Mani Chawoshey terug op de plek waar hij een maand geleden iemand reanimeerde.Beeld Angeliek de Jonge

getuigenisreanimatie

Hoe het redden van een stervende man veranderde in een nachtmerrie

Toen Mani Chawoshey (30) vorige maand een man voelde sterven in zijn armen op straat in Utrecht, twijfelde hij geen moment. Mond-op-mondbeademing was de enige optie om het leven van zijn medemens te redden. Maar zijn heldendaad veranderde al snel in een nachtmerrie. ‘De volgende keer denk ik twee keer na voordat ik iemand reanimeer.’ 

Na een gezellige avond op het terras van een cocktailbar Chawoshey het op 10 juni rond 22.00 uur voor gezien.  CHAWOSHEY «Precies op het moment dat ik wilde vertrekken, werd een wat oudere man recht voor mijn neus onwel. Hij verstijfde en viel met een harde klap met zijn hoofd op de grond. Ik schrok enorm, maar ik heb meteen eerste hulp verleend: de stabiele zijligging, hartslag monitoren en omstanders vragen de hulpdiensten op te roepen. Het slachtoffer was zijn tong aan het inslikken, dus die moest ik zo snel mogelijk uit zijn keel halen.»

Al wachtend op de hulpdiensten zag Chawoshey dat het slachtoffer stopte met ademhalen en kort daarna kon hij zijn polsslag niet meer voelen. 

CHAWOSHEY «Ik voelde hem sterven in mijn armen. Zonder na te denken ben ik overgegaan op mond-op-mondbeademing en hartmassage. Ik heb hem meerdere keren terug tot leven gebracht. Dat was een heel heftige en traumatiserende ervaring.»

Drugsverslaafde

Chawoshey was opgelucht toen de hulpdiensten arriveerden. Maar die opluchting was van korte duur. 

CHAWOSHEY «De hulpverleners wilden het slachtoffer geen mond-op-mondbeademing geven. Hij kreeg stroomschokken om zijn hartslag terug te halen. Agenten vertelden mij op dat moment dat het slachtoffer een bekende van hen is die verslaafd is aan harddrugs. Het risico op besmetting met allerlei ziektes na de mond-op-mondbeademing was volgens de politie erg hoog. Ik stond te trillen op mijn benen, want ik had natuurlijk speeksel en bloed met hem gewisseld.» 

Chawoshey moest meteen naar het ziekenhuis. Daar kreeg hij medicatie en vaccinaties tegen onder andere tuberculose, hiv en hepatitis. 

CHAWOSHEY «Omdat het slachtoffer buiten bewustzijn was, kon hij geen toestemming geven voor een bloedonderzoek. Daarom kreeg ik voor de zekerheid alle mogelijke medicatie en vaccinaties. Dat was een hoge hoeveelheid. Mijn nieren en lever hebben daardoor een flinke klap gehad, ik ben er behoorlijk ziek van geweest.»

Schade

Toen Chawoshey de volgende ochtend rond 05.00 uur thuiskwam, kwam hij eindelijk tot rust en kon hij helder nadenken. 

CHAWOSHEY «De hele situatie was enorm schokkend, maar ik kon mijn nare gevoel voor lief nemen omdat ik een medemens in nood in leven heb gehouden. Dat zie ik als een maatschappelijke plicht.

»Tijdens de hectiek van de hulpverlening zijn mijn zonnebril en telefoon naast mij op de grond gevallen. Een hulpverlener is op mijn telefoon gaan staan, waardoor deze stuk was en mijn zonnebril is gestolen. Dat valt niet onder mijn verzekering en daar komt ook nog de rekening van de zorgverzekering bovenop.

»Natuurlijk heb ik er zelf voor gekozen om de man te redden. Maar ik dacht dat de materiële schade wel gedekt zou worden. Bij Slachtofferhulp werd mij overtuigend verteld dat ik mij daar geen zorgen over hoefde te maken en dat alles geregeld zou worden. Na een paar telefoontjes werd die overtuiging steeds minder sterk.» 

Chawoshey besloot een brief te schrijven aan het secretariaat van de gemeente Utrecht. ,

CHAWOSHEY «Ik kreeg een brief terug waarin ik onder andere complimenten kreeg voor mijn ‘heldendaad’ en waarin de gemeente mij bedankte voor het redden van het leven van een inwoner van Utrecht. Dat is natuurlijk heel fijn om te horen, maar onderaan de brief stond dat de gemeente geen mogelijkheid ziet de gemaakte kosten te compenseren.»

Beeld Privéfoto

Nachtmerries

Chawoshey vertelt weer te rillen als hij terugdenkt aan de desbetreffende avond. 

CHAWOSHEY «Ik heb nog vaak nachtmerries, het heeft veel impact gehad. Ik heb het gevoel dat ik tijdens het reanimeren voelde dat ik de ribben brak van het slachtoffer. Dat gevoel achtervolgt me.

»Het is schandalig dat de kosten niet worden gedekt, het gaat niet om tienduizenden euro’s. Slachtofferhulp adviseert mij een strafzaak te starten tegen het slachtoffer. Moet ik dan aangifte doen een verslaafde, dakloze man? Dat gaat mij te ver. De volgende keer denk ik wel twee keer na voordat ik iemand reanimeer. Ik voel me in de steek gelaten; Je valt eigenlijk als hulpverlenende burger tussen wal en schip. Er is geen dekking voor gemaakte kosten tijdens een reanimatie. Dat zou ik heel graag anders zien.»

Volgens woordvoerder Martijn Maas van de Nederlandse Reanimatie Raad is een situatie als deze nooit helemaal te voorkomen. 

MAAS «Er zijn richtlijnen voor een reanimatie, maar iedere situatie is anders. Wanneer het risico op bijvoorbeeld besmetting met ziektes te groot is, kan de keuze gemaakt worden om niet te beademen. Maar iemand kan ook onzichtbare ziektes bij zich dragen. Natuurlijk is volledige reanimatie de beste zorg. Als je een slachtoffer niet wil of kan beademen, kun je borstcompressie toepassen. Het blijft afwegen tussen de beste zorg en vertrouwen. Een alternatief is een slachtoffer helemaal niet beademen, maar daarmee doe je veel mensen tekort.

»De situatie waarin Chawoshey zich bevond is een heel lastige. Gemiddeld vinden er driehonderd reanimaties plaats per week en zoiets heb ik nog nooit gehoord. Maar het is onze plicht iemand bij te staan. Een toevallige voorbijganger die iemands leven redt, zoals Chawoshey, moeten we niet zomaar laten vallen. Vanuit de Nederlandse Reanimatie Raad gaan wij alles op alles zetten hem zo goed mogelijk te helpen. We moeten zorgen dat mensen bereid blijven anderen in nood te reanimeren.»

De gemeente Utrecht laat desgevraagd weten geen partij te zijn in een situatie als deze. ‘Wij verwijzen de hulpverlener altijd door naar Slachtofferhulp.’

(AD)

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234