschiedenis van Colombia hangt heel erg samen met de onze. We hebben dezelfde problemen, ook vandaag nog: extreme armoede, wijken waar de politie geen voet meer zet en de bendes dus vrij spel hebben... Dan moet je ook niet vreemd opkijken als criminelen er zich Robin Hood gaan voelen en huizen bouwen voor de armen, en dat de bevolking die criminelen als halve heiligen gaat zien. Want de overheid die zij kennen is verantwoordelijk voor de politierazzia’s en het geweld, níét voor de scholen of bibliotheken. De Braziliaanse armen haten de politie, om dezelfde redenen dat de armen in Mexico – dat vandaag het nieuwe Colombia aan het worden is – ook de politie haten: omdat die er niet is om hen te beschermen, maar om de staat tégen hen te beschermen.»

undefined

'Het is niet ondenkbaar dat je door 'Narcos' te bekijken sympathie gaat voelen voor Escobar. Hij was uiteindelijk ook een méns, en een ongewone drugsdealer, in die zin dat hij bovenal geliefd wilde zijn'


Godsgeschenk

HUMO Heb je ook iets geleerd over Escobar wat je verraste?

Moura «De hele tijd. Vooraf kende ik alleen de enorme dikkerd die op het dak van een huis lag, naar analogie met die bekende foto van ’m toen hij net gedood was door de politie. Veel meer wist ik niet, behalve dan dat hij een slechte kerel was. Maar nu ik zowat alles gelezen heb wat er over hem te lezen valt – objectieve, feitelijke verslagen, maar ook heel passionele werken zoals de boeken die z’n zoon, z’n broer en z’n minnares geschreven hebben – weet ik dat er heel wat verschillende, vaak tegenstrijdige visies op Pablo bestaan. Dat vind ik net heerlijk: je weet dat íémand liegt dat-ie zwart ziet, maar je weet niet wie. En zo gaat dat mythische ook deel uitmaken van het beeld dat je van de man hebt.»

HUMO Opvallend is dat de politiemacht die Escobar achternazit ook niet uitsluitend uit helden bestaat.

Moura «In de reeks is de lijn tussen goed en slecht opmerkelijk makkelijk uit het oog te verliezen. Het is ook niet ondenkbaar dat je tijdens het kijken sympathie gaat voelen voor Escobar. Hij was uiteindelijk ook een méns, en een ongewone drugsdealer, in die zin dat hij bovenal aanváárd wilde worden. Hij wou geliefd zijn – soms tot afgrijzen van zijn kompanen. Hij wilde president van Colombia worden, hij wilde kind aan huis zijn in de countryclubs, hij wilde dat zijn kinderen naar elitescholen konden gaan... Hij zou nog altijd in leven zijn, had hij gewoon geld willen verdienen. Maar hij wilde meer. En dát heeft hem de das omgedaan. Want als er iets is waar de elite in Zuid-Amerika niet mee overweg kan, dan is het wel dat iemand uit de goot oprijst en naast hen wil komen staan. Ze deden dus zaken met hem, maar ze hebben ’m nooit erkend. En zo kun je het verhaal van Escobar ook zien als dat van een klassenstrijd.»

undefined

null Beeld

HUMO Kun je dan nog met duidelijkheid zeggen dat hij een slécht mens was?

Moura «O ja. Daar ben ik van overtuigd. Hij was een heel gemene kerel, een terrorist zelfs. Hij liet bommen afgaan in Bogotá om de overheid te chanteren, hij liet een passagiersvliegtuig neerhalen om één persoon te vermoorden die uiteindelijk niet eens op die vlucht zat... Hij heeft ook nooit iets anders beweerd tegen zijn familie: ‘Ik ben de slechte,’ vertelde hij zijn kinderen.

»Dat gezegd zijnde is zijn levensverhaal wél een godsgeschenk voor een acteur: een 28-jarige die door drugs te verkopen de machtigste crimineel ter wereld wordt, en zich gaandeweg tot een terrorist ontpopt, maar tegelijk wél trouw blijft aan z’n vrienden en familie, en huizen bouwt voor de armen? Zo iemand wil iedereen toch spelen?»


Bekijk de trailer van 'Narcos':

undefined

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234