Het parcours van de volbloed rocker op Rock Werchter 2016

‘Van een volbloed rocker gesproken: Iggy Pop is de man die in zijn eentje de punk, het stagediven en de man-gina uitvond’


Doe de test: festivaltype bent u? »

Voor u – en in een ideale wereld voor iederéén – zijn festivals nog steeds plaatsen waar eerst gras staat en daarna niet meer, waar rock wordt gespeeld en waar bekende namen komen om hun allergrootste hits te serveren. Al de rest hoort op Werchter net zomin thuis als macrobiotiek, Crocs en witte T-shirts in uw fermette. U, de volbloed rocker, gaat kijken naar:


The London Souls

Main Stage Donderdag 30 juni 14.00u

Twee jonge Amerikanen – Tash Neal en Chris St. Hilaire – die in New York niet alleen de Led Zeppelin-fanclub hebben opgericht: ze zitten ’m ook voor én verzorgen de kassa, de nieuwsbrief en de broodjes. Spelen hun rawk ouderwets maar goed. Tegen het einde van het optreden zal er sowieso zweet op uw voorhoofd parelen: als het niet dat van uzelf is, dan dat van hén.


Nathaniel Rateliff & The Night Sweats

The Barn Donderdag 30 juni 15.20u

Blues-folk-gospelartiest uit het diepgelovige, kierewiete deel van Missouri. Mocht thuis enkel naar Christian rock luisteren, dus toen hij op een dag een ‘Led Zeppelin IV’-cassette in handen kreeg, kwamen daar onvermijdelijk vragen van. Zoals: ‘Als God de schepper is van alle muziek, waarom klinken de liedjes tijdens de mis dan nooit zo goed als dit?’ Zal vermoedelijk nog een extra paar scheuren in zijn geloof krijgen als hij u straks – ongewassen, getepelpiercet, opblaaspoppen ritmisch heen en weer zwaaiend – voor zijn podium ziet verschijnen. Staat getekend bij het legendarische Stax-label, en werkt zich elk optreden opnieuw de pleuris om die eer te verdienen.


Gutterdämmerung

The Barn Donderdag 30 juni 18.40u

Gutterdämmerung is dé surprise act van deze Rock Werchter: geen mens weet wat hij ervan moet verwachten – al heeft de Humo-lezer natuurlijk een streepje voor – maar iedereen is benieuwd. U zult in The Barn op groot scherm kunnen kijken naar een stille film in stijlvol zwart-wit, begeleid door een verteller en een rockgroep op orkaansterkte. Voor de ‘loudest silent film on earth’ kropen onder meer Iggy Pop, Josh Homme, Mark Lanegan, Henry Rollins, Lemmy, Tom Araya van Slayer, de Parijse dancerockers van Justice, Grace ­Jones en Jesse Hughes van Eagles Of Death Metal in de huid van premiejagers, grafdelvers, priesters, generaals, engelen en duivels. Zoals Hughes het geesteskind van de Zweedse Antwerpenaar Björn Tagemose treffend samenvatte: ‘It’s fucked up.’

Paul McCartney

Main Stage Donderdag 30 juni 21.30u

Levende legende (ze worden schaars tegenwoordig, dus ga er een beetje voorzichtig mee om) die van Herman ­Schueremans ruim twee uur mag komen spelen. Als zijn voorbije concerten iets zijn om op af te gaan, zal Sir Paul die voor 75 procent vullen met prima gebrachte klassiekers en evergreens. Onze Man mocht onlangs gaan voorproeven in Parijs, en ligt nu – een maand later – nog steeds bij te komen aan een infuus. Enigszins gerelateerd: wij mogen van de dokter binnenkort ons infuus met overdrijvingen en hyperbolen afkoppelen.


Gary Clark Jr.

The Barn Vrijdag 1 juli 14.15u

Werd tien jaar geleden – om zijn smoothe bluesgitaarspel en albasten stemgeluid – al vergeleken met grootheden als ­T-Bone Walker en Jimi Hendrix, en door Mick Jagger zowaar ook met Bruce Springsteen. En Eric ­Clapton is naar eigen zeggen uit jaloezie weer gitaar beginnen te spelen nadat hij Clark Jr. had gehoord. Sindsdien heeft de man uit Austin, Texas tijdens elk interview minstens een halfuur nodig om uit te leggen dat hij níét de redder van de blues is, dat hij echt niet zo goed is als ze zeggen, en dat hij – ‘voor zover hij weet’ – ook niet eigenhandig verantwoordelijk is voor het heropvissen van ‘De ideale wereld’ door Canvas. Zal wel.


The Black Box Revelation

Main Stage Vrijdag 1 juli 17.35u

Jan Paternoster onlangs in ‘Pop-o-Rama’ over de groep A Place To Bury Strangers: ‘De manier waarop ze hun songs opbouwen... Dat is zoals ansjovis doen op je martino: contrasten die marcheren.’ Geen idee wat The Black Box Revelation op hún boterhammen smeren, maar het marcheert in elk geval ook al bijna non-stop sinds ze tien (!) jaar geleden tweede eindigden op Humo’s Rock ­Rally. Neem zeker een brooddoos mee, het roadtripgehalte zal vermoedelijk hoog liggen. Actuele cd: ‘Highway Cruiser’.


Trixie Whitley

Klub C Vrijdag 1 juli 18.50u

Over het optreden van Trixie op Pukkelpop ’15 schreef onze reviewer destijds: ‘Vier sterren in drie categorieën: ‘Concert Van De Dag In De Club’, ‘Preview Nieuwe Plaat’, en ‘Postnatale Comeback’.’ Als u nu bovendien weet dat die nieuwe plaat (‘Porta Bohemica’) intussen allang uit is en de liveversies dus een hele tijd hebben kunnen rijpen, dan snapt u meteen ook waarom onze verwachtingen hooggespannen zijn.


Robert Plant & the Sensational Space Shifters

The Barn Vrijdag 1 juli 19.50u

Persoonlijke held van minstens 30 procent van de affiche van Rock Werchter 2016: Robert Plant verstaat op zijn 67ste nog altijd niet de kunst om half werk te leveren, en stelt live zelden teleur. Bovendien bevat zijn recentste plaat ‘Lullaby and... The Ceaseless Roar’ zijn beste materiaal in jaren, én wordt ook de occasionele Led Zeppelin-kraker niet geschuwd.


Kensington

Main Stage Zaterdag 2 juli 14.15u

Op de schaal van ­Henny ­Huisman voor populaire Hollandse rockbands is ­Kensington gelukkig lang geen Kane, maar aan de andere kant ook geen Traumahelikopter. Het is vooral een band die zeer goed naar Kings Of Leon heeft geluisterd en daar in Nederland op dit moment uitvoerig zijn voordeel mee doet. Herman ­Brusselmans is fan.


Savages

Klub C Zaterdag 2 juli 14.55u

Vier vrouwen die in donkere postpunk doen. ‘Adore Life’, hun jongste plaat, is er één die op geen enkel moment probeert te behagen en mede daardoor onweerstaanbaar wordt. Voor hun zeer intense concerten geldt hetzelfde. Op het eerste gehoor is de muziek van ­Savages ongeveer even grappig als een rugwervel die klem komt te zitten terwijl je ijlings naar de afstandsbediening probeert te grijpen omdat Siegfried Bracke op het scherm verschijnt – maar ‘T.I.W.Y.G.’, één van hun donkerste nummers, eindigt op plaat wel met een flard lachband. Savages is ook een beetje raar, ja.


Red Hot Chili Peppers

Main Stage Zaterdag 2 juli 21.40u

Oké, Anthony Kiedis zingt live vaker wél dan niet vals. Jazeker had de groep hun allerbeste periode in de vroege jaren 90 al achter de rug. En het klopt dat we het spijtig vinden dat ze gitarist/speciaal geval John Frusciante al sinds 2009 moeten missen. Maar: de Peppers zijn de Peppers, en we moeten toch érgens hun nieuwe songs in liveversie kunnen uittesten? Verder: heeft u zélf betere festivalsongs dan ‘Give It Away’, ‘Higher Ground’, ‘Under the Bridge’, ‘Soul to Squeeze’, ‘Otherside’ en ‘Californication’ geschreven, misschien? En tijdens ‘Snow (Hey Oh)’ kan u nog altijd om pinten gaan: iedereen tevreden!


Iggy Pop

Main Stage Zondag 3 juli 17.05u

De man die in zijn eentje de punk, het stagediven en de man-gina uitvond, zal op Rock Werchter vermoedelijk precies hetzelfde doen als wat hij al vier, vijf decennia doet zodra hij ongewassen muziekfans om zich heen ruikt: search and destroy. Iggy is naar eigen zeggen aan zijn laatste rockjaren toe (zijn recentste plaat, ‘Post Pop Depression’, werd al aangekondigd als ‘de kurk die het gat van zijn inspiratie moet dichten’), maar dat weerhield hem er niet van de Amsterdamse Heineken Music Hall onlangs een kletterend orgasme te bezorgen. Zónder Viagra.


Foals

The Barn Zondag 3 juli 18.05u

Frontman Yannis Philippakis eerder dit jaar tegen een Britse journalist: ‘Ik denk niet dat deze band nog heel lang blijft bestaan. We zijn nu al veel langer bezig dan we ons ooit hadden voorgesteld, en we zijn een beetje bang voor een split. We zien elkaar nog graag, maar sommige dingen zijn onvermijdelijk, snap je?’ Als ze Werchter nog halen: altijd goed voor een rockconcert dat perfect balanceert tussen spannend en hitgevoelig.


The Last Shadow Puppets

Main Stage Zondag 3 juli 19.00u

Miles Kane en Alex Turner vormen samen hét powerduo van deze Werchter-editie: één wereldster en één goede vriend van een wereldster, en samen goed voor een klassevol samengaan van rock en orkestpop. Eén Amerikaan omschreef de recentste plaat, ‘Everything You’ve Come to Expect’, zo: ‘Turner en Kane lijken vooral te willen zeggen dat ze wéten dat ze sexy mannen zijn met sexy levens waarbij ze heel veel sexy seks hebben met hun sexy vriendinnen.’ Tijdens de interviewronde in het voorjaar hebben ze het naar verluidt wat uitgehangen (één journaliste beschuldigde Kane van ongewenste intimiteiten), maar over de lopende tour zijn de geruchten goed.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234