Hillary Clinton Beeld Getty Images
Hillary ClintonBeeld Getty Images

InterviewHillary Clinton & Louise Penny

Hillary Clinton schreef een politieke thriller: ‘Juist in fictie kun je soms een moeilijke waarheid vertellen’

Hillary Clinton heeft een politieke thriller geschreven, samen met vriendin en bestsellerauteur Louise Penny. Het boek staat vol verwijzingen naar Trump en de Amerikaanse actualiteit. Wat willen de auteurs bereiken met ‘Staat van terreur’?

Laura de Jong

Hillary Rodham Clinton (1947) – voormalige first lady, oud-minister van Buitenlandse Zaken voor de Verenigde Staten en de eerste vrouw in de Amerikaanse geschiedenis die presidentskandidaat werd van een grote politieke partij – heeft een fictieboek geschreven: ‘Staat van terreur’, een politieke thriller die in de VS lovend is ontvangen. Ze schreef die samen met een vriendin, de bekroonde bestsellerauteur Louise Penny (1958). Zij is vooral bekend in Canada en de VS vanwege haar misdaadromans over inspecteur Armand Gamache, die zich afspelen in Montreal. De Canadese Penny wordt wel vergeleken met Agatha Christie.

‘Staat van terreur’ gaat over Ellen Adams, die onlangs is aangetreden als de Amerikaanse minister van Buitenlandse Zaken. Na terroristische aanslagen in Londen, Parijs en Frankfurt moet zij zien te voorkomen dat er meer bommen afgaan. Met haar beste vriendin, de politiek adviseur Betsy Jameson, probeert ze te ontrafelen wie er achter de samenzwering zit. Een geopolitiek verhaal dat zich afspeelt in de VS, Europa, Pakistan, Afghanistan en Iran. De hamvraag: wat als de vorige president van de Verenigde Staten een verrader was?

Het boek staat vol verwijzingen naar de hedendaagse Amerikaanse politiek. De voormalige president heet Eric Dunn en heeft als bijnaam ‘Eric the Dumb’. Het is duidelijk dat hoofdpersonage Ellen Adams vindt dat de vorige regering – ‘het debacle van de afgelopen vier jaar’ – alles heeft ‘verpest en vergiftigd’.

Hillary is niet de eerste Clinton die een politieke thriller schreef. Haar man, voormalig president Bill Clinton, heeft er inmiddels twee op zijn naam staan, ‘President vermist’ en het onlangs verschenen ‘De dochter van de president’. Hij schreef die samen met thrillerauteur James Patterson.

In een conferencecall sprak het Nederlandse dagblad de Volkskrant – 25 minuten – een op twee met Hillary Clinton en Louise Penny over hun boek.

– Had oud-president Bill Clinton nog tips?

HILLARY CLINTON «Haha, we hebben het manuscript met niemand gedeeld totdat het voltooid was. Ook niet met Bill. Gelukkig vond hij het leuk.»

LOUISE PENNY «Hillary, je hebt me verteld dat Bill na het lezen zei: ‘Het is niet waarschijnlijk dat een president dit of dat zou zeggen.’ Haha, ik had bijna zin om met de man in discussie te gaan.»

– Hillary Clinton, u schreef eerder zeven non-fictieboeken, dit is uw eerste fictieboek. Waarom een thriller?

CLINTON «Van jongs af aan lees ik misdaadromans en ik geniet van politieke thrillers. Ze zijn voor mij een ontsnapping aan de werkelijkheid en ik krijg er soms zelfs ideeën van, haha. Maar dit boek kwam tot stand door een suggestie van de literair agent die Louise en mij vertegenwoordigt. Hij dacht dat wij vanwege onze vriendschap goed samen een politieke thriller zouden kunnen schrijven. Ik met mijn ervaring als minister van Buitenlandse Zaken en Louise met haar ongelooflijke staat van dienst als misdaadauteur.

»We waren allebei een tikkeltje zenuwachtig omdat ik, zoals je zegt, nog nooit eerder fictie had geschreven. En Louise had nog nooit met iemand samengewerkt, dus we moesten eerst uitzoeken of het zou lukken. We begonnen met het maken van een opzet, waarbij we de personages en verhaallijn uitwerkten.»

Louise Penny en Hillary Clinton Beeld Dominique Lafond (Louise Penny) & Deborah Feingold (Hillary Rodham Clinton)
Louise Penny en Hillary ClintonBeeld Dominique Lafond (Louise Penny) & Deborah Feingold (Hillary Rodham Clinton)

– Louise Penny, ik begreep dat het idee voor het plot ontstond na een telefoontje aan Hillary Clinton?

PENNY «Ja, we hadden een gedetailleerde opzet, wel 19 pagina’s, maar na twee weken hadden we nog steeds geen plot. Dus ik begon me een beetje zorgen te maken. En Hillary denk ik ook. Uiteindelijk stelde ik de vraag die ik meteen had moeten stellen: wat hield je ’s nachts wakker als minister? Ze vertelde over een paar nachtmerriescenario’s – die nu ook mijn nachtmerries zijn geworden. Uiteindelijk besloot Hillary dat we de nucleaire kwestie verder moesten uitwerken.»

– Waarom dit nucleaire scenario?

CLINTON «Mijn voortdurende angst is dat terroristische groeperingen kernwapens in handen krijgen. Of het nu een vuile bom is of iets geavanceerders. Ik weet dat ze dat steeds nastreven. Dat is geen verbeelding. Er is openbare informatie over en natuurlijk had ik toegang tot veel meer toen ik in de Amerikaanse regering zat. Dit leek een reële rode draad en daarom besloten we dat dit de kern van ons verhaal werd.’

PENNY «Wat ik me nooit zo had gerealiseerd: tegen een land dat kernwapens heeft, kun je nog dingen doen op internationaal niveau, zoals sancties opleggen. Dat is niet het geval als een terroristische organisatie kernwapens in handen krijgt. Het is zeer beangstigend.»

– Naast terreur speelt vriendschap een belangrijke rol in jullie boek.

CLINTON «Het was voor Louise en mij belangrijk vriendschap tussen vrouwen te laten zien. Wij hadden een gemeenschappelijke vriendin, Betsy Johnson Ebeling, die in juli 2019 is overleden. Ze was mijn beste vriendin sinds de lagere school, wij hebben de hoogte- en dieptepunten in elkaars leven meegemaakt. En zij is degene die mij aan Louise heeft voorgesteld. Tijdens de herdenkingsdienst hebben Louise en ik allebei gesproken. Ze was geweldig in vriendschappen. En we wilden dat gevoel ook overbrengen in de relatie tussen Ellen en Betsy in het boek.»

– ‘Staat van terreur’ laat het seksisme zien waarmee een vrouwelijke minister van Buitenlandse Zaken te maken krijgt. Heeft u zich als minister zo onderschat gevoeld als het personage Ellen Adams? Of is dit allemaal fictie?

CLINTON «Ik denk dat iedere vrouw die in de publieke belangstelling staat, wat ze ook doet, dikwijls wordt onderschat. We hadden een vrouwelijk hoofdpersonage en we wilden dat het een realistisch verhaal werd. En onderschat worden, dat overkomt vrouwen heel vaak. Dat hoort gewoon bij de karakterontwikkeling en het plot. We wilden er niet aan voorbijgaan hoe moeilijk het is om een ​​vrouw te zijn die een prominente openbare functie bekleedt. Maar we wilden ook laten zien hoe een vrouw als Ellen Adams zich daar doorheen manoeuvreert.»

PENNY «Ik denk dat Hillary en ik nu ook werden onderschat als schrijversteam. Uit de reacties merk je dat mensen haast verbaasd zijn dat ze het boek met zo veel plezier hebben gelezen.»

– Er zijn parallellen met de Amerikaanse politiek en verwijzingen naar president Trump. Kunnen we evenveel onthullingen vinden in dit fictieboek als in uw memoires?

CLINTON «Ik denk dat oplettende lezers in het hele boek kijkjes in de keuken zullen aantreffen. Enkele grappige terzijdes en observaties, en inkijkjes in hoe het is om minister of president te zijn, of om betrokken te zijn bij dit soort werk.»

– Het is daarnaast opmerkelijk actueel: het gaat over de Taliban die de macht overnemen in Afghanistan zodra de VS zich hebben teruggetrokken. Was het manuscript al af toen dat in augustus gebeurde?

CLINTON «Ja, we zijn al voor de Amerikaanse verkiezingen in 2020 begonnen met schrijven. Ik vond het een belangrijk feit, ook voor dit boek, dat de vorige president (Donald Trump, red.) had ingestemd met een terugtrekking uit Afghanistan en dat zijn regering een overeenkomst had getekend met de Taliban. Op basis van mijn ervaring was me duidelijk wat er ging gebeuren. En zo is het inderdaad gegaan.»

PENNY «Als we dit vijf of zes jaar geleden hadden geschreven, had niemand het geloofd. Ik denk niet dat uitgevers het hadden geaccepteerd. Nu proberen mensen erachter te komen wat feit en wat fictie is.»

– U eindigt uw dankwoord met: ‘Dit is een fictief boek, maar het verhaal dat wordt verteld is maar al te actueel.’ Heeft u het gevoel dat de Verenigde Staten zich ontwikkelen tot een ‘staat van terreur’?

CLINTON «Het boek bevat een waarschuwing. We hebben te maken met een serieuze dreiging die gericht is tegen onze democratie. Er zijn rechts-autoritaire groeperingen, en we hebben een voormalige president die de verdeeldheid aanwakkert en beweert dat de verkiezingen van hem zijn gestolen. Dat is niet waar. Toch houdt hij dat vol, omdat hij ons land wil verdelen. Hij wil waarschijnlijk weer president worden. En ik maak me grote zorgen dat er krachten zijn, niet alleen in ons land maar in de meeste democratieën, die vooruitgang proberen terug te draaien.»

PENNY «Je ziet dat de personages in ons boek lang bezig zijn met externe dreiging. Wat ze niet doen, totdat het bijna te laat is, is om zich heen kijken en beseffen dat de dreiging veel dichterbij is. Onze thriller gaat over wat er kan gebeuren als bepaalde zaken blijven broeien en dan plotseling tevoorschijn komen. Over personages die radicaliseren in eigen land en geloven dat zij de echte patriotten zijn.»

– Hillary Clinton, is het voor u gemakkelijker om via fictie zaken aan het licht te brengen dan via non-fictie?

CLINTON «Ja, ik vond het bevrijdend om in een ​​fictief plot over fictieve personages te schrijven. Het is een andere ervaring. Als je non-fictie schrijft, zoals ik hiervoor deed, moet je nauwkeurig zijn met alle feiten en ervoor zorgen dat niemand kan twijfelen aan wat je schrijft. In fictie kun je, via de roman, soms een nog moeilijker waarheid vertellen. Dus het was een ongelooflijk bevredigende ervaring.»

Bill vs. Hillary

De tweede thriller van Bill Clinton, De dochter van de president, verscheen enkele maanden geleden. Volgens recensent Sarah Lyall van de The New York Times zijn de boeken van Bill ‘een en al testosteron en branie, met veel ruige agenten die zich graag in onmogelijke situaties brengen’. Staat van terreur heeft dezelfde thematiek, zo schrijft Lyall: terrorisme, verraad, chantage, overheidsmisdrijven. ‘Maar terwijl de personages van Bill luid spreken en wave their big sticks (het zijn mannen), luisteren Hillary’s personages aandachtig en gebruiken ze hun scherpe mensenkennis om tegenstanders te slim af te zijn (het zijn vrouwen).’ The New York Times kent de prijs voor Beste Clinton Thriller 2021 alvast toe aan Hillary.

Hillary Rodham Clinton en Louise Penny: Staat van terreur. Uit het Engels vertaald door Saskia Peterzon-Kotte. A.W. Bruna; 462 pagina’s; € 22,99.

null Beeld A.W. Bruna
Beeld A.W. Bruna

Louise Penny is een Canadese bestsellerauteur. Haar 17-delige misdaadserie over chef moordzaken Armand Gamache is in 31 talen vertaald (vier delen zijn in het Nederlands verschenen). Voor ze schrijver werd, was ze 18 jaar lang een nieuwsradiojournalist. Ze woont in een dorp in de buurt van Montreal.

Hillary Rodham Clinton is de eerste vrouw in de Amerikaanse geschiedenis die presidentskandidaat werd van een grote politieke partij. Ze was minister van Buitenlandse Zaken, senator, first lady en advocaat. Ze schreef eerder zeven non-fictieboeken.

(VK)

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234