Andy Kleiren: ‘Ik ben een echte buitenjongen.’Beeld Amy Wouters/Tilburg Mediafonds

InterviewCoronacrisis

Hoe beleven mensen met een beperking de coronatijd? ‘Eindelijk kan ik weer knuffelen’

Het leven van Floor, Harm, Hanneke, Andy, Benthe en Jaimy staat op zijn kop. Floor Hoendervangers maakt haar pindarotsjes niet meer in de chocolaterie. Hanneke en Harm moeten 1,5 meter afstand houden van elkaar in huis. En terwijl Andy weer tijdelijk thuis bij zijn ouders woont, hebben de vriendinnen Jaimy en Benthe vooral online contact met anderen. Hoe beleven mensen met een verstandelijke beperking deze coronatijd?

Andy (27)
Woongroep: ouderinitiatief de Zevenhoek, Tilburg (zestien bewoners en veertien begeleiders). Woont nu tijdelijk weer bij zijn ouders.

Wonen en werken: «Toen de coronacrisis begon, moest ik weer tijdelijk bij mijn ouders gaan wonen in Alphen. Ik heb namelijk een Wajongbaan (voor mensen met een ziekte of handicap, red.) bij een supermarkt in Tilburg en moet werken als ik geen koorts heb. Wonen bij de Zevenhoek en werken bij de supermarkt mag niet met de lockdown. Want tijdens mijn werk kom ik in contact met verschillende mensen en het risico bestaat dat ik corona meeneem naar de andere bewoners. Ik werk op de broodafdeling, ik snijd het brood en op de groente- en fruitafdeling zorg ik ervoor dat alles netjes ligt. Het contact met klanten vind ik het leukste, de gezelligheid. De klanten houden zich netjes aan de 1,5 meter afstand en ik ook. Ik was vaak mijn handen, ze zijn ­helemaal schraal. Ik ben daarom ook niet bang dat ik corona krijg.»

Koeien: «Het is gezellig met mijn ouders, we kletsen veel. Ook kan ik op pad met de koeien die ik verzorg: ik neem ze geregeld mee voor een wandeling, heerlijk in de buitenlucht. En ik mag foto’s maken van de trainingen van een voetbalelftal en van motorcross. Ik heb een goede lens, dus kan dat vanaf gepaste afstand doen. Het geeft voldoening als mensen mijn foto’s mooi vinden. Als ik in mijn appartement was gebleven, had ik me opgesloten gevoeld. De hele dag binnen spelletjes doen, knutselen of sporten in de tuin past niet bij mij: ik ben een echte buitenjongen.»

Huisgenoten: «De gezelligheid, het poolen in de speelruimte, samen kletsen tijdens het eten, dat mis ik allemaal wel. We facetimen twee keer per week om even te praten. Ik hoop dat iedereen gezond blijft en deze coronatijd weer snel voorbij is. Dan kan ik terug naar mijn eigen appartement en de dingen doen waar ik blij van word.»

Jaimy de Graaf (links) en Benthe van Wees: ,,We steunen elkaar.”Beeld Tilburg Mediafonds

Jaimy (27) en Benthe (24) 
Woongroep: ouderinitiatief de Zevenhoek, Tilburg.

Soep, salade en broodjes: 

Jaimy «Benthe en ik zijn huisgenoten en als er geen corona is, werken we twee dagen samen in de catering.»

Benthe «We maken lekkere soep, broodjes en salades en ruimen alles na de lunch weer netjes op. We houden iedereen tevreden. Dat is leuk om samen te doen. Zo kan ik mijn kwaliteiten laten zien.»

Jaimy «We ­maken mensen blij en dat is fijn. Ik werk ook nog in de horeca en Benthe nog bij Brownies&downieS. Jammer dat we nu niet meer naar ons werk kunnen gaan.»

Liedjes schrijven: 

Jaimy «Nu doen we andere dingen: we sporten om in beweging te blijven. In onze tuin staan fitnessapparaten. We doen spelletjes, lakken onze nagels en maken strijkkralen.»

Benthe «We houden ook van schrijven. We maken verhalen, boeken, liedjes. Dan schrijf ik soms over mijn overleden moeder.»

Jaimy «Ja, want dan kun je je gevoelens van je afschrijven. Ik zet ook wel eens de muziek hard aan om te dansen. Want ik mis ook mijn streetdancelessen.»

Elkaar steunen: 

Jaimy «Onze familie mocht lange tijd niet meer op bezoek komen. Ik miste mijn moeder, haar vriend, mijn broers en mijn vriend. Hij is dj en woont in het Thomashuis (een Nederlands netwerk van kleinschalige woonvoorzieningen voor mensen met een verstandelijke beperking, red.). Hij wil me heel graag weer in zijn armen sluiten. Dat ik ze alleen via beeldbellen kon zien, maakte me soms verdrietig. Gelukkig mogen onze ouders nu weer af en toe op bezoek komen.»

Benthe «Ik miste mijn familie ook. Het was zo lang geleden dat ik mijn vader had geknuffeld. Mijn moeder is overleden. Ik ben blij dat ik hem weer kan zien en kan knuffelen.»

Jaimy «Gelukkig kunnen we elkaar ook goed steunen. Ook de begeleiders zijn met ons begaan en geven ons een knuffel als we verdrietig zijn.»

Carwash: 

Benthe «Toen er nog niemand op bezoek mocht komen, hebben we onze familie en vrienden wel een keer gezien, met onze carwash. Ze kwamen met auto’s voorbijrijden. Ze kregen een slush puppy en popcorn. Wij wasten de auto’s en konden naar ze zwaaien. Heel fijn, ook al konden we niet knuffelen.»

Zorgen: 

Jaimy «We maken ons gelukkig niet heel veel zorgen om de gezondheid van onze familie of onze ­eigen gezondheid. We verzorgen onszelf goed en dan gebeurt er niet zo snel iets.»

Weer lekker de deur uit: 

Jaimy «We hopen dat deze tijd snel voorbij is. Dan kunnen we weer lekker de deur uit.»

Benthe «Ja, dan kan ik weer paardrijden en kunnen we onze vrienden en familie weer zien.»

Floor Hoendervangers: ‘Ik mis mijn werk.’Beeld Tilburg Mediafonds

Floor (28)
Woongroep: Thomashuis, Tilburg (acht bewoners, twee zorgondernemers en vier begeleiders). 

Bakkerij en chocolaterie: «Voordat de coronacrisis begon bracht de leiding me elke dag naar mijn werk. Een bakkerij en chocolaterie in Goirle. Ik maakte paaseieren of pindarotsjes, die we verkochten in de winkel. Ik hielp de klanten en pakte de eierkoeken in. Behalve op woensdag, die dag was ik vrij. Maar nu ben ik elke dag vrij. Ik mag niet meer werken in de bakkerij. Ook mag ik niet meer hockeyen en paardrijden. Dat vind ik wel moeilijk. Want ik mis mijn werk en mijn collega’s heel erg. Ik wil ook heel graag weer paardrijden, want Britta is zo’n lief paard.»

Speurtocht: «We doen gelukkig heel veel andere dingen nu. Alle bewoners doen mee met Nederland in Beweging. We wandelen vaak of doen een speurtocht. Ook hadden we een Spaanse avond. Fijn om activiteiten te hebben. Dan weten we wat we kunnen doen.»

Niet alleen: «Het is fijn om hier te wonen. We hebben een grote tuin met kippen. We kunnen lekker naar buiten en ik ben niet alleen: de bewoners en de begeleiders zijn er. Soms ben ik verdrietig en mis ik mijn werk of mijn familie. Dat kan ik gewoon zeggen. De andere bewoners snappen dat.»

Weer een weekend thuis slapen: «Acht weken mocht ik niet bij mama en papa slapen in het weekend. Nu weer wel, dat is zo fijn. Ik mag ze weer knuffelen en aanraken: dat heb ik heel erg gemist. Ook knuffel ik dan veel met de hond. Ze mogen ook een kopje koffie komen drinken in onze tuin. Maar niet binnen, want het is hier in huis moeilijk om 1,5 meter afstand te houden van andere bewoners.»

Zorgen: «Ik maak me geen zorgen om mezelf, maar wel om mijn oma’s. Dan wil ik weten hoe het met ze gaat. Zijn ze nog gezond? Maar dan vertellen mijn ouders dat het goed met ze gaat, dan ben ik gerustgesteld. Ik kan mijn oma’s soms ook bellen. Mijn ene oma weet hoe beeldbellen werkt. Mijn andere oma woont in een verzorgingshuis. Haar bel ik gewoon.»

Kaarten: «Ook maak ik heel veel kaarten voor mijn oma’s. Dat doe ik ook voor andere ouderen. Zij krijgen weinig bezoek. Ik wil ze graag blij maken.»

Hanneke van Esch: ‘Ik wil mijn neefje knuffelen.’Beeld Tilburg Mediafonds

Hanneke (30)
Woongroep: ouderinitiatief Olivier, Moergestel. 

Willem II: «Voordat de coronacrisis begon, ging ik vaak met mijn ouders mee naar huis en gingen we op bezoek bij mijn oma of mijn broers. En af en toe mocht ik met mijn vader naar een wedstrijd van Willem II. Dat kan allemaal niet meer. Ook kan ik mijn nieuwe neefje niet vasthouden. Hij is net geboren. Wat zou ik hem graag willen knuffelen.»

Wandelen: «Gelukkig zie ik mijn ouders wel: we wandelen, op 1,5 meter afstand, en soms mogen ze in de tuin op bezoek komen. Ook al kan ik ze niet aanraken, toch ben ik daar blij mee. Ook krijg ik wel eens post of verstuur ik post naar familie en vrienden. En ik whats­app en kan ook beeldbellen. Zo kan ik toch nog iedereen zien en spreken.»

Bediening: «In de coronacrisis mocht ik een hele tijd niet werken, nu gelukkig weer wel. Het gaat nu wel een beetje anders in het restaurant waar ik werk: ik houd 1,5 meter afstand en was vaak mijn handen. Ik mag de bestellingen van klanten opnemen, maar niet wegbrengen. Het is erg leuk werk, want dan zie ik heel veel bekenden. Ook help ik met de voorbereidingen van het koken: snijden van groenten of aardappelen schillen. Het is fijn om steeds iets nieuws te leren.»

Fijn om bezig te zijn: «In de maanden dat ik niet werkte, zagen mijn dagen er zo uit: voor 10.00 uur ontbeten we. Na een kopje koffie of thee hielpen we met klusjes in de huishouding. We puzzelden, breiden, wandelden, lazen, knutselden... En ik kon meer films kijken. Ik vond het fijn om lekker bezig te zijn, maar miste mijn werk wel.»

Afstand houden: «In huis houden we 1,5 meter afstand van elkaar. Dit is soms lastig en niet fijn, maar het moet.»

Zorgen: «Ik maak me wel eens zorgen om mijn oma. Zij is laatst 90 jaar geworden. Dit hebben we niet uitgebreid kunnen vieren helaas. Ik zou haar graag in het echt willen zien en knuffelen. Ik hoor vaak dat oudere mensen corona krijgen, ik hoop niet dat mijn oma dit krijgt. Ik hoop dat de corona snel voorbij is.»

Harm de Ruiter: ‘Ik heb structuur nodig.’Beeld Tilburg Mediafond

Harm (39)
Woongroep: ouderinitiatief Olivier, Moergestel (twaalf bewoners met eigen appartementen en een gemeenschappelijke leefruimte en negen ­begeleiders).

Werken: «Toen de coronacrisis begon, mocht ik niet meer naar mijn werk. Dat vond ik lastig. Nu ben ik net weer begonnen. Wel moet ik 1,5 meter afstand houden en vaak mijn handen wassen. Ik sta om 06.00 uur naast mijn bed: opfrissen, aankleden, jas aan en naar buiten. In de bus stappen en naar mijn werk in Boxtel. Ik ontbijt op mijn werk, doe doekjes in de werkkar en ga de ruimtes schoonmaken. Ook schrob ik de vloeren machinaal, erg leuk werk. Het inschatten van tijd is niet mijn sterkste kant. Gelukkig helpen mijn collega’s daarmee.»

Boodschappen: «Iedere dinsdag ging ik bij mijn broer eten. Dat mag niet meer. Ook mag ik niet bij mijn ouders en vrienden op bezoek of boodschappen doen. Daar word ik verdrietig van. Wel fiets ik regelmatig met mijn moeder. Zij doet in coronatijd boodschappen voor me. Lief en aardig van haar. Dan kletsen we – wel op afstand – bij over van alles en nog wat en vertel ik hoe het met me gaat. Maar meestal merken mijn ouders het wel als het niet goed gaat.»

Klusjes: «In de maanden dat ik niet mocht werken, deden we allerlei klusjes. Ik had altijd wel wat te doen. Dit deed ik tot uiterlijk 12.30 uur. Anders ging ik de hele dag klusjes doen en dat vinden ze bij Olivier niet nodig. Samen met de teamleidster stelden we een dagprogramma op om me houvast, structuur en duidelijkheid te bieden. Dat had ik nodig. Anders zouden er allerlei prikkels in mijn hoofd komen.»

Fietsen: «Ik wil graag in beweging blijven. Daarom fiets ik vaak. Zo maak ik ook mijn hoofd leeg. Ik fiets altijd rondjes van een half uur tot anderhalf uur. Dat is wel het voordeel van de coronatijd: ik heb er heel wat fietsrondjes en kilometers opzitten.»

Muziek: «Ik heb nog een andere hobby: muziek. Ik speel al heel wat jaren gitaar, in een band. Daar oefen ik thuis voor, want ik mag nergens heen. Ik heb sporadisch contact met de bandleden via FaceTime. We bespreken dan de nummers. De gitaarles gaat via Skype, zo kan mijn gitaarles tóch doorgaan. Dat is wel fijn.»

Zorgen: «Ik maak me niet echt zorgen over mijn gezondheid of die van mijn familie of bewoners. Ik vraag me wel af hoe lang dit allemaal nog gaat duren. Ik hoop niet dat dit nog een keer gebeurt.»

(AD)

Dit artikel is mede mogelijk gemaakt met een ­stimuleringsbijdrage van het Tilburgs Mediafonds.

tilburgsmediafonds.nl

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234