Hoe de Marokkaanse cocaïnemaffia Antwerpen veroverde: molotovcocktails, kalasjnikovs, ontvoering en omkoping

Bart De Wever voert al sinds 2013 een war on drugs in Antwerpen. In diezelfde periode heeft de Borgerokko-maffia, Marokkaanse gangsters met als thuisbasis Borgerhout, stevig greep gekregen op de cocaïnesmokkel via de haven van Antwerpen.

> Lees ook: de straten van Borgerhout zijn overgenomen door de maffia. En dat is niet zo moeilijk te zien.

'Een dealer liep stage bij een Antwerpse onderzoeksrechter en kopieerde daar documenten uit drugsdossiers'

‘Bedreigingen en geweld, dat komt voor in het milieu, maar van toestanden zoals in Nederland of in Mexico blijven we gespaard in Antwerpen,’ verklaarde Paul Van Tigchelt, de toenmalige persmagistraat van het Antwerpse parket, in oktober 2012 in wijlen ‘De kruitfabriek’ op VIER. Van Tigchelt had misschien beter gezwegen, want uitgerekend in die periode laaide het geweld tussen Nederlandse en Antwerpse drugshandelaars hevig op. Vroeger probeerden de gangsters zo weinig mogelijk de aandacht van politie en justitie te trekken. Maar in 2012 kwamen er nieuwe spelers op de Antwerpse cocaïnemarkt en die hebben lak aan discretie: geweld gebruiken krikt net hun status en reputatie op.

De Nederlandse mocromaffia stuurde zes Marokkaanse en Antilliaanse huurmoordenaars naar Antwerpen om de Turtles aan te pakken, Borgerhoutse cocaïnesmokkelaars rond de Marokkaanse familie Y. Die werden ervan verdacht een lading van 200 kilo coke te hebben gestolen en doorverkocht aan woonwagenbewoners in het zuiden van Nederland. Met de opbrengst hadden ze Porsches en Mercedessen gekocht, waarmee ze door de straten van Borgerhout en Deurne scheurden.

Dagenlang zaaiden de Nederlandse huurmoordenaars terreur: ze staken een garage van de Y.’s in brand en ze probeerden de oudste zoon, Abdelhakim, aan een tankstation uit zijn auto te schieten. Uiteindelijk vielen ze, vermomd als politieagenten, binnen in de woning van de Y.’s in Borgerhout. Ze troffen er alleen de jongste zoon aan en ontvoerden die. Om de Turtles diets te maken dat het menens was, bezorgden ze even later een foto van de jongste zoon terwijl die naast een vleesmolen poseerde. De boodschap was duidelijk: er moest snel worden betaald, anders ging de jongste telg door de molen. Een week nadat het losgeld was bezorgd, lieten de gangsters hem vrij.

Op 18 oktober 2012 kwam de Amsterdamse Marokkaan Najib Bouhbouh naar Antwerpen. Hij was één van de kopstukken van de mocromaffia en stond mee aan het hoofd van de cocaïneorganisatie van de intussen geliquideerde Gwenette Martha, een tot de islam bekeerde Antilliaan en zakenpartner van de Turtles. Bouhbouh was verantwoordelijk voor het Antwerpse filiaal van de bende-Martha. In het Antwerpse Crowne Plaza Hotel had hij een afspraak met één van zijn Antilliaanse handlangers en met een Nederlandse woonwagenbewoner. De trafikanten staken in hun typische tenue: dure Moncler-jas, glinstersneakers, Rolex om de pols, schoudertasje van Gucci. De drie praatten een halfuur met elkaar in de lobby van het hotel. Daarna liepen ze naar buiten, maar de kamper zei dat hij nog even naar de wc wilde. Van daaruit sms’te hij naar twee huurmoordenaars die buiten op de parking in een witte Golf GTI met Nederlandse nummerplaten zaten te wachten. Voor de ogen van de andere hotelgasten werd Bouhbouh met veertien kogels afgemaakt.

'Pronken met auto's en juwelen: een trouwstoet vol witte Bentleys, Lamborghini's en Rolls-Royces in Borgerhout'


De hel in Borgerhout

Het drugsgeweld leidde er mee toe dat Bart De Wever in de herfst van 2013 zijn war on drugs afkondigde. Eind 2016 pakten hij en zijn korpschef Serge Muyters uit met spectaculaire cijfers. Er waren de voorbije drie jaar meer dan drieduizend straatdealers gearresteerd – het dubbele van de drie jaar daarvoor. De politie had 430 auto’s en bijna 2 miljoen euro aan misdaadgeld in beslag genomen. Het aantal auto-inbraken, gewelddadige diefstallen en gewapende overvallen was met de helft gedaald. Maar wat De Wever en Muyters er niet bij vertelden: tegelijkertijd had de Marokkaanse cocaïnemaffia stevig greep op Borgerhout gekregen, en laaide het geweld weer hoog op.

Al in de zomer van 2016 kwam het tot straatgevechten tussen straatbendes uit Borgerhout om de controle over de drugshandel in Antwerpen. Een bende dealers rond een ex-voetballer had het gemunt op een clan uit de Bleekhofstraat en liet daarvoor zelfs een Marokkaanse knokploeg uit Brussel komen. Pas toen de Mixers, een cocaïnebende rond de Borgerhoutse familie S., lieten weten dat iedereen van de groep rond Mo K. moest afblijven, bedaarden de gemoederen even. De politie en de magistratuur lieten ondertussen betijen en dat sterkte de Marokkaanse drugsbendes in hun overtuiging dat zij ongestraft hun gang konden gaan in de straten van Borgerhout. Lang bleef het dus niet rustig: eind december vorig jaar barstte de hel los.

Op 19 december werd in de Guldensporenstraat in Borgerhout het huis van Mohamed El H. vanuit een rijdende auto onder vuur genomen. Mohamed El H. is een gangster uit een drugsfamilie die banden heeft met Abdelkader Bouker, een topcrimineel uit het Marokkaanse cocaïnemilieu in Borgerhout. Er werd ook een molotovcocktail naar het huis van El H. gegooid, maar die miste zijn doel en vernielde de auto van een bejaarde buurman.

Op 1 januari werd de deur van een huis op de hoek van de Lange Lobroekstraat en de Dijlestraat met kogels doorzeefd. Vermoedelijk was Said El B. het doelwit, een man die in verband wordt gebracht met de Turtles. Hij en zijn familie wonen in de Rupelstraat en de aanpalende Lange Lobroekstraat. Op 9 januari werd opnieuw een huis van de familie El B. in de Lange Lobroekstraat onder vuur genomen. Een molotovcocktail ketste af tegen de gevel en de auto van een gehandicapte buurvrouw vatte vuur, waarna de woning alsnog in brand vloog. De politie kon een zus van Said El B. redden uit het brandende huis.

De laatste week van februari werden de wraakacties opgedreven. Op 22 februari werd het huis van Said in de Rupelstraat beschoten. Op 24 februari was opnieuw een huis van Mohamed El H. in de Guldensporenstraat het doelwit. De gangsters kwamen aanrijden in een BMW 3 cabrio met Nederlandse nummerplaten en beschoten het pand met kalasjnikovs.

Op 26 februari werd de gevel van een appartementsgebouw aan de Schotensesteenweg in Sint-Job-in-’t-Goor beschoten met kalasjnikovs. Een molotovcocktail belandde in de inkomhal, en bewoners zagen een in het zwart geklede man wegvluchten. Burgemeester Luc Aerts verklaarde: ‘Bij mijn weten is zoiets nog nooit gebeurd in onze gemeente.’ En op 28 februari werden de rolluiken van het huis van de familie El B. in de Rupelstraat doorzeefd met een machinegeweer vanuit een donkerkleurige auto.

'Abdelkader Bouker bezat panden en winkels in het hele land, maar verdween spoorloos toen hij 320 kilo cocaïne kwijtraakte'

‘We willen koste wat het kost toestanden zoals in Amsterdam en Rotterdam vermijden,’ zei de Antwerpse parketwoordvoerder Ken Witpas. Maar het stadsbestuur zweeg in alle talen. De lokale politie verklaarde na de aanslag van 28 februari wel dat ze de patrouilles zou opvoeren om de veiligheid te garanderen. Maar alles wijst erop dat drugsbendes in Antwerpen ongestoord konden uitgroeien tot misdaadorganisaties die hun macht en rijkdom op straat tentoonspreiden en hun drugshandel afschermen door ambtenaren om te kopen en brutaal geweld te gebruiken.

De Borgerokko-maffia, de Marokkaanse cocaïnegangsters met als thuisbasis Borgerhout, is een cluster van criminele families en straatbendes die konden opklimmen in de hiërarchie van de wereldwijde drugshandel dankzij een unieke troef: de nabijheid van Nederland. Dat is al jaren de mondiale draaischijf van de drugshandel. Het gedoogbeleid tegenover coffeeshops heeft criminele organisaties doen uitgroeien tot wereldspelers in de drugshandel. Cocaïne, heroïne en hasj worden eerst naar Nederland gesmokkeld en van daaruit over Europa, Amerika en Australië verdeeld. Daarnaast hebben de bendes zo goed als een monopolie op de productie van xtc, speed en andere synthetische drugs, die ze ook wereldwijd exporteren.

In geen tijd hebben die drugsbendes van België een filiaal gemaakt. In labs in Limburg en de Noorderkempen produceren Belgische criminelen xtc en speed voor hen, en via de haven van Antwerpen worden de ladingen cocaïne uit Zuid-Amerika en hasj uit Noord-Afrika ingevoerd en naar Nederland gereden. De haven is uitgegroeid tot één van de belangrijkste schakels van de Nederlandse drugsmaffia, nu de controle in de havens van Rotterdam en Hamburg steeds strenger is geworden. In Antwerpen daarentegen is de beveiliging minimaal: de havendirectie en de opeenvolgende havenschepenen vinden dat een opgedreven controle de doorvoersnelheid van de containers alleen maar vertraagt en dus de commerciële belangen schaadt.


Gucci en doodskop

In de jaren 70 en 80 van de vorige eeuw was de drugshandel vooral een zaak van blanke Nederlanders, en af en toe een ex-Joegoslaaf of een Surinamer. Maar toen kwamen de Marokkaanse bendes. Zij smokkelen al sinds mensenheugenis drugs binnen in Europa: hasj uit Noord-Afrika en heroïne uit Afghanistan en Turkije. Het Marokkaanse Rifgebergte is bovendien de grootste producent van hasj ter wereld: meer dan 30.000 ton per jaar, of 90 procent van de wereldproductie. In Marokko zouden niet minder dan 800.000 inwoners rechtstreeks van de handel in hasj leven. En het grootste deel van de oogst wordt naar Nederland getransporteerd en van daaruit over Europa verdeeld of in de coffeeshops aan de man gebracht.

In die coffeeshops vond in de jaren 90 een verborgen staatsgreep plaats. De Nederlandse uitbaters, die meestal uit de hippiescene kwamen, werden één na één vervangen door Marokkaanse criminelen. Ondertussen zou meer dan driekwart van de coffeeshops in handen zijn van Marokkanen of van Nederlanders met een Marokkaanse achtergrond.

De Marokkaanse bendes hebben nu ook de cocaïnesmokkel richting Europa ingepalmd. De cocaïne wordt vanuit Zuid-Amerika niet langer alleen naar Noord-Europa verscheept, maar passeert steeds vaker via tussenstations in West-Afrika. Vandaar worden de drugs via de Sahara naar de Middellandse Zee gesmokkeld. Die smokkelroutes zijn vandaag in handen van islamistische terreurorganisaties, die er ook wapens en vluchtelingen langs transporteren. Aan de kust wordt de cocaïne in speedboten overgeladen, vaak in samenwerking met de Italiaanse maffia, of via Libië, Egypte en Turkije langs de Balkanroute naar Europa gesmokkeld.

'De cocaïnemaffia koopt ook douaniers om, zoals de in 2014 veroordeelde Tim Deelen'

Door de cocaïnesmokkel veranderde het karakter van de Marokkaanse drugsmaffia in Nederland. Hun vaders en ooms smokkelden en verhandelden hoofdzakelijk hasj, het liefst zonder de aandacht van de politie te trekken. De jongere generatie manifesteerde zich als luidruchtige cocaïnetrafikanten. Zij zijn de gevreesde mocromaffia, die vooral bestaat uit allochtonen van de tweede of de derde generatie. De twintigers en dertigers grijpen bij de minste onenigheid naar de wapens en willen zo snel mogelijk bergen geld verdienen. Uiterlijk vertoon betekent alles: kamerbrede flatscreens, dure auto’s, schoudertasjes van Gucci, horloges van Audemars Piguet, en sneakers en T-shirts van de Duitse ontwerper Philipp Plein, bekend van zijn kledinglijn met een doodskop als label.

Ze beschikken over zware wapens en vechten bloedige vetes uit in drugsoorlogen die in Nederland jaarlijks tientallen slachtoffers eisen. Daarbij valt vooral de extreme brutaliteit op. Van één Marokkaanse gangster die in 2016 werd doodgeschoten, werd het afgesneden hoofd voor de deur van de shishatent Fayrouz in Amsterdam gedeponeerd, een plaats waar veel criminelen kwamen. Een dag eerder was het lichaam van de man al teruggevonden in een uitgebrande auto.

De mocromaffia heeft nu van de Antwerpse haven haar poort tot Europa gemaakt. Daarvoor hebben ze in de Scheldestad filialen opgericht met handlangers die hun weg in de haven kennen en weten hoe ze de ladingen cocaïne naar Nederland kunnen brengen. Het gaat onder meer om ‘uithalers’, die in ruil voor een commissie de drugs uit de containers halen, en douaniers en personeel van havenbedrijven. De mocromaffia maakt vooral gebruik van een aantal Marokkanen uit Borgerhout.

'De politie voerde een huiszoeking uit bij de Antwerpse advocaat Tim Smet omdat die gerechtelijke informatie bezorgd zou hebben aan de Bananenbende'


Jacht op de Jood

Zij grepen de kans met beide handen. Zij begonnen eerst als uithalers, maar dat leverde slechts een fractie op van de straatwaarde van de smokkelwaar – 10 tot 15.000 euro per kleinere lading – en ze liepen makkelijk tegen de lamp. Al snel werden de Borgerhoutse Marokkanen rippers: ze gingen zelf aan de haal met de drugs en probeerden hun opdrachtgevers wijs te maken dat ze die niet hadden kunnen vinden of dat de politie ze in beslag had genomen.

Of nog lucratiever: zelf in de handel stappen en grote partijen cocaïne kopen bij de importeurs in Nederland, of coke importeren uit Zuid-Amerika. Dat is niet zo eenvoudig als het lijkt. Je moet weten bij wie je moet zijn, en wie kan leveren in de juiste hoeveelheid, tegen de juiste prijs en van de juiste kwaliteit. De producenten in Zuid-Amerika willen garanties over de betrouwbaarheid en de financiële draagkracht van de zakenpartners. Wie zaken met hen wil doen, wordt doorgaans geïntroduceerd door iemand die ze kennen en vertrouwen. Dat leerden de Borgerhoutse criminelen al snel van hun Nederlandse bazen. Vandaag zijn er tientallen families in Borgerhout die fulltime in de cocaïne- en de hasjhandel zitten. Ze controleren er de straathandel, intimideren de concurrentie en pronken met auto’s en juwelen – zoals eind 2016, toen ze met een trouwstoet vol witte Bentleys, Lamborghini’s en Rolls-Royces een aantal straten in Borgerhout blokkeerden.

'Bart De Wever: hoe succesvol is zijn war on drugs?'

Hun drugsgeld investeren ze in de parallelle economie. Een schoolvoorbeeld van zo’n cocaïnebaas was Abdelkader Bouker, bijgenaamd de Jood, die al een tijdje spoorloos is. Hij beheerde een waslijst aan vennootschappen met vastgoed, restaurants, hotels en winkels. Hij diende nooit jaarverslagen in, maar werd ongemoeid gelaten door de btw-diensten, de belastingen, politie en justitie. Daarnaast was hij via stromannen ook eigenaar van meerdere panden in Antwerpen, een busbedrijf in Wallonië, een winkel in kinderkledij in Heist-op-den-Berg en een pitabar in Mol. Hij had zijn domicilie aan de Turnhoutsebaan in Borgerhout, maar hij had ook adressen in Schelle en Wommelgem.

Waar Bouker zich nu ophoudt, is niet duidelijk. Wel bekend is dat de federale politie hem en twee handlangers in juni 2015 heeft opgepakt op de parking van het City Inn Hotel in Borgerhout, samen met Mohamed El H. en Brahim B., een bekende zaalvoetballer. In de koffer van hun auto zat 320 kilo cocaïne met een straatwaarde van 16 miljoen euro. Die lading werd in beslag genomen.

Met de arrestatie van Bouker verdween een zwaargewicht in de internationale drugshandel van het toneel. Bouker werd ‘de Jood’ genoemd wegens zijn banden met de Israëliër Itzak Abergil, één van de grootste drugshandelaars ter wereld. In Israël was Abergil gespecialiseerd in mensenhandel, afpersing, oplichting, prostitutie en drugstrafiek. En vanuit Antwerpen verscheepte hij met de hulp van figuren als Bouker Nederlandse xtc naar de Verenigde Staten. In 2008 stonden Abergil en twaalf handlangers, onder wie Bouker, in Antwerpen terecht voor de handel in xtc. Ze werden allemaal bij verstek veroordeeld.

Ondanks zijn reputatie en de stevige drugsvangst werden Bouker en zijn kompanen niet lang in voorarrest gehouden. Maar hij had wel een probleem. De federale politie had de 320 kilo in beslag genomen, maar dat maakte de rekening niet van de Nederlandse leveranciers. Die drongen bij Bouker aan op directe betaling. Die voelde zich niet verantwoordelijk voor het verlies. Integendeel: dat hadden de Nederlanders volgens hem te danken aan hun eigen slordigheid, want daardoor was de politie hen op het spoor gekomen. Bouker dook onder, maar in juni 2016 werd hij toch ontvoerd. De Nederlandse gangsters eisten van zijn bende een losgeld van vermoedelijk 3 miljoen euro. Een deel daarvan zou ook betaald zijn, maar toen liep er alsnog iets fout en sindsdien is er niets meer van Bouker vernomen. De politie gaat ervan uit dat hij de ontvoering niet heeft overleefd.

'Een gedeelte van de 3 ton cocaïne die de douane vorig jaar in de Antwerpse haven tussen een vracht bananen onderschepte'


Dealer op stage

Intussen heeft de cocaïnemaffia van Borgerhout weten te infiltreren in de overheidsdiensten. De trafikanten kopen douaniers om, zoals de in 2014 veroordeelde Tim Deelen, die jarenlang hand- en spandiensten heeft geleverd in de Antwerpse haven. De broers Zemmouri, cocaïnesmokkelaars die de populaire bakkerij Zemmouri in Borgerhout als dekmantel gebruikten, schakelden dan weer allochtone politieagenten in. Begin april voerde de federale politie een huiszoeking uit bij de Antwerpse advocaat Tim Smet in verband met een drugsdossier. Volgens de media had de huiszoeking te maken met het doorspelen van gerechtelijke informatie aan de Bananenbende, een groep Nederlandse en Belgische drugssmokkelaars.

Twee maanden eerder, in februari, werd een kleine dealer uit Borgerhout opgepakt. De onderzoeksrechter liet hem meteen weer vrij, maar de politie besloot een huiszoeking te doen. Bij de man thuis vonden ze een iPad vol documenten uit gerechtelijke onderzoeken naar grote drugsdossiers. De dealer had die gekopieerd toen hij stage liep bij de administratie van de Antwerpse onderzoeksrechters. Voor hij aan die stage begon, was hij aan een screening onderworpen. Maar niemand had gezien dat hij familie was van de Turtles, één van de belangrijkste drugsclans in Borgerhout. De war on drugs lijkt enige efficiëntie te kunnen gebruiken.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234