Het weergaloze niveau van Yannick Carrasco (Atlético Madrid en de Rode Duivels)

Bij Atlético Madrid is Yannick Carrasco (24) één van de smaakmakers en ook bij de Rode Duivels maakt de Vilvoordenaar zich onmisbaar met zijn puntgave techniek en onweerstaanbare aanvalsdrang. Carrasco geeft zelden interviews, maar vandaag staat de schilder-dichter van Atlético Humo te woord in onberispelijk Nederlands. Aimabel, goedlachs, maar vooral ambitieus: ‘We hebben de ploeg om op het WK in Rusland tot het einde mee te gaan.’

'Ik ben zonder vader opgegroeid. Zó vroeg zelfstandig zijn, heeft me sterk gemaakt'

Het gesprek vindt plaats luttele uren voor Carrasco en Atlético competitieleider FC Barcelona ontvangen in het gloednieuwe Wanda Metropolitano-stadion. Eind vorig seizoen sloot de Madrileense club de deuren van het legendarische Estadio Vicente Calderón, waarover Jan Boskamp zei: ‘Het stínkt er naar voetbal.’

HUMO De ligging aan de rivier, tegen het centrum. De snelweg onder de hoofdtribune. De charmante bouwval. Werkelijk alles was speciaal aan Calderón.

YANNICK CARRASCO «Ja, het was een bijzonder stadion. De sfeer in het nieuwe stadion is ongelofelijk, maar het gevoel is nog niet hetzelfde. De ‘ziel’ waarvan Calderón doordrenkt was, ontbreekt nog. Maar dat moet groeien: we hebben er nog maar drie competitiewedstrijden gespeeld, de supporters moeten het nog gewoon worden. Het licht, het geluid: het is allemaal heel indrukwekkend. Onze trainer noemt het Metropolitano ‘un circo romano’, een arena. Ze hebben het zo ontworpen dat de supporterskreten nog beter tot hun recht komen: al het geluid gaat richting veld. Heel intimiderend voor de tegenstander.»

HUMO Jullie hebben erg fanatieke supporters.

CARRASCO «Ons publiek is onze kracht. Ik heb al horen zeggen dat de ambiance in Dortmund en sommige Turkse stadions ook fantastisch is, maar daar heb ik nog nooit gespeeld. Ik kan wel vergelijken met de rest van Spanje: ons publiek is onovertroffen. Bernabéu (het stadion van Real Madrid, red.) is een pak groter, maar daar zitten veel toeristen die tijd over hebben en dan maar naar een match gaan kijken. Alsof ze thuis in de zetel zitten, de beleving is een pak minder intens. Atlético heeft een heel volks publiek, grotendeels uit de arbeidersbuurten. Soms zijn het arme mensen die lang moeten sparen om een abonnement te kunnen kopen. Die mensen leven voor de club. El pueblo, zeggen wij: het dorp. Ook al zitten we in een miljoenenstad.»

HUMO Real-supporters noemen Atlético een club voor taxistas y putas: taxichauffeurs en hoeren.

CARRASCO (lacht) «Da’s het volkse aspect, zeker? Het is vooral een warme, familiale club. Wij kunnen altijd terecht bij de president. Hij geeft ons soms een hand, soms een kus: ik ken weinig ploegen waar het er zo aan toegaat.»

HUMO Alle Spanjaarden zijn voetbalgek, de Madrilenen nog meer en die van Atlético nog het meest van al.

CARRASCO «Ik kan hier onmogelijk over straat lopen zonder herkend te worden. Daarom ga ik bijna nooit de stad in. Als we vrienden of familie op bezoek hebben, dan is het mijn vrouw die hen rondleidt. Het is niet zo dat iedereen je tegenhoudt, maar als één iemand begint, wil plots iedereen op de foto. Zelfs Real-supporters komen me soms een foto of handtekening vragen.»

HUMO Misschien omdat ook zíj jouw magistrale doelpunt tegen Celta de Vigo gezien hebben.

CARRASCO «Was dat die volley van net buiten het strafschopgebied? (glimlacht) Die goal was ook speciaal, omdat de trainer mij wilde vervangen. Maar Saúl had last van een blessure en is in mijn plaats van het veld gegaan. Kort daarna kwam die bal met een mooie boog mijn kant uit. Op die plek mag je niet twijfelen: je moet trappen, ook al is de kans groot dat de bal tien meter over gaat. Maar hij ging mooi binnen, in de kruising. Na de match ben ik naar de trainer gegaan: ‘Zie je wel, ik moet altijd blijven staan.’ (lacht)»

HUMO Begin dit jaar haalde trainer Simeone je ook eens vroegtijdig naar de kant: je trapte een flesje water in twee. Simeone, achteraf: ‘Goed zo.’

CARRASCO (lacht) «Omdat hij zelf ook een karakterspeler was. Hij haat het net als ik om te verliezen.»

HUMO Bernard Vasseur, je trainer bij de jeugd van Evere, zei het zo: ‘Na een nederlaag viel er met Yannick niets aan te vangen.’

CARRASCO (lacht) «Met de jaren heb ik geleerd om ermee om te gaan, maar toen ik klein was, ... (blaast). Toen ik bij de jeugd van KRC Genk speelde, verbleef ik tijdens de week bij een gastgezin. Op zaterdag kwam mijn moeder naar de match kijken en daarna reden we samen naar huis. Die rit duurde een uur, maar als we hadden verloren, zei ik geen woord. Mijn moeder moest er niet aan denken om een gesprek te beginnen. Ik kan nog altijd kwaad worden, maar de trainer vindt dat positief. Hij zegt dat het helpt om mijn karakter te vervolmaken, en dat het loont op het veld. Hij wil verbetenheid zien, winnen gaat voor alles.»

HUMO Hij deinst niet terug voor een truc van de foor. Zoals die keer dat Malaga een tegenaanval moest afbreken omdat er een tweede bal op het veld was beland. Die kwam uit jullie dug-out.

CARRASCO (lacht) «Dat is Simeone. Hij leeft en ademt voetbal. Mocht hij kunnen: hij zou zijn schoenen aantrekken en meespelen. Hij is sterk met woorden, zijn energie is uniek. Met hem is het elke keer 90 minuten volle bak. Ik vraag me af hoe het kan dat hij nog een stem heeft: elke drie dagen schreeuwt hij een hele wedstrijd lang als een bezetene, een normaal mens is dan helemaal schor.»


NIET NADENKEN

HUMO Die volley tegen Celta was geen typisch Carrasco-doelpunt.

CARRASCO «Nee, ik moet het meer hebben van de actie: snelheid en techniek zijn mijn sterke punten. Maar zoals ik al zei, je mag op zo’n moment niet twijfelen.»

'Carrasco scoort het winnende doelpunt tegen Bosnië. 'Ik kan het negativisme van journalisten missen als kiespijn.'

HUMO Je bent een intuïtieve speler.

CARRASCO «Ik ben op mijn best wanneer ik niet moet nadenken. Ik speel graag op het gevoel, alsof ik een wedstrijdje speel met vrienden: dan zal ik automatisch voor gevaar richting doel zorgen. Dat is iets waarmee je geboren wordt. In een één-tegen-éénsituatie moet ik niet nadenken welke kant ik uitga: dat gaat vanzelf. Zoals een sterke verdediger ook niet nadenkt over het been waarmee hij zijn tackle inzet.»

HUMO Je doelpunt voor de nationale ploeg tegen Bosnië was een typische spitsengoal: goede positionering, net lang genoeg gewacht, koel afgewerkt. Opnieuw: instinct.

CARRASCO «Nee, toen heb ik wél nagedacht. (lacht) Toen Thomas Meunier de bal over de verdediging wipte, wilde ik eerst naar Michy (Batshuayi, red.) passen. Maar ik wilde geen risico nemen omdat het veld zo slecht was. Daarom heb ik rechtstreeks op doel geschoten – in de korte hoek, nadat ik eerst de tweede paal had overwogen.»

HUMO Na die wedstrijd waren publiek en pers het roerend eens: jij was de man van de match. Je straalde van geluk, alsof je eindelijk de waardering krijgt die je verdient.

CARRASCO (glimlacht) «Ja, dat klopt. Ik ben blij dat ik het eens heb kunnen uitleggen tijdens de persconferentie: ik vind dat journalisten mijn taak tijdens een wedstrijd soms niet goed begrijpen en mijn prestaties daarom verkeerd inschatten. Ik speel bij de Rode Duivels in functie van de ploeg, op een positie die niet de mijne is. Als verdediger kan ik niet terugvallen op mijn intuïtie en dat gaat ten koste van mijn offensieve rol. Eden (Hazard, red.) speelt ook nog eens vóór mij: het is normaal dat hij vaker beslissend is.»

HUMO Bij Atlético moet je van Simeone ook defensief denken.

CARRASCO «Ja, maar anders. Hij wil dat we bij balverlies allemaal helpen om druk te zetten op de tegenstander: ik ga zelden tackelen en zal zelf weinig ballen recupereren, maar ik kan de speler naast mij wel helpen om een bal te veroveren. Dat heeft Simeone mij geleerd, en daarom is die rol van vleugelback niet helemaal vreemd voor mij.»

HUMO Vind je dat de pers strenger is voor jou dan voor andere spelers?

CARRASCO «Ik weet het niet. Ik ben vorig jaar naar het EK vertrokken nadat ik een goede finale van de Champions League had gespeeld; ik had gescoord, de verwachtingen waren hooggespannen. Maar op het EK moest ik rechtsvoor spelen, terwijl mijn beste positie op links is. Mensen denken dat dat hetzelfde is, maar alles – de aannames, naar binnen snijden – is anders. In één match had Wilmots mij ook gevraagd om de linksback van de tegenstander af te stoppen: ‘Je verdedigende taak is het belangrijkste.’ Maar nadien kreeg ik weer kritiek: ‘Hij bracht aanvallend te weinig.’ Terwijl ik de opdracht van de trainer perfect had uitgevoerd.»

HUMO Je ging tijdens een persconferentie in de clinch met journalisten die netelige vragen stelden.

CARRASCO «Na de match tegen Hongarije, we hadden met 4-0 gewonnen. Op zo’n moment telt alleen winnen en moet iedereen zich achter het land scharen.»

HUMO Het is toch de job van journalisten om kritisch te zijn?

CARRASCO «Zeker. Een heel jaar lang, maar misschien iets minder tijdens een kampioenschap (lacht). Je mag niet onderschatten hoe zwaar dat is: je leeft drie weken totaal geïsoleerd, het enige wat je doet is trainen en matchen spelen, terwijl iedereen moe is na een lang seizoen. Dan kan je dat negativisme missen als kiespijn. Het heeft toch geen zin om elke speler onder de loep te nemen, op zoek naar foutjes? Dat is niet nuttig.»

HUMO Sinds het EK heb je de reputatie een moeilijke jongen te zijn. Mensen die je kennen, zeggen: niets van aan.

CARRASCO «Dat beeld klopt niet. Ik ben heel eenvoudig, à l’aise. Misschien is het mijn eigen schuld. Het is niets persoonlijks, maar sommige dingen doe ik niet graag: praten met journalisten bijvoorbeeld (lacht). Ik heb nooit stress voor een wedstrijd, maar als ik een interview moet geven voor de camera, voel ik me niet zo zeker. Ik heb op die persconferentie gewoon gezegd wat ik dacht. En dat wordt je dan kwalijk genomen, waardoor je het mag gaan uitleggen.»

HUMO Op het EK strandden de Duivels in de kwartfinales. Hoe ver reikt de ambitie voor het WK?

CARRASCO «Simpel: we moeten zo ver mogelijk raken. Elke speler van deze ploeg heeft de ambitie om een kampioenschap te winnen en we hebben de ploeg om in Rusland het einde te halen. Maar je kan zo goed spelen als je wil: geluk en de vorm van de dag spelen altijd een rol, zeker op een kampioenschap. Ik ben 100 procent zeker dat deze ploeg op een goede dag van eender welk land kan winnen – ook de absolute grootmachten.»

HUMO Youri Mulder beweerde in Extra Time dat deze generatie Rode Duivels qua individuele kwaliteiten zelfs sterker is dan Duitsland.

CARRASCO (denkt na) «Daar kan ik me wel in vinden. Maar van bij Atlético weet ik hoe belangrijk het collectief is. En ook op dat vlak hebben we stappen gezet. Misschien is zo’n match als die tegen Bosnië belangrijker dan een zogezegde referentiematch tegen een topland: we stonden er, tegen een moeilijk bespeelbare ploeg, op een slecht veld, nadat we ons al hadden gekwalificeerd. We hebben tot het einde pressing gezet: dat is een teken van maturiteit. Tijdens zulke wedstrijden leer je veel bij. Dat neem je mee als je de volgende keer tegen Spanje speelt.»

‘Kunnen we het gesprek even onderbreken?’ klinkt het plots schoorvoetend. Carrasco wordt verwacht voor de lunch en de tactische bespreking van Simeone.


Eigen voetbalschool

Een halfuur later staat Carrasco weer in de hotellobby. In opperbeste stemming, want hij start vanavond tegen Barcelona. Een beladen duel, gezien de recente spanningen in Catalonië – ‘Nee, daar spreken wij niet over in de ploeg. Toen het referendum plaatsvond, was ik met de nationale ploeg in België.’

Zijn intussen ook in het hotel aangekomen: Vilvoords burgemeester Hans Bonte en zijn zoon Lowie. Ze zijn naar Madrid gevlogen voor de wedstrijd. De ontmoeting is hartelijk en wordt bezegeld met een kameraadschappelijke omarming. Carrasco heeft in de Zennestad gewoond, liep er school en leerde er voetballen op de pleintjes. Lowie Bonte herinnert zich een straatvoetbaltoernooi waarin hij de finale speelde tegen Carrasco en zijn vriend. Lowie: ‘Jullie hebben ons afgedroogd. Ik herinner me één actie, een schijnbeweging, die zo geniaal was dat ik tegen de vlakte ging. En jullie maar lachen met ons.’ Vader Bonte had het toernooi samen met enkele vrienden georganiseerd. Winnaar Carrasco mocht naar een match van de Duivels.

Carrasco «Spijtig dat die toernooien niet meer georganiseerd worden. Er loopt zo veel voetbaltalent rond in Vilvoorde, technisch vernuft. Gasten die zo dik waren dat je dacht ‘die kunnen niet voetballen’, maar die puur op techniek en balgevoel iedereen naar huis speelden. Ik wil graag iets doen voor het Vilvoords voetbaltalent. Daarom wil ik een school voor straatvoetballers beginnen, vijf tegen vijf op een pleintje. Ik ben daarover aan het overleggen met de burgemeester.»

HANS BONTE «Het zou een zegen zijn voor de stad en de jongeren. Yannick is een rolmodel voor de voetballende jeugd. Sommige bulken van het talent, maar vinden om één of andere reden hun weg niet naar de clubs. Zeker is het nog niet, maar hopelijk kan de school in het voorjaar van 2018 opengaan.»

'Als ik het niet had gehaald als voetballer, was ik politieagent geworden. Het leek me cool, zo'n vuurwapen en gevechtstraining'

HUMO Yannick, ook jij hebt de kneepjes geleerd als straatvoetballer.

CARRASCO «Op een pleintje in het park van Vilvoorde. Met techniek word je geboren, maar je kan je skills aanscherpen. En dat heb ik gedaan in het park, uren aan een stuk.»

HUMO En altijd zat je grootvader op een bankje naast het veld.

CARRASCO (glimlacht) «Hij bond zijn hondje vast en ging dan twee, drie pintjes halen in de Colruyt. En dan bleef hij uren naar ons kijken, hij genoot daar echt van.»

HUMO Je hebt een sterke band met je grootvader.

CARRASCO «Ja, want ik heb geen vader. Die is vertrokken toen ik nog heel jong was. Ik ben grootgebracht door mijn moeder, die gelukkig altijd op haar ouders kon rekenen. Mijn grootouders zijn Spanjaarden uit Sevilla, maar ze zijn naar België geëmigreerd: mijn grootvader heeft in de mijnen gewerkt, en daarna zijn ze in Vilvoorde beland.»

HUMO Je praat altijd gloedvol over je moeder: hoe moeilijk was het om jou en je broers alleen op te voeden?

CARRASCO «Dat moet je aan haar vragen, maar waarschijnlijk was dat heel moeilijk. Ze moest de twee ouderrollen op zich nemen. Praktisch was het ook niet gemakkelijk, met drie voetballende zoons. Ze heeft een ongelofelijke prestatie geleverd.»

HUMO Heb je een vader gemist?

CARRASCO «Nee. Je leert daarmee leven, omdat je niets anders kent. Eerlijk gezegd heb ik er nooit veel bij stilgestaan toen ik jong was.»

HUMO Neem je hem iets kwalijk?

CARRASCO «Nee. (denkt na) Ik weet niet wat ik daarop moet antwoorden, want ik ken hem niet. Ik heb hem nooit teruggezien nadat hij is vertrokken. Ik kan er niet veel over zeggen.»

HUMO Je moeder zei in een interview met Het Laatste Nieuws: ‘Yannick was de man in huis.’

CARRASCO «Omdat er geen vader was, werd ik verantwoordelijk voor mijn jongere broers. Ik ben zo jong zelfstandig geworden en dat heeft me sterker gemaakt. Toen ik 11 was – ik speelde bij Diegem – wilde Genk mij komen halen. Maar dan moest ik zes dagen per week bij een gastgezin logeren. Mijn moeder vond me nog te jong, maar ik heb haar overtuigd: ‘Als ik het niet probeer, zal het nooit lukken.’ En ik ben gegaan. Maar ik heb ongelofelijk veel geluk gehad met mijn gastgezin. Ze zijn als een tweede, kleine familie voor mij: we hebben nog contact en ze waren op mijn trouwfeest.»

HUMO Kevin De Bruyne woonde bij hetzelfde gezin. Twee voetbalmaniakken bijeen.

CARRASCO «We deden niks anders dan voetballen. Na schooltijd gingen we trainen, en als er dan nog tijd was, speelden we op het terras of op een veld in Zonhoven. Als ik zaterdagavond thuiskwam met mijn moeder, ging ik zaalvoetbal spelen in een competitie voor volwassenen. Op zondag stond ik vroeg op om te gaan voetballen in het park. ’s Avonds kwam een busje mij oppikken om weer naar Genk te gaan.»

HUMO Voetbal, voetbal en nog eens voetbal. Je hebt vast nog andere interesses?

CARRASCO (denkt na) «Eigenlijk niet. Ik breng het liefst tijd door met mijn familie en vrienden. Ik speel graag gezelschapsspelletjes met hen. Gamen doe ik niet: bij de nationale ploeg zijn Romelu Lukaku, Divock Origi en Michy Batshuayi de koningen van de Playstation. Ik ben meer de man van het tafeltennis, en ik kaart ook vaak.»

HUMO Volgens je gastouders had je een gruwelijke hekel aan school.

CARRASCO (lacht) «Ja. Als ik het niet had gehaald als profvoetballer, was ik waarschijnlijk politieagent geworden. Maar niet in uniform: ik wilde liever agent in burger worden. Dat leek me cool: veel sport, een geweer en gevechtstraining.»

HUMO Heb je het gevoel dat je veel hebt moeten opofferen tijdens je jeugd?

CARRASCO «Superveel. Wanneer mijn vrienden op stap gingen, kon ik nooit mee. Als je op je 11de bij een gastgezin gaat wonen, moet je mentaal sterk staan. En nu kan ik nog altijd niet doen wat ik wil: we spelen om de drie dagen een match. Slapen. Trainen. Dutje. Spelen. Slapen. Dat is mijn leven. Mensen zien bij profvoetballers alleen het geld, maar ze beseffen niet wat we moeten opofferen. Ik ben naar Monaco gegaan toen ik 16 was: dat is niet evident. Voor mijn moeder was dat een nog moeilijkere stap. Maar ik heb opnieuw gezegd: ‘Laat me gaan.’»

HUMO Bij je contractbesprekingen zou je een stapeltje vliegtuigtickets voor je moeder hebben bedongen.

CARRASCO «Ja, dat was de voorwaarde: zo kon ze regelmatig naar Monaco komen om te supporteren. Nu komt ze ook nog vaak naar de match kijken, maar minder dan vroeger. In het begin stak ze veel energie in mijn carrière, maar nu ik gelanceerd ben, concentreert ze zich op mijn broer Mylan, die bij Geel speelt. En ik ben intussen ook getrouwd: dan zoek je meer je eigen weg.»

HUMO Je trouwde deze zomer met ex-Miss België Noémie Happart. Jullie relatie kreeg veel weerklank na de Champions League-finale van 2016: je viel in, je scoorde en stormde het veld over om haar te zoenen. Was dat een plannetje?

CARRASCO «Nee, want niemand begint aan een Champions League-finale met de gedachte: ‘Ik ga scoren.’ (lacht) Ik was op de bank begonnen, en in San Siro zitten familie en vrienden vlakbij de dug-out. Toen ik dan toch scoorde, ben ik spontaan naar haar gelopen. Het was een ingeving van het moment.»

'Carrasco stormde na zijn doelpunt in de Champions League-finale naar zijn vrouw Noémie Happart. 'Dat was niet gepland. Wie verwacht nu dat hij gaat scoren in een finale?'

HUMO De kranten ontwaarden na de wedstrijd tegen Bosnië een ‘herboren’ Yannick Carrasco. Heeft dat met je huwelijk te maken?

CARRASCO «Een huwelijk zorgt voor stabiliteit en rust, maar ik ben ook gewoon ouder en volwassener, dan word je vanzelf kalmer. Als we kinderen hebben, zal dat voor nog meer stabiliteit zorgen, want daar komt veel verantwoordelijkheid bij kijken.»


MYTHISCHE NUMMER 10

HUMO Dit is je derde seizoen bij Atlético. Vind je het belangrijk om in het moederland van je grootouders te spelen?

CARRASCO «Ik wou ooit tijdens mijn carrière in Spanje spelen, ja. Ik ben Spaans opgevoed. Mijn warme karakter en temperament zijn ook typisch Spaans. En mijn fierheid ook: dat kan een goede eigenschap zijn, als ze niet in arrogantie omslaat.»

HUMO Die fierheid kent grenzen. Na de match tegen Bosnië zei je, wijzend naar Eden Hazard: ‘Laat hem maar nummer tien blijven.’

CARRASCO «Eden is en blijft le star van de nationale ploeg, de kapitein, hij verdient dat. Ik prijs me gelukkig dat ik dat mythische nummer bij een club als Atlético mag dragen.»

HUMO Er gaan geruchten dat er bij Atlético een contractverlenging voor je klaarligt.

CARRASCO «Ja, ik heb dat ook gelezen (lacht).»

HUMO Met een afkoopsom van 100 miljoen.

CARRASCO « Eerlijk: ik weet niet waar ze het halen.»

HUMO De voorbije transferperiodes werd je naam genoemd bij veel topclubs, veelal uit Engeland. Wat is volgens jou de sterkste competitie ter wereld: La Liga of de Premier League?

CARRASCO «Ik heb nog nooit in Engeland gespeeld, dus ik kan niet vergelijken. De laatste jaren maken Spaanse ploegen het mooie weer in de Champions League. Maar de Rode Duivels die in Engeland spelen, zeggen mij dat hun seizoen gewoon té lang is, zonder winterstop: in mei zitten ze op hun tandvlees. Ik denk dat de Premier League nog net iets agressiever is en La Liga iets meer de competitie van het technisch vernuft.»

HUMO Manchester United en Chelsea worden vaak genoemd.

CARRASCO «Je weet nooit wat de toekomst brengt, maar ik ben nu hier, ik heb een contract, en ik ben blij.»

HUMO Ook Barcelona is al genoemd: zou je als speler die graag ruimte vóór zich heeft, kunnen renderen bij een ploeg die dominant voetbal speelt, ver op de helft van de tegenstander?

CARRASCO «Tegen Bosnië hebben we in de tweede helft toch dominant gespeeld, op de helft van de tegenstander? We hadden balbezit op een terrein waar normaal geen voetbal op gespeeld wordt. Daar heb ik getoond dat ik zou kunnen meedraaien in zo’n systeem.»

En weg is de stilist met melancholische oogopslag. Er resten voor de aftrap nog een paar uurtjes platte rust en enkele afleveringen van ‘Prison Break’. Hij zal die avond na 73 minuten gewisseld worden, maar pas nadat hij opnieuw voor een assist heeft getekend.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234