Het woelige leven van Black Box Revelation

Jan Paternoster is 26, Dries Van Dijck 24, maar als Black Box Revelation speelde het duo afgelopen zomer nog de Marquee op Pukkelpop plat en is samen met Admiral Freebee en Absynthe Minded zaliger één van de beroemdste tweedes uit Humo’s Rock Rally.

'Vorige week nog triestig en agressief geworden van de Ultratop 50'

‘Highway Cruiser’ is opgenomen in Queens, New York, met Daptones-huisgitarist Thomas Brenneck als producer. Brenneck speelde gitaar op ‘Back to Black’ van Amy Winehouse, en verdeelt zijn livewerk tussen Charles Bradley, Lee Fields, Sharon Jones en Naomi Shelton. De backingzangeressen van Shelton, The Gospel Queens, zingen mee op de plaat. Ik spreek Jan Paternoster en Dries Van Dijck in Huis 23, boven het café van de AB, waar ik hen feliciteer met de twee tourbussen die voor de deur geparkeerd staan. Mopje, het zijn die van The Vaccines, die hier vanavond spelen. Black Box Revelation is wel net terug van een tournee met Seasick Steve.

Dries Van Dijck «Twee weken, Holland en Denemarken. In Denemarken waren we nog niet vaak geweest, één keer geloof ik, met Eagles Of Death Metal. Een vreemde tour, omdat we tussen alle shows telkens terug naar huis zijn gekomen. Thuiskomen, en dan ’s anderendaags dezelfde baan doen, maar net iets verder. Ik weet niet waarom we dat gedaan hebben, maar het was niet tof. Het tourgevoel ontbrak. De concerten zelf waren gelukkig heel fijn.»

Jan Paternoster «We hebben er tussendoor ook nog eentje in Zwitserland gedaan. Die avond heeft Seasick Steve gewoon zijn eigen support gedaan. Het slechtste voorprogramma van de hele tour, zei hij (lacht).»

HUMO Is Seasick Steve een vriend geworden?

Van Dijck «We gaan die mens zeker nog zien, ja. Hij gaat er een jaartje tussenuit, maar als hij weer deze richting uitkomt, gaan we gegarandeerd samenspelen. Een hele relaxte kerel, zonder poespas, en eerlijk. Dat tourtje is er ook heel organisch gekomen: hij had ons op een festival zien spelen en is backstage komen vragen of we niet met hem op tournee wilden. Twee dagen later kregen we een berichtje: ‘Jongens, ’t is in orde’, en twee weken later waren we samen weg. Zo spontaan hadden we het nooit eerder meegemaakt.»

Paternoster «Ik moet hem nog bellen om hem te bedanken. Het laatste concert van zo’n tour is altijd chaos, we hebben elkaar achteraf nauwelijks nog gezien. Nu, ik denk niet dat er nog veel met hem te babbelen viel, hij was redelijk dronken.»

Van Dijck «De drummer zorgt ervoor dat hij voor elk optreden zijn fles wijn krijgt. Een halfuur voor hij op moest, stonden we eens met hem te babbelen, en toen kwam zijn drummer hem halen: ‘Kom jong, ’t is tijd voor uw fleske.’ (lacht)»

Paternoster «Wel een prestatie vind ik: op je 75ste op het podium nog altijd een fles wijn soldaat maken.»

HUMO Hebben jullie samengespeeld?

Paternoster «Nee, dat is er niet van gekomen. Het enige moment dat je tijdens zo’n tour zou kunnen jammen, is tijdens de soundcheck, en Seasick Steve is niet zo’n soundchecker (lacht). Stel dat de soundcheck duurt tot halfvijf, dan komt hij gegarandeerd pas om vijf voor halfvijf binnen.»

Van Dijck «Als wij dan zouden vragen: ‘Hey, zullen we wat jammen?’ dan zou de crew zot zou worden, denk ik.»

HUMO Jullie zijn de nieuwe plaat gaan opnemen met Thomas Brenneck, één van mijn favoriete gitaristen van de afgelopen tien jaar.

Paternoster «Ja, amai. Dat hij zo’n waanzinnig goeie muzikant is, maakt hem ook speciaal als producer. Hij wil het zo puur mogelijk houden, wil muzikanten horen spélen en de muzikale naïviteit bewaren. Het oorspronkelijke plan was om met Kid Koala te gaan opnemen. Veel mee zitten praten, plannen gemaakt, dingen afgesproken. Wij zouden hem het ruwe materiaal aanleveren, meer een soort jams eigenlijk, waarmee hij aan de slag zou gaan. Dries en ik zijn daarvoor getweeën naar een studio in Bretagne getrokken – de Black Box Studio, The Kills hebben er nog opgenomen, en The Last Shadow Puppets – waar we in geen tijd zo ver gevorderd waren in onze songs dat het zinloos zou zijn geweest om ze door Kid Koala opnieuw te laten ontmantelen. Dus moesten we een ander soort producer hebben, en zijn we bij Thomas beland: iemand die ons gewoon zou laten spelen, en ervoor zou zorgen dat die performance zo goed mogelijk op band belandde.»

Van Dijck «Létterlijk op band. Op van die grote spoelen tape die handenvol geld kosten en blijkbaaar steeds zeldzamer worden.»

Paternoster «We hebben zeker geen tape verspild – na twee takes stond het er meestal wel op – maar toch heeft hij een paar keer iets van een oude sessie moeten wissen. Iets van Rufus Wainwright onder anderen. Dan voel je wel wat schroom. En druk. Zo van: ‘We gaan hier niet zomaar een tape van Rufus Wainwrigt uitvegen, hè. Het kan maar beter goed zijn.’»

Van Dijck «Als je op band opneemt, laat je ook de kleine foutjes vlugger zitten, en dat heeft zijn charmes.»

Paternoster «Onze drie vorige platen zijn ook op tape opgenomen, maar uiteindelijk belandde de muziek wel in de computer. Dit keer niet, zelfs de mixing was analoog. Wat supergeconcentreerd werken is. Je mixt live, terwijl de band loopt, alsof je het nog eens staat te spelen. Omdat je niks kunt automatiseren, moet je alles tegelijk doen, wat soms echt teamwerk is: ‘Kun jij dat fadertje linksboven even wat lager schuiven? Dan hou ik deze knop hier ingedrukt.’ Een veel fysiekere manier van opnemen, en zo klinkt de plaat ook. Dries en ik hebben vorige week in de auto in Nederland naar de Ultratop 50 geluisterd, en daar zijn we triest en agressief tegelijk van geworden. Vijftig songs die allemaal hetzelfde klonken, of het nu Justin Bieber was, Lost Frequencies of Flo Rida: echt allemaal hetzelfde. Digitaal, clean, proper.

»Als ik thuis onze plaat opleg – we hebben ze al op vinyl – dan voelt het alsof je er zelf bij bent. Ze gaat zelfs op cassette uitkomen. Omdat ik er ook naar wilde luisteren in de auto, en ik nog altijd een cassettespeler heb. Ze op cassette uitbrengen was goedkoper dan een nieuwe auto kopen (lacht).»

HUMO Heeft Thomas Brenneck meegespeeld op de plaat?

Paternoster «Ja, op ‘War Horse’, ‘Stop Breathing’ en ‘I Can’t Find It’. En elke seconde dat we niet aan het opnemen waren, zat hij op zijn gitaar te spelen.

»Ik heb er ook op gespeeld, op zijn gitaar: de hele plaat mee opgenomen. Ze stond daar toch, en ik dacht: ‘Waarom zou ik de mijne uithalen?’ (lacht) Ik had mijn bakje met effecten bij, één gitaar die niet uit de koffer is gekomen, en that’s it. Ik zou zelfs niet weten op welke versterker ik heb gespeeld. Eerste dag een soundje gezocht en zo gelaten voor de rest van de week. Aankomen, inpluggen en spelen.»

Van Dijck «Aan mijn drum, ook eentje die daar stond, ontbraken een paar vijzen – hij rammelde wat. Thomas ’s anderendaags: ‘Ik heb gisteren gebeld naar de kerel van wie die drum is: dat moet zo, hij klinkt beter zonder vijzen.’ (lacht)»

'De ontwerper van onze hoes mailde: 'Wat is jullie favoriete auto aller tijden?' Na twee dagen googelen is het de Maserati Khamsin geworden' Jan Paternoster


Cruisen met Danny

HUMO Over losse vijzen gesproken: jullie hebben getourd met notoir wild volk als Meat Puppets, Beady Eye, Jane’s Addiction en Iggy Pop. Welke was de fijnste tour?

Van Dijck «Meat Puppets. Geweldige gasten, geestige muziek. Ik ben ook een enorme fan van het gitaarspel van Curt Kirkwood. Extreem lieve gast. Die mannen doen het ook nog puur omdat ze er goesting in hebben, rijk zullen ze van hun muziek nooit worden.»

Paternoster «Wij dachten dat we een piepkleine camionette hadden gehuurd, zij bleken met exact dezelfde te rijden (lacht). Ze hebben één roadie die er al bij is sinds ze met Nirvana ‘Unplugged in New York’ hebben opgenomen. Danny, een kerel met een scheef oog. Als hij niet met de groep op tournee is, doet hij het licht tijdens monstertruckshows. Hij rijdt zelf met een oude Ford uit de jaren 50, waar hij een zotte motor van één of andere opgefokte Mustang heeft ingestoken. Toen we in zijn hometown waren, in Tucson, Arizona, zijn we een ritje gaan maken. Hij achter het stuur, met zijn scheef oog, en al goed wat pinten op. En je moet weten: die van Meat Puppets, die blowen de hele dag, dus hij ook. ‘Seatbelts? In the fifties? Didn’t exist yet.’ En dan, keihard lachend, plankgas over die boulevards. Ik heb mij in mijn leven al meer op mijn gemak gevoeld.»

HUMO Jane’s Addiction was iets minder los, neem ik aan?

Paternoster «Dat was veel meer LA-style: very slick. Ook wel tof hoor, maar totaal anders en…»

Van Dijck «...veel minder persoonlijk. We hebben wel wat contact gehad, maar je kunt het niet vergelijken met Meat Puppets, waarmee we bijna hebben samengeleefd.»

'Dave Navarro van Jane's Addiction wees op elk optreden een meisje aan. Die moest klaarstaan zodat hij er tijdens de rustmomenten achter het gordijn mee kon staan muilen. En na het optreden mee naar het hotel' Jan Paternoster

HUMO Is dat nog in de originele bezetting, Jane’s Addiction?

Paternoster «Yep. Perry Farrell, en Dave Navarro met zijn persoonlijke gitaartechnicus. Elke avond in zijn openhangende zwarte fluwelen hemd het podium op. Bij de eerste song ging dat hemd al uit, zodat je zijn tatoeages en piercings goed kon zien. En die technicus, die moest zich veel minder met de technische kant van de zaak bezighouden dan met het uit de zaal plukken van grietjes voor Dave. Al bij het eerste nummer had hij er één aangeduid, die moest dan klaarstaan zodat hij er het hele optreden lang tijdens de rustmomenten achter het gordijn mee kon staan muilen. Elk concert. En na het optreden mee naar het hotel.»

Van Dijck «En soms meer dan één.»

Paternoster «Het zijn geen mythes, het bestaat. Echt Amerikaans rocksterrengedoe. Die hele entourage is ook redelijk fake. Ik stond backstage eens te babbelen met een vrouw die iets te maken had met hun management. Ze vroeg bij welk management wij zaten. ‘Ah, Wil Sharpe!’ en terwijl ik erbij stond begon ze zijn naam te googelen. ‘Sharpe Entertainment Services! Of course, I know him well!’ Dat je denkt: ‘Moet ik nu echt doen alsof ik niet gezien heb dat je zijn naam hebt gegoogeld?’ Het summum van Amerikaanse oppervlakkigheid.»

HUMO Maar het lijkt er wel te lukken voor jullie.

Paternoster «We hebben er steeds meer fans, maar je kunt daar nog altijd geen getal op plakken.»

HUMO Ik hoor veel Amerikaanse groepen zeggen: ‘Van platenverkoop alleen kun je niet meer leven, je moet hopen dat je songs worden opgepikt in een film, of in één of andere bekende tv-serie.’ Wat dat betreft hebben jullie niet te klagen, de muziek van Black Box Revelation is gebruikt in ‘Sons of Anarchy’, ‘True Blood’ en ‘Californication’, en jullie zijn al bij David Letterman op bezoek gemogen.

Paternoster «Ik denk dat ook daarin het grote geld toch voornamelijk naar de grote namen gaat. Wij zijn er in ieder geval nog niet rijk van geworden. Voor ons is het vooral goed voor de naamsbekendheid. En niet alleen ginds, ongelooflijk hoeveel vrienden er hier al aan de lijn hebben gehangen: ‘Ik zit hier naar ‘Sons of Anarchy’ te kijken, en wist je dat…’ Ik wist dat, ja, al heb ik geen van die series ooit zelf gezien. Maar ik kijk wel andere series, en ik merk dat ik daardoor, net als door films, vaak bij muziek terechtkom die ik anders niet zou ontdekken. Door iets in een bepaald kader te horen, vallen je dingen op waarmee je misschien van nature niet noodzakelijk affiniteit hebt. Zo koop ik ook vaak platen puur op basis van de hoes, om mezelf te verrassen. Al geweldige muziek ontdekt op die manier, maar ook al veel brol gekocht. Van artiesten die niet op dezelfde lijn bleken te zitten met hun artdirector (lacht).»

HUMO Bij jullie past het plaatje perfect bij de inhoud.

Paternoster «Een hoes van Luke Pelletier, een tekenaar en grafisch ontwerper uit North Carolina die we via Instagram hebben ontdekt. We hebben hem de muziek gestuurd, gezegd dat de plaat ‘Highway Cruiser’ zou gaan heten, en dat we een grave auto op de hoes wilden. Hij mailde: ‘Wat is jullie favoriete auto aller tijden?’ Wij twee dagen zitten googelen: het is de Maserati Khamsin geworden.»

HUMO Een uitstekende keuze. Laatste vraag voor jou, Jan. In ‘Walk Another Line’ zing je: ‘Having sex while playing Howlin’ Wolf’. Uit het leven gegrepen?

Paternoster «Ja.»

HUMO Howlin’ Wolf: op de platenspeler of op gitaar?

Paternoster «Op de cassettespeler in de camionette. Het was kortom weer op de achterbank.»


Bekijk de video voor de nieuwe single 'Gloria':

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234