null Beeld

High-Rise

Een infernale trip.

In het begin is alles peis en vree in de pas opgetrokken woontoren waarin Dr. Laing (Tom Hiddleston) zijn intrek neemt. De toren, gebouwd in de vorm van een gekromde vinger, herbergt nochtans een bevreemdende wereld: iedereen lijkt alles te weten van elkaar (‘Je neukt 347, niet?’), op de veertigste verdieping draaft een paard rond, naar verluidt bevindt zich ergens in het gebouw een bordeel, en het grondplan van het bouwwerk, zo merkt iemand op, ziet eruit als het diagram van een bovennatuurlijke gebeurtenis.

Met een mengeling van verbijstering en geamuseerdheid observeert de goede dokter hoe het gebouw gaandeweg verandert in een apocalyptisch pandemonium: stroompannes zetten de gangen in het donker, de waterleiding laat het afweten, in de lobby stapelt het vuilnis zich op, de gefortuneerde bewoners geven zich over aan bacchanalen en orgieën, een gewelddadige strijd ontbrandt tussen de penthouse-elite en de bewoners van de lagere regionen.

Het is, en we citeren uit de film, ‘alsof iedereen ineens heeft besloten om een bepaalde grens te overschrijden’. Wie in ‘High-Rise’ een gloeiende analyse meent te zien van de menselijke gemoedsdriften waar het kapitalistische systeem zo sluw op teert – hebzucht, jaloezie – heeft het bij het rechte eind: zo had J.G. Ballard, die de gelijknamige visionaire roman uitbracht in 1975, aan de vooravond van de vernietiging van het Engelse sociale weefsel door Margaret Thatcher, het bedoeld. Ballards roman werd lang onverfilmbaar geacht, maar regisseur Ben Wheatley (‘Sightseers’, ‘Kill List’, ‘A Field in England’) speelde het klaar.

Voor de eerste keer in zijn carrière kreeg Wheatley een deftig budget, een grote crew en een handvol beroemde acteurs ter beschikking, maar dat wil niet zeggen dat hij in de richting van de mainstream is opgeschoven. Integendeel: ‘High-Rise’ is een verontrustende, vol ontregelende beelden zittende, en als u ’t ons vraagt behoorlijk unieke en overrompelende film waarin Wheatley – alsof ook híj heeft besloten om een bepaalde grens te overschrijden – all the way gaat.

Hoogtepunt is een pervers feestje waar de gasten allemaal rondschrijden in kniebroeken en japonnen uit het ancien régime, terwijl een strijkorkest een versie ten gehore brengt van ‘SOS’ van ABBA. De briljante decors zorgen voor een soort tijdloos ‘Clockwork Orange’-effect: de retrodesigns doen vermoeden dat we in de seventies zitten, maar de film zou zich evengoed kunnen afspelen in de nabije toekomst.

Wij hebben Wheatley altijd al een beloftevolle regisseur gevonden, en ‘High-Rise’ is zijn grote ontbolstering. En of hij nu in een droomscène met enkele stewardessen staat te dansen of met een sigaretje tussen de lippen een hond staat te roosteren: Tom Hiddleston is de coolste acteur van het moment. Goeie oneliners ook: ‘We zijn bio-robots die niet langer kunnen leven zonder de apparaten rondom ons,’ zo hoorden we iemand in de woontoren zeggen. Terwijl we dit intikken op onze Mac voelen we in onze oren talloze draadloze wifinetwerken knetteren, en we denken: touché!

undefined

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234